Αντώνης Ν. Βγόντζας

Η δήλωση αυτή δεν διαψεύστηκε -ποτέ μέχρι σήμερα- από τον πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου και πρωθυπουργό της χώρας Αλέξη Τσίπρα. Δεν διαψεύστηκε ούτε και από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, ο οποίος ήταν παρών στη διαβόητη εκείνη συνεδρίασή του. Ούτε από τον ίδιο τον θορυβώδη υπουργό Εθνικής Αμυνας.

Ούτε καν από τον γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου και εκ του νόμου πρακτικογράφο. Μόλις την περασμένη Πέμπτη εμφανίστηκε, μέσω ραδιοφώνου, ο υπουργός Υποδομών για να περιοριστεί στη δήλωση ότι δεν άκουσε τη σχετική καταγγελία. Αρα, αυτό που είπε αρχικά ο Νίκος Κοτζιάς είναι ακριβές και αληθές.
    
Εχουν περάσει τόσες και τόσες ημέρες, με το περιεχόμενο της δήλωσης Κοτζιά να έχει γίνει αντικείμενο καυτής αντιπαράθεσης στον ελληνικό Τύπο, αλλά και ανάμεσα στα κόμματα, άρα δεν είναι άγνωστη στην ελληνική Δικαιοσύνη. Δεν έχουμε πληροφορηθεί καμία πρωτοβουλία των εισαγγελικών αρχών, ούτε καν της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου. Μη σπεύσει κανείς και ισχυριστεί ότι η δήλωση του Νίκου Κοτζιά αφορά σε ενέργειες και πρωτοβουλίες υπουργών, οι οποίες κατά το Σύνταγμα χρήζουν προηγούμενες πρωτοβουλίες της ελληνικής Βουλής. Το «δώρο» των 50 εκατ. ευρώ στην ελληνική κυβέρνηση από τον μέγα τζογαδόρο Σόρος, με τους παραπέρα αθέμιτους στόχους, έχει γίνει αποδεκτό και διανεμηθεί (αν έχει) με τη σύμπραξη υπηρεσιακών και άλλων συνεργατών της Δημόσιας Διοίκησης της χώρας μας. Ολα αυτά συνιστούν κακουργήματα που περιγράφονται με εξαιρετική καθαρότητα στο πρώτο κεφάλαιο του ειδικού μέρους του Ποινικού Κώδικα. Και είναι κακουργήματα. Αλλωστε, όλοι αυτοί οι τελευταίοι υπόκεινται στον ανεξάρτητο ανακριτικό έλεγχο της ελληνικής Δικαιοσύνης.     

Ο Πολάκης διαρκώς εκθέτει την ελληνική Δικαιοσύνη με τις χυδαίες παρεμβάσεις του. Ακόμη και όταν επιδοκιμάζει επιλεκτικά αποφάσεις συγκεκριμένων δικαστών, που κατά την κρίση του εξυπηρετούν την κυβερνητική πολιτική. Μάλιστα οι τελευταίες δηλώσεις του ξεπερνούν τα εσκαμμένα. Συν του ότι συνέπεσαν με συναφείς καταγγελίες της εισαγγελέως Εφετών Ελένης Ράικου, που φωτογράφισε» και τον «Ρασπούτιν» της κρεατομηχανής παραγωγής διώξεων πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης. Με εξαίρεση τις τελευταίες αιχμηρές δηλώσεις του γραμματέα της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Νίκου Σαλάτα, ο οποίος έκανε λόγο για ολοφάνερη συναλλαγή ανάμεσα στη δικαστική και εκτελεστική εξουσία, η ηγεσία της Δικαιοσύνης σιώπησε, αν δεν τα ανέχεται.

Ο Νίκος Κοτζιάς αναφέρθηκε στο τελευταίο ταξίδι του Πάνου Καμμένου στις ΗΠΑ. Προσωπικά δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν οι δηλώσεις του τελευταίου ότι υπάρχει και Plan B για την επίλυση του Σκοπιανού. Ο πρωθυπουργός έχει το δικαίωμα να ανακατανέμει τις αρμοδιότητες των υπουργών του και να ορίζει όποιον, κατά την κρίση του, θεωρεί κατάλληλο για τις διαπραγματεύσεις συγκεκριμένου εθνικού ζητήματος. Φυσικά, η άσκηση του συγκεκριμένου δικαιώματός του δεν μπορεί να είναι αυθαίρετη και να μην αντιστοιχεί στα διεθνώς κρατούντα. Ούτε είναι άμοιρη η σχετική απόφαση του πρωθυπουργού αναζήτησης πολιτικών ευθυνών του ίδιου για τα ζητήματα που ενδεχομένως έχουν ανακύψει και το περιεχόμενο των αποτελεσμάτων της διαπραγμάτευσης.    

Μας ενδιαφέρει, όμως, γενικότερα η «γενναιοδωρία» και το πολιτικό κουβαρνταλίκι του υπουργού Εθνικής Αμυνας, ο οποίος κατά καιρούς έχει προσφέρει ως στρατιωτικές βάσεις στις ΗΠΑ, διαδοχικά, τα πιο πολλά νησιά του Αιγαίου. Ο ίδιος, μάλιστα, επιβεβαίωσε την υπόσχεσή του με τη ρητή δήλωση ότι οι βάσεις ήδη λειτουργούν, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι μία και μόνη νόμιμη βάση των ΗΠΑ λειτουργεί στην Ελλάδα, αυτή στον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη, με νόμο του 1990, και ότι οι διευκολύνσεις στην ανάπτυξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ από την Ελλάδα παρέχονται με τον ίδιο νόμο, ο οποίος ανανεώνεται ανά έτος ή διετία. Αλλά όχι αιωνίως!    

Το Σύνταγμά μας, το δημοκρατικό Σύνταγμα του 1974, όπως αναθεωρήθηκε το 1986 και το 2001 και τροποποιήθηκε περιορισμένα το 2008, είναι σαφές και πεντακάθαρο: Καμία συμφωνία διαμονής ή και διέλευσης ξένων στρατευμάτων στη χώρα μας δεν είναι δυνατή «χωρίς νόμο που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών». Ούτε μπορεί να ιδρυθεί στρατιωτική βάση, πέραν εκείνης της Σούδας, χωρίς την έγκριση της Βουλής. Μέχρι σήμερα δεν έχει κατατεθεί, ούτε προαναγγελθεί κάποια σχετική κοινοβουλευτική διαδικασία, έστω και ενημερωτικού χαρακτήρα. Η κυβέρνηση, η μόνη αρμόδια για να λάβει τη σχετική πρωτοβουλία, λαλίστατη στα ερτζιανά και στις τηλεοπτικές συχνότητες, σιωπά. Ούτε, όμως, και οι πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης έχουν λάβει καμιά σχετική κοινοβουλευτική πρωτοβουλία.
    
Σιωπούν ή ανέχονται οι θεσμοί;