Γιάννης Καπετάνιος: «Η πιο συγκινητική στιγμή στην καριέρα μου ήταν όταν έπαιξα στο θέατρο την ημέρα που πέθανε ο αδελφός μου»

Ο Γιάννης Καπετάνιος έκανε μια αναδρομή στην καλλιτεχνική του πορεία και εξομολογήθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι η πιο συγκινητική στιγμή ήταν, όταν κλήθηκε να παίξει στο πλευρό του Μάρκου Σεφερλή την ημέρα, που είχε πεθάνει ο αδερφός του. Παράλληλα, ο ηθοποιός αποκάλυψε στη συνέντευξή του στη διαδικτυακή εκπομπή  «Kako’s Κείμενα» πως δεν μπόρεσε να πάει στην κηδεία του πατέρα του, καθώς έπαιζε στην Επίδαυρο, και τον αποχαιρέτησε τελικά στο μνημόσυνο  για τις σαράντα ημέρες από τον θάνατό του.

Όπως εξομολογήθηκε ο Γιάννης Καπετάνιος: «Η πιο συγκινητική στιγμή στην καριέρα μου ήταν όταν παίξαμε με τον Μάρκο Σεφερλή στην Κρήτη, την ημέρα που πέθανε ο αδελφός μου, με τον οποίο είχα κάνει τα πάντα. Είπε ο Μάρκος στο τέλος ''σήμερα ο Γιάννης σας έκανε να γελάσετε αλλά σήμερα έχασε τον αδερφό του''. Σηκώθηκαν όλοι και χειροκροτούσαν. Δεν πήγα ούτε στην κηδεία του πατέρα μου, γιατί έπαιζα στην Επίδαυρο. Ήταν ένας χρυσός άνθρωπος που είχε κάνει τα πάντα για τα παιδιά του. Δεν πήγα στην κηδεία, πήγα στα σαράντα».

Δείτε τη συνέντευξη του Γιάννη Καπετάνιου

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Γιάννης Καπετάνιος υποστήριξε πως είναι προσαρμοστικός και καταφέρνει να γίνεται αγαπητός στους γύρω του. Αναφερόμενος στη συνύπαρξή του με τους συναδέλφους του, τόνισε πως πέρασε πολλά χρόνια με τους ίδιους ανθρώπους και πως ο καθένας έχει την ελευθερία να επιλέξει αν θα κάνει παρέα ή όχι με κάποιον με τον οποίο συνεργάζεται. 

Πιο συγκεκριμένα, ο ηθοποιός ανέφερε: «Εγώ είμαι τόσο προσαρμοστικός. Θα προσαρμοστώ και με το στραβόξυλο, θα προσαρμοστώ και με τον ευγενή. Προσαρμόζομαι και γίνομαι αγαπητός και στον έναν και στον άλλο. Και με τον πιο σκληρό έγινα αγαπητός και με έκανε και παρέα. Δεν θέλω να πω όνομα. Και με έπαιρνε και μαζί του».

Στη συνέχεια, πρόσθεσε λέγοντας: «Ήμουν πολλά χρόνια με τους ίδιους συναδέλφους. Αν δεν γουστάρεις, δεν κάνεις παρέα. Στο καμαρίνι αν θες κάνεις παρέα, αν δεν θέλεις, σηκώνεσαι και φεύγεις. Δεν δίνεις λογαριασμό σε κανέναν, αν θέλεις λες ''καλημέρα''. Εγώ δεν ήμουν στριφνός».