Θάνατος στην Κόκκινη Πλατεία - Οι Ρώσοι στρατηγοί σκοτώνονται στη Μόσχα όχι στο μέτωπο της Ουκρανίας

Στη Μόσχα οι δολοφονίες των στρατηγών (τριών μέσα σε ένα χρόνο), που ξέχασαν πως είναι θνητοί μακριά από το πολεμικό μέτωπο δεν ανακοινώνονται με λεπτομέρειες. Σωριάζονται σαν φάκελοι αναλώσιμων υλικών πάνω σε γραφεία. Πρωτοκολλούνται, καταγράφονται και αρχειοθετούνται πίσω από βαριές πόρτες. Ενα όνομα σβήνεται. Ενα άλλο παίρνει τη θέση του.

Οι ανακοινώσεις των πειθαρχημένων Αρχών είναι άψυχες, σαν δελτία καιρού. Εκφράζουν την εμπιστοσύνη τους στην έρευνα και τη δικαιοσύνη. Τα υπάκουα ντόπια ΜΜΕ ζυγίζουν τις λέξεις τους. Κρατούν ως βεβαιότητα ότι το έγκλημα ενορχηστρώθηκε από τις ύπουλες ουκρανικές Μυστικές Υπηρεσίες. Η προπαγάνδα είναι μόνιμο αντίδοτο στην απουσία αποδείξεων. Η έκκληση για αντεκδίκηση γίνεται επιτακτική. Καταστρώνονται αντίποινα με στόχο να την πληρώσει ο άμαχος ουκρανικός πληθυσμός.

Εσωτερικά, τον τόνο τον δίνει ο βηματισμός της εξουσίας. Δήθεν μαλακός σαν βαμβάκι για να μην ακουστεί ο τρομοκρατικός κρότος της θανάσιμης έκρηξης, απαιτεί ψυχραιμία και επαγρύπνηση. Οχι πανικό. Ούτε φόβο. Τα αφεντικά του Κρεμλίνου και της ελίτ των Ενόπλων Δυνάμεων υποδύονται τους ατάραχους σε ένα ακόμη στοχευμένο δολοφονικό χτύπημα με θύμα έναν υψηλόβαθμο στρατιωτικό αξιωματούχο. Γνωρίζουν ότι μια τέτοια επίθεση δολιοφθοράς στην καρδιά της ρωσικής πρωτεύουσας ραγίζει τη βιτρίνα του κράτους ασφαλείας. Υπονομεύει το γεμάτο αυτοπεποίθηση αφήγημα του απόλυτου ελέγχου τους. Γι’ αυτό, προκειμένου να μην παραδεχτούν τα τρωτά τους σημεία, προτιμούν τη σιωπή. Στη Ρωσία, έτσι κι αλλιώς, μια δολοφονία δεν τελειώνει ποτέ με τον θάνατο. Τερματίζεται όταν κανείς δεν ρωτά πια «πώς και γιατί». Αν και θα αρκούσε μια μάτια στο ημερολόγιο για να αντιληφθεί ο κάθε Ρώσος πολίτης ότι σε λιγότερο από δύο μήνες η βάναυση εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία θα μπει ακάθεκτη στον πέμπτο χρόνο της.

300 γραμμάρια ΤΝΤ

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου, 2025. Μόσχα, 6.55 π.μ. Βαθύ σκοτάδι. Τέτοια εποχή ο ήλιος ανατέλλει στις 9 το πρωί. Τα λαμπιόνια των Χριστουγέννων, τα οποία γιορτάζονται στην παλαιοημερολογίτικη ορθόδοξη Ρωσία στις 7 Ιανουαρίου, δεν επαρκούν για να φωτίσουν τους παγωμένους νυχτερινούς δρόμους. Οπως δεν φτάνουν και τα εορταστικά στολίδια για παρηγοριά στη χειμωνιάτικη μελαγχολία.

Προτού φέξει σε μια γειτονιά με πολυώροφα συγκροτήματα κατοικιών στο νότιο τμήμα της ρωσικής πρωτεύουσας, επικρατεί απόλυτη ησυχία. Δεν είναι η σιωπή του γαλήνιου ύπνου, αλλά εκείνη η βουβαμάρα που έρχεται αφού έχουν ειπωθεί τα πάντα και δεν υπάρχει πια τίποτα να ανακληθεί στη μνήμη. Η «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» της Μόσχας εναντίον του Κιέβου έχει πια καταχωνιαστεί στην άχαρη καθημερινή ρουτίνα. Εκείνο ακριβώς το αχάραγο πρωινό ένα λευκό αυτοκίνητο μάρκας Kia Sorento, μοντέλο του 2013, βγαίνει από ένα πάρκινγκ στην οδό Γιασενάβα. Επιβαίνει ο 56χρονος αντιστράτηγος Φανίλ Σαρβάροφ, επικεφαλής του τμήματος Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων. Το αυτοκίνητο κάνει μερικά μέτρα πορείας πριν ακολουθήσει σε ελάχιστα δευτερόλεπτα εκκωφαντικός ο θόρυβος της βόμβας.

Ο τοποθετημένος κάτω από το σασί αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός που περιέχει 300 γραμμάρια ΤΝΤ ανατινάζει το παγιδευμένο αυτοκίνητο, προκαλεί ζημιές σε κοντινά οχήματα και αναστατώνει την περιοχή. Εντρομοι οι κάτοικοι ανάβουν τα φώτα στα διαμερίσματά τους πιο σκυθρωποί παρά ποτέ. Δεν είναι μόνο τα ουκρανικά drones που «διασχίζουν τα σύνορα» διαπερνώντας τη ρωσική αεράμυνα και φέρνουν τον πόλεμο στο έδαφος της Μόσχας. Τώρα, με τον συντριπτικό ήχο μιας βόμβας εξοντώνεται δίπλα τους ένας στρατιωτικός γείτονάς τους. Μαθημένοι πάντως να είναι επιφυλακτικοί, προσποιούνται ότι δεν έχουν ακούσει τίποτε. Εν τω μεταξύ, ο οδηγός ανασύρεται με πολλαπλά τραύματα και ακατάσχετη αιμορραγία από τα συντρίμμια του αυτοκίνητου του. Θα αφήσει την τελευταία του πνοή λίγο αργότερα σε κοντινό νοσοκομείο. Ενας γιατρός και ένας γραφέας θα σημειώσουν την ημερομηνία και την ώρα που υπέκυψε στα τραύματά του.

Στη Συρία με τον Ασαντ

Δεν γνωρίζουν ότι υπήρξε ένας δραστήριος αξιωματικός προερχόμενος από την πόλη Γκρεμιατσίνσκ της περιφέρειας Περμ, κοντά στα Ουράλια. Θα μάθουν την επομένη από τη σύντομη νεκρολογία του στον Τύπο ότι από σπουδαστής κιόλας της Ανώτερης Σχολής Διοίκησης Αρμάτων του Καζάν έλαβε μέρος στην ένοπλη σύγκρουση στον Βόρειο Καύκασο μεταξύ Οσετίας και Ινγκουσετίας και στην εθνοκάθαρση υπέρ της πρώτης. Αργότερα, πολέμησε και στους δύο πολέμους που έσπειραν ζόφο και όλεθρο στην Τσετσενία. Συμμετείχε, ακόμη, στον συντονισμό των ρωσικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Συρία στο πλευρό του δικτάτορα της χώρας Μπασάρ αλ Ασαντ. Τεχνητά αποσιωπήθηκε το ότι διετέλεσε ένας από τους αρχιτέκτονες της κατάρτισης στρατιωτικού προσωπικού, μεταξύ άλλων, και για τη διενέργεια απάνθρωπων βασανιστηρίων σε αιχμαλώτους κατά τη ρωσική πολεμική επέμβαση στην Ουκρανία. Τίποτε όμως δεν έκρυβε ότι υπήρξε ένα τυπικό πολεμοχαρές εξάρτημα της επιθετικής ρωσικής στρατιωτικής μηχανής που σκαρφάλωσε ψηλά στην ιεραρχία της χάρη στις «διακρίσεις» του στο πεδίο, αλλά και στη διοίκηση.

Πέρυσι, στο απόγειο μιας φιλοπόλεμης καριέρας που του χάρισε εγχωρίως αναγνώριση, του απονεμήθηκε από τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν ο βαθμός του αντιστράτηγου. Ο ίδιος δεν φανταζόταν ποτέ με τέτοια κορυφαία γαλόνια επ’ ώμου ότι το νήμα της ζωής του θα κοβόταν αμετάκλητα από εκείνους που θεωρούσαν ως νόμιμη άμυνα και ξεκαθάρισμα λογαριασμών την εξολόθρευσή του. Δεν είχε άλλωστε και λίγους εχθρούς που δοκίμασαν από πρώτο χέρι την ανελέητη βία του στους τόπους απ’ όπου πέρασε ως αρματωμένος χασάπης.

Το πρωί της επόμενης μέρας, της Τετάρτης 23 Δεκεμβρίου, δύο τροχονόμοι και ένας ύποπτος που τον προσέγγισαν στην οδό Γελέτσκαγια, κοντά στο σημείο δολοφονίας του, σκοτώθηκαν από την πυροδότηση εκρηκτικού μηχανισμού. Αναπόφευκτα ένας σκιώδης πόλεμος τρομοκρατικών επιθέσεων μοιάζει να κλιμακώνεται στην -υποτίθεται- άγρυπνη- έδρα της ρωσικής κρατικής εξουσίας. Χίλια χιλιόμετρα μακριά από την πρώτη γραμμή του ουκρανικού μετώπου σαν να απλώνεται απειλητικό ένα κύμα ανασφάλειας.

Εγινε πυρ και μανία

Η δυσάρεστη είδηση του θανάτου του Σαρβάροφ μεταφέρθηκε επειγόντως στον Πούτιν που έτριξε τα δόντια του από θυμό. Εδώ και καιρό φαίνεται να θεωρεί ότι έχει αφήσει λάσκα τα λουριά στους ανώτερους στρατιωτικούς του Γενικού Επιτελείου στην πλατεία Αρμπάτ της Μόσχας. Μέχρι στιγμής οι γαλονάδες έχουν παραδώσει ένα αναξιόπιστο και κυρίως αναποτελεσματικό στράτευμα. Παράλληλα, η δολοφονία του στρατηγού υπογράμμιζε και την ανεπάρκεια της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών GRU να προστατεύσει στοχοποιημένους στρατιωτικούς. Ο Σαρβάροφ, άλλωστε, δεν ήταν το πρώτο αιματηρό πλήγμα με θύμα άτομο υψηλού δημόσιου προφίλ εντός του ρωσικού εδάφους, γεγονός που ένα γέννημα θρέμμα των σοβιετικών Μυστικών Υπηρεσιών σαν τον Πούτιν δεν το ανεχόταν.

Εγινε πυρ και μανία με τους «ράθυμους» κατασκόπους που εδρεύουν στο κτίριο του αυτοκινητόδρομου Χοροσέφσκοε της Μόσχας. Παρόμοιο μένος εξαπέλυσε και κατά των «νωχελικών» επιτελών της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ρωσίας, της FSB, διαδόχου της KGB, στο οχυρό τους στην πλατεία Λουμπιάνκα, στο κέντρο της Μόσχας. Ωστόσο, τόσο ο ίδιος ως παλιός Καγκεμπίτης όσο και οι νυν πράκτορες της FSB, ως προερχόμενοι από την ίδια αδίστακτη φάρα, είναι εκπαιδευμένοι να καμουφλάρουν τις αδυναμίες και τις αποτυχίες τους από τη δημόσια έκθεση.

Αν κάτι φούντωσε αυτή τη φορά την οργή του Πούτιν, αυτό ήταν ο χρόνος εκδήλωσης της δολοφονικής επίθεσης. Τον ενόχλησε που επισκίασε το επιτηδευμένα επιβλητικό σόου και το βαρύγδουπο αφήγημά του. Τρεις μόλις ημέρες πριν, την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, ο ηγέτης του Κρεμλίνου εκφώνησε με τη μεγαλοπρέπεια νεοτσάρου την καθιερωμένη στο τέλος του χρόνου ομιλία του προς το έθνος. Σε ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη υπό ενορχηστρωμένη σκηνοθεσία, παρουσία κοινού και δημοσιογράφων, αναλώθηκε στον συνηθισμένο ρητορικό του μαραθώνιο. Στη διάρκειας 4,5 ωρών παράστασή του αντάλλαξε και απόψεις με τους απλούς πολίτες.

Δυσάρεστες ερωτήσεις

Οι τελευταίοι, προσεκτικά επιλεγμένοι, υπέβαλαν ερωτήσεις για ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από την ύπαρξη εξωγήινων μέχρι τις συναισθηματικές του σκέψεις. Οι παρόντες ντόπιοι δημοσιογράφοι σχεδόν τον κολάκεψαν για το μεγαλείο του. Μόνο δύο ερωτήσεις από Δυτικούς δημοσιογράφους, τον Κιρ Σίμονς από το NBC και τον Στιβ Ρόζενμπεργκ από το BBC, σαν να τον στρίμωξαν αμυδρά καθώς έθιξαν τις ειρηνευτικές ουκρανικές και ευρωπαϊκές προτάσεις. Σε κανένα σημείο, όμως, δεν ρωτήθηκε για τις λεπτομέρειες των πρόσφατων διαπραγματεύσεων. Δίχως πίεση στο αγέρωχα αλαζονικό ύφος του, υπονόησε ότι δεν κάνει παραχωρήσεις. Αντίθετα πρόβαλλε αξιώσεις. Σαν να φάνταζε στο φόντο της συνέντευξής του ένας χάρτης με τα κατεχόμενα από τους Ρώσους εδάφη της Ουκρανίας, ο ίδιος χρησιμοποίησε επανειλημμένα τη φράση «σεβασμός στην πραγματικότητα».

Μόνο που η απαίτησή του για αναγνώριση της σπουδαιότητας των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων και η προσδοκία εκδήλωσης βαθιάς εκτίμησης και θαυμασμού στις αξίες και τα δικαιώματα της χώρας του σκοντάφτει στην πραγματικότητα που επικαλείται. Αυτή εξελίσσεται, παρά τη βεβαιότητα των ωμών προθέσεών του, σε ανασφαλή, πολυπρισματική και πολυεπίπεδη.

Ειδικότερα όταν το βάλτωμα στα χαρακώματα μετατρέπεται σταδιακά και σε μη συμβατικό υβριδικό πόλεμο. Στο κάτω-κάτω δεν έχουν μόνο οι ρωσικές Μυστικές Υπηρεσίες το αποκλειστικό προνόμιο να στήνουν δίκτυα προπαγάνδας παραπληροφόρησης και χειραγώγησης. Δεν κατέχουν διεθνή πατέντα αποκλειστικότητας στις κυβερνοεπιθέσεις, στις ψυχολογικές επιχειρήσεις κάμψης του ηθικού του αντίπαλου, στις τρομοκρατικές ενέργειες και τα σαμποτάζ πίσω από τα σύνορα του εχθρού. Μαθαίνουν πια με τον σκληρό τρόπο ότι έχουν ισάξιους ανταγωνιστές στη χρήση σκοτεινών και ανορθόδοξων μεθόδων πολέμου μακριά από το παραδοσιακό πεδίο μάχης.

Θανάσιμο σκούτερ

Τον περσινό Δεκέμβριο ο αντιστράτηγος Ιγκόρ Κιρίλοφ, επικεφαλής της Μονάδας Χημικών, Βιολογικών και Πυρηνικών Οπλων του ρωσικού στρατού, δολοφονήθηκε μαζί με τον βοηθό του Ιλία Πολικάρποφ. Βρήκαν φρικτό θάνατο όταν μια βόμβα που είχε τοποθετηθεί σε ένα σκούτερ πυροδοτήθηκε στη λεωφόρο Ριαζάνσκι σε ένα προάστιο της νοτιοανατολικής Μόσχας. Η περιοχή που φιλοξενεί πολυώροφα κτίρια, εμπορικά κέντρα και το ελκυστικό πάρκο Κουσκόβο συγκλονίστηκε από την έκρηξη. Μια μέρα πριν το θύμα είχε κατηγορηθεί από την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας, την SBU, ότι «έδωσε εντολή για τη χρήση εναντίον της αμυνόμενης χώρας απαγορευμένων χημικών ουσιών με θερμοβαρικές βόμβες από τον εκτοξευτή πυραύλων TOS-2».

Μια εβδομάδα νωρίτερα το πτώμα του πυροβολημένου θανάσιμα στο σώμα και το κεφάλι Μιχαήλ Σάτσκι ανακαλύφθηκε στο δασικό πάρκο Κουζμίνσκι, 10 χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου της Μόσχας. Το θύμα δεν ήταν στρατιωτικός, αλλά εξέχων ειδικός επιστήμονας ο οποίος συμμετείχε στον εκσυγχρονισμό των πυραύλων Κρουζ που εκτοξεύτηκαν κατά της Ουκρανίας. Την ευθύνη, με διαφορετικό ανά περίπτωση τρόπο εκτέλεσής τους, ανέλαβε η SBU. Προφανώς δεν έδωσε απόρρητες λεπτομέρειες γι’ αυτές τις καλοσχεδιασμένες και τολμηρές δολοφονικές αποστολές στην έδρα του εχθρού. Το σίγουρο ήταν ότι οι συγκεκριμένες επικίνδυνες επιχειρήσεις δεν θα ήταν δυνατές χωρίς τη συμμετοχή ντόπιων Ρώσων συνεργατών.

Είχε προηγηθεί τον Απρίλιο του 2024 η δολοφονία του 59χρονου στρατηγού Γιαροσλάβ Μοσκάλικ, υποδιευθυντή της Διεύθυνσης Βασικών Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων. Σκοτώθηκε ακαριαία όταν εξερράγη ο αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός που είχε τοποθετηθεί σε σταθμευμένο Volkswagen Golf κοντά στο σπίτι του, στην πόλη Μπαλασίκα, ένα μόλις χιλιόμετρο ανατολικά της περιφερειακής οδού της Μόσχας.

Οι ρωσικές Μυστικές Υπηρεσίες συνέλαβαν αργότερα ένα Ουζμπέκο πολίτη ονόματι Ιγκνάτ Κούζιν. Ο ίδιος παραδέχτηκε την ενοχή του. Ομολόγησε ότι στρατολογήθηκε από τις ουκρανικές Υπηρεσίες Ασφαλείας το 2023 έναντι 18.000 δολαρίων, μετακόμισε στην πολυκατοικία όπου έμενε ο Μοσκάλικ και έκτοτε τον παρακολουθούσε μέχρι τη φυσική του εξόντωση. Πολύ βολικά η απαγγελία κατηγοριών για τη δολοφονία σε έναν και μόνο, μη Ρώσο, δράστη επιχειρούσε καθησυχαστικά να σβήσει τις υποψίες για συνωμοσία με τη συμμετοχή πρόθυμων Ρώσων αντιφρονούντων με ιδεολογικά κίνητρα που αντιτίθενται ενεργά στη σφαγή του πολέμου. Ανέκαθεν, όμως, από τη βάση ως την κορυφή της ρωσικής πυραμίδας της εξουσίας, η αλήθεια αντιμετωπιζόταν ως ενόχληση.

Τηλεχειριζόμενη βόμβα

Ωστόσο, παρά τη δυσφορία της στην εξόφθαλμη πραγματικότητα, τα γεγονότα παραείναι πειστικά για να αγνοηθούν από τον απλό κόσμο. Ο,τι φάνταζε πριν από τέσσερα χρόνια αδιανόητο γίνεται πλέον απειλητικά απτό. Η ζωή που κυλούσε σχετικά ανέμελη και τη χαρακτήριζε το ζωντανό πλήθος των ξένοιαστων μετακινούμενων στο μετρό, καθώς και τα γεμάτα από νεαρούς Μοσχοβίτες μπαρ και κλαμπ, εξελίσσεται βαθμιαία σε άκεφη και κατσούφικη. Οταν η 29χρονη δημοσιογράφος και τηλεοπτική σχολιάστρια Ντάρια Ντούγκινα δολοφονήθηκε με τηλεχειριζόμενη βόμβα, που είχε τοποθετηθεί στο Toyota Land Cruiser της που εξερράγη ενώ οδηγούσε στην εθνική οδό Μοζάισκογιε στα περίχωρα της Μόσχας, το σοκ του θανάτου της ήταν τραυματικό στην κοινωνία. Σκοτώθηκε τον Αύγουστο του 2022, λίγους μόνο μήνες μετά την αποκαλούμενη από τους Ρώσους «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση για την Αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας».

Παρότι η ίδια, με ισχυρούς δεσμούς με το Κρεμλίνο, προπαγάνδιζε στα ΜΜΕ ότι τα εγκλήματα πολέμου των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων στο μέτωπο ήταν σκηνοθετημένα από τους Ουκρανούς, αρκετοί πίστεψαν τότε ότι πραγματικός επιδιωκόμενος στόχος της επίθεσης ήταν ο πατέρας της Αλεξάντερ Ντούγκιν. Ο ακροδεξιός τάχα πολιτικός φιλόσοφος, φανατικός υποστηρικτής του Πούτιν και ένθερμος θιασώτης της εισβολής στη Ουκρανία. Το Κίεβο διά στόματος Ζελένσκι αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη συμμετοχής στη συγκεκριμένη δολοφονική επίθεση. Η Μόσχα αντέδρασε δημόσια, συντονισμένη με το δόγμα του ολοκληρωτικού ηγέτη του Κρεμλίνου που είχε δηλώσει πολλές φορές στο παρελθόν ότι αντιμέτωπη με απειλές για την ασφάλειά της, «η Ρωσία θα αντεκδικείται πάντα». Ωστόσο, παρά τους εκφοβισμούς οι απόπειρες δολοφονίας στο έδαφός της πύκνωσαν σπέρνοντας νεκρούς. Τον Δεκέμβριο του 2023, η Ιλια Κίβα, μια αμφιλεγόμενη Ουκρανή βουλευτής με φιλοκρεμλινικές απόψεις που κατέφυγε στη Ρωσία λίγο μετά την ολοκληρωτική εισβολή, βρέθηκε νεκρή από πυροβολισμό στο κεφάλι κοντά στη Μόσχα.

Ενοχη για προδοσία

Εναν μήνα πριν από την εκτέλεσή της ένα ουκρανικό δικαστήριο την είχε κρίνει ερήμην ένοχη για προδοσία της πατρίδας και του λαού της καταδικάζοντάς την σε 14 χρόνια φυλάκιση. Ωστόσο, ο πιο επιλεγμένος στόχος εκείνης τη χρονιάς ήταν ο Στάνισλαβ Ρζίτσκι. Πυροβολήθηκε θανάσιμα τον Ιούλιο του 2023 ενώ έκανε τζόκινγκ στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας. Είχε διατελέσει πρώην διοικητής ρώσικου υποβρυχίου που εκτόξευσε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που έπληξαν σφοδρά την ουκρανική πόλη Βίνιτσα τον περασμένο χρόνο, σκοτώνοντας 23 άμαχους και τραυματίζοντας πάνω από 100.

Η εκτέλεσή του αποτέλεσε την αφετηρία αναβαθμισμένων ανθρωποκτονιών διακεκριμένων Ρώσων στρατιωτικών. Μερικές από αυτές τις επιθέσεις αρνήθηκαν κατηγορηματικά ότι τις διέπραξαν οι Μυστικές Υπηρεσίες του Κιέβου. Σε άλλες ανέλαβαν με μικροκομπασμούς την ευθύνη, ενώ σε τρίτες, μάλλον ενοχικά, σιώπησαν. Κυκλοφορούν κιόλας φήμες σχετικά με την πιθανή δολοφονία του Ρώσου στρατηγού των Μυστικών Υπηρεσιών Αντρέι Αβεριάνοφ. Το φονικό «εργαλείο» της Μόσχας, που θεωρείται υπεύθυνο για πολυάριθμες μυστικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της δηλητηρίασης του πρώην κατασκόπου Σεργκέι Σκριπάλ στη Μεγάλη Βρετανία, εικάζεται ότι είναι νεκρός. Εκτιμάται ότι πνίγηκε στον πάτο της Μεσογείου μαζί με τη βύθιση πετρελαιοφόρου του ρωσικού σκιώδους στόλου της Μόσχας, το οποίο χτυπήθηκε από ένα ουκρανικό drone στα ανοιχτά των ακτών της Λιβύης την περασμένη Παρασκευή.

Αλήθεια, ψέματα, αδιάφορο για την κυνική ρωσική ηγεσία που βλέπει τα πτώματα των δολοφονημένων εντός έδρας στρατιωτικών αξιωματούχων της να σωρεύονται πένθιμα, μαζί με τα φέρετρα των φαντάρων που φτάνουν από το μέτωπο έξω από τα κόκκινα τείχη του Κρεμλίνου. Δεν είναι τόσο ότι ενσταλάζουν φόβο στα μοχθηρά, φιλοπόλεμα και κλεπτοκρατικά στελέχη της, όσο ότι περιγράφουν με ένταση το άγχος του επικίνδυνα μη φυσιολογικού στην κρίσιμη κοινωνική καθημερινότητα. Για πόσο ακόμη θα καμώνεται ακούραστα ότι όλα είναι νορμάλ και πάνε πρίμα; Πόσο επιπλέον θα θολώνει τις βλαβερές συνέπειες της αδιαλλαξίας της; Σε κάθε περίπτωση, ας σκεφτόταν προκαταβολικά τις επιπτώσεις της βάρβαρης, ωμής και στυγνής επίθεσής της στην Ουκρανία. Ηδη η μαχητική δράση των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων στα εδάφη της αμυνόμενης Ουκρανίας στενάζει μέχρι να κάνει ένα κατακτητικό βήμα παραπέρα. Κοντεύει, με βαριές απώλειες, να ξεπεράσει σε διάρκεια τον χρόνο που πολέμησε ο σοβιετικός Κόκκινος Στρατός σε ολόκληρο τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Φωτογραφίες: Getty images / Ideal image