Το Waterloo των Abba και η Επανάσταση των Γαρυφάλλων: Οι all-time αγαπημένοι των Φον ντερ Λάιεν και Κόστα στη Eurovision

Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision αποτελεί κάθε χρόνο ένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά γεγονότα της Ευρώπης, όμως πίσω από τα φώτα της σκηνής η διαδικασία διατηρεί πάντα και μια έντονη πολιτική διάσταση.

Καθώς ολοκληρώνονται οι προετοιμασίες για τον μεγάλο τελικό του Σαββάτου στη Βιέννη, Ευρωπαίοι ηγέτες και δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς αναγνωρίζουν ότι η Eurovision παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτική πραγματικότητα της ηπείρου.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δήλωσε στο Politico ότι το πιο «εμβληματικό» τραγούδι στην ιστορία της Eurovision είναι το Waterloo των ABBA, που κέρδισε τον διαγωνισμό το 1974. «Ήταν κάτι περισσότερο από μια νίκη στη Eurovision», ανέφερε. «Έγινε μέρος της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς και ανέδειξε ένα από τα πιο εμβληματικά ποπ συγκροτήματα στην ιστορία».

Η Γερμανίδα πολιτικός πρόσθεσε ότι το τραγούδι που τη συγκινεί περισσότερο είναι το «Ne partez pas sans moi» της Σελίν Ντιόν, το οποίο χάρισε τη νίκη στην Ελβετία το 1988. «Τι φωνή, τι συναίσθημα», σχολίασε, ενώ από τις πιο πρόσφατες συμμετοχές ξεχώρισε το Euphoria της Loreen, που κέρδισε για τη Σουηδία το 2012.

Εκπρόσωπος του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, είπε, από την πλευρά του, ότι το αγαπημένο του τραγούδι από τη Eurovision είναι το πορτογαλικό «E depois do adeus» του Πάουλο ντε Καρβάλιο από το 1974. Παρότι δεν κέρδισε τον διαγωνισμό, το τραγούδι εξελίχθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα σε ύμνο της Επανάστασης των Γαρυφάλλων, που οδήγησε τη χώρα στη δημοκρατική μετάβαση.

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, δεν απάντησαν σε ερώτημα του Politico για τα αγαπημένα τους τραγούδια.

Οι χώρες της Βαλτικής και η ουκρανική συμμετοχή του 2016

Μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, η συμμετοχή των χωρών της Βαλτικής, της Πολωνίας και της Ουκρανίας στη Eurovision θεωρήθηκε σύμβολο της ευρωπαϊκής ενότητας.

Ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα απέκτησε η ουκρανική συμμετοχή του 2016, το «1944» της Τζαμάλα, το οποίο κέρδισε τον διαγωνισμό με στίχους στα ταταρικά της Κριμαίας για τις σταλινικές εκτοπίσεις - σε μια περίοδο που η Ρωσία είχε ήδη προσαρτήσει παράνομα τη χερσόνησο από το 2014.

Παραδοσιακά, η Eurovision συνοδεύεται από δεξιώσεις και εκδηλώσεις που διοργανώνουν διπλωματικές αποστολές στις Βρυξέλλες. Πέρυσι, για παράδειγμα, η επερχόμενη δανική προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ είχε διοργανώσει κοινή δεξίωση με την πρεσβεία της Ελβετίας.

Βαρύ το φετινό κλίμα

Φέτος όμως το κλίμα είναι σαφώς πιο βαρύ. Η Ισπανία, η Ολλανδία, η Ιρλανδία, η Ισλανδία και η Σλοβενία ανακοίνωσαν μποϊκοτάζ του διαγωνισμού εξαιτίας της συνέχισης της συμμετοχής του Ισραήλ, το οποίο εκπροσωπείται φέτος από τον Νόαμ Μπετάν.

Στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκε την Τρίτη εκδήλωση με τίτλο «United for Palestine», η οποία παρουσιάστηκε ως εναλλακτική απάντηση στη Eurovision.

Ο Μπετάν δήλωσε ότι έμεινε «σοκαρισμένος» όταν η εμφάνισή του στον ημιτελικό της Τρίτης διακόπηκε από αποδοκιμασίες και συνθήματα διαμαρτυρίας.



Σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους, δεκάδες χιλιάδες αντισημιτικές αναρτήσεις έχουν καταγραφεί στο διαδίκτυο ενόψει του διαγωνισμού.

Ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού του Ισραήλ, Μίκι Ζοχάρ, χαρακτήρισε τις εκκλήσεις για μποϊκοτάζ «ντροπιαστικές και υποκριτικές». «Ο διαγωνισμός είναι μια γιορτή μουσικής, πολιτισμού και αδελφοσύνης μεταξύ των εθνών, όχι μια πλατφόρμα πολιτικών σκοπιμοτήτων», δήλωσε.

Σύμφωνα με τις στοιχηματικές εταιρείες, φαβορί για τη νίκη στον μεγάλο τελικό του Σαββάτου θεωρείται το τραγούδι «Liekinheitin» της Φινλανδίας, με τον νικητή να αναδεικνύεται από τις εθνικές κριτικές επιτροπές και την ψήφο του κοινού.