Αυτάρκεια

Δεν είναι πρόσωπο φανταστικό, έχει σάρκα και οστά αλλά προ πάντων μυαλό, και σας τον παρουσιάζω με μεγάλο θαυμασμό.
Κατοικεί σε ένα αγροτικό σπιτάκι σε ένα μέτριας έκτασης οικόπεδο που το έχει μετατρέψει σε λαχανόκηπο. Εκεί είναι που τον συνάντησα περιτριγυρισμένο από την οικογένειά του.

-Πως τα περνάτε με την ακρίβεια; τον ρώτησα.
-Λαμπρά, δόξα τω Θεώ! Είμαστε τέσσερεις άνθρωποι, όπως βλέπεις, και παίρνουμε από είκοσι δραχμές μεροκάματο ο καθένας.
-Και ποιος σας τα πληρώνει; επέμενα, υποθέτοντας πως ειρωνευότανε την δυστυχία του.
-Ποιος; μου απάντησε πολύ σοβαρά. Εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας φίλε μου...

Η περιέργεια που ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό μου, τον ενθάρρυνε να συνεχίσει:

-Εγώ, εν πρώτοις, προσέλαβα τον εαυτό μου στην υπηρεσία μου ως περιβολάρη. Φυτεύω, ποτίζω, κλαδεύω και φυσικά κάνω τη συγκομιδή. Όπως βλέπεις έχουμε εδώ απ’ όλα... Τις ντομάτες μας, τις μπάμιες μας, τις πατάτες μας, τα αγγουράκια μας, τα πεπόνια μας και τα καρπούζια μας, όπως έχουμε τις κότες μας και τα αυγά μας.

»Όλα δηλαδή τα είδη της εποχής και μερικά άλλα ακόμη των τεσσάρων εποχών. Αύριο θα έχουμε πάλι τα νέα είδη και ούτω καθεξής. Ο ήλιος ευτυχώς δεν ακρίβυνε ακόμα, ούτε ο αέρας μα ούτε και οι χυμοί της γης. Επομένως...

-Τρώτε δωρεάν.

-Όχι! Η οικονομολογική προσέγγιση δεν είναι αυτή. Παίρνω είκοσι δραχμές ημερομίσθιο και τρώω τα πράγματα στη σημερινή τους αξία!

»Ιδού τώρα η γυναίκα μου, η οποία παίρνει και αυτή άλλες είκοσι.
-Κατά ποίον τρόπο;
-Μου ράβει τα ρούχα μου, τα οποία καθώς βλέπεις δεν είναι χειρότερα από κανένα άλλο Αθηναίο τεχνίτη. Όλοι τους, πάνω-κάτω, ράβουν όπως και η γυναίκα μου. Και ενώ εκείνοι ¨δεν βλέπουν γιακά¨ αυτή πνίγεται στη δουλειά και τις πρόβες!
-Φοράτε λοιπόν ρούχα χωρίς να πληρώνετε ραφτικά.
-Φυσικά και τα πληρώνω, στην αξία τους, αφού η γυναίκα μου παίρνει και αυτή μεροκάματο είκοσι δραχμές, όπως είπαμε προηγουμένως. Ακριβώς τόσα παίρνει και η κόρη μου που μας κάνει τα παπούτσια μας! Σε σύντομο διάστημα το κοριτσάκι, που βλέπεις, απόκτησε την ειδίκευση του υποδηματοποιού, και όπως με διαβεβαιώνει είναι πιο εύκολο να μάθεις να φτιάχνεις παπούτσια, παρά να διδαχτείς στοιχειώδη ανάγνωση.

-Και ο γιός σας; τον ρώτησα, σπουδάζει;
-Τι να κάνει. φίλε μου τις σπουδές; Να γίνει υπάλληλος και να παίρνει διακόσιες δραχμές τον μήνα; Τον είχα στο Πανεπιστήμιο, τον πήρα από εκεί και του πήρα ένα γάιδαρο!
-Τι να τον κάνει;
-Όπως διαπιστώνεις ο λαχανόκηπός μας, με την εντατική καλλιέργεια που του κάνουμε, προοδεύει. Ο γιός μου, που είναι και καλλίφωνος, έχει αναλάβει το ρόλο του μανάβη! Υπολογίζω όλα αυτά τα οικόπεδα που βλέπεις τριγύρω να γίνουν σύντομα δικά μας...

»Καθώς βλέπεις, όχι μόνο εξασφαλίσαμε την αυτάρκεια μέσα στην οικογένεια μας, αλλά βάλαμε πλώρη να πλουτίσουμε!

-Ώστε η ακρίβεια δεν σε τρομάζει;
-Τουναντίον, με ενθουσιάζει. Με κάθε αύξηση ανεβαίνουν τα ημερομίσθια της οικογένειας, και το εμπόριο προοδεύει. Μια μάλιστα που το συζητάμε, βλέπω πως οι είκοσι δραχμές που δίνω στον εαυτό μου είναι πια πολύ λίγες, και πρέπει να τις κάνω τριάντα!

(Βασισμένο σε ρεπορτάζ της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ, 1939)

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Θωμάς Σιταράς, Αθηναιογράφος- Συγγραφέας, FB: Σιταράς Θωμάς