Θα πάρετε ένα κουραμπιέ;

Δεν έχετε, για να το διαπιστώσετε, παρά να βγείτε μια βόλτα στα μαγαζιά της γειτονιάς σας και να πάρετε εικόνα. Χαρά Θεού...
Βέβαια, ο απόλυτος άρχοντας της γιορταστικής αυτής περιόδου είναι αναμφισβήτητα ο κουραμπιές!

Τα παλιά χρόνια, που η λέξη νοικοκυρά είχε τελείως διαφορετικό νόημα από ότι σήμερα, ο νόστιμος, πετυχημένος κουραμπιές –σπιτικός φυσικά, και όχι αγορασμένος από το Φούρνο ή το Σούπερ Μάρκετ- ήταν ο στόχος κάθε νοικοκυράς που ήθελε έτσι να αναδειχθεί και να μπει στο μάτι στις άσπονδες φίλες και γειτόνισσες. Ο συναγωνισμός ήταν αμείλικτος... Έπεφταν κορμιά!...

Ιδού λοιπόν και κάποια παλιά πραγματικά στιγμιότυπα παρμένα από το καινούργιο μου βιβλίο...

¨Τί είναι αυτό, βρε παιδί μου, με τους κουραμπιέδες; Δεν προφταίνεις να καθίσεις, όταν πας χριστουγεννιάτικα σε ένα σπίτι, και να μπροστά σου ο κουραμπιές
-Θα πάρετε, παρακαλώ, ένα κουραμπιέ.
-Ευχαριστώ πολύ, αλλά έχω φάγει δέκα έως αυτή την ώρα.
-Δεν πειράζει. Θα φάτε και ένα ακόμη. Δεν μπορείτε να μη πάρετε και ένα από τους δικούς μας.
Θα πρέπει να είσαστε μεγάλος διπλωμάτης, για να μπορέσετε να αποφύγετε άλλη μια επιβάρυνση του στομαχιού σας

Αλλοίμονο, όμως, αν ο κουραμπιές προέρχεται από τα χέρια της οικοδέσποινας. Τότε είναι που δεν γλυτώνετε με τίποτα...

-Δεν μπορείτε να αρνηθείτε, παρακαλώ, ένα δικό μου κουραμπιέ!

Είναι πια τελεσίγραφο! Τον ξεροκαταπίνετε αδιάφορα αν σας έχουν κάτσει όλοι στο λαιμό. Εξυπακούεται δε ότι είσαστε υποχρεωμένος να εκφράσετε το μεγάλο σας ενθουσιασμό, να δώσετε τα σχετικά συχαρίκια...
-Λοιπόν, πως βρίσκετε τους κουραμπιέδες μου;
-Αριστούργημα, κυρία μου. Σας βεβαιώ, ότι ουδέποτε έφαγα νοστιμότερο. Λιώνει στο στόμα...

Και ενώ εσείς έχετε καταπιεί σφαίρα, η οικοδέσποινα λάμπει από χαρά.
Τι να κάνει και αυτό το έρημο το στομάχι. Παντού ο κουραμπιές... Οι γιατροί τρίβουν τα χέρια τους!
Πως αλλιώς όμως να γίνει; Το έθιμο για το καλό του χρόνου έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις.



Για περισσότερα: https://minoas.gr/syggrafeas/sitaras-thomas/
Θωμάς Σιταράς, Αθηναιογράφος- Συγγραφέας, FB: Σιταράς Θωμάς