Δημοτικό Θέατρο Πειραιά: Νοσταλγία και συγκίνηση στη βράβευση των ηθοποιών της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου

«Στην ευρύτερη περιοχή της γειτονιάς μου ευδοκιμούσαν τουλάχιστον 15 κινηματογράφοι. Κάποιοι από αυτούς με προβολές από τις 14:00 το μεσημέρι. Πασατέμπος και ηλιόσπορος καταναλώνονταν σε ποσότητες, αλλά και το αναψυκτικό Tam-Tam της εποχής και το σάμαλι, το παστέλι και το κωκ. Εδώ φτιάχνονταν τα όνειρα. Ο Έλληνας είχε ματώσει από έναν πόλεμο, είχε ανάγκη να δροσίσει το χειλάκι του με γέλιο, ήθελε λίγο παραμύθι, να ταξιδέψει, να ξεχάσει τη φτώχεια του και τα βάσανά του, ήθελε χρόνο να επουλώσει τις πληγές του. Η κλειστή αίθουσα με τη χαρακτηριστική μυρωδιά της κουρτίνας τον χειμώνα και τα θερινά σινεμά με την ευωδιά του αγιοκλήματος και των γιασεμιών το καλοκαίρι ταξίδεψαν γενιές Ελλήνων…»: Η παραπάνω γλαφυρή διήγηση του Στέλιου Μάινα αναβίωσε, με συγκινητικό τρόπο, τη νοσταλγική χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, χθες βράδυ, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στην τιμητική βραδιά που διοργάνωσε για τους αγαπημένους πρωταγωνιστές του το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με τη Finos Film.

Η Καίτη Ιμπροχώρη, η Μαρία Ιωαννίδου, ο Βασίλης Καΐλας, η Αλεξάνδρα Λαδικού, ο Σωτήρης Τζεβελέκου και η Άννα Φόνσου βραυβεύτηκαν για την προσφορά τους, σε «μια βραδιά γεμάτη αστέρια που αγαπήσαμε και που φώτισαν τις πιο όμορφες κινηματογραφικές μας στιγμές» όπως εύστοχα την περιέγραψε ο πρόεδρος του ΔΣ του Φεστιβάλ, ηθοποιός Άκης Σακελλαρίου, «αστέρια παντοτινά», όπως συμπλήρωσε με νόημα ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Ορέστης Ανδρεαδάκης.

«Οι καλλιτέχνιδες και οι καλλιτέχνες που έχουμε τη χαρά να τιμούμε σήμερα μετρούν πολλές δεκαετίες πορείας και πρόλαβαν, περισσότερο ή λιγότερο, τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, η οποία εν πολλοίς συνδέεται με τη Φίνος Φιλμ και τον ίδιο τον Φιλοποίμενα Φίνο. Έναν ασυμβίβαστο και ρομαντικό λάτρη του κινηματογράφου, ο οποίος αρνήθηκε πεισματικά μέχρι το φυσικό του τέλος να μεταπηδήσει στην αρτιγέννητη, αλλά επελαύνουσα τότε, τηλεόραση. Τον πληρέστερο ίσως άνθρωπο του σινεμά, που πέρασε από την Ελλάδα, ο οποίος έχτισε μια μικρή αυτοκρατορία και ανέδειξε πάμπολλους ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σεναριογράφους, τεχνικούς, που έμελλε να διαγράψουν μετεωρική πορεία, έχοντας περάσει από το “σχολείο” της Φίνος Φιλμ» επισήμανε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και πρόσθεσε: «Και οι χαρακτήρες στους οποίους εσείς δώσατε πνοή, με το ταλέντο και τη σκληρή δουλειά σας, έχουν συντροφεύσει ολόκληρες γενιές του κοινού, έχοντας ασκήσει ακατάλυτη επιρροή σε πολλούς νεότερους ηθοποιούς. Στο πρόσωπό σας, επομένως, τιμούμε μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και μία προς μία, έναν προς έναν από εσάς προσωπικά, για τις ερμηνείες σας, που συνδιαμόρφωσαν αξεδιάλυτα κάθε ταινία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι χαρακτήρες που όχι απλώς ενσαρκώσατε, αλλά πλάσατε στη μεγάλη οθόνη χρόνια πριν, όχι μόνο εξακολουθούν να είναι ζωντανοί, αλλά και να αποτελούν σημείο αναφοράς. Με αυτούς και με εσάς μεγαλώσαμε, συγκινηθήκαμε, προβληματιστήκαμε, γελάσαμε εκατομμύρια άνθρωποι κάθε γενιάς, και η έλξη των ταινιών αυτών, που πολλές υπερβαίνουν πλέον τον μισό αιώνα ζωής, παραμένει αμείωτη ακόμη και στις σημερινές γενιές».

Πράγματι, οι ηθοποιοί που τιμήθηκαν και στο πρόσωπό τους δεκάδες ακόμη απόντες, που έχουν φύγει από κοντά μας, με πιο πρόσφατη απώλεια αυτή του Άγγελου Αντωνόπουλου, υπήρξαν, αναμφισβήτητα, «κατασκευαστές ονείρων», όπως ορθότατα υπογράμμισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά Νίκος Διαμαντής.

Κατά τη διάρκεια της βραδιά προβλήθηκε η ταινία-αφιέρωμα στους Έλληνες ηθοποιούς, παραγωγής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σε σκηνοθεσία Νίκου Πάστρα και συνεντεύξεις Στέλλας Χαραμή, μέσα από την οποία ξεδιπλώθηκε η πορεία των σπουδαίων ηθοποιών, αλλά και μια ολόκληρη εποχή.

Η συγκίνηση των τιμώμενων προσώπων ήταν μεγάλη βλέποντας σημαντικές στιγμές της ζωής και της καριέρας τους να περνούν ξανά μπροστά από τα μάτια τους. «Το σημαντικότερο είναι ότι οι άνθρωποι που πήγαιναν στον κινηματογράφο πλήρωναν ένα αντίτιμο εισιτηρίου, δεν πατούσαν ένα κουμπί στο σπίτι τους» επισήμανε ο Βασίλης Καΐλας που βρέθηκε στα κινηματογραφικά γυρίσματα από τα τέσσερά του χρόνια ενώ ο Σωτήρης Τζεβελέκος θυμήθηκε τους μεγάλους δασκάλους του μεταξύ των οποίων η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Νίκος Σταυρίδης, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Μίμης Φωτόπουλος, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.

«Είμαι πολύ ευχαριστημένη που επαναλαμβάνουμε αυτό που ζήσαμε στη Θεσσαλονίκη. Ευχαριστούμε το Φεστιβάλ και ευχαριστούμε όλους εσάς που ήρθατε εδώ. Το μέλλον μάς αξίζει. Έχουμε πολύ ακόμα μπροστά μας» είπε η Άννα Φόνσου ενώ η Καίτη Ιμπροχώρη σημείωσε πως «η τέχνη βοηθάει να κατανοήσουμε την κοινωνία και να προσπαθήσουμε να την κάνουμε καλύτερη».

Η Μαρία Ιωαννίδου δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στην τσίχλα, το κινηματογραφικό σήμα κατατεθέν της: «Ο Δαλιανίδης μια φορά με είδε να μασάω τσίχλα και μου είπε: “Κοριτσάκι δεν έχεις ταλέντο εσύ, η τσίχλα σου έχει”. Και από τότε μασάω τσίχλα, αλλά τη μασάω με πολύ στιλ».

«Είχα την τύχη να έχω δύο ζωές, τη ζωή μου στο σπίτι μου και τη ζωή του κινηματογράφου. Είμαι πολύ ευτυχισμένη που μπορώ να αναπνέω, να υπάρχω, να συμμετέχω σε όσα συμβαίνουν γύρω μου. Αυτό μου δίνει ζωή» εξομολογήθηκε η Αλεξάνδρα Λαδικού,

Βραβεία απονεμήθηκαν επίσης στους ηθοποιούς Ζωζώ Σαπουντζάκη, Νίκο Τσούκα, Ξένια Καλογεροπούλου που δεν κατάφεραν να δώσουν το παρών.