Δημήτρης Δανίκας

Το πρώτο λοιπόν. Πολλά τα «κακουργήματα» του Μακάριου. Oπως η μηδενική σχέση του με τη λέξη «αξιοπρέπεια». Προφανώς από την πρώτη στιγμή της περιφοράς του από το ένα στο άλλο πολιτικό γραφείο είχε φροντίσει να απαλλαγεί απ’ αυτό το δυσάρεστο «βαρίδι». Τι αξιοπρέπεια και κουραφέξαλα. Η πολιτική εξασφαλίζει δύναμη, εξουσία, προνόμια και προβολή. Ετσι δεν είναι;

Κάπως έτσι πορεύτηκε ο Μακάριος. Ανευ ίχνους προσωπικής αξιοπρέπειας. Παρέα με τόνους θράσους και υποκρισίας. Θα μου πείτε -και δικαιολογημένα- έτσι δεν είναι κι έτσι δεν κάνουν οι περισσότεροι του Eλληνικού Kοινοβουλίου; Καθώς και αρκετοί εκ των υποψηφίων που προσπαθούν να εισέλθουν και να στρογγυλοκαθίσουν σε αυτό. Στον σβέρκο μας.

Πολλά τα «πτυχία» του Μακάριου. Οπως, ας πούμε, το σοβαροφανές ύφος του. Οπως, ας πούμε, η βεβαιότητά του. Και όπως, ας πούμε, η ρητορική του ικανότητα. Κι αν δεν πιανόταν με τη γίδα στην πλάτη, ακόμα θα κυκλοφορούσε ανάμεσα στην ελίτ των πολιτικών.

Το δεύτερο «κακούργημά» του το τίμημα που πληρώνει το κόμμα του. Είναι ο ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι η ακρίβεια, είναι και ο Μακάριος Λαζαρίδης. Και το τρίτο, ο προσωπικός διασυρμός του. Τώρα με ποια φόντα και με ποια «πτυχία» θα εμφανίζεται στη γειτονιά του και τους φίλους του; Ψιλά γράμματα. Ο Μακάριος γνωρίζει ότι η μνήμη της ελληνικής κοινωνίας μοιάζει με εκείνη του χρυσόψαρου. Καθόλου απίθανο, στο μέλλον, να τον βρούμε στη λίστα κάποιου άλλου κόμματος.

Ενα ακόμα «ζητηματάκι» σχετικά με πτυχία έχει να κάνει με αρκετούς βουλευτές όλων σχεδόν των κομμάτων. Διαβάζοντας το σχετικό ρεπορτάζ στο «ΘΕΜΑ», έμεινα αποσβολωμένος. Πλήθος ονομάτων που ισχυρίζονται ότι κατέχουν κάποια πτυχία κάποιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Ισως ιδιωτικών, ίσως της Κύπρου. Προτού όλοι αυτοί χλευάσουν και λοιδορήσουν τη «γαλάζια» παράταξη, ας κοιτάξουν και τις δικές τους πομπές. Πρώτα το σπίτι σου και μετά του γείτονά σου.

Το τρίτο ζητηματάκι έχει να κάνει με τη σχέση των πτυχίων και του χαρακτήρα καθενός εξ αυτών που έχουν διαπρέψει σε κάποιο πανεπιστήμιο. Με διαπιστωμένα πτυχία. Οχι πέτσινα. Λόγου χάρη, οι σπουδές του Αντώνη Σαμαρά στο Harvard. Ε και; Μπας και αυτό το πτυχίο και αυτές οι τρομερές σπουδές διαμόρφωσαν ευεργετικά τον χαρακτήρα του; Καθόλου. Ετσι ήταν, έτσι είναι κι έτσι θα πορεύεται. Η εκδικητική του μανία δεν έχει τελειωμό. Σκεφτείτε και μόνο ότι με μανία στράφηκε εναντίον του ευεργέτη του. Δηλαδή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Λόγου χάρη, ο Αλέξης Τσίπρας. Με πτυχίο Πολυτεχνείου κι αυτός. Τώρα πώς το έλαβε είναι μια άλλη ιστορία. Ακούγονται πολλά. Να μην τα σκαλίσω. Το πτυχίο του Τσίπρα, λοιπόν, δεν ήταν αρκετό και αποτρεπτικό. Δεν στάθηκε εμπόδιο στους τρελούς σχεδιασμούς του. Με κλειστές τις τράπεζες η Ελλαδίτσα έτρεχε στο κενό. Και ο αθεόφοβος δεν είχε αντιληφθεί το στοιχειώδες. Πως δηλαδή αρκετά από τα ονόματα της λεγόμενης πλουτοκρατίας έτριβαν τα χέρια τους. Με την επιστροφή στη δραχμή θα έφερναν από το εξωτερικό δολάρια και λίρες Αγγλίας για να αγοράσουν το μισό Κολωνάκι σχεδόν τζάμπα. Ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη, επίσης μεγαλο-πτυχιούχο, λειτουργούσαν ως εφαλτήριο της ελληνικής ολιγαρχίας. Τόσο αριστεροί και τόσο φιλολαϊκοί!

Το εξαιρετικό δίδυμο: με χαρακτήρα σαμαρικό και πολιτικό νιονιό τσιπρικό. Καλύτερα δεν γίνεται. Ασε που ο Τσίπρας ακόμα και τώρα υποστηρίζει πως έπρεπε πρώτος εκείνος να είχε κλείσει τις τράπεζες. Και υπάρχουν πολίτες αυτής της δύσμοιρης χώρας που θα τον ψηφίσουν. Η βλακεία δεν έχει τελειωμό!

Και για να ολοκληρώσω. Από τον Λαζαρίδη έχουμε απαλλαγεί. Να δούμε πότε και αν θα απαλλαγούμε από τις κοινωνικές, πολιτικές και προσωπικές παθογένειές μας. Μάθε, παιδί μου, γράμματα.

Αλλά, πρώτα απ’ όλα, μάθε για τον χαρακτήρα σου. Τα πτυχία δεν αποτελούν εγγύηση καλού, σωστού χαρακτήρα. Πάνω απ’ όλα, αξιοπρέπεια. Αυτό το αδιαπραγμάτευτο, το καλύτερο και το πιο σπουδαίο πτυχίο της ζωής μας. Οποιος πορεύεται με αυτό, τίποτα δεν έχει να φοβηθεί. Το άριστο πτυχίο που κανένα Harvard δεν μπορεί να σου εκχωρήσει είναι η αξιοπρέπεια!