Μιχάλης Στούκας

Μια δολοφονία που μάλλον θα «περνούσε» ως αυτοκτονία ή ατύχημα, αν δεν υπήρχαν τα βίντεο των επιβατών του «Blue Horizon» και του «Elyros» που ήταν αγκυροβολημένο λίγο πιο πέρα και προβλήθηκαν αρχικά από το protothema.gr. Η απίστευτη βαρβαρότητα των μελών του πληρώματος, ιδιαίτερα του Ύπαρχου, προς τον Αντώνη, η παντελής αδιαφορία τους για την τύχη του από την ώρα που βρέθηκε στη θάλασσα, η προκλητική ανακοίνωση του καπετάνιου του «Blue Horizon» από τα μεγάφωνα του πλοίου, η αναχώρησή του και ο πλους για 45’ μέχρι την ώρα που ο Εισαγγελέας έδωσε εντολή για την επιστροφή του στο λιμάνι του Πειραιά ήταν μερικά ακόμα στοιχεία που έκαναν ακόμα πιο μεγάλη την εύλογη αγανάκτηση της κοινής γνώμης. Σίγουρα όμως υπάρχει και θέμα με την μη παρουσία στελέχους του Λ.Σ. – ΕΛ. ΑΚΤ. στον χώρο μέχρι την αναχώρηση του «Blue Horizon».

Η έρευνα που διατάχθηκε θα δείξει αν υπήρχε κάποιος ή κάποια Λιμενικός εκεί και έφυγε νωρίτερα ή αν δεν ασχολήθηκε κάποιος υπεύθυνος (αρμόδιος) με τον απόπλου του καραβιού για το Ηράκλειο και όλα μπήκαν στον αυτόματο… Προς το παρόν καρατομήθηκαν κάποια στελέχη του Σώματος. Και σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε και η απαράδεκτη δήλωση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, με την οποία ουσιαστικά εξομοίωνε θύτες και θύμα. Δυστυχώς ο Αντώνης δεν γυρίζει πίσω… Η παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων, την οποία θεωρούμε αυτονόητη είναι ίσως το μόνο που μπορεί να απαλύνει κάπως τον πόνο των δικών του ανθρώπων.

Ο Αντώνης είναι ένα ακόμα θύμα μιας αδιανόητης βαρβαρότητας που διαπερνά οριζόντια και κάθετα την ελληνική κοινωνία, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Ο Άλκης τον Φεβρουάριο του 2022, ο Μιχάλης τον Αύγουστο του 2023 (εδώ βέβαια στη δολοφονία είχαμε και τη συμμετοχή των Κροατών χούλιγκαν) , τώρα ο Αντώνης. Πόσο μεγάλη θα είναι τελικά αυτή η μαύρη λίστα του θανάτου; Μακάρι ο Αντώνης να είναι το τελευταίο θύμα αυτής της τυφλής και αδιανόητης βίας, αλλά οι ευχές δυστυχώς, δεν αρκούν…

Δεν πρόκειται για τρία μεμονωμένα περιστατικά, δυστυχώς. Υπάρχει μια σειρά ακόμα από συμβάντα βίας, στα οποία έχουμε από απλούς τραυματισμούς, έως σοβαρές σωματικές βλάβες. Η φράση: «από θαύμα δεν θρηνήσαμε θύματα» συνοδεύει δεκάδες σχετικές αναφορές. Ο κυνισμός, η αλητεία και η απίστευτη βαρβαρότητα είναι πλέον κυρίαρχα στοιχεία στην Ελλάδα του 2023. Αυτό μπορεί να το δει κάποιος που κυκλοφορεί με το όχημά του στους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης αλλά και γενικότερα όλης της Ελλάδας. Νεύρα, τσαμπουκάδες, άνθρωποι έτοιμοι για καβγά, ακόμα και για κανονική μάχη, με το παραμικρό! Πλήρης αδιαφορία για τους πεζούς, ακόμα κι αν πρόκειται για γυναίκες με μωρά, ΑΜΕΑ ή ηλικιωμένους. Έγιναν ξαφνικά όλοι ψυχοπαθείς; Υπάρχει έντονη πίεση από το σπίτι ή την εργασία, που εκτονώνεται στους δρόμους; Κάποιοι θα πουν ότι μας ψεκάζουν ή ότι φταίνε οι νέες ταυτότητες και γι’ αυτά…

Οι πρωτοφανείς καταστροφές στη Θεσσαλία και τη Φθιώτιδα, δευτερευόντως, είναι ένα ακόμα κομμάτι του παζλ της δυστοπικής Ελλάδας του 2023. Πριν καλά καλά σβήσουν οι φωτιές που κατέστρεψαν τη χώρα, με τον ‘Εβρο, κατά κύριο λόγο, να αποτελεί στο μεγαλύτερο μέρος του κρανίου τόπο ήρθαν οι πλημμύρες. Η κακοκαιρία «Daniel» συνοδεύτηκε από πραγματικά ακραία καιρικά φαινόμενα στη Θεσσαλία, με πρωτόγνωρα ύψη νερού! Πάντοτε είμαστε επιφυλακτικοί με τους διάφορους μετεωρολόγους και μετεωρολογούντες που βαφτίζουν «θεομηνία» μια απλή κακοκαιρία και «ακραία» κάποια απλώς έντονα καιρικά φαινόμενα, εδώ όμως επρόκειτο αντικειμενικά για κάτι πρωτοφανές. Για το πόσο καλά λειτούργησε ο κρατικός μηχανισμός, όταν θα γίνει πλήρης απολογισμός των θυμάτων της κακοκαιρίας και των καταστροφών που προκλήθηκαν από αυτές, θα μπορέσουμε να κάνουμε εκτενέστερη αναφορά. Αυτή τη στιγμή, που υπάρχουν αγνοούμενοι, άνθρωποι που για να γλιτώσουν έχουν σκαρφαλώσει στις στέγες σπιτιών και νερά που έχουν κατακλύσει τεράστιες εκτάσεις, δεν μπορούμε να γράψουμε περισσότερα. Μόνο μια απορία: η Ζ-ΜΑΚ, η πλέον επίλεκτη μονάδα του Στρατού που ανέλαβε δράση χθες, Πέμπτη, δεν θα μπορούσε να έχει αξιοποιηθεί νωρίτερα;

Δυστυχώς και στην περίπτωση αυτή είχαμε δείγματα ελεεινής συμπεριφοράς από κάποιους. Στον Βόλο, όπου υπήρχε διακοπή νερού σε ολόκληρη την πόλη, κάποιοι που διαχρονικά χαρακτηρίζονται «επιτήδειοι» αλλά ο σωστός όρος είναι «αδίστακτοι απατεώνες», πουλούσαν σε απελπισμένους πολίτες της πρωτεύουσας της Μαγνησίας την εξάδα των πλαστικών μπουκαλιών νερού προς 5 και 6 ευρώ!

Και ένα ακόμα θέμα που πρέπει να ερευνηθεί από τις Εισαγγελικές Αρχές. Στη Θεσσαλία έπεσαν δεκάδες γέφυρες, ενώ και στην Αττική είχαμε διακοπή κυκλοφορίας σε κεντρικούς δρόμους, λόγω συσσώρευσης υδάτων. Οφείλονται όλα αυτά στις μεγάλες ποσότητες νερού βροχής που έπεσε ή έχουμε να κάνουμε κι εδώ με κακοτεχνίες και αστοχίες εργολάβων και λοιπών;

Επανερχόμαστε όμως στο θέμα της βαρβαρότητας που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στην ελληνική κοινωνία. Δυστυχώς αυτή εμφανίζεται έντονα και στις μικρές ηλικίες. Συμμορίες ανηλίκων που δεν διστάζουν να επιτεθούν και να βιαιοπραγήσουν εναντίον συνομηλίκων τους (14 – 15 χρονών συνήθως) για να τους αποσπάσουν ένα κινητό τηλέφωνο ή λίγα ευρώ, αποτελούν πλέον σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Συχνά μάλιστα οι εγκληματικές ενέργειες βιντεοσκοπούνται και «ανεβαίνουν» στα σόσιαλ μίντια με περηφάνια από τους θύτες. Η «μαγκιά» για τους δράστες είναι «δέκα εναντίον ενός», αλλά αν συλληφθούν, κλάματα και αποποίηση ευθυνών. Εδώ υπάρχει βέβαια και τεράστια ευθύνη των γονιών που πρέπει να καταλάβουν ότι αποτελεί χρέος τους η επίβλεψη και φροντίδα των δωδεκάχρονων ή δεκαπεντάχρονων παιδιών τους…

Λίγο μεγαλύτεροι νεαροί, δεκαοκτάρηδες και κάτι, με το αυτοκίνητο του μπαμπά ή της μαμάς ή και δικό τους αυτοκίνητο, αγορασμένο βέβαια με χρήματα των γονιών ή και των παππούδων / γιαγιάδων τους, με τατουάζ (απαραιτήτως) και μουσική τραπ (δεν έχουμε δει ποτέ κάποιον να ακούει Μπετόβεν ή Μότσαρτ στη διαπασών…) κυκλοφορούν ανεξέλεγκτοι στους δρόμους αποτελώντας δημόσιο κίνδυνο.

Και τέλος υπάρχουν και τα σόσιαλ μίντια, στα οποία, εκτός από όλα τα άλλα, νεαρές (κυρίως) και νεαροί «κλασαυχενίζονται» νυχθημερόν, ζώντας στον κόσμο τους και αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο. No hope, όπως θα έλεγαν και οι αγγλομαθείς, που πλέον είναι περισσότεροι στην Ελλάδα από τους… ελληνομαθείς.

Έκρηξη βίας, αδιαφορία για τους άλλους (βλ. παρτάκιας) , μαγκιά, επίδειξη και «τσογλανισμός» (ζητούμε συγγνώμη για τη λέξη) είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Πού οφείλονται όλα αυτά; Αν γράψει κάποιος ότι φταίει η παρακμή (αν όχι διάλυση…) του θεσμού της οικογένειας, θα χαρακτηριστεί φασίστας. Το ίδιο κι αν αναφερθεί στον ρόλο της παρουσίας εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια. Η έλλειψη παιδείας, η οικονομική κρίση, ο κορονοϊός με τους εγκλεισμούς στα σπίτια, η ανεργία, αλλά και τα κάθε μορφής αδιέξοδα είναι, κατά την άποψή μας, μερικές από τις αιτίες της πρωτοφανούς κρίσης αξιών στη χώρα μας.

Και για όσους δεν γνωρίζουν, στην ταινία «Ορατότης Μήδεν» (1969) του Νίκου Φώσκολου, υπάρχει η σκηνή όπου ο αξέχαστος Νίκος Κούρκουλος, κάτω από τους ήχους του «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου», των Μίμη Πλέσσα – Λευτέρη Παπαδόπουλου καίει τα υπάρχοντά του… «Ορατότης μηδέν» επικρατεί και στη σημερινή Ελλάδα η οποία δυστυχώς μας οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια, στον γκρεμό…

ΥΓ. Επειδή μάλλον το ρήμα είναι παντελώς άγνωστο, κλασαυχενίζομαι < αρχ. κλασαυχενίζομαι (μτφ.), κορδώνομαι, ακκίζομαι, κάνω νάζια.