Πάνος Λουκάκος

Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι ο κ. Μιχελογιαννάκης μπήκε στη Βουλή ως επιλαχών το 2011 με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, από το οποίο ανεξαρτητοποιήθηκε, το 2012 επανεξελέγη ως συνεργαζόμενος με τη ΔΗΜ.ΑΡ., ανεξαρτητοποιήθηκε και πάλι, και επανεξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015, από τον οποίο αποχώρησε το 2024, και το 2025 εντάχθηκε στο Κίνημα Δημοκρατίας του Στέφανου Κασσελάκη, από το οποίο πάλι αποχώρησε τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ο κ. Μιχελογιαννάκης είχε γίνει ευρύτερα γνωστός τον Δεκέμβριο του 2014, όταν είχε ξεκινήσει απεργία πείνας στην πλατεία Συντάγματος για το ζήτημα του ασύλου στους πρόσφυγες, είχε όμως παραδεχτεί ότι έσπαγε την απεργία πείνας τρώγοντας ενδιαμέσως αποκλειστικά και μόνο τυρόπιτες. Στην τωρινή του δήλωση αναφέρει, μεταξύ πολλών άλλων, ότι «η πολιτική μου διαδρομή είχε πάντα ως μοναδικό γνώμονα την προσφορά στον τόπο μας, την προάσπιση της κοινωνικής δικαιοσύνης και τη δημιουργία μιας προοδευτικής διεξόδου για τη χώρα».

Σε παρόμοια θέση με τον κ. Μιχελογιαννάκη βρίσκονται και άνω των εν ενεργεία 50 βουλευτών που έχουν ανεξαρτητοποιηθεί, άλλοι που έχουν παραιτηθεί, αλλά και πρώην πολιτευτές αναζητώντας νέα πολιτική στέγη κυρίως μεταξύ του ΠΑΣΟΚ, της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα και των υπό διαμόρφωση νέων ακροδεξιών σχηματισμών.

Κι ας πάμε στα λιγότερο ευχάριστα: η νέα Βουλή που θα προκύψει μετά από λίγους μήνες, στις εκλογές του 2027, θα έχει μια εικόνα, σε ό,τι αφορά τα πρόσωπα που θα την αποτελούν, όπως αυτή η θλιβερή που αντικρίζουμε σήμερα; Θα αποτελείται από αποτυχημένους πολιτευτές που δεν επανεξελέγησαν, εν ενεργεία σήμερα βουλευτές που έχουν διακριθεί για τυχοδιωκτικά άλματα από κόμμα σε κόμμα, άλλους που αναμένουν να δουν την κατεύθυνση προς την οποία θα κλίνει η πλάστιγγα ώστε να σπεύσουν ενθουσιωδώς εκεί να ενσωματωθούν; Υπάρχει μια στρατιά εξ αυτών, που αναμένουν να δουν τι θα κάνει ο Αλ. Τσίπρας, ποιους θα αφήσει πάλι στον εξώστη και ποιους θα κατεβάσει στην πλατεία. Μια άλλη στρατιά, αποτελούμενη κυρίως από πολιτικά πτωχεύσαντες πρώην βουλευτές και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, αναμένει εναγωνίως τι θα αποφασίσει τελικά ο Αντώνης Σαμαράς ώστε να ενταχθούν στο πιθανώς υπό ίδρυση κόμμα του που θα κινείται στον χώρο μεταξύ Λαϊκής Δεξιάς και Ακροδεξιάς. Υπάρχει, τέλος, και η στρατιά των γνωστών γυρολόγων της πολιτικής που δεν έχουν κομματικές προτιμήσεις, αλλά επιδιώκουν μετά πάθους να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε όποιον πρώτος τις αναζητήσει.

Θα ήταν από γραφικά έως και διασκεδαστικά όλα αυτά αν η Βουλή και η κυβέρνηση που θα προκύψουν από τις προσεχείς εκλογές δεν θα βρεθούν αντιμέτωπες με τεράστια προβλήματα και με το ενδεχόμενο μάλιστα να χρειαστεί σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού. Ενδεχόμενο στο οποίο η ποιότητα του επιμέρους πολιτικού προσωπικού των κομμάτων εξουσίας θα παίξει πολύ σημαντικό ρόλο.

Είναι πασίδηλο πως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε περίοδο μείζονος κρίσεως με απρόβλεπτη εξέλιξη. Είναι πασίδηλο πως θα συνεχιστούν οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στον ευρύτερο περίγυρο της Ελλάδας. Είναι πασίδηλο πως έρχεται σε όλη την Ευρώπη μια πρωτοφανής ενεργειακή κρίση με όλες τις άμεσες οικονομικές συνέπειές της στο μέσο νοικοκυριό: ακρίβεια, μεγάλες αυξήσεις στα τρόφιμα, στη θέρμανση, στα καύσιμα, ευρύτερες πληθωριστικές πιέσεις, μείωση της αγοραστικής δύναμης εργαζομένων και συνταξιούχων, με αποτέλεσμα το εισόδημά τους να επαρκεί μόνο για την κάλυψη βασικών αναγκών.

Εως το τέλος αυτού του χρόνου το κόστος της ενεργειακής κρίσης θα φανεί στα ράφια των σούπερ μάρκετ, καθώς χτυπά το κόστος της παραγωγής που αυτόματα μετακυλίεται στο κόστος της κατανάλωσης περνώντας στις τιμές των προϊόντων. Εχουν προηγηθεί οι ανατιμήσεις στα λιπάσματα, οι μεγάλες αυξήσεις στα καύσιμα, που απαιτούνται για τις οδικές μεταφορές και τη γεωργία, οι αυξήσεις στις πλαστικές συσκευασίες, καθώς παράγονται από παράγωγα πετρελαίου, αλλά και στις χάρτινες συσκευασίες, αφού η χαρτοποιία καταναλώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η τιμή του ντίζελ έχει ανέβει στην Ευρώπη κατά 40% από τις αρχές του έτους, με όσες επιπτώσεις έχει αυτό στις οδικές μεταφορές, στη γεωργία, στη βιομηχανία, στην αλιεία και σε όλη την αλυσίδα των επαγγελματικών δραστηριοτήτων που εξαρτώνται από τα πετρελαϊκά προϊόντα. Πηγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν κρύβουν ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενεργειακής κρίσης τον προσεχή χειμώνα και επίσης ότι οι υπόγειες αποθήκες φυσικού αερίου βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Αλλά και η JP Morgan καθώς και άλλοι ομόλογοι οργανισμοί προειδοποιούν ότι «βρίσκεται σε εξέλιξη μια παγκόσμια οικονομική καταιγίδα που θα γίνει πιο αισθητή το 2027».

Είναι φανερό ότι από τις εκλογές του 2027 δύο ενδεχόμενα μπορεί να προκύψουν: είτε αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, είτε κυβέρνηση συνασπισμού. Εν όψει όλων αυτών που προαναφέρονται, ό,τι κι αν προκύψει από τις κάλπες, έχει μεγάλη σημασία η ποιοτική σύνθεση του πολιτικού προσωπικού όλων των κομμάτων που θα οδηγήσουν τη χώρα στις εποχές της κρίσης.

Ας μην ξεχνούμε ότι παντού στην Ευρώπη ο λαϊκισμός και τα άκρα επιστρέφουν όχι όπως έφυγαν, αλλά με νέα μορφή και ότι ο αντισυστημισμός αποτελεί πλέον διεθνές φαινόμενο. Κατά τούτο, οι εκλογές του 2027, εν όψει των κρίσεων που αναμένονται, ίσως αποδειχθούν από τις καθοριστικότερες της Μεταπολίτευσης.