Κώστας Κετσετζόγλου

Πέντε μήνες μετά όλα είναι διαφορετικά. Δύο πράγματα ήταν κοινά χθες το βράδυ στο Τσέλιε σε σχέση με τον αγώνα του Οκτωβρίου που παραμένει μετά από 13 παιχνίδια το μόνο που η ΑΕΚ έχει χάσει στην Ευρώπη. Η ΑΕΚ φόραγε λευκά και προηγήθηκε πάλι πολύ νωρίς. Μόνο που αυτή την φορά το γρήγορο 0-1 έγινε… 0-4. Κι όσο κι αν φαίνεται παράξενο το τελικό σκορ ήταν μικρό! Θα μπορούσε να ειναι 0-6 ημίχρονο και ένα τελικό 1-8 δεν θα ήταν υπερβολή!

Και πάλι δεν θα είχαν μπει όλες οι μεγάλες ευκαιρίες. Μια απλή… επανάληψη του αγώνα θα επιβεβαιώσει αυτά που λέω σε όποιον αμφιβάλει. Η εύκολη λύση είναι να ειπωθεί πως η Τσελιε είναι καφενείο. Πέρυσι ήταν στους 8 της διοργάνωσης. Αποκλείστηκε από την Φιορεντινα. Φέτος δεν θα φτάσει εκεί. Επεσε πάνω στην ΑΕΚ…

Το μυστικό όπως είπε ο Νίκολιτς ήταν ο σεβασμός. Στον αντίπαλο και στις ιδιαιτερότητες που έχει πάντα ένας ευρωπαϊκός αγώνας. Παρόλα αυτά η ΑΕΚ δεν έφτασε στο τέλειο. Το άγγιξε αλλά κάποιες ευκαιρίες δεν έγιναν γκολ παρότι ήταν από αυτές που σε αυτό το επίπεδο δεν χάνονται. Με την Ράγιο, τον σαφώς δυσκολότερο αντίπαλο στον επόμενο γύρο, μπορεί να δοθούν μόλις 2-3 τέτοιες και στα δύο ματς. Πρέπει να γίνουν γκολ. Οσο προχωράει η ΑΕΚ, το επίπεδο γίνεται πολύ υψηλότερο και το περιθώριο λάθους είναι μηδενικό. Είναι λοιπόν τρομερά κρίσιμο στα προημιτελικά η ΑΕΚ να μην κάνει μισό λάθος. Γιατί και το να μην βάζεις γκολ σε τέτοιες ευκαιρίες, λάθος είναι. Δεν είναι έλλειψη σεβασμού στον αντίπαλο αλλά στην ίδια την προσπάθεια της ομάδας. Μην ξεχνάμε την… Λοκομοτιβ.

Σίγουρα σεβασμός υπήρξε όμως στο να μην δοθούν εύκολες επιθέσεις με καλές προϋποθέσεις στην Τσελιε και να μην βρεθεί ο Σέντερ φορ του αντιπάλου δύο φορές πάνω στην γραμμή του τέρματος για να εκτελέσει. Η ΑΕΚ ήταν τακτικά, αθλητικά και πνευματικά σε τοπ επίπεδο και για αυτό ο Μάρκο Νίκολιτς ήταν ο κορυφαίος της χθες το βράδυ. Σκόραρε ξανά το πιο κρίσιμο γκολ, το πρώτο της, απο στημένη φάση και βέβαια αποδείχτηκε για άλλη μια φορά πως δεν χρειάζεται να παίξουν ο Ελίασον, ο Κούτεσα και ο Ζίνι για να μπορέσει να βγάλει καλές κόντρα επιθέσεις. Χθες το επιθετικό transition ήταν άριστο χωρίς τους… γρήγορους εκ των οποίων οι δυο έπαιζαν στο πρώτο ματς χωρίς να βγει ούτε μία τόσο καλή αντεπίθεση όπως χθες.

Επίσης το δίδυμο Γιόβιτς - Βαργκα έχει κάνει την ΑΕΚ κανονικό φόβητρο για τις αντίπαλες άμυνες. Εκτός όλων των άλλων ο Γιόβιτς γίνεται δεκάρι με τεχνική που δεν υπάρχει σε άλλο παίκτη που παίζει στο Ελληνικό πρωτάθλημα ενώ ο Βαργκα δεν έχει αντίπαλο στον αέρα όχι μόνο για να βάλει γκολ αλλά για να κερδίσει μονομαχίες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου.

Οταν όλη η ομάδα κάνει καλά την δουλειά της και καλύπτονται αυτά που χάνει αλλού όποιος επιλέγει να παίξει με δύο κλασικά φορ τότε η διαφορά που κάνουν αυτοί οι δύο ταυτόχρονα στην ενδεκάδα είναι τρομακτική. Η επιλογή του Βαργκα από Ριμπαλτα και Νίκολιτς για βασική θέση εντεκάδας στη μέση της σεζόν σε μια ομάδα που έκλεισε θριαμβευτικά το πρώτο κομμάτι σε Ευρώπη και Ελλάδα ήταν περίεργη και μπέρδεψε πολλούς που πίστεψαν πως δόθηκαν Γενάρη πάνω από 4 εκατ. Ευρώ για… αντί - Πιερό. Φαίνεται πως ήξεραν τι ήθελαν και κάποιοι το βλέπουν τώρα. Κι αν κάποιοι ακόμη δεν πίστεψαν θα… πιστέψουν. Μαδρίτη ερχόμαστε.

Προηγείται όμως ο Ατρόμητος. Ενα ματς που από παντού μυρίζει… γκέλα και η ΑΕΚ πρέπει να καταθέσει διαπιστευτήρια. Σε λίγες περισσότερες από 48 ώρες από την ώρα που θα έχουμε επιστρέψει στην Ελλάδα…