Δημήτρης Δανίκας

Τα εκλογικά. Σενάριο που προκαλεί εφιάλτη και χάος. Ο Κυριάκος την πρώτη Κυριακή λαμβάνει 25% και 75 έδρες. Οι άλλοι με 225 έδρες. Δεύτερη Κυριακή δεν υπάρχει.

Και δεν θα υπάρχει προκειμένου ο Κυριάκος να μην ανακτήσει χαμένο έδαφος. Ετσι, οι άλλοι σχηματίζουν κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Με δύο στόχους. Ο πρώτος να ψηφίσουν απλή αναλογική. Και ο δεύτερος να στείλουν τον Κυριάκο στο ειδικό δικαστήριο.

Α, να μην ξεχάσω για ποιον λόγο η Νέα Δημοκρατία λαμβάνει τόσο μικρό ποσοστό. Απλούστατα, οι ψηφοφόροι της θα προτιμήσουν τα μπάνια από την κάλπη. Με το επιχείρημα ότι θα επακολουθήσει δεύτερη Κυριακή. Οπως ακριβώς έχασε ο Κώστας Μπακογιάννης από τον Χάρη Δούκα. Πολύ αργά για δάκρυα!

Πάμε τώρα στους μνηστήρες της εξουσίας. Από ποιον να αρχίσω και σε ποιον να τελειώσω. Ετσι σκόρπια αναφέρω πρώτη την κυρα-Μαρία Καρυστιανού. Που μόλις προσφάτως τρεις από τους υποστηρικτές της τα είπαν χύμα.

Πρώτος ο πραγματογνώμων Βασίλης Κοκοτσάκης. Που μίλησε για μια αυλή. Η οποία καθοδηγεί την κυρα-Μαριώ. Συμπληρώνοντας πως ούτε οργανωτικό σχέδιο, ούτε πολιτικός σχεδιασμός υφίσταται στο κόμμα της Ελπίδας.

Δεύτερος ο πτέραρχος εν αποστρατεία Αθανάσιος Παπανικολάου και τρίτος ο Δημήτρης Σαββίδης. Ελπίδα καμιά. Μόνο για τις ηγετικές φιλοδοξίες της κυρα-Μαρίας και την αυλή της.

Μνηστήρας και ο Κρητίκαρος Νικόλας Ανδρουλάκης. Που μοιράζει στους νέους τσάμπα εισιτήρια. Και που με το επιτελείο του φλερτάρουν με την ιδέα παροχής 13ου μισθού στους δημοσίους και 13ης σύνταξης στους απόμαχους.

Με απλά λόγια, προεκλογικώς το κοπέλι επιχειρεί να εξαγοράσει συνειδήσεις νέων αλλά και εργαζομένων στο Δημόσιο. Καθώς και συνταξιούχους. Η ευρωπαϊκή προοπτική του Ανδρουλάκη είναι η νεκρανάσταση του Μαυρογιαλούρου. Με τον ίδιο στον ρόλο που είχε υποδυθεί ο αείμνηστος και ανεπανάληπτος Λαμπρούκος Κωνσταντάρας. Να τον χαίρεστε! Τον Ανδρουλάκη σας.

Ασε το άλλο που όλοι μαζί οι στελεχάρες της πράσινης και πέτσινης σοσιαλδημοκρατίας επισκέφτηκαν και προσκύνησαν τον τάφο του γίγαντα Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι να απορεί κανείς που τα κόκαλα του Ανδρέα δεν σηκώθηκαν να ορμήσουν εναντίον τους για να κατεδαφίσουν τη θεατρική παράστασή τους. Με χαστούκια και σφαλιάρες.

Μνηστήρας και ο Αλέξης Τσίπρας. Ο δεύτερος στις δημοσκοπήσεις. Ο ρόλος του «σωτήρα» ήταν και είναι το όνειρό του. Αφού πρώτα μας έσπρωξε στα βράχια. Αφού στη συνέχεια με τη θρυλική κωλοτούμπα μάς έσωσε από τα βράχια. Απίστευτο! Και είναι απίστευτο επειδή και στην πρώτη και στη δεύτερη περίπτωση έκανε το σωστό! Αν είναι δυνατόν!

Αφού μάδησε τους μικρομεσαίους και αφού καταχρέωσε τον έρμο τόπο για πολλά χρόνια, τώρα επιδιώκει την επαναφορά του. Σαν να μη συμβαίνει τίποτα... Προφανώς οι πολίτες γι’ αυτόν είναι χρυσόψαρα. Τέλος πάντων.

Ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι μνηστήρας. Είναι το σαμάρι πάνω στο οποίο θα καβαλήσει ο «σωτήρας» Αλέξης Τσίπρας. Το γαϊδούρι εμείς. Δηλαδή ο τόπος. Τα ίδια έκαμε και όταν έσκιζε τα μνημόνια. Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ του 3% και κάτι ψιλά εκτοξεύτηκε στο 35% και θρονιάστηκε στον σβέρκο μας. Μέχρις ασφυξίας. Ο Σαμαράς έφερε τον Τσίπρα. Το ίδιο επιδιώκει και τώρα.

Το μίσος και η εχθρότητά του προς την οικογένεια Μητσοτάκη, απεριόριστο, αθεράπευτο και ακατανίκητο. Σε αυτή την ηλικία και μετά την τραγωδία με τον εφιαλτικό θάνατο του παιδιού του.

Και τέλος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η οποία ακόμα και σήμερα κατηγορεί τον Τσίπρα για τη σωτήρια κωλοτούμπα του. Δηλαδή η Ζωή επιθυμούσε έξοδο από την Ευρωζώνη και επιστροφή στη δραχμή. Ωστε ο μακαρίτης ο Βγενόπουλος και η παρέα του να αγοράσουν τσάμπα χιλιάδες ακίνητα.

Αφού πρώτα φέρουν δολάρια και λίρες από το εξωτερικό. Ασε που οι απόψεις της συνέπιπταν με τις αντίστοιχες των πιο σκληρών Ευρωπαίων, ιδιαίτερα του Σόιμπλε.

Και για να τελειώνω. Εδώ που φτάσαμε, Κυριάκος και ξερό ψωμί. Και να ξέρεις, αγαπητέ μου. Ετσι και το σενάριο του εφιάλτη και του χάους επιβεβαιωθεί, ε τότε το φταίξιμο δικό σου. Ουδείς αθώος. Μη μου κρύβεσαι. Εσύ ο ένοχος.