Κορωνοϊός - Γερμανία: Νόμος του κράτους το «φρένο έκτακτης ανάγκης» για την πανδημία
Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ υπέγραψε το «φρένο έκτακτης ανάγκης» μετά την υπερψήφισή του από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και το Ομοσπονδιακό συμβούλιο - «Οριακά δημοφιλής» η ρύθμιση παραδέχεται η Μέρκελ
Το νόμο για το «φρένο έκτακτης ανάγκης» που προβλέπει την άμεση λήψη μέτρων, όταν υπάρχει αύξηση του αριθμού των κρουσμάτων, υπέγραψε πριν από λίγη ώρα ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος της Γερμανίας Φράνκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, μετά την υπερψήφισή του από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
Ωστόσο, η ρύθμιση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στη Γερμανία, κυρίως για την πρόβλεψη απαγόρευσης κυκλοφορίας. Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, μιλώντας σε διαδικτυακή εκδήλωση της Ένωσης Οικογενειακών Επιχειρήσεων, παραδέχθηκε ότι η νέα νομοθεσία είναι «μόνο οριακά δημοφιλής», τόνισε ωστόσο ότι «την χρειαζόμαστε ως κυματοθραύστη για το τρίτο κύμα» της πανδημίας.
Η νέα νομοθεσία προβλέπει ότι αν ο δείκτης κρουσμάτων υπερβεί το 100 (ανά 100.000 κατοίκους και εντός επτά ημερών), επιβάλλεται αυτομάτως μεταξύ άλλων απαγόρευση της κυκλοφορίας από 22:00 έως 5:00, κλείνουν οι επιχειρήσεις εστίασης, ενώ τα καταστήματα λιανικής πώλησης λειτουργούν μόνο με ραντεβού και αρνητικό τεστ για κορωνοϊό. Αν τα κρούσματα ξεπεράσουν τα 150, τα καταστήματα λειτουργούν μόνο με το σύστημα click & collect, ενώ στα 165 κρούσματα κλείνουν και τα σχολεία.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.