Οι τουριστικές διαμάχες, το Ομορφονήσι και οι ταξιδιώτες

Όσοι πήγαμε στο Πεζικό ασφαλώς θα θυμάστε πόσο δεν χωνεύαμε τους μηχανοκίνητους, μα και αυτοί τους αεροπόρους. Οι αεροπόροι τους ναυτικούς, οι χωροφύλακες τους αστυφύλακες και πάει λέγοντας.

Στα μπαρ και τις ταβέρνες όταν «μιλούσε το κρασί» οι «πολεμικές» συμμαχίες ήταν αυτονόητες: οι φαντάροι με τους φαντάρους, τα ναυτάκια με τους ναύτες, με το αμήχανο μικτό περίπολο να μπερδεύεται τι να πρωτοκάνει...

Οι Γάλλοι, αυτή την εγωιστική παράδοση υπερηφάνειας, που παρατηρείτε σε κάθε όπλο η σώμα, την αποκαλούν «Esprit de corps», «πνεύμα μονάδος» όπως το μεταφράζαμε εμείς. Ε! λοιπόν, όπως διαπίστωσα και εγώ, στην Πασχαλινή μου εξόρμηση, αυτό το «πνεύμα μονάδος» έχει επεκταθεί και στον Τουριστικό κλάδο!

Και εξηγούμαι: Υπάρχει πανελλαδικά ένας ακήρυχτος πόλεμος μεταξύ των διαφόρων τουριστικών κέντρων που διεκδικούν τα πρωτεία του ενδιαφέροντος των ταξιδιωτών με ποικίλα «πολεμοφόδια», προεξέχοντος βεβαίως του πακέτου των φυσικών καλλονών.

Αυτές οι τουριστικές διαμάχες –όπως είναι φυσικό- δεν παρατηρούνται τόσο σε μέρη που απέχουν πολύ το ένα του άλλου, όσο στα κοντινά μέρη, στις γειτονικές περιοχές... Σε απόσταση βολής –μια που ξεκινήσαμε με τα στρατιωτικά- βάλε πέντε άντε δέκα χιλιόμετρα!

Παίρνεις λοιπόν το πλοίο να πας στο «φοβερό» Ομορφονήσι με τα τρία- τέσσερα αξιοθέατα, τις όμορφες παραλίες του, κάποιο ξενοδοχείο, και προ πάντων το καλό νερό. Φυσικά θα επιχειρήσετε και κάποιες εκδρομές σε κάποια μέρη, για τα οποία φίλοι σας, σας είπαν πως δεν πρέπει να χάσετε.

Ο «ντόπιος» όμως έχει αντίθετη γνώμη:

-Τι θα πάτε να κάνετε εκεί; Θα χάσετε την ώρα σας!
-Μα, μας είπαν πως το Στρατοχώρι είναι πολύ όμορφο.
-Μπα ένας ξερότοπος είναι! Δεν έχει τίποτε να δείτε!

-Έχει λέει και ωραίο χωνευτικό νερό!
-Μπα! Είναι πολύ βαρύ. Ούτε συγκρίνετε με το δικό μας. Δεν υπάρχει δεύτερο στον κόσμο! Άσε που δεν θα βρείτε να φάτε! Οι κάτοικοι εκεί... πώς να τα πούμε; Είναι πολύ κλειστοί!

Φυσικά αν παρόλα αυτά επιχειρήσετε να πάτε, θα περάσετε πολύ ωραία! Θα διαπιστώσετε πως οι κάτοικοι είναι φιλόξενοι, το νερό περίφημο και βρήκατε να φάτε ό,τι ζήτησε η ψυχή σας!

Βέβαια μη διανοηθείτε να πείτε στους εκεί «ντόπιους» ότι καταλύσατε στο Ασπρολίμανο.

-Τι; Στο Ασπρολίμανο μένετε. Μα τι ζηλέψατε εκεί πέρα; Πιάνει χαρτωσιά το Στρατοχώρι μπροστά στο Ασπρολίμανο; Ένας ξερότοπος είναι, το νερό του είναι πολύ βαρύ, και έχει και υγρασία!

Εξυπακούεται πως στο τρίτο μέρος που θα πάτε, θα ακούσετε να κατηγορούν τα δύο προηγούμενα, και να επαινούν το δικό τους.

Πέρα βέβαια από όλα αυτά, τα γραφικά, ένα έχω να πω: Όπου και να πας περνάς υπέροχα. Και του χρόνου!