ΗΠΑ και Ιράν αναζητούν διέξοδο χωρίς ήττα: Γιατί είναι πιθανό να συνεχιστεί η σύγκρουση

Τα «θρίλερ» από την 28η Φεβρουαρίου μέχρι και σήμερα στην δεύτερη φάση του πολέμου που ΗΠΑ και Ισραήλ ξεκίνησαν βάζοντας εκ νέου στο στόχαστρο την Τεχεράνη είναι δεκάδες και «ακουμπούν» τόσο την διπλωματική όσο και την αμιγώς στρατιωτική πτυχή που περιλαμβάνει μια τέτοια κατάσταση. Ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ που έβαλε όχι μία αλλά δύο φορές την «υπογραφή» του δίπλα από την εντολή «επίθεση» στο Ιράν και σήμερα – ή μάλλον το τελευταίο διάστημα – επιχειρεί να βρει τρόπο εξόδου από έναν πόλεμο που κυρίως τον πλήττει στον δυνατό του χαρτί – στην οικονομία. Το καθεστώς της Τεχεράνης έχοντας ξεκάθαρα επιδείξει αντοχές που μάλλον καμία άλλη χώρα – εκτός των Ρωσία και Κίνα – δεν θα μπορούσε να δείξει απέναντι τόσο στην μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του κόσμου όσο και τον ισχυρότερο πολεμικό παράγοντα της Μέσης Ανατολής, το Ισραήλ θέλει πάνω κάτω για τους ίδιους λόγους μία αντίστοιχη έξοδο.

Και οι δύο πλευρές, χωρίς ακόμη να είναι γνωστό το πότε θα συναντηθούν σήμερα στο Ισλαμαμπάντ είναι ξεκάθαρο πως επιθυμούν μία «τίμια» διευθέτηση αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση διατεθειμένες να φτάσουν σε αυτή «πληρώνοντας όσο όσο». Από την πλευρά του το Ιράν δεν θέλει σε καμία περίπτωση να καθίσει για 3η φορά από το περασμένο καλοκαίρι σε ένα τραπέζι από το οποίο θα βγει μαθαίνοντας πως και πάλι αιφνιδιαστικά δέχεται πυρά από Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ. Είναι ξεκάθαρο πως η εμπιστοσύνη – αν ποτέ υπήρχε τέτοια – ανάμεσα στις δύο πλευρές έχει διαρραγεί σε βαθμό που ακόμη και τα δεδομένα για μία διπλωματική επαφή να απαιτούν επιβεβαίωση και Προεδρικές εγγυήσεις – χαρακτηριστικό πως το Ιράν αργά το βράδυ της Δευτέρας διέρρεε πως η αντιπροσωπεία του δεν πρόκειται να μεταβεί στο Πακιστάν εάν δεν δώσει το παρόν ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και δεν έχει μάλιστα καμία διάθεσή να το κάνει εάν δεν λάβει και την ακριβή ώρα άφιξης στην περιοχή του Τζ. Ντ. Βανς…

Παράλληλα είναι δεδομένο πως η Τεχεράνη δεν πρόκειται να συναινέσει σε καμία πρόταση συνδιαχείρισης των στενών του Ορμούζ και δεν θα δώσει εύκολα ούτε και το εμπλουτισμένο ουράνιο για το οποίο πάρα πολύς λόγος – και κυρίως πάρα πολλές κορώνες από το οβάλ γραφείο – έχουν εκτοξευθεί μαζί με τους πυραύλους από τα αμερικανικά μαχητικά. Για το συμβατικό οπλοστάσιό της πλέον δεν υπάρχει καν αμερικανική αναφορά ούτε στις προεδρικές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η Τεχεράνη θέλει να βγει από την κρίση – πρωτόγνωρη σε μέγεθος και ένταση – στα χρονικά της Θεοκρατίας κρατώντας όχι μόνο το αφήγημα της ηρωικής αντίστασης που για το Ιράν ισοδυναμεί με νίκη αλλά και της διατήρησης ακεραίου του «δώρου» Τραμπ που ανέδειξε τα κομβικά στενά στον Περσικό σε παγκόσμιο μοχλό πίεσης και έδωσε μαζί και τον «οδηγό χρήσης» αυτού του ιδιαίτερα σημαντικού – μέχρι την εύρεση εναλλακτικών από την Δύση - «όπλου».

Από την άλλη όποιος πιστεύει πως οι ΗΠΑ έχουν την διάθεση να αποχωρήσουν από την συγκεκριμένη μάχη «ηττημένες» σε αφήγημα και ουσία είτε δεν έχει κατανοήσει ποιος είναι ο Πρόεδρος της χώρας είτε δεν έχει ακόμη χειρότερα συνειδητοποιήσει πως για τον Τραμπ τα τόσο μεγάλα «στοιχήματα» μπαίνουν με τον ίδιο να είναι πεπεισμένος – και στις πλείστες των περιπτώσεων ορθώς – πως θα τα καταφέρει. Ο Τραμπ είναι ξεκάθαρο πως έχει απόλυτη επίγνωση σήμερα της κρίσης και του επιμερισμού του κόστους που πρέπει να υπάρξει εάν πραγματικά θέλει να «κλείσει» και αυτό το πολεμικό κεφάλαιο.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεδομένα πιέζεται περισσότερο από το νέο θεοκρατικό σύστημα της Τεχεράνης αλλά και τους φρουρούς της Επανάστασης καθώς «δυστυχώς» ακόμη στην Δύση υπάρχει πέρα από Δημοκρατία και λογοδοσία. Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ συχνά – πυκνά να έχει εκφραστεί αρνητικά ή υποτιμητικά για αυτήν ακριβώς την «λογοδοσία» αλλά αυτό δεν αναιρεί πως ο ίδιος είναι ο Δημοκρατικά εκλεγμένος ηγέτης της ισχυρότερης οικονομίας του πλανήτη. Παράλληλα κανένας δεν θα πρέπει να βγάλει από την «εξίσωση» της όποιας λύσης ακόμη έναν άκρως προσωπικό παράγοντας που συνδέεται με τον Ντόναλντ Τραμπ: αυτόν την δικής του υστεροφημίας.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος περισσότερο από κάθε άλλον – τουλάχιστον στον 21ο αιώνα – ασχολείται δημόσια και εκτενώς με βραβεύσεις – επαίνους αλλά και το δικό του προσωπικό κύρος. Είναι ακόμη πολύ νωπές οι νύξεις – οι σπόντες και το δημόσιο κατηγορώ για την μη απονομή του Νόμπελ Ειρήνης αλλά και οι διαρκείς υπογραμμίσεις για το τέλος σε 7-8-9 και 10 πολέμους στην 2η θητεία του. Ο Τραμπ ενδιαφέρεται σήμερα πολύ περισσότερο για αυτό παρά για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν τα «διπλωματικά» κανάλια να δώσουν απαντήσεις και να γεφυρώσουν το τεράστιο χάσμα με το Ιράν. Αν η πρόταση – λύση δεν περιλαμβάνει ικανοποιητική «ποσότητα» και «ποιότητα» υστεροφημίας για τον Αμερικανό Πρόεδρο δύσκολα θα συναινέσει…

Με την δεκαπενθήμερη εκεχειρία να εκπνέει την Τετάρτη και τον πόλεμο παρά τον «πάγο» να έχει διαρκέσει πάνω από 50 ημέρες τα στοιχεία δείχνουν και πάλι «σύγκρουση» καθώς έννοιες όπως η συνεννόηση, η λογική και η προσπάθεια επίλυσης από την πλευρά των ΗΠΑ βρίσκονται στην σκιά του Προέδρου της χώρας ενώ από την πλευρά του Ιράν είναι θαμμένες εκατοντάδες μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης, ίσως βαθύτερα από τα 400 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου. Μπορεί καμία από τις δύο πλευρές να μην θέλει ή και να μην αντέχει – για διαφορετικούς λόγους – άλλον πόλεμο αλλά συγκεντρώνει σημαντικές πιθανότητες το σενάριο να είναι να συμφωνήσουν να συνεχίσουν ακριβώς αυτό…