Γιώργος Δ. Ανδρέου

Σημασία έχει το αποτέλεσμα, οι συνέπειες των ονειρώξεων, της ακόρεστης επιθυμίας ικανοποίησης των πολιτικών του ορέξεων στο παγκόσμιο στερέωμα, – μαύρο σύννεφο καταστροφικού τυφώνα στον ορίζοντα. Απρόβλεπτες, πρωτοφανείς ανατροπές, σύγχυση, αποσταθεροποίηση, ανασφάλεια. Σύμπασα η ανθρωπότητα πλέει, έκπληκτη σε αχαρτογράφητα νερά.

Οι αναλυτές, θορυβημένοι μιλάνε για διαφαινόμενη απειλή μιας νέας μορφής παγκόσμιας σύρραξης, με ανυπολόγιστες συνέπειες. Ενεργειακή και συνακόλουθα οικονομική κατάρρευση, φτώχεια, κρατών, ηπείρων. Τραγική επανάληψη της ιστορίας, μετά από 85 χρόνια - ένας πάλι άνθρωπος δημιουργεί τόσο μεγάλη καταστροφική παγκόσμια ανατάραξη -
Είναι πάντως αδιανόητο από κάθε άποψη :

- η Αμερικανική κοινωνία που επαίρεται για τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις κατακτήσεις της, να ανέχεται και επιτρέπει να ασελγεί σε βάρος της ανθρωπότητας, το μικρόβιο που βγήκε από τα σπλάχνα της. Η κοινωνία που νίκησε την τρέλα των Ναζί, που αποκαθήλωσε πρόεδρο γιατί παραβίασε τις εκλογικές διαδικασίες, παρακολουθεί απαθής και ατάραχη την επαπειλούμενη παγκόσμια καταστροφή.
- Το ρεπουμπλικανικό κόμμα, η ιστορική πολιτική παράταξη των τεράστιων Αβραάμ Λίνκολν, Ρούζβελτ, Αϊζενχάουερ, να εθελοτυφλεί, ανέχεται, επιτρέπει - κάποιοι χειροκροτούν - στο όνομα της εξουσίας και του δήθεν αμερικανικού μεγαλείου, την παγκόσμια κατάρρευση.
- Οι στενοί συνεργάτες του άφρονος, νέοι άνθρωποι με φιλοδοξίες και προοπτική, να στηρίζουν και επικροτούν τη ανισόρροπη μωροφιλοδοξία.
- Η απανταχού άρχουσα τάξη, οι μεγιστάνες, να αδιαφορούν, σα να μην αντιλαμβάνονται τις συνέπειες της επερχόμενης και για αυτούς νέας παγκόσμιας αταξίας
- Η Ευρώπη του πολιτισμού και των κοινωνικών κατακτήσεων να παρακολουθεί σαστισμένη, άβουλη, διστακτική τα τραγικά μελλούμενα.

Το πρόβλημα – η παγκόσμια απειλή - αποκτά μεγαλύτερη διάσταση επικινδυνότητας γιατί – τραγική συγκυρία - στο τιμόνι απέναντι, στην άλλη παραδοσιακά παγκόσμια υπερδύναμη, έχει εγκατασταθεί το alter ego του Αμερικανού δικτάτορα - πανί από το ίδιο τόπι - ο Βλαδίμηρος που, αν δεν είναι υποκινητής, συνεμπνευστής και συνδιοργανωτής της ανωμαλίας, τρίβει τα χέρια του βλέποντας την παγκόσμια αναμπουμπούλα που του επιτρέπει να ευελπιστεί στην εκπλήρωση της δικής του ονείρωξης – την άλλη μισή παγκόσμια ηγεμονία. Άσε που ξεχάστηκε και η εισβολή στην Ουκρανία.

Το ζητούμενο πλέον είναι αν θα βρεθεί κάποιος με κότσια, αν έχει γεννηθεί αυτός που μπορεί να ορθώσει ανάστημα, να σταθεί απέναντι στις απειλούμενες επιπτώσεις του alzhaimer. Αν έχει γεννήσει η εποχή μας ένα νέο Τσώρτσιλ, ικανό να εμπνεύσει, να συσπειρώσει τις υγιείς δυνάμεις της ανθρωπότητας, να τις πείσει να σταθούν απέναντι, να συγκρουστούν με τη λαίλαπα.

Οι πολυπληθείς νεόπλουτοι της αχανούς ανατολής – Κινέζοι, Ινδοί κλπ- βολεμένοι στην απόλαυση της πρωτόγνωρης ευμάρειας των τελευταίων χρόνων, δεν δείχνουν ούτε διάθεση, ούτε ικανότητα να αντιπαρατεθούν στο δίδυμο της παγκόσμιας αποσταθεροποίησης.

Μένει η Ευρώπη - της δημοκρατίας, των θεσμών, των κοινωνικών κατακτήσεων, της ποιότητας διαβίωσης - που καλείται να προστατεύσει, μόνη πλέον, τον τρόπο και το επίπεδο ζωής των πολιτών της και την παγκόσμια ισορροπία. Η Ευρώπη που μέχρι τώρα :

- βολεμένη σε ρόλο κομπάρσου, ανέχεται την Αμερικανική ηγεμονία του δυτικού κόσμου και την αυθαίρετη συμπεριφορά του ηγεμόνα, με αντάλλαγμα τη διασφάλιση, δια της χρηματοδότησης, της άμυνάς της μέσω του ΝΑΤΟ, πιστεύοντας πως δεν κινδυνεύει.
- απολαμβάνει αυτάρεσκα την πολιτισμική και κοινωνική ευδαιμονία της – 80 χρόνια ειρήνης - με την πεποίθηση πως τίποτε δεν απειλεί τα κεκτημένα των πολιτών της.
- όχι μόνο δεν προχωράει στοιχειωδώς στην πολιτική και αμυντική ενοποίησή της αλλά καθυστερεί ακόμα και την πλήρη οικονομική ολοκλήρωση, αναλισκόμενη σε ατέρμονες διαδικαστικές λεπτομέρειες.

Η απειλή όμως είναι πλέον ορατή και προκαλείται από τον υποτιθέμενο προστάτη της που την αγνοεί επιδεικτικά, ανοίγοντας μέτωπα που την βλάπτουν ευθέως, άμεσα, σοβαρά.

Θα βρεθεί άραγε ένας Ευρωπαίος να ορθώσει ανάστημα; Να παρασύρει τη γηραιά ήπειρο – και την Αγγλία μαζί – σε βροντόφωνο, ΟΧΙ στην παράνοια; «Αν δεν θες εσύ μία το ΝΑΤΟ, εμείς δεν το θέλουμε δέκα» . Να αποφασίσει πανηγυρικά την ίδια μέρα την Ευρωπαϊκή Πολιτική, Αμυντική και Οικονομική ενοποίηση, την πραγματικά Ενωμένη Ευρώπη Να στηριχθεί στα δικά της πόδια.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)