lygeros_stavros

Η άλλη παράδοση στους δανειστές

Σταύρος Λυγερός

Το γεγονός ότι οκτώ και βάλε χρόνια μετά την υπαγωγή της Ελλάδας σε Μνημόνια και στους εταίρους-δανειστές δεν υπάρχει ένα επαρκώς επεξεργασμένο καινοτόμο Εθνικό Σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας είναι αποκαλυπτικό του δραματικού ελλείμματος που υπάρχει στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος. Παρά τις τεκτονικές αλλαγές, συνεχίζεται ακόμα και τώρα μία θλιβερή παράδοση.

Τα περιφερειακά συνέδρια που οργάνωσε η κυβέρνηση Τσίπρα είχαν ως δεδηλωμένο στόχο να διαμορφώσουν ένα τέτοιο σχέδιο. Κατά κανόνα, όμως, λειτούργησαν περισσότερο σαν πολιτικές παραστάσεις, παρά σαν μηχανισμός παραγωγής ενός εθνικού σχεδίου. Μπορεί οι εταίροι-δανειστές να ενέκριναν το σχέδιο που τους υπέβαλε το οικονομικό επιτελείο, αλλά δύσκολα βρίσκεις ανεξάρτητους οικονομικούς παρατηρητές, οι οποίοι να θεωρούν πως το εν λόγω σχέδιο έχει τις προϋποθέσεις να παίξει τον ρόλο, για τον οποίο επισήμως προορίζεται.

Μετά την υπογραφή του 3ου Μνημονίου, η κυβέρνηση είχε αναγάγει σε εθνικό στόχο την έξοδο από τα Μνημόνια δια της εφαρμογής και όχι δια του «σκισίματος». Σήμερα, που βρισκόμαστε σε απόσταση ημερών από τη λήξη του, ο Τσίπρας και οι υπουργοί του, όπως και η ηγεσία της ΝΔ, να είχε πει με καθαρές κουβέντες στους Έλληνες πολίτες το πως πρέπει να πορευθεί η Ελλάδα στη συνέχεια με δεδομένες και τις ασφυκτικές δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί έναντι των εταίρων-δανειστών. Γι’ αυτό το κρίσιμης σημασίας ζήτημα δεν έχουμε ακούσει τίποτα άξιο λόγου στις αλλεπάλληλες κοινοβουλευτικές και άλλες αντιπαραθέσεις.

Και πριν από την εκδήλωση της κρίσης, οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν την τάση να εστιάζουν μόνο σε δημοσιονομικού τύπου παρεμβάσεις. Η διαχείριση της υφιστάμενης πίτας, όμως, μπορεί να μειώσει τις δημοσιονομικές ανισορροπίες, αλλά όχι να λύσει το οικονομικό πρόβλημα. Αυτό μπορεί να λυθεί μόνο εάν δρομολογηθεί νέα αναπτυξιακή δυναμική, η οποία να διευρύνει τα περιθώρια.

Είναι ενδεικτικό της κυριαρχούσας νοοτροπίας το γεγονός ότι οι διαδοχικές κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης –περισσότερο ή λιγότερο– είχαν ταυτίσει τα αναπτυξιακά κίνητρα με τις επιδοτήσεις. Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί, επίσης, ότι είχαν ταυτίσει την ανάπτυξη με τα κοινοτικά κονδύλια. Ακόμα και στους μνημονιακούς καιρούς κάθε συζήτηση για ανάπτυξη συνδέεται με το ΕΣΠΑ. Το ΕΣΠΑ, όμως, είναι ένα μόνο από τα αναπτυξιακά εργαλεία που έχει στα χέρια του το πολιτικό σύστημα.

Άρση αντικινήτρων
Η πείρα, άλλωστε, έχει αποδείξει ότι τα παραδοσιακά κίνητρα με την κατάχρηση των κοινοτικών κονδυλίων έχουν εξαντλήσει προ πολλού τον ωφέλιμο βίο τους. Μπορεί να γέμισαν τσέπες επιτήδειων επιχειρηματιών, διεφθαρμένων πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων, αλλά απέτυχαν παταγωδώς να θέσουν την οικονομία σε τροχιά παραγωγικής ανασυγκρότησης, να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και να παράγουν πλούτο.

Το κόστος εργασίας, κυρίως λόγω των υψηλών ασφαλιστικών εισφορών, είχε οπωσδήποτε παίξει αρνητικό ρόλο ειδικά στις επιχειρήσεις εντάσεως εργασίας. Η Ελλάδα, όμως, δεν μπορούσε ούτε έπρεπε να προσπαθήσει να γίνει ανταγωνιστική με βάση το κόστος εργασίας. Στο κόστος εργασίας το αδιαμφισβήτητο συγκριτικό πλεονέκτημα το έχουν οι χώρες του Τρίτου Κόσμου και σε μικρότερο βαθμό οι χώρες του άλλοτε Ανατολικού Συνασπισμού. Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να διεκδικήσει άλλη θέση στον διεθνή καταμερισμό εργασίας, αξιοποιώντας τα ουκ ολίγα συγκριτικά της πλεονεκτήματα.

Για σοβαρούς επενδυτές, που ενδιαφέρονται ακριβώς γι’ αυτά τα πλεονεκτήματα, σημαντικότερο κίνητρο και από τις επιδοτήσεις και από το σχετικά χαμηλό κόστος εργασίας είναι η κατάργηση των πολλών και συχνά αδικαιολόγητων αντικινήτρων. Επίσης, η διαμόρφωση σταθερών κανόνων σε όλα τα επίπεδα. Πέρα, όμως, από το φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον, καθοριστικής σημασίας είναι η χάραξη μιας στρατηγικής για το είδος της ανάπτυξης που ταιριάζει στην Ελλάδα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.

Η χώρα διαθέτει αρκετές αναπτυξιακές δυνατότητες, που για πολλά χρόνια λιμνάζουν λόγω πολιτικής αβελτηρίας, ιδεολογικών προκαταλήψεων, γραφειοκρατικών αγκυλώσεων και νομικών εμποδίων. Κεντρικός στόχος μιας νέας ριζοσπαστικής αναπτυξιακής στρατηγικής είναι να εντοπισθούν, να αξιολογηθούν και να αξιοποιηθούν αυτές οι λιμνάζουσες δυνατότητες.

Καινοτόμες ιδέες – νέα εργαλεία
Σε πολλές περιπτώσεις, γι’ αυτό δεν απαιτείται ούτε ένα ευρώ. Και για όσες, όμως, απαιτούνται πόροι, αυτοί μπορούν υπό προϋποθέσεις να προσελκυστούν. Το πρόβλημα των πόρων δεν ήταν απαγορευτικό εμπόδιο στη μεταπολιτευτική περίοδο και ιδιαιτέρως μετά την ένταξη στην Ευρωζώνη. Σήμερα, όμως, είναι εμπόδιο και μάλιστα μεγάλο.

Την ειδοποιό διαφορά μπορεί να κάνει η εφαρμογή καινοτόμων ιδεών. Εάν αυτές συνδυαστούν με τη χρήση νέων πολιτικών και επιχειρησιακών εργαλείων, θα καταστεί δυνατή η απελευθέρωση αναξιοποίητων παραγωγικών δυνάμεων, η οποία με τη σειρά της θα τροφοδοτήσει την αναπτυξιακή δυναμική. Τι σημαίνει νέα πολιτικά εργαλεία; Σημαίνει πρακτικά ότι αυτό που μέχρι τώρα ήταν αδύνατο (λόγω πολιτικής αβελτηρίας, γραφειοκρατικών και νομικών εμποδίων) μπορεί να γίνει δυνατό.

Ό,τι υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και μια καλώς εννοούμενη στρατηγική ανάπτυξης πρέπει να μπορεί να δρομολογηθεί ακόμα και εάν χρειαστεί να εφαρμοστούν έκτακτες, αλλά διαφανείς διαδικασίες. Εάν γι’ αυτόν τον σκοπό πρέπει να αλλάξουν κάποιοι νόμοι, έπρεπε να είχαν ήδη αλλάξει. Οι νόμοι δεν είναι ταμπού. Υπάρχουν για να εξυπηρετούν το κοινωνικό συμφέρον, όπως το αντιλαμβάνεται σε κάθε εποχή η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών.

Δεν θα έπρεπε, για παράδειγμα, να έχει θεσμοθετηθεί η κατά προτεραιότητα δικαστική διεκπεραίωση των υποθέσεων που αφορούν την υλοποίηση εγκεκριμένων επενδυτικών σχεδίων; Το ίδιο δεν θα έπρεπε να ισχύει και για φορολογικές υποθέσεις, καθώς και για υποθέσεις διαφθοράς;

Η Ελλάδα έχει περιέλθει σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας και σε σημαντικό βαθμό θα παραμείνει και μετά το τέλος του 3ου Μνημονίου. Προς το παρόν, για να δρομολογηθούν ακόμα και δευτερεύουσας σημασίας μέτρα πρέπει να εξασφαλισθεί το “πράσινο φως” από τους δανειστές. Το καθεστώς αυτό αποτελεί αναμφίβολα εμπόδιο, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις διευκολύνει το κόψιμο “γόρδιων δεσμών”.

Τέλος εποχής
Η ελληνική οικονομία/κοινωνία βιώνει το τέλος μιας εποχής. Αυτό αφορά συνολικά την Ευρώπη, αλλά ισχύει πολύ περισσότερο για την Ελλάδα. Πολλοί το 2010-12 αντιλαμβάνονταν την κρίση σαν μια δυσάρεστη παρένθεση. Τώρα πλέον τέτοιου είδους αυταπάτες έχουν εξανεμισθεί. Η πολιτική δημιουργίας ελλειμμάτων, προκειμένου να διατηρηθεί ένα επίπεδο ευημερίας, έχει οριστικά τελειώσει και μαζί μ’ αυτή έχει τελειώσει και το εύκολο χρήμα.

Η παρούσα κρίση χρέους δεν μοιάζει με τις προηγούμενες. Οι αλλεπάλληλες δέσμες μνημονιακών μέτρων είχαν στόχο το βίαιο ντρεσάρισμα της ελληνικής οικονομίας-κοινωνίας στις νεοφιλελεύθερες προδιαγραφές. Σε σημαντικό βαθμό το έχουν επιτύχει με βαρύτατο και κόστος. Επειδή δεν μπορούμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, σημασία έχει η εφεξής γραμμή πλεύσης.

Η συζήτηση στους κόλπους του πολιτικού συστήματος για την αναπτυξιακή στρατηγική ήταν και παραμένει από απογοητευτική έως εξοργιστική. Πριν την εκδήλωση της κρίσης το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ έριζαν με προπαγανδιστικά σχήματα και ανταγωνίζονταν σε ιδεολογικοπολιτικό μεταπρατισμό. Το μεν ΠΑΣΟΚ είχε υψώσει τη σημαία του σουηδικού μοντέλου, η δε ΝΔ του ιρλανδικού!

Όσο δε για τον ΣΥΡΙΖΑ αυτός δεν είχε καν μοντέλο να σερβίρει. Και όταν βρέθηκε προ των πυλών της εξουσίας σέρβιρε εκείνο το ανεκδιήγητο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Στη συνέχεια, βεβαίως, μέσω της γνωστής διαδρομής, εισήλθε στο μνημονιακό μονοπάτι και σε γενικές γραμμές ακολούθησε τις κακές συνήθειες των προκατόχων του.

Αναμφίβολα, η Ελλάδα έχει να διδαχτεί πολλά και από παντού, αλλά μέχρις εκεί. Δεν πρόκειται να της λύσουν το πρόβλημα έτοιμες συνταγές από το εξωτερικό. Από τη στιγμή που βγήκε εκτός ατζέντας η ρήξη με το ευρωιερατείο, η μόνη ελπίδα για να ξεφύγουμε από τη μέγγενη είναι ένα καινοτόμο Εθνικό Σχέδιο με ιθαγένεια που να μπορεί να εφαρμοσθεί στο δεσμευτικό μεταμνημονιακό πλαίσιο. Όσο το πολιτικό σύστημα δεν το καταρτίζει και το υιοθετεί, η παράδοση στους δανειστές θα συνεχίζεται με άλλη μορφή.

Η άλλη παράδοση στους δανειστές

ΣΧΟΛΙΑ (11)

Πολιτης

Υπάρχουν απλές λύσεις σε κάθε τομέα της δραστηριότητας του κράτους που μπορούν να λειτουργήσουν σαν έναυσμα γενικότερης ανάκαμψης. Αρχίζω με την ανώτατη παιδεία όπου είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης με εξαίρεση την Κύπρο που έχουμε ακόμη τετραετή πανεπιστημιακή διάρκεια σπουδών όταν η υπόλοιπη Ευρώπη έχει υιοθετήσει το σύστημα της τριετούς φοίτησης. Οικονομία 25 τοις εκατό στα έξοδα. Υπάρχει ζήτηση για θέσεις στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο αλλά η κυβέρνηση δεν επιτρέπει ακατανόητα την αύξηση των εισακτέων. Ως αποτέλεσμα το κράτος χάνει περίπου 25 εκατομμύρια ευρω τον χρόνο που εισπράττουν τα κυπριακά ιδιωτικά πανεπιστήμια. Υποχρέωση των καθηγητών στα επαρχιακά πανεπιστήμια να μένουν στις έδρες των πανεπιστημίων και υποχρεωτική ενασχόληση με τοπικά προβλήματα αναλόγως ειδικοτήτων. Να μεταφερθεί το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο στην επαρχία. Να αυξηθεί ο αριθμός των εισακτέων στα επαρχιακά πανεπιστήμια ειδικά της Θράκης προς τόνωση της τοπικής οικονομίας. Αυτές είναι μερικές πρακτικές λύσεις που δεν χρειάζονται κεφάλαια και μπορεί να έχουν καταλυτικές αναπτυξιακές επιδρασεις

Γιουσουρης Πελαγιος

Την απαντηση την εδωσε ο κυριος Μοσκοβισι στη συνεντευξη του, νομιζω στην die welt (ο κοσμος): "εσκεμενα οι κυριοι Σαμαρας και Βενιζελος σε συνεννοηση με μερικους απο τους δανειστες εριξαν το δευτερο προγραμμα στα βραχια, ωστε να αναγκαστει η επομενη κυβερνηση να συρθει σε τριτο προγραμμα, και να αναγκαστει σε παραιτηση. Αυτο που λεγανε αριστερη παρενθεση". Το πρωτο θεμα ομως νομιζω οτι το ´πνιξε.

Dies Irae

Ο Μοσκοβισί, με τις επαμφοτερίζουσες πολιτικές θέσεις και τον διφορούμενο λόγο, δεν πείθει κανέναν για την ανιδιοτέλεια των κινήτρων του. Η λυτρωτική για τον παραπαίοντα ΣΥΡΙΖΑ τοποθέτησή του περί τέλους των μνημονίων έδωσε την απαραίτητη θριαμβευτική χροιά και ενίσχυσε τον πυρήνα της προπαγάνδας του Μαξίμου, προσδίδοντας "ευρωπαϊκό" κύρος στις κυβερνητικές παπάτζες. Έκτοτε, οι τοποθετήσεις του φιλόδοξου αυτού ατόμου έγιναν το καθημερινό mantra όλων των φιλο/κυβερνητικών παπαγάλων, μια και στέρεψαν οι δεξαμενές ψευδοαφηγημάτων και έχουν ξεμείνει από επιχειρήματα (και σανό).

Η ιστορική ατυχία δεν ήταν ο σουβλακοφάγος ! Ήταν ο Αλέκσης που χαζογελά !!!

Ο Αλέκσης βούλιαξε την τρύπια βάρκα που άφησε ο Εργασιομανής της Ραφήνας !! Θα τιμωρηθεί για αυτό ... πάρα πολύ !!

ΓΣ

Κύριε Λυγερέ γράφετε: ''Οι αλλεπάλληλες δέσμες μνημονιακών μέτρων είχαν στόχο το βίαιο ντρεσάρισμα της ελληνικής οικονομίας-κοινωνίας στις νεοφιλελεύθερες προδιαγραφές.'' Επειδή πολλοί κάνουν το ίδιο λάθος να ταυτίζουν τον φιλελευθερισμό με τα μνημόνια μπορείτε να μας εξηγήσετε τι σχέση έχει ο φιλελευθερισμός με την αύξηση των φόρων των ασφαλιστικών εισφορών κ.λ.π. Το αντίθετο συμβαίνει εδώ. Έχουν θυσιάσει τον Ιδιωτικό Τομέα για να περισώσουν τον Δημόσιο (δεν υπάρχουν άνεργοι ΔΥ) και το κράτος Λεβιάθαν. Τους δανειστές αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να εξασφαλίσουν ότι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Το πώς (αν δηλαδή θα μειώσουμε δαπάνες ή θα αυξήσουμε φόρους) τους αφήνει αδιάφορους. Το ντόπιο πολιτικό σύστημα επέλεξε φόρους φόρους φόρους. Συνεπώς αλλαγή θα έλθει όταν ψοφήσει η αγελάδα του Ιδιωτικού Τομέα και οι φοροδοτούμενοι του ευρύτερου Δημόσιου αρχίσουν να αναρωτιούνται τι έγιναν εκείνα τα κορόϊδα που μας πλήρωναν τόσα χρόνια. ΥΓ. Γενικά είστε από τους λίγους δημοσιογράφους που παρακολουθώ και στο site σας αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει εκεί δυνατότητα σχολιασμού. Δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας να σχολιάσω από εδώ.

Δεν παει αλλο!

'Μετα την υπογραφη του τριτου μνημονιου, η κυβερνηση ειχε αναγαγει σε εθνικο στοχο την εξοδο απο τα μνημονια'. Αυτο και μονο δειχνει το ποσο ηλιθιο θεωρουν τον ελληνικο λαο. ΔΕΝ ΥΠΟΦΕΡΟΝΤΑΙ ΑΛΛΟ. Τοσα χρονια μας ληστευαν μας κοροιδευαν μετα μας κατηγορησαν, μας λοιδωρησαν για να μας βαλουν στα μνημονια για να μας ξαναληστεψουν και συνεχισαν και το ιδιο να κανουν και οι συριζανελ, κοροιδια μνημονια και ληστεια. Που ειναι το κουρεμα του χρεους που ελεγαν? Παρανομο ελεγαν το χρεος πριν βγουνε τωρα το λενε βιωσιμο και βγαζουν υπερπλεονασματα. Ενα συστημα απο βολεμενους εχει πιαστει χερι χερι και σπρωχνουν τον λαο στο γκρεμο. Βγαινουν και οι 'ειδικοι' και κοροιδευουν τον κοσμο. Σημερα ενας απο αυτους ειπε οτι υπαρχει ελπιδα, οτι οι δεικτες δειχνουν αναπτυξη και οτι θα τα καταφερουμε. Και εφερε ως παραδειγμα τη Γερμανια, που πριν το ευρω ολοι την εβλεπαν ως ασθενη της Ευρωπης και που τωρα τα καταφερε. Και αφου ειπε υπαρχει το παραδειγμα της Γερμανιας, μπορουμε και μεις.....και πραγματικα απορω γιατι ο ελληνικος λαος να πληρωνει ακομα αυτους τους καθηγητες που θαβουν την Ελλαδα? Μας εβαλαν στο ευρω για να μας βαλουν στην εντατικη να μας κανουν αποικια για να σωθει η Γερμανια και υπαρχει ενα ολοκληρο συστημα που τη βοηθαει για να ξεζουμιζει τους Ελληνες και για να παρει τα φιλετα της πατριδας μας. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ. Αφησατε τη χωρα ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΗ ...για να σωθειτε παραδοπιστοι ανθελληνες!

Φιλελεύθερος κεντρώος ορθολογιστής

Μείωση δαπανών- μείωση φόρων -μείωση φοροδιαφυγής. Το πλεόνασμα κυρίως σε εξαγωγικές παραγωγικές αναπτυξιακές επενδύσεις, Να γίνει ότι χρειάζεται ώστε να ανέβει η χώρα στην πρώτη δεκάδα των φιλικών οικονομιών προς το επιχειρείν και το επενδύειν .

MARINA.

Η Ελλαδα κυριε Λυγερε θα συνεχισει σε καθεστως μνημονειων με τη αλλαγη του ορου σε επιτροπεια για σχεδον 40 χρονια. Σιγουρα εμεις οι λιγο μεγαλυτεροι θα εχουμε πεθανει οταν η Ελλαδα θα τελειωνει τον μνημονιακο της μαραθωνιο καπου εκει στο 2060. Ετσι το αποφασισε και το υπεγραψε ο Αλεξης καρπαζοεισπρακτορας Τσιπρας οταν εβαζε φαρδια πλατια την υπογραφη του τον μαυρο Ιουλιο του 2015 στο μνημονιο που του προσφεραν ο Σοιμπλε, η Μερκελ και οι λοιποι δανειστες της Ελλαδας. Ηταν αυτος που θα εκαιγε και θα εσκιζε τα μνημονια και τελικα ηταν αυτος που τα τσιμενταρησε και μονιμοποιησε για παντα.

Γιουσουρης Πελαγιος

Αναφορικα για το 2060 διαβαστε την συνεντευξη Μοσκοβισι στηv die welt. Θα σας βαλει να σκεφθηται πολυ ετσι κυρια Μαρινα

MARINA.

Ναι την διάβασα αυτήν την συνέντευξη του αγαπητού στον ΣΥΡΙΖΑ Ευρωπαίου Επιτρόπου Πιέρ Μοσκοβισί. Κάποτε οι Συριζαίοι ούτε που ήθελαν να ακούσουν για Ευρωπαίο Επίτροπο και τώρα τα λόγια του Μοσκοβισί είναι κάτι σαν ευαγγέλιο για αυτούς.Αποκάλυψε σε αυτή την συνέντευξη, ότι το δεύτερο μνημόνιο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν ολοκληρώθηκε γιατί ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο δεν υπέγραψαν και δεν περιέκοψαν τις συντάξεις των Ελλήνων, όταν τους το ζήτησαν και μάλιστα επιτακτικά οι Ευρωπαίοι.Ό Τσίπρας που τελικά προχώρησε στην υπογραφή για περικοπή αυτών των συντάξεων των Ελλήνων ηλικιωμένων έγινε ξαφνικά το καλό παιδί της Τρόικα και του ΔΝΤ που τους κάνει ότι του ζητήσουν.Είναι ντροπή για την Ελλάδα να έχει για Πρωθυπουργό αυτό το ανδρείκελο.

Dies Irae

Άσε την καραμέλα Μοσκοβισί για τον υπερφυσικό σας μπέμπη και διάβασε - ενδεικτικά - την πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ (που θα έδιωχνε ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως τώρα υποστηρίζει ο Τσακαλώτος) για την Ελλάδα, το χθεσινό άρθρο της Washington Post, την αρθρογραφία για τη μεταμνημονιακή εποπτεία της Ελλάδας από τη γερμανική βουλή, τη μη ολοκλήρωση της έκθεσης της ΕΚΤ για το ελληνικό χρέος, καθώς και ένα σωρό άλλα δημοσιεύματα και σοβαρές αναλύσεις που καταρρίπτουν την - ούτως ή άλλως έωλη - επιχειρηματολογία σου. Όσον δε αφορά τη συνέντευξη Μοσκοβισί που μας κοπανάς συνεχώς, παραθέτω κατά γράμμα το επίμαχο τμήμα της: "Το δεύτερο πρόγραμμα βοήθειας μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς το Δεκέμβριο του 2014 εάν η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δρομολογούσε τη μεταρρύθμιση στο συνταξιοδοτικό και την αύξηση του ΦΠΑ στα ελληνικά νησιά. Αντ΄ αυτού προκηρύχθηκαν εκλογές". Βασικός υπαίτιος για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών ήταν ο έξαλλος λαϊκίζων συριζαϊσμός και οι εκφραστές του, οι οποίοι υφάρπαξαν την εξουσία με ψεύδη (που κατόπιν χαρακτήρισαν "αυταπάτες") και παρακινδυνευμένες για τη χώρα ενέργειες (διαπραγμάτευση Βαρουφάκη, δημοψήφισμα) που εκ των υστέρων αποκήρυξαν. Η πασίδηλη, αλλά και αυταπόδεικτη πλέον και μάλιστα με τον πιο οδυνηρό τρόπο ανικανότητα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ-ΠΡΑΤΤΩ να αναλάβουν άλλο ρόλο εκτός από αυτόν του σκληρού τοποτηρητη των δανειστών (όπως εξάλλου παραδέχτηκαν και οι ίδιοι όταν δήλωσαν πως δεν είχαν χρόνο για τις φωτιές επειδή ήταν απασχολημένοι με τα μνημόνια), τους θέτει - ευτυχώς - οριστικά εκτός κάδρου στην ελληνική "μεταμνημονιακή" κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία