LIVE

Κορωνοϊός

paxinos01

Ποιος είναι και ποιος δεν είναι χρήσιμος τελικά;

Δημήτρης Χ. Παξινός

Ποιος είναι λοιπόν χρήσιμος, ποιος μη χρήσιμος και ποιος τους κρίνει αν είναι έτσι η αλλιώς. Ποια είναι τα κριτήρια τους και ποια άραγε χαρακτηριστικά έχουν.
Αυτά διαφέρουν από κοινωνία σε κοινωνία, κι από άνθρωπο σ άνθρωπο. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και κυρίως τον πολιτισμικό του αλλά ασφαλώς και τον προσωπικό, το θέμα της επιβίωσης και τον τρόπο σκέψεως όπως αυτός έχει διαμορφωθεί χρόνια τώρα και κατέστη δευτέρα φύση.

Πολλαπλά λοιπόν τα κριτήρια του καθενός και ανάλογα βλέπει και την πραγματικότητα. Την δική του βέβαια την υποκειμενική που θεωρεί ως αντικειμενική και δύσκολα δέχεται αντίρρηση ιδιαίτερα αν είναι από κομματικό περιβάλλον.

Καθόλου ασυνήθιστο. Σ αυτούς που ζουν άμεσα η έμμεσα απ τα κόμματα χρήσιμος στην κοινωνία είναι αυτός που βρήκε δουλειά στο παιδί του κι απ αυτήν τη πλευρά έχει δίκιο, αφού μεριμνήσει να αυξήσει τις θέσεις εργασίας.

Αν δε του βρει όχι μόνο θέση εργαζόμενου αλλά και μη απασχολούμενου τότε αυτός είναι ακόμη πιο χρήσιμος στην κοινωνία. Γιατί κι αυτός μέρος της κοινωνίας είναι κι απ αυτήν θεωρεί ότι λαμβάνει τα μηνύματα. Και είναι ευτυχής, πλέει σε πελάγη ευτυχίας για τον παράδεισο που ζούμε, στην δε δημιουργία του έχουν συντελέσει όλοι αυτοί οι χρήσιμοι άνθρωποι για την κοινωνία του.

Πάει και τελείωσε. Μ αυτόν τον τρόπο γαλουχήθηκαν, ιδιαίτερα απ την παντοκρατορία του ΠΑΣΟΚ γενιές επί γενεών, νέων που πέρασαν με όλους αυτούς τους χρήσιμους που τακτοποίησαν την ελληνική κοινωνία αλλά στην ουσία άφησαν ατακτοποίητες τις νέες γενιές που μάραναν και ξέφτισαν.

Αποπροσανατολίστηκαν και εισπράττουν τώρα και θα εισπράττουν την ανεμελιά, την αφροσύνη των προηγούμενων θεωρώντας τους χρήσιμους όσους απολάμβαναν τα ξένα χρήματα που δανειζόμαστε ασύστολα και ατιμώρητα. Κάτι που σαν καθεστώς επιβλήθηκε και συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.

Κι έτσι το κράτος οπερέτα που διαμορφώθηκε επίσημα πλέον, ακολουθώντας πιστά τα χνάρια του πρώτου διδάξαντος με τους χρήσιμους που πάντα επιβιώνουν συναποτελούν αυτό που βλέπουμε και οσφραινόμαστε.
Παντού σχεδόν διαπλοκή με τους ίδιους πάντα εργολάβους και τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες στα πλευρά της κυβέρνησης. Αν λοιπόν αυτοί κρίνονται χρήσιμοι στην κοινωνία φαντάζομαι τι σκηνικό διαμορφώνεται στο υπόβαθρο της και απειλεί την συνοχή της κοινωνίας όπως τη σέρνουν δεξιά αριστερά απροστάτευτη.

Το συλλογικό συμφέρον, όταν προτάσσεται οποιοδήποτε κόστος είναι αυτό που θα κρίνει τον πράγματι χρήσιμο για την κοινωνία συνολικά. Κι αυτή η προσφορά του, ανεκτίμητη θεωρείται και μένει να συλλογάται ο καθένας που συλλογάται ελεύθερα ότι αποτελεί σκοπό της ζωής που παραμένει πάντα σαν ύψιστη προσφορά στον συνάνθρωπο, έστω κι αν δεν θέλει να την βλέπει έτσι γιατί έτσι τον έμαθαν.
Αυτοί, εικάζω, είναι οι χρήσιμοι κι η προσφορά τους πάντα μένει και αποτελεί αχτίδα φωτός που θα λάμψει. Όλοι αυτοί αποτελούν την ελπίδα για το αύριο που φαίνεται σήμερα ισχνό και αδύναμο να θέσει σε λειτουργία τον μηχανισμό το κρατικό με ανθρώπινα κριτήρια και όχι εξωγενή.

Μπορεί ν ακούγονται δονκιχωτικά, λίγο η πολύ, αλλά η δύναμη του πνεύματος και η ανθρώπινη αισθαντικότητα που υφέρπει και ενυπάρχει στον κάθε άνθρωπο δημιουργό και όχι ουραγό των εξελίξεων με κάνει να αισιοδοξώ ότι οι χρήσιμοι για την κοινωνία άνθρωποι που αποτελούν τι άνθος της θα επικρατήσουν. Σαν κάτι αναπόφευκτο κι ας μην είναι τραγική η κατάληξη για να γεννηθεί το καινούργιο.

Όταν όμως οι κραυγές αγωνίας των νέων ιδιαίτερα ανθρώπων για τα δεινά που επισωρεύει η κλιματική αλλαγή και που συνέχεια θα ξεσπάνε με διάφορες μορφές σ όλο τον πλανήτη τότε τρομάζω.

Τρομάζω με το τι μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές που μόνο οδύνη και πόνο προκαλούν αν δεν προλάβουμε. Και με αυτήν την έννοια λίγο η πολύ δεν είμαστε χρήσιμοι, το αντίθετο. Όταν πλησιάζει κάποιο μεγάλο κακό στις ηγεσίες των κρατών επικρατούν επικίνδυνοι άνθρωποι, αλλοπρόσαλλοι, εμμονικοί, στα όρια της τρέλας, της αλαζονικής.

*Πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (3)

τι έπαθες ;

κρίση αυτογνωσίας ;

Σακίλ

Προσπαθούν σιγά-σιγά να σβήσουν τις μνήμες της μασαμπούκας και της ελάχιστης σιγουριάς για οριακή επιβίωση με τις τόσες καθημερινές υποχρεώσεις στην νέα γενιά...να μην τις γνωρίσουν καθόλου οι επόμενες γενιές ούτε στο ελάχιστο, αυτές τις μεγάλες αρετές και χαρές!. Απορώ τι κόμματα θα είναι όλα αυτά χωρίς ρουσφέτια στο μέλλον. Μάλλον κι αυτά θα καταντήσουν να είμαστε για να "μαστε. Όπως όσοι δεν ωφελήθηκαν ποτέ έστω και με μια δουλειά,με μεγαλύτερη κάπως διάρκειας κάλυψης, για λίγες περισσότερες απολαύσεις,τρόπος του λέγειν, στην ζωή τους... Τα δάνεια όμως δεν νομίζω ότι πάρθηκαν όλα για να δουλεύει ο κόσμος,αλλά για να αναπτύξουμε και την αγροτική μας δραστηριότητα και παραγωγή. Άλλο αν τα μπουζούκια κυριάρχησαν στην συνέχεια με τα νταούλια να αποτελειώνουν τον χορό για τα καλά στο τέλος.

Xoxoxo

Νομίζετε σοβαρά ότι έμεινε νέα γενιά Ελλήνων στην Σομαλία του βορρά που φτιάξατε επί Μεταπολίτευσης; Άντε γεια. Αφού ανοίξατε τα σύνορα και πολιτογραφείτε τους πάντες, η Ελλάδα δεν έχει πια κανένα νόημα ως κράτος, υπάρχουν πολύ καλύτερα κράτη για να είμαστε ελληνική μειονότητα.

@

Σοβαρο αυτο που λες! Καθε χρονο υπαρχουν ολο και λιγωτεροι λογοι να γυρισει κανεις στα πατρια εδαφη, ολο και μικροτερη επαφη με τις αναμνησεις. Μοιρολατρικα μπορουμε να πουμε οτι ολα αλλαζουν, αλλα δεν παυει η κατασταση να φερνει θλιψη.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία