To «Παραλήρημα για δύο» του Ευγένιου Ιονέσκο ανεβαίνει στη σκηνή Brecht-2510

Το «Παραλήρημα για δύο» του Ευγένιου Ιονέσκο θα κάνει πρεμιέρα την Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2026 στη Σκηνή Brecht – 2510, σε σκηνοθεσία Μαρκέλλας Αργυροπούλου

Η παράσταση αποτελεί μια οντολογική καταβύθιση στη μηχανική της ύπαρξης και μια μελέτη πάνω στην εντροπία των ανθρωπίνων σχέσεων. Το έργο δεν αντιμετωπίζεται ως μια απλή φάρσα συζυγικών καβγάδων, αλλά ως ένα επιστημονικό δοκίμιο για την κατάσταση της ύλης και του πνεύματος σε συνθήκες ακραίας πίεσης.

Το παράλογο ζευγάρι, εγκλωβισμένο σε ένα διαμέρισμα-κέλυφος, λειτουργεί ως ένα κλειστό θερμοδυναμικό σύστημα που οδεύει προς τη θερμική ισορροπία —τον θάνατο— ενώ ο κόσμος γύρω τους καταρρέει εκκωφαντικά.

Η παράσταση αναδεικνύει την «ψηφιακή» διάσταση του παραληρήματος, όπου η δυαδική λογική (Μέσα/Έξω, Άνδρας/Γυναίκα) καταρρέει σε έναν θόρυβο (glitch) της πραγματικότητας. Με φόντο έναν παράλογο πόλεμο, οι ήρωες παραλογίζονται , αναζητώντας απεγνωσμένα μια ταυτότητα μέσα από τα ερείπια και τη γλώσσα που αποσυντίθεται.

Συντελεστές
Συγγραφέας: Ευγένιος Ιονέσκο
Σκηνοθεσία: Μαρκέλλα Αργυροπούλου
Μετάφραση: Μαριλένα Κοντογουλίδου
Πρωτότυπη Μουσική: Ηρώ
Κοστούμια: Ιωάννα Πατσουλάκη
Ερμηνεύουν: Γιώργος Ζώης , Μαρκέλλα Αργυροπούλου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Μανώλης Μπράτσης

Σκηνογραφία: Jonathan Elem
Κατασκευή Σκηνικών : Δημήτρης Μέλλος
Επικοινωνία : Άντζυ Νομικού ( angienomikou@gmail.com)
Make up-Μαλλιά : Αγγελική Γκλαβίνα
Φωτογραφίες : Κατερίνα Αρβανίτη
Ψηφιακή Επεξεργασία : Μαίανδρος
Παραγωγή : ΑΡΣΙΝΟΗ


Σημείωμα Σκηνοθέτιδας

«Η σκηνική μου πρόταση πάνω στο “Παραλήρημα για Δύο” επιχειρεί να χαρτογραφήσει το αδιέξοδο της ανθρώπινης συμβίωσης, εστιάζοντας στη φθορά που φέρνει ο χρόνος και η συνήθεια.

Οι δύο ήρωες δεν περιορίζονται στα όρια μιας συμβατικής συζυγικής διαμάχης. Αντιθέτως, μοιάζουν με δύο εμμονικούς οργανισμούς που καταναλώνουν ο ένας τον άλλον, οδεύοντας προς την απόλυτη αδράνεια. Ενώ η εξωτερική πραγματικότητα διαλύεται βίαια από τον πόλεμο, εκείνοι παραμένουν οχυρωμένοι στο μικρόκοσμό τους.

Μέσα από το πρίσμα του Ιονέσκο, το διαμέρισμα μεταμορφώνεται σε ένα κέλυφος –ταυτόχρονα καταφύγιο και φυλακή– όπου οι λέξεις χάνουν το νόημά τους και η λογική συντρίβεται. Η απειλή που πλησιάζει τους απογυμνώνει από κάθε κοινωνική ιδιότητα, αφήνοντάς τους εκτεθειμένους ως απλές βιολογικές μονάδες που παλεύουν για επιβίωση. Η παράσταση φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως κάτοπτρο της σύγχρονης αποξένωσης, προκαλώντας τον θεατή να αντικρίσει την ιλαροτραγωδία της δικής του καθημερινότητας και ίσως , να θρυμματίσει το κέλυφος του εφησυχασμού του προτού να είναι αργά».