Ο Έλληνας αρχιτέκτονας με τα 36 βικτωριανά ακίνητα στο Knigntsbridge του Λονδίνου

Η είδηση ότι ένας ιδιοκτήτης πουλά πέντε υπερπολυτελείς διατηρητέες πολυκατοικίες στην καρδιά του Τσέλσι στο Λονδίνο θα ήταν αξιοπρόσεκτη από μόνη της, αν μη τι άλλο, διότι τα συγκεκριμένα ακίνητα πλησιάζουν σε συνολική αξία τα 220 εκατ. ευρώ.

Υπάρχει όμως ένα επιπλέον στοιχείο που μεγεθύνει το ενδιαφέρον -εις τη νιοστή, ειδικά για εμάς- γύρω από τη συγκεκριμένη mega πώληση: ιδιοκτήτες αυτών των ακινήτων-θησαυρών είναι Ελληνες, συγκεκριμένα η οικογένεια του Δημήτριου-Νικόλαου-Αλέξανδρου Παναγόπουλου, της Γερμανίδας συζύγου του Σάντρα-Ούρσουλα Παναγοπούλου-Μπούρκχαρντ και των δύο παιδιών τους, Νικόλα και Σοφίας.

Πέντε πολυκατοικίες οι οποίες χαρακτηρίζονται νεότερα μνημεία για το Λονδίνο, ηλικίας περίπου 150 ετών. Πρόκειται για συνολικά 32 διαμερίσματα, τα οποία, παρά τη σχεδόν εκ θεμελίων ανακαίνιση και τον πλήρη εκσυγχρονισμό τους, διατηρούν ως διά μαγείας τη μοναδική πατίνα μιας αριστοκρατικής παλαιότητας, χαρακτηριστικά βρετανικής.

Σε αυτά τα 32 υπερπολυτελή διαμερίσματα θα πρέπει να προστεθούν τέσσερα mews houses, πρώην στάβλοι, στην πίσω πλευρά των εν λόγω πολυκατοικιών, οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε μεζονέτες με την ανάλογη χλιδή που ταιριάζει στο περιβάλλον.

Οπου το περιβάλλον είναι ακριβώς ο παράγοντας που κάνει τη διαφορά: πλατεία Κάντογκαν, Τσέλσι, Νάιτσμπριτζ, Λονδίνο. Αλλιώς, ένα από τα απλησίαστα «μπον φιλέ» για το real estate στη βρετανική πρωτεύουσα, αν όχι σε ολόκληρο τον κόσμο. Αρκεί να σημειωθεί ότι η εκμίσθωση αυτών των 36 ακινήτων στην πλατεία Κάντογκαν γεννά προσόδους £6,13 εκατ. ετησίως.

Η δε τιμή πώλησής τους, υπό μορφή πενταπλού πακέτου πολυκατοικιών, για όποιον ενδιαφέρεται να επενδύσει, έχει προσδιοριστεί από ανεξάρτητους ορκωτούς εκτιμητές ακινήτων, στα 219,5 εκατ. ευρώ (187 εκατ. λίρες), σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του «ΘΕΜΑτος».

Η μυστική ταυτότητα

Οι πέντε πολυκατοικίες, η μία σε απόσταση λίγων μέτρων από την άλλη, κατά μήκος της περιμετρικής οδού στην πλατεία Κάντογκαν, ανήκουν στη συλλογή «Cadogan Square Collection». Αναμφίβολα η πιο αξιοπερίεργη, παράδοξη παράμετρός της είναι πώς αυτά τα 32 διαμερίσματα και τα τέσσερα mews houses βρέθηκαν στην κατοχή του κ. Παναγόπουλου.

Και ίσως, πιο θεαματικό στοιχείο από την αστρονομική αξία των ακινητών καθαυτών είναι πώς ο συγκεκριμένος άνθρωπος, καταχωρημένος σε κάθε δημόσιο μητρώο στη Βρετανία ως Ελληνας πολίτης, αρχιτέκτων ως προς το επάγγελμα, γεννηθείς τον Νοέμβριο του 1955, κατόρθωσε να παραμείνει εντελώς αθέατος.

Εκτός από μια δικαστική διαμάχη που είχε το 2020 με την οικογένεια Κάντογκαν, τους αρχικούς ιδιοκτήτες ολόκληρης της περιοχής, ο κ. Παναγόπουλος δεν εμφανίζεται ποτέ και πουθενά. Η διαφορά με τους Κάντογκαν επιλύθηκε με δικαστική απόφαση υπέρ του κ. Παναγόπουλου και έκτοτε αποτελεί κάτι ως δεδικασμένο για το καθεστώς ιδιοκτησίας και νομής κοινόχρηστων χώρων. Ωστόσο, αυτή ήταν μία από τις ελάχιστες φορές που το όνομα «Δημήτριος Παναγόπουλος» ακούστηκε δημόσια στη Βρετανία - και οπουδήποτε αλλού.

Σύμφωνα με πληροφορίες από κτηματομεσίτες που εμπλέκονται στην εξεύρεση πελατείας για τα 5 ακίνητα της Κάντογκαν, ο Δημήτριος Παναγόπουλος απεβίωσε αιφνιδίως. Και η σύζυγός του, Σάντρα, προτιμά να εκποιήσει τη βικτωριανή αρχιτεκτονική αδαμαντοθήκη που της κληροδοτήθηκε.

Οπως μαρτυρούν τα δημόσια αρχεία, ο κ. Παναγόπουλος, συνήθως μαζί με τη σύζυγό του, ίδρυσε πολυάριθμες εταιρείες, υπεράκτιες και μη. Οι περισσότερες εξ αυτών έχουν πάψει να υπάρχουν και απ’ όλες ο κ. Παναγόπουλος είχε παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου/διευθύνοντος συμβούλου διαδεχόμενος κατά κανόνα από τη σύζυγό του.

Εκείνη, δε, φέρεται ως εμπλεκόμενη άμεσα ή έμμεσα, εκτός των εταιρειών του συζύγου της, σε κοινωφελείς φορείς με ονομασίες όπως Gorgias, Myrovlytis κ.ά. αλλά χωρίς περαιτέρω ίχνη δημόσιας παρουσίας.

Ετσι, λοιπόν, η μόνη ελπίδα να αποκαλυφθεί η ταυτότητα -ή έστω μέρος- της οικογένειας Παναγόπουλου είναι η δημοσιοποίηση λεπτομερειών γύρω από την εκποίηση της σχεδόν μυθικής ακίνητης περιουσίας τους. Την οποία φαίνεται να συσσώρευσε ο κ. Παναγόπουλος με αγοραπωλησίες ακινήτων στην πλατεία Κάντογκαν, ξεκινώντας από την αρχή της δεκαετίας του 1990.

Οταν το Τσέλσι ήταν χωριό

Η πλατεία Κάντογκαν συχνά αποκαλείται ως η καρδιά του Τσέλσι. Τμήμα του αριστοκρατικού Νάιτσμπριτζ, ολόκληρη η περιοχή Κάντογκαν είναι μία από εκείνες τις συνοικίες του Λονδίνου που βαφτίστηκαν με το επώνυμο του αρχικού γαιοκτήμονα, εν προκειμένω του λόρδου Κάντογκαν.

Απόγονοι του οποίου εξακολουθούν να διαδραματίζουν ακόμη και σήμερα πρωταγωνιστικό ρόλο στην προστασία του αρχοντικού χαρακτήρα και τη διατήρηση της ιδιαίτερης αίγλης που περιβάλλει την περιοχή Κάντογκαν από το τέλος του 19ου αιώνα.

Εξάλλου, η ίδια οικογένεια αριστοκρατών παραμένει ιδιοκτήτρια ακινήτων έκτασης 376.000 τ.μ. στην ευρύτερη περιοχή του Τσέλσι, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων από το Νάιτσμπριτζ και την Μπελγκράβια - κατ' ουσίαν σε ένα από τα πιο αριστοκρατικά και ακριβά μέρη του Λονδίνου.

Σε ό,τι αφορά το Τσέλσι, πριν από 300 χρόνια ήταν απλώς ένα χωριό, αραιοσπαρμένο με μερικές μεγάλες αγροικίες που ξεχώριζαν ανάμεσα σε λιβάδια και περιβόλια. Ωστόσο, μεταξύ 1877-1890 σημειώθηκε τεράστια ανοικοδόμηση στην περιοχή, κυρίως με πρωτοβουλία του οραματιστή Τζορτζ Χένρι Κάντογκαν, 5ου λόρδου του φερώνυμου οίκου, ο οποίος είχε την έμπνευση να χτίσει τις πολυκατοικίες, με τις χαρακτηριστικές κόκκινες προσόψεις, παρατεταγμένες κατά μήκος ενός οικοδομικού μετώπου, απέναντι από το πάρκο της πλατείας Κάντογκαν.

Αρχιτεκτονική χλιδή

Τα διαμερίσματα εντός των πενταώροφων πολυκατοικιών προορίζονταν για την αστική τάξη, αλλιώς τους νεόπλουτους της εποχής - υποτιμητικός χαρακτηρισμός που δεν ίσχυε μόνο μεταφορικά, αλλά κατεξοχήν κυριολεκτικά. Ωστόσο, ο λόρδος Κάντογκαν είχε διαβάσει σωστά το πνεύμα της περιόδου, με τον βαθύ μετασχηματισμό που συντελούνταν στην κοινωνική διαστρωμάτωση του Ηνωμένου Βασιλείου εξαιτίας της Βιομηχανικής Επανάστασης.

Οπότε η αστική τάξη, η οποία γρήγορα έθετε στο περιθώριο την παραδοσιακή αριστοκρατία των γαιοκτημόνων, έσπευσε να κατοικήσει στα νεόκτιστα, άνετα, ευάερα διαμερίσματα, με θέα στην πλατεία Κάντογκαν και με ανέσεις που θεωρούνταν state-of-the-art στη δύση του 19ου αιώνα.

Αντικατοπτρίζοντας το πνεύμα της διψασμένης για επιτυχία αστικής τάξης, η συστοιχία των ακινήτων στην Κάντογκαν παρουσιάζει μια αξιοπρόσεκτη παραδοξότητα: οι πολυκατοικίες φέρουν μεν έντονες ομοιότητες, αλλά ούτε μία δεν είναι ακριβής κόπια της διπλανής ή οποιασδήποτε άλλης. Οπως και οι ένοικοί τους, οι οποίοι επεδίωκαν να κατοικούν εκεί όπου τους αρμόζει, εκεί όπου ανήκουν βάσει του status και της οικονομικής τους άνεσης, ενώ ταυτόχρονα δεν ομογενοποιούνταν.

Η διαφοροποίηση μέσω της ομοιότητας στην Κάντογκαν επιτεύχθηκε με την ανάμειξη διαφορετικών παραλλαγών του βικτωριανού στυλ αρχιτεκτονικής. Διακοσμητικές λεπτομέρειες με τη χρήση κεραμικών αναγλύφων, την προσθήκη περίτεχνων μοτίβων και μεγάλων παραθύρων αποτύπωσαν τους έκκεντρους πειραματισμούς διαφόρων διακεκριμένων αρχιτεκτόνων του Λονδίνου κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, όπως οι Γουίλιαμ Γιάνγκ, Τζ. Τζ. Στίβενσον και Τζ. Τ. Ρόμπινσον.

Το αποτέλεσμα ήταν οι κόκκινες πολυκατοικίες, δείγμα μιας μετεξέλιξης της κλασικής βικτωριανής σχολής, η οποία έμεινε στην ιστορία της αρχιτεκτονικής με τις ονομασίες στυλ τύπου «Queen Anne Revival», «Pont Street Dutch» κ.ά.

Προστασία και σεβασμός

Οι Κάντογκαν επέδειξαν σπάνια αφοσίωση, σε βαθμό λατρείας, για την περιοχή που φέρει το επώνυμό τους. Ιδιαίτερα ο θεμελιωτής της συνοικίας, ο 5ος λόρδος Κάντογκαν, είχε προνοήσει να εντάξει το φιλόδοξο οικιστικό σχέδιό του σε μια συγκεκριμένη πολεοδομική προσέγγιση η οποία προέβλεπε ότι η ανοικοδόμηση θα αναπτυσσόταν βάσει αυστηρών και απαράβατων προδιαγραφών: συστοιχίες πολυκατοικιών με πολυτελή διαμερίσματα, αλλά χτισμένα γύρω από μεγάλα πάρκα και εκτάσεις πρασίνου.

Εν είδει ανεξάρτητων πολεοδομικών θυλάκων, οι οποίοι εξ ορισμού θα προφύλασσαν τους εκλεκτούς μόνιμους κατοίκους από τον θόρυβο και την αγοραία οχλαγωγία της πόλης - ασχέτως αν το 1880 το Λονδίνο απείχε δεκαετίες από αυτό που εννοούμε σήμερα ως πολύβουη, συχνά χαοτική, μητρόπολη.

Το 1931 ο κήπος της πλατείας Κάντογκαν εντάχθηκε σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα προστασίας για τους χώρους πρασίνου του Λονδίνου, ενώ από το 1971 τα κτίσματα της συνοικίας χαρακτηρίστηκαν διατηρητέα.

Συνεπώς, η συστηματική και επίμονη φροντίδα των Κάντογκαν παρακίνησε τους τοπικούς δημόσιους φορείς προκειμένου στην αγαπημένη τους συνοικία να αναληφθούν οι απαιτούμενες πρωτοβουλίες για τη διπλή προστασία της: με απαγόρευση περαιτέρω οικοδόμησης εις βάρος του πρασίνου και των ανοιχτών χώρων, αλλά και με δρακόντειο περιορισμό των χρήσεων.

Η αποκλειστική χρήση των ακινήτων για κατοίκηση συνέτεινε ώστε η Κάντογκαν να μη χάσει ποτέ το αυθεντικό χρώμα και την εμπορική της αξία. Κάτι που επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η πλατεία Κάντογκαν και τα πέριξ αυτής συνιστούν μία από τις πιο ακριβές αγορές real estate στη Βρετανία. Ενδεικτικά, η μέση τιμή πώλησης ενός διαμερίσματος στην περιοχή αγγίζει τα 3,8-4 εκατ. ευρώ.

Τα ακίνητα Παναγόπουλου

Η δίδυμη πολυκατοικία επί της πλατείας Κάντογκαν 27-29 είναι το μεγαλύτερο από τα ακίνητα που περιλαμβάνονται στο χαρτοφυλάκιο «Cadogan Square Collection». Αν κάποιος προσεγγίζει την πλατεία Κάντογκαν από τα βόρεια, ερχόμενος πιθανώς από το Χάιντ Παρκ, το οποίο απέχει περίπου 3 χλμ., το κτίριο στον αριθμό 27-29 είναι το πρώτο που συναντά.

Ακόμη και για τα υπερπολυτελή δεδομένα της περιοχής και παρά την αρχιτεκτονική ομοιομορφία, ως επιπλέον παράγοντας επιβλητικότητας, το συγκεκριμένο οικοδόμημα ξεχωρίζει, κυρίως, λόγω μεγέθους. Εκτείνεται συνολικά σε 1.432 τ.μ. και σε πέντε ορόφους - αν και η απαρίθμηση των πατωμάτων είναι κάτι σχετικό, καθώς η εσωτερική διαρρύθμιση των χώρων δημιουργεί επιπλέον επίπεδα (ημιυπόγειο, υπερυψωμένο ισόγειο κ.λπ.).

Οπως και να έχει, όμως, η πολυκατοικία της πλατείας Κάντογκαν 27-29 περιλαμβάνει επτά διαμερίσματα και ένα mews house, το οποίο βρίσκεται στην πίσω πλευρά του κτιρίου, επί της οδού Παβίλιον, καθώς το κτίσμα είναι διαμπερές, καλύπτοντας όλο το πλάτος του τετραγώνου.

Στον δεύτερο όροφο υπάρχει η ένωση της διπλής πολυκατοικίας, ανάμεσα στις δύο πτέρυγές της. Σε αυτές έχουν κατανεμηθεί τα επτά διαμερίσματα, τα οποία διαθέτουν από μία έως τέσσερις κρεβατοκάμαρες.

Επί του παρόντος, τα περισσότερα από τα διαμερίσματα κατοικούνται. Είναι πλήρως και προσφάτως ανακαινισμένα, συνδυάζοντας ισόρροπα τη διατήρηση του αρχικού βικτωριανού αρχιτεκτονικού ύφους με τη σύγχρονη αισθητική και υπακούοντας στο μότο ότι, ανεξαρτήτως εποχής, η ήρεμη -έως και συντηρητική- προσέγγιση στην πολυτέλεια διατηρεί απαραμείωτο τον δυναμισμό της.

Μιλώντας, δε, για μόδα, σε απόσταση ενός ολιγόλεπτου περιπάτου πεζή, όσοι κατοικούν στην πλατεία Κάντογκαν μπορούν να βρεθούν στο κέντρο του λεγόμενου «Prime Central London» για shopping της ανώτατης περιωπής στην περίφημη οδό Σλόουν, με αλλεπάλληλες εφόδους στα καταστήματα-γκαλερί οίκων όπως Cartier, Hermès, Dior, Louis Vuitton κ.λπ.

Σύμφωνα με το κτηματομεσιτικό γραφείο Eson2, το οποίο έχει αναλάβει την προβολή και τις αγοραπωλησίες του χαρτοφυλακίου «Cadogan Square Collection», το συγκεκριμένο ακίνητο μπορεί να αποφέρει στον νέο ιδιοκτήτη του έσοδα της τάξεως του 1,7 εκατ. ευρώ ετησίως από την εκμίσθωση των επτά διαμερισμάτων και του mews house.

Και αν υποθέσουμε ότι ο νυν κάτοχος αναζητά τον αγοραστή που θα καταβάλει συνολικά 187 εκατ. λίρες για την πεντάδα των ακινήτων επί της πλατείας Κάντογκαν, με έναν πολύ πρόχειρο υπολογισμό και κατ’ αναλογία προς το σύνολο, η πολυκατοικία 27-29 θα πρέπει να πωληθεί προς περίπου 75 εκατ. λίρες, ήτοι 88 εκατ. ευρώ.

Στάβλοι-μεζονέτες

Η ειρωνεία της ιστορίας έγκειται στο ότι η αρχική αξιοποίηση της περιοχής Κάντογκαν αποσκοπούσε στη δημιουργία μιας συνοικίας που θα ικανοποιούσε τις απαιτήσεις, τις ανάγκες και το γούστο της ανερχόμενης μεσαίας τάξης. Μιας κατηγορίας πολιτών του Ηνωμένου Βασιλείου που διεκδικούσαν δυναμικά τον δικό τους ζωτικό χώρο στο κοινωνικοοικονομικό πεδίο, έχοντας αποκτήσει ισχύ και κύρος χάρη στον πρωταγωνιστικό ρόλο που διαδραμάτισαν στη Βιομηχανική Επανάσταση.

Τότε, δεδομένης και της τεχνολογίας της περιόδου, όταν ακόμη ο ατμός και οι ιππήλατες άμαξες κυριαρχούσαν, τα mews houses ήταν τα απαραίτητα, τηρουμένων των αναλογιών, «πάρκινγκ». Στάβλοι, δηλαδή, οι οποίοι όμως διαχωρίζονταν από την κύρια κατοικία, για λόγους υγιεινής, πρακτικότητας αλλά και αισθητικής.

Σήμερα, τα mews houses, ακριβώς όπως αυτά που βρίσκονται στην πίσω πλευρά των πέντε ακινήτων τα οποία συναπαρτίζουν την «Cadogan Square Collection», είναι από τα πιο περιζήτητα διαμερίσματα - ή, μάλλον, μεζονέτες. Αγνώριστα σε σχέση με το μακρινό πλέον παρελθόν τους, οι πάλαι ποτέ χώροι ανάπαυσης των αλόγων και συντήρησης των αμαξών έχουν μετατραπεί σε λαμπερά, μοδάτα, σύγχρονα χρυσωρυχεία για το λονδρέζικο real estate.

Βεβαίως, ένα ακίνητο στην Κάντογκαν δεν συνοδεύεται απαραιτήτως από mews house ή ανελκυστήρα, όπως αυτό στον αριθμό 27-29. Το δεύτερο της συλλογής, στον αριθμό 35, είναι αρκετά μικρότερο από τη διπλή πολυκατοικία και αποτελείται από τρία διαμερίσματα με δύο υπνοδωμάτια, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα διαθέτουν μία, τρεις και τέσσερις κρεβατοκάμαρες.

Στο πλαίσιο προώθησης της συγκεκριμένης, επίσης πενταώροφης και επίσης υπεραιωνόβιας πολυκατοικίας, οι κτηματομεσίτες τονίζουν ότι υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω επέκτασης των προς εκμετάλλευση χώρων - ασφαλώς κατόπιν ορισμένων εργασιών για την τροποποίηση της διαρρύθμισης.

Μεγάλο πλεονέκτημα για το συγκεκριμένο ακίνητο συνιστούν η άδεια οικοδομικών εργασιών που έχει ήδη εξασφαλιστεί, καθώς και η έγκριση από τους αρμόδιους φορείς για την εγκατάσταση εξωτερικού ανελκυστήρα. Κατ’ εκτίμηση, τα ενοίκια που μπορεί να παίρνει ο επόμενος ιδιοκτήτης του κτιρίου στο νούμερο 35 της πλατείας Κάντογκαν υπερβαίνουν το 1,3 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Και για την πώληση, η διαπραγμάτευση δεν αναμένεται να ρίξει την τελική τιμή κάτω από τα 35 εκατ. ευρώ, ασχέτως αν το εν λόγω ακίνητο είναι το μικρότερο του χαρτοφυλακίου «Cadogan Square Collection», με συνολική επιφάνεια 851,36 τ.μ.

Το χρυσωρυχείο

Οι υπόλοιπες τρεις βικτωριανές πολυκατοικίες ιδιοκτησίας του κ. Παναγόπουλου και της οικογένειάς του κατατάσσονται ανάμεσα στις δύο προηγούμενες. Τα κτίσματα διαφοροποιούνται ως προς τον αριθμό των διαμερισμάτων και την ύπαρξη ή όχι mews house, εγκατεστημένου ή εγκεκριμένου ανελκυστήρα κ.ο.κ. Και τα τρία, πάντως, είναι εξίσου περιζήτητα και, οπωσδήποτε, περιβεβλημένα με τη μοναδική αριστοκρατική αίγλη του παλιού Λονδίνου.

Αναλυτικά, το ακίνητο επί της πλατείας Κάντογκαν 39, απέναντι από την κύρια είσοδο του πάρκου, περιλαμβάνει έξι διαμερίσματα και ένα mews house, με συνολικό εμβαδόν 1.000 τ.μ. Η εβδομαδιαία ενοικίασή του μπορεί να αποδώσει περίπου 24.500 ευρώ και η ετήσια πάνω από 1,2 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, στην υπογεγραμμένη κρατική άδεια για τις οικοδομικές παρεμβάσεις έχει προβλεφθεί μια αξιοσημείωτη διεύρυνση των κατοικίσιμων χώρων, στοιχείο που δυνητικά αυξάνει την αξία του οικήματος.

Το τέταρτο ακίνητο της συλλογής Παναγόπουλου βρίσκεται στον αριθμό 47 της πλατείας Κάντογκαν, είναι συνολικού εμβαδού 948 τ.μ. και περιλαμβάνει έξι διαμερίσματα και ένα mews house. Η τελευταία ανακαίνιση, με σοβαρές παρεμβάσεις στη διάταξη των εσωτερικών χώρων, ολοκληρώθηκε μόλις προ τριετίας. Εξ ου και το προσδοκώμενο έσοδο από την ενοικίαση της συγκεκριμένης πολυκατοικίας υπολογίζεται σε 1,45 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Τέλος, το οικοδόμημα της Κάντογκαν στον αριθμό 51 έχει συνολική επιφάνεια 1.200 τ.μ., περιλαμβάνει επτά διαμερίσματα και ένα mews house, με δυνατότητα να εκμισθωθεί αντί 28-30.000 ευρώ ανά εβδομάδα ή 1,5 εκατ. τον χρόνο. Με τη σχετική αδειοδότηση ήδη να έχει εξασφαλιστεί από τον περασμένο Ιανουάριο, το ακίνητο στην παρούσα φάση τελεί υπό εκτενή αναδιαμόρφωση, το οποίο σημαίνει ότι μετά το πέρας των εργασιών η αξία του θα έχει πολλαπλασιαστεί.

Φωτογραφία: Getty images / Ideal image