Βασίλης Στεφανακίδης

Για παράδειγμα, περνάει ακροθιγώς το τεράστιο πρόβλημα του Κυκλοφοριακού που ταλαιπωρεί εκατομμύρια πολίτες καθημερινά. Χιλιάδες χαμένες ώρες κάθε χρόνο μέσα σε ακινητοποιημένα αυτοκίνητα σε βασικές οδικές αρτηρίες, ακόμα και στην Αττική οδό, που όταν φτιάχτηκε πριν από 22 χρόνια πιστέψαμε πως θα έλυνε οριστικά το πρόβλημα στις περιφερειακές μετακινήσεις.
Κι όμως, στην πράξη αποδείχτηκε πως υπερκορέστηκε πολύ πριν από τις αρχικές εκτιμήσεις όταν σχεδιαζόταν το έργο. Ομως, παρότι το πρόβλημα είναι πανθομολογούμενο, δεν ακούμε από κανέναν για προγραμματισμό νέων έργων, διαπλατύνσεων, παρακαμπτήριων δρόμων και άλλων παρεμβάσεων ώστε να δοθεί ανάσα σε αυτόν τον παραλογισμό να πληρώνεις διόδια για ένα δρόμο θεωρητικώς ταχείας κυκλοφορίας και στην πράξη να ακινητοποιείσαι χωρίς καμιά δυνατότητα απεγκλωβισμού.

Και τι να πει κανείς για το ποτάμι και τον καθημερινό Γολγοθά δεκάδων χιλιάδων οδηγών Ι.Χ., αλλά και φορτηγών που προμηθεύουν με προϊόντα την πρωτεύουσα μέσα από τη βασική είσοδο στην πόλη. Δεν ξέρω αν οι συγκοινωνιολόγοι της χώρας, το Πολυτεχνείο και άλλοι επιστημονικοί φορείς έχουν κάνει καν κάποιες μελέτες και αν τις έδωσαν στα αρμόδια όργανα της Πολιτείας για να τεθούν σε διαβούλευση για την αποτελεσματικότητά τους και στη συνέχεια να προγραμματιστούν νέα έργα και παρεμβάσεις.
Δεν ξέρω καν αν έχει μελετηθεί το ενεργειακό κόστος από τα πολύωρα καθημερινά μποτιλιαρίσματα όχι μόνο στον Κηφισό, αλλά και στην Παραλιακή, στους δρόμους του κέντρου, αλλά και στις συνοικίες, όπως και το χαμένο κόστος εκατομμυρίων εργατοωρών των ταλαίπωρων πολιτών. Είναι βλέπετε αυτά τα θέματα χαμηλής πολιτικής και οι υπουργοί και πολιτικοί όλων των αποχρώσεων προτιμούν να ασχολούνται μόνο με... την υψηλή πολιτική!

Ενα άλλο παράδοξο που πληροφορήθηκα εσχάτως και καταδεικνύει προχειρότητα και νομοθέτηση στο πόδι δεν το φαντάζεται κανείς, εκτός από τους 260.000 συμπολίτες μας που διαθέτουν ένα βαρκάκι (δεν μιλάμε για σκαφάτους) για την αναψυχή τους και το ψευτοψάρεμα. Ε, λοιπόν, όλοι αυτοί είναι εκ του νόμου υποχρεωμένοι -πέραν των άλλων που πρέπει να έχουν στη βάρκα τους- να έχουν και ένα σετ με βεγγαλικά για ώρα ανάγκης. Ετσι, με απόφαση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για να αγοράσουν αυτό το απαραίτητο εκ του νόμου σετ βεγγαλικών θα πρέπει να προσκομίσουν στο Αστυνομικό Τμήμα, πέραν από καμιά δεκαριά νομιμοποιητικά έγγραφα, και μια βεβαίωση από ψυχίατρο κρατικού νοσοκομείου ότι ο βαρκάρης έχει... σώας τας φρένας για να μπορέσει να αγοράσει τις τρεις φωτοβολίδες χειρός (όχι εκτόξευσης με πιστόλι) και το ένα καπνογόνο!

Προφανώς αυτός που πήρε μια τέτοια απόφαση, με αφορμή τη δολοφονία Λυγγερίδη με φωτοβολίδα, πέραν των άλλων δεν έχει σώας τας φρένας και ούτε διαθέτει βεβαίωση από ψυχίατρο. Ούτε καν ιδιώτη!

Ομως αυτά τα μικρά και πόσα άλλα, Κύριος οίδε, είναι που εξοργίζουν τον πολίτη κάθε ώρα και στιγμή. Τον απομακρύνουν από την πολιτική λόγω των παραλογισμών που κάνουν δυσβάσταχτη την καθημερινότητά του. Μα -θα πει κανείς- τα βαρκάκια είναι το πρόβλημα; Εδώ 7 στους 10 Ελληνες δηλώνουν πως τα φέρνουν από δύσκολα έως πολύ δύσκολα πέρα, θα ασχοληθεί η κυβέρνηση με αυτούς; Μακάρι να ήταν οι βαρκάρηδες το μόνο πρόβλημά μας.

Οταν όμως ναυαγούν στα μεγάλα, γιατί όπως λένε υπάρχουν δεδομένες αντικειμενικές και εξωγενείς δυσκολίες, τουλάχιστον ας μη μας ταλαιπωρούν και με τα επουσιώδη, γιατί τελικά από όλα κρίνονται οι κυβερνήσεις και στο τέλος βγαίνει η αξιολόγηση. Δεν αρκούν μόνο η ευημερία των αριθμών και τα μεγάλα οραματικά σχέδια. Η συνολική αξιοπιστία της πολιτικής επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό και από την αντιμετώπιση των μικρών καθημερινών προβλημάτων. Κι αυτά δεν χρεώνονται στον πρωθυπουργό, αλλά στους υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς και κρατικούς αξιωματούχους που πρέπει να αρχίσουν να κοιτάνε και λίγο προς τα κάτω. Προς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους, γιατί από αυτούς εξαρτώνται - κι ας μην το λησμονούν.