Φώφη Γιωτάκη

Δεν υπάρχει πολιτικός που να προγραμματίζει δράσεις και να κάνει σχέδια, αγνοώντας την εκκρεμότητα της «ανοιχτής» ημερομηνίας. Δεν προχωρά στην πραγματικότητα κανένα μακρόπνοο πλάνο στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, χωρίς τη λήξη του «αγώνα» στο «γήπεδο» του 2023. Και φυσικά δεν συναντά κανείς εύκολα υπουργό που να παραχωρεί το «κυνήγι» του «σταυρού» στους «ανταγωνιστές» του στην ίδια κομματική λίστα και εκλογική περιφέρεια. Ή μήπως δεν είναι έτσι;

Ακόμη και οι πλέον ψυχροί και οι κυνικοί παίκτες της κάθε ιστορίας γνωρίζουν ότι οι «μυρωδιές» των εκλογών, μόνο όταν ξεθυμάνουν, αφήνουν το πεδίο ελεύθερο για την αναγκαία επανεκκίνηση των πραγμάτων. Σε αυτή την φάση όμως, η εκκρεμότητα της «ανοιχτής» ημερομηνίας παραμένει και ουδείς -εκτός από τον πρωθυπουργό- μπορεί να κάνει κάτι άλλο εκτός από το να «στοιχηματίζει» για το πότε θα στηθούν οι πρώτες κάλπες. Είναι προφανές και αδιαμφισβήτητο ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει καταλήξει στο πιο πιθανό «σενάριο» και απλώς τεστάρει (ακόμη) με τους πιο στενούς του συνεργάτες τα υπέρ και τα κατά της μίας ή της άλλης επιλογής. Σε κάθε περίπτωση έχει εκτός των άλλων να σκεφτεί και να «ζυγίσει» όλες τις παραμέτρους.

Μία και βασική παράμετρος – σε όλες τις προεκλογικές μάχες- αφορά στη δυνατότητα του εκάστοτε πρωθυπουργού να επιλέξει την κατάλληλη ημερομηνία για τον εκλογικό αιφνιδιασμό (αν έχει τα σχετικά περιθώρια και θέλει να τα αξιοποιήσει). Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η συγκεκριμένη κατάσταση, ιδιαίτερα περιθώρια δεν υπάρχουν. Κι αν υπάρχουν, η απόφαση για εκλογές (τη χ ημερομηνία μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2023) θα έπρεπε να έχει ανακοινωθεί …χθες. Άντε το πολύ …αύριο, άντε μέχρι την ημέρα που επιστρέφουν βουλευτές και μαθητές (μετά τις γιορτές) στα έδρανα και στα θρανία αντίστοιχα. Όσο δε κυβερνητικά στελέχη υπενθυμίζουν την πρωθυπουργική ρήση ότι «το κλίμα μυρίζει εκλογές», τόσο χάνουν και χάνεται το στοιχείο του αιφνιδιασμού.

Μια άλλη παράμετρος συνδέεται με την ανάγκη ανάλυσης της «ροής» της οικονομίας υπό διαφορετικές συνθήκες. Όλοι οι οικονομολόγοι, όταν αναφέρονται ειδικά στα της χώρας μας έχουν να το λένε: ο πολιτικός κύκλος επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την οικονομία. Το 2023 δεν θα είναι μια εύκολη χρονιά. Το καλό σενάριο θέλει τον πόλεμο στην Ουκρανία να τελειώνει- ουδείς όμως αποκλείει το κακό σενάριο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το «σκορ» της ύφεσης δεν είναι από τώρα γνωστό. Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού παραμένει στόχος- όπως και η επενδυτική βαθμίδα που θα αρχίσει να αχνίζει μόνο όταν κλείσουν οι κάλπες και συγκροτηθεί κυβέρνηση.

Η στήριξη της «βαριάς» βιομηχανίας της χώρας μας, του τουρισμού δηλαδή, είναι προτεραιότητα που δεν «φεύγει» από το τραπέζι του προγραμματισμού. Έχει σημασία αν οι εκλογές γίνουν στην αφετηρία, στην «καρδιά» ή στην υποχώρηση των τουριστικών κυμάτων. Μάλιστα αναλυτές που βάζουν στο μικροσκόπιο και τις εξελίξεις στην Τουρκία με την άθλια οικονομία, εκτιμούν ότι ο Ερντογάν που «βλέπει» εκλογές και λίγο νωρίτερα από το προγραμματισμένο ραντεβού του τον Ιούνιο, δεν θα βάλει εναντίον των τουριστικών «ενέσεων» που αναμένει. Και θα αποφύγει κάθε κίνηση προς άλλους που θέτει πρώτα σε κίνδυνο τον «εαυτό» του, δηλαδή την ευάλωτη τουρκική οικονομία.

Δεν είναι λοιπόν μία αλλά πολλές οι παράμετροι που πρέπει να εξετάσει εκείνος που έχει συνήθως το προνόμιο του «αιφνιδιασμού», όταν αποφασίσει ότι οι εκλογές δεν θα γίνουν τελικά στην ώρα τους. Το σίγουρο είναι ότι όσο παραμένει «ανοιχτή» η ημερομηνία των εκλογών κάθε άλλο παρά μειώνονται οι «εκκρεμότητες» και οι αβεβαιότητες…