Ο Βαντίμ Ανανίεφ δεν μπόρεσε να ταξιδέψει με τους συναδέλφους του γιατί μόλις χθες ήρθε στη ζωή ο τρίτος του γιος.
Κλείσιμο
«Οι συνάδελφοι και οι φίλοι μου ήταν όλοι εκεί, η χορωδία - 50 άτομα - και η μπάντα με μουσικούς μπαγιάν και μπαλαλάικα. Θα έδιναν μια συναυλία και θα γυρνούσαν πίσω. Δεν ξέρω τι να πω ακόμα, ελπίζω για το καλύτερο. Εγώ δεν πήγα για οικογενειακούς λόγους: Ο γιος μου μόλις γεννήθηκε, είναι το τρίτο παιδί της οικογένειας και έπρεπε να μείνω σπίτι, να βοηθήσω τη γυναίκα μου», λέει συγκλονισμένος.
Ο Ανανίεφ και δύο ακόμα μέλη της χορωδίας δεν συμμετείχαν στο μοιραίο ταξίδι στην Συρία και είναι ζωντανοί.
Σε τριάντα χρόνια οι μηχανές θα σκέφτονται για μας, θα μας φέρνουν κοντά στους δικούς μας και θα μιλάνε όπως εμείς. Το μόνο που θα μένει «μοναδικό», γι’ αυτό θα είναι και ακριβό, θα είναι να ξέρεις πως απέναντί σου κάθεται, στ' αλήθεια, ένας άνθρωπος.
Η ιστορία ενός εκπαιδευτικού θεσμού που συνδέει ευρηματικά τα παιδιά με την τεχνολογία και την καινοτομία και αποτελεί μια οργανωμένη πλατφόρμα δημιουργικής σκέψης που εξάγει την ελληνική ρομποτική στον κόσμο.