Άννα Παναγιωταρέα

Παρότι η εκάστοτε αντιπολίτευση χρεώνει στους πολίτες «κοντή μνήμη», παραμένουν ενεργά εγγεγραμμένα όχι μόνον η αντιμετώπιση της πανδημίας COVID και των εμβολιασμών, αλλά και η αποφασιστική πρωθυπουργική διαχείριση των οικονομικών, του μετριασμού της γραφειοκρατίας έως και της υβριδικής τουρκικής εισβολή στον Εβρο, φέρνοντας την ηγεσία της Ε.Ε. να διαπιστώσει, ιδίοις όμμασι, τις προθέσεις της γείτονος. Ακολούθησε η κρίση ανάφλεξης στο Αιγαίο, δοκιμάζοντας τα αμυντικά σχέδια της χώρας, τις αντοχές της κυβέρνησης. Ο Μητσοτάκης απάντησε στις τουρκικές προκλήσεις δημιουργώντας πλέγμα στρατηγικών συμμαχιών και γενναίες αγορές θωράκισης της άμυνας.

Αν και όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, παραμένουν αψευδείς μάρτυρες των πολλαπλών διαχειριστικών ικανοτήτων του Κυριάκου Μητσοτάκη και της δυναμικής διεθνούς παρουσίας του, σε μια περίοδο που δεν τη λες ούτε φιλειρηνική, ούτε οικονομικά ομαλή και ανέφελη…

Στις 3 Απριλίου, ανάμεσα στην καθημερινότητα -για μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας έχει καταστεί, λόγω της ακρίβειας, δύσκολη έως και ανυπέρβλητη- «έσκασε» από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία -προηγηθέντων απειλητικών προειδοποιήσεων αριστερών εντύπων- η δικογραφία εμπλοκής στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεκατριών βουλευτών. Ολως τυχαίως όλοι τους ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία. Φαίνεται ότι μόνο Νεοδημοκράτες βουλευτές ασχολήθηκαν, το 2021, με τα προβλήματα αγροτών και κτηνοτρόφων του νομού εκλογής τους, ενώ οι του ΠΑΣΟΚ, της Αριστεράς και της άκρας Δεξιάς… πετούσαν χαρταετό.

Εξ απήνης, να υποθέσω, «συνελήφθη» η αντιπολίτευση από την αποκάλυψη των πελατειακών σχέσεων μεταξύ βουλευτών και πολιτών ώστε να αποφανθεί ότι αμαυρώνουν την πολιτική υπόληψή της.

Αγνοούσε ότι η λέξη «ρουσφέτι» -τουρκικό λεκτικό δάνειο των 400 χρόνων κατοχής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας- κληροδοτείται, επί 194 έτη, από κυβέρνηση σε κυβέρνηση χωρίς να διαταραχτεί, κατ’ ελάχιστον, το σύστημα! Οι ταγοί της μάλλον δεν μελέτησαν σύγχρονη Ελληνική Ιστορία για να ξέρουν ότι η υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου -3 Φεβρουαρίου 1830- αποτελεί την απαρχή της σύστασης του νέου ελληνικού κράτους και την αδιατάραχτη συνέχεια του δόγματος «ρουσφέτι».

Υπάρχει η σχετική τοιχογραφία της υπογραφής του Πρωτοκόλλου στη ζωφόρο, στην Αίθουσα των Τροπαίων στη Βουλή. Αξίζει να τη δουν.

Συμπέρασμα: οι πελατειακές σχέσεις γεννήθηκαν το 2019, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη. «Θαύμα, παιδάκι μου, θαύμα», θα αναφωνούσε ο Αρκάς!

Ευσχήμως, αποσιωπά η αντιπολίτευση ότι το υλικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας προέρχεται από τις νόμιμες επισυνδέσεις των διωκτικών αρχών της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ητοι; Καμία άνωθεν παρέμβαση. Οι διάλογοι ανάμεσα στους βουλευτές και στον τέως πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ δημοσιοποιήθηκαν πρώτα σε αντιπολιτευόμενα Μέσα, με χαρακτηρισμό «σοκαριστικοί»! Αλλά τα συνοδά «έγγραφα» -απομαγνητοφώνηση διαλόγων- με κενά και αντιφάσεις στοιχειοθετούν, επαρκώς, την πρόταση των εισαγγελέων που χειρίστηκαν την υπόθεση; Αν εξαιρεθούν δύο, που πιθανόν θεμελιώνουν κακούργημα, οι άλλοι ίσως και να εμπίπτουν σε πλημμέλημα. Είναι σαφές ότι δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα. Δεν κατηγορείται βουλευτής ότι αποκόμισε ίδιον οικονομικό όφελος. Η απόφαση των 13 βουλευτών να ζητήσουν άρση της κοινοβουλευτικής προστασίας τους και η άμεση αποδοχή από την κυβερνητική πλειοψηφία της εισήγησης της Επιτροπής της Βουλής δεν αφήνει σκιές. Ωστόσο, οι εμπλεκόμενοι βουλευτές, χωρίς αμφιβολία, υπέστησαν πολιτικό και προσωπικό πλήγμα. Ο Μητσοτάκης ορθά ζήτησε την τάχιστη ολοκλήρωση της διαδικασίας ώστε να ασκήσουν το δικαίωμα της υπεράσπισής τους. Δεν θα στηθεί λαϊκό δικαστήριο για «ανόμημα», κοινό και σύνηθες, στους τριακοσίους. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω…

Αρχηγοί της ελάσσονος αντιπολίτευσης, αλέθοντας μαζί τις υποθέσεις ΟΠΕΚΕΠΕ, συν τις παρακολουθήσεις συνδιαλέξεων, συν το σιδηροδρομικό δυστύχημα, προσδοκούν πτώση της κυβέρνησης. Παραμένουν ανιστόρητοι. Αφενός γιατί κυβέρνηση δεν πέφτει από «σκάνδαλο» και αφετέρου όλοι μαζί συμποσούμενοι, στις διαδοχικές έρευνες κοινής γνώμης, δεν φτάνουν το ποσοστό της. Ακουσα εκπροσώπους της ελάσσονος αντιπολίτευσης να απαιτούν «εδώ και τώρα εκλογές», αποδεικνύοντας ότι έχουν κόψει πρυμάτσες από την πραγματικότητα. Και να ’χαν καμία δυνατότητα ανάληψης της εξουσίας, να το καταλάβουμε. Αλλά «έτσι εκλογές χωρίς πρόγραμμα»; Το «πού ζουν αυτοί» δεν ενδιαφέρει, όταν το μέγεθος της ανευθυνότητάς τους ξεπερνά τα εσκαμμένα.

Ακουσα βουλευτές της Ν.Δ. να φέρονται εξοργισμένοι με την πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για ριζική αναδιάταξη της συγκρότησης της Βουλής και της κυβέρνησης, διαχωρίζοντας την ανάληψη υπουργικού αξιώματος από την κατοχή βουλευτικού.

Ηρθε η ώρα να κοιτάξουν στον καθρέφτη τους το πρόσωπο του πολιτικού συστήματος, το γερασμένο, άσχημο και αδύναμο, που δεν αρέσει, και να αποφασίσουν, αν αντέχει η χώρα να πορεύεται με εμβαλωματικές λύσεις ή αν χρειάζονται ριζικές τομές. Ούτε γίνεται να λιχνίζονται τα πάντα με τα ξύλινα θρινάκια των επερχόμενων εκλογών. Η ήττα του λαϊκισμού προσφέρει ουσιαστικά μαθήματα.

Η απόφασή του Μητσοτάκη να θέσει από τώρα προς συζήτηση το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού αποτελεί υπεύθυνη πρόταση πολιτικής σύγκρουσης με το βαθύ κράτος, το κατεστημένο. Ανοίγεται ένα νέο ουσιαστικό κεφάλαιο στον διάλογο περί δημοκρατίας και έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου, ώστε μετεκλογικά, να τεθεί στο τραπέζι. Το ερώτημα είναι: Θα τολμήσει η αντιπολίτευση να συμπορευτεί ή θα απαντήσει «ΟΧΙ σε ΟΛΑ»;

Να, λοιπόν, ένας ουσιαστικός λόγος να δοθεί στον Κυριάκο Μητσοτάκη -με τα όσα λάθη, μικρά και μεγάλα, καταμαρτυρούν στη διακυβέρνησή του- ακόμη μία τετραετία. Εχουν αποδειχθεί επικίνδυνοι οι εκλογικοί πειραματισμοί σε καιρούς δύσβατους και ομιχλώδεις.

Σημείωση: Κ.Π. Καβάφη, ποίημα «Φιλέλλην» (1912). Ποιήματα, εκδ. Ικαρος, 1963.
Ο στίχος είναι: «Ωστε ανελλήνιστοι δεν είμεθα, θαρρώ…»