Τάσος Καραμήτσος

Αρα είναι λογικό όταν ερωτάται, ας πούμε, το ΠΑΣΟΚ με ποιον θα πάει για να γίνει κυβέρνηση, να απαντάει ο πρόεδρός του Ανδρουλάκης «με κανέναν, θέλουμε να είμαστε πρώτοι», έστω και αν μοιάζει παράταιρο. Ή όταν αύριο ο Τσίπρας ανακοινώσει το κόμμα του, να λέει κάτι παρόμοιο, ή ο Βελόπουλος να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι δεν θα πάει με τη Ν.Δ. κ.λπ.

Αυτά τα «κλισέ» θα μου επιτρέψετε να πω ότι είναι μεν πολιτικώς αποδεκτά, αλλά, από την άλλη, δεν πείθουν σχεδόν κανέναν ψηφοφόρο, μην πω ότι κάνουν και ζημιά στα ίδια τα κόμματα και τους αρχηγούς που τα υποστηρίζουν. Κυρίως όμως σε ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών δημιουργούν αβεβαιότητα για τη διακυβέρνηση της χώρας την επομένη της κάλπης.
Το δίλημμα στρατηγικής για το πώς χειρίζεται ένα κόμμα της αντιπολίτευσης το ζήτημα αυτό πράγματι δεν είναι εύκολο γιατί κρύβει παγίδες, αλλά θέλω να θυμίσω ότι τουλάχιστον για μια μεγάλη μερίδα του κόσμου το αν θα υπάρχει κυβέρνηση την επομένη των εκλογών είναι το ζητούμενο.

Και μάλιστα μια κυβέρνηση κανονική, μακράς πνοής, που δεν θα βάλει σε περιπέτεια τη χώρα, γιατί αυτή ακριβώς η κατηγορία των πολιτών σκέφτεται τις δουλειές και τη ζωή της και «ψηφίζει, δεν αφορίζει».

Σε αυτό το εκλογικό κοινό πατάει και θα πατήσει και στις ερχόμενες εκλογές η κυβέρνηση, σε όσους δηλαδή ψήφισαν Μητσοτάκη το 2023, ήτοι στο 41%, και μετά ό,τι πάρει από το 15% του ΠΑΣΟΚ, το οποίο σίγουρα έχει μέσα σε αυτό το ποσοστό και περίπου ένα 30%-35% από κεντρώους πολίτες που θέλουν πολιτική ηρεμία και ας μη «γουστάρουν» τη Ν.Δ. και τον Μητσοτάκη.

Ας μην ξεχνάμε τη στρατηγική και τα εκλογικά διλήμματα που έθεσε η Ν.Δ. και πώς αυτά λειτούργησαν το 2023. Θεωρώ, λοιπόν, ότι η τακτική του ΠΑΣΟΚ σήμερα θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να τα επαναλάβει πιθανώς με επιτυχία. Η Ν.Δ. το 2023 κατόρθωσε, εκμεταλλευόμενη την άρνηση του ΠΑΣΟΚ σχετικά με το τι πρόκειται να συμβεί εάν η ίδια δεν πάρει αυτοδυναμία (με δεδομένο ότι ο Ανδρουλάκης ξεκαθάριζε και τότε ότι δεν πρόκειται να συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ.) και έφτιαξε ένα κλίμα ότι θα συγκροτηθεί κεντροαριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ. Η προοπτική Τσίπρα - Ανδρουλάκη ως συγκυβερνητών σε μια κυβέρνηση-κουρελού εκτίναξε τότε, προεκλογικά, το ποσοστό της Ν.Δ. στο 40,8%.

Ετσι λοιπόν και στις επόμενες εκλογές η εικόνα με βάση τα σημερινά δεδομένα θα είναι περίπου η ίδια: ο Μητσοτάκης έχει ήδη ξεκαθαρίσει από πέρυσι στη ΔΕΘ, αλλά και σε αρκετές συνεντεύξεις του, πως θα κάνει «ό,τι αποφασίσει ο κυρίαρχος λαός», αν δεν θέλει αυτοδυναμίες, θα καλέσει το ΠΑΣΟΚ να μιλήσουν για μια δικομματική κυβέρνηση. Ή τουλάχιστον έτσι θα λέει προεκλογικά. Μεγάλο, ιστορικό και συμβατό ως κεντρώο κόμμα είναι το ΠΑΣΟΚ, έχουν συγκυβερνήσει στο παρελθόν, γιατί όχι και τώρα.
Τα δύσκολα, λοιπόν, θα πάνε στον Ανδρουλάκη ευθύς αμέσως, ειδικά αν οι δημοσκοπήσεις (όλες και μάλιστα από το 2023 έως σήμερα) έχουν προβλέψει σωστά και η Ν.Δ. βρίσκεται στην περιοχή του 30% και το ΠΑΣΟΚ του 15%. Αυτά πάντα με επιφύλαξη και μάλιστα ας περιμένουμε να μετρήσουμε τα κόμματα του Τσίπρα, της Καρυστιανού, πιθανώς και του Σαμαρά.

Δεν γνωρίζω με ακρίβεια πότε τελικώς ο πρωθυπουργός θα πατήσει το κουμπί να πάει σε εκλογές, αν όντως θα είναι τον Σεπτέμβριο ή αργότερα εντός του 2027, αλλά ένα είναι βέβαιο. Οτι το ερώτημα ποιος θα κυβερνήσει και με ποιους, αλλά και ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός αν δεν είναι ο Μητσοτάκης, θεωρώ ότι και σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση θα είναι το κυρίαρχο.