LIVE

Κορωνοϊός

Πέθανε ο Ολλανδός θρύλος του ποδοσφαίρου, Ρομπ Ρένσενμπρινκ

ro12

Ο τεράστιος επιθετικός των 70s, ίσως ο δεύτερος κορυφαίος της χώρας εκείνη την εποχή μετά τον Γιόχαν Κρόιφ, έχασε σε ηλικία 72 ετών τη μάχη από την ασθένεια που δημιουργούσε ατροφία τους μύες του

Σε ηλικία 72 ετών έφυγε από τη ζωή ο τεράστιος επιθετικός των 70s, Ρομπ Ρένσενμπρινκ.

Ο τεράστιος επιθετικός των 70s, ίσως ο δεύτερος κορυφαίος της χώρας εκείνη την εποχή μετά τον Γιόχαν Κρόιφ, έχασε σε ηλικία 72 ετών τη μάχη από την ασθένεια που δημιουργούσε ατροφία τους μύες του.

Υπήρξε ο καλύτερος Ολλανδός των 70s που δεν αγωνίστηκε στον Αγιαξ. Ο Ρομπ Ρένσενμπρινκ δεν ήταν μέλος της θρυλικής παρέας του Γιόχαν Κρόιφ, αλλά ήταν ό,τι καλύτερο έξω από αυτήν. Αλλωστε ο ίδιος έγινε θρύλος τόσο με την Εθνική Ολλανδίας, όσο και με τη μεγάλη Αντερλεχτ της εποχής, την οποία και οδήγησε σε ευρωπαϊκούς τίτλους (από δύο Κύπελλα UEFA, Σούπερ Καπ: 1976, 1978). Πλέον όμως δεν βρίσκεται στη ζωή. Νικήθηκε σε ηλικία 72 ετών από μία ασθένεια που δημιουργούσε ατροφία στους μύες.

Ο Ρένσενμπρινκ ήταν μέλος των Οράνιε στους δύο χαμένους μουντιαλικούς τελικούς (1974, 1978) και είχε ψηφιστεί και τις δύο φορές στην all star 11άδα. Το 1976 και το 1976 μάλιστα ψηφίστηκε 2ος στην Χρυσή Μπάλα και 3ος το 1978. Ο σπουδαίος αυτός επιθετικός με τα 14 γκολ σε 46 συμμετοχές με την Ολλανδία και τα 248 σε 540 αγώνες πρωταθλήματος, θα μείνει για πάντα στη μνήμη ως ένας εκ των κορυφαίων που ανέδειξε ποτέ η χώρα.

The Snake Man - Robbie Rensenbrink


Πηγή: gazzetta
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (8)

Tell all

Το τέλος τής ζωής, πολλές φορές, είναι ένα εφιαλτικό όνειρο που ,δυστυχώς, το βλέπουμε με ανοιχτά τα μάτια..

THAN

καλή ανάπαυση , μεγάλε Rob.

Ρ. Ράπτης

Πράγματι αξέχαστος σε όποιον είχε την τύχη να τον προλάβει Καλό ταξίδι αέρινε Ρόμπ...

En Sabah Nur

Ενας ένας φεύγουν τα αθλητικά ινδάλματα της νιότης μας. RIP.

Νικος

Καλό ταξίδι παιχταρα

Αντίο Τεράστιε Ρόμπι, Ήρωα των παιδικών μας χρόνων...

Υπήρξες το μεγαλύτερο αριστερό εξτρέμ της εποχής σου. Εμείς οι παλαιότεροι δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τις φανταστικές ντρίμπλες που μας πρόσφερες τη δεκαετία του ‘70 τόσο με την μεγάλη Άντερλεχτ Βρυξελλών όσο και με την τεράστια τότε Εθνική Ολλανδίας. Τα δύο Κύπελλα Κυπελλούχων Ευρώπης με την Άντερλεχτ, το 1976 όπου μεγαλούργησες μαζί με τον Φρανσουά Φαν ντερ Ελστ στον τελικό στο 4-2 εναντίον της Γουεστ Χαμ στις Βρυξέλλες και το 1978 στο 4-0 επί της Αούστρια Βιέννης στο Παρίσι. Ενδιάμεσα είχες χάσει τον δεύτερο από τους τρεις συνεχόμενους τελικούς του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1977 από το Αμβούργο του Στεφενάγκεν. Η Άντερλεχτ του Ρόμπι Ρένσενμπρινκ είχε κερδίσει το 1978 και το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ εναντίον της Λίβερπουλ σε διπλούς τότε τελικούς, χάνοντας 1-2 στο Άνφιλντ και επικρατώντας 3-1 στη ρεβάνς του Κονστάν Βαν ντε Στοκ, στη μοναδική ήττα της Λίβερπουλ στην Ιστορία επί Βελγικού εδάφους. Εκεί όμως που η μοίρα σού έπαιξε άσχημο παιχνίδι Τεράστιε Ρόμπι, ήταν στον τελικό του Μουντιάλ του 1978 στο Μπουένος Άιρες, εναντίον της οικοδέσποινας Αργεντινής του Δικτάτορα Βιντέλα, όταν στην κυριολεκτικά τελευταία φάση της κανονικής διάρκειας του αγώνα και με το σκορ στο 1-1 η προβολή που έκανες έστειλε την μπάλα στο κάθετο δοκάρι της Αργεντινής του τερματοφύλακα Ουμπάλντο Φιγιόλ, στέλνοντας το παιχνίδι στην παράταση όπου επικράτησε η Αργεντινή με 3-1 και στερώντας το τρόπαιο από την πραγματικά καλύτερη ομάδα εκείνου του Μουντιάλ, την Ολλανδία. Οι Οράνιε του Γιόχαν Κρόιφ και του Ρόμπι Ρένσενμπρινκ ήταν η καλύτερη ομάδα και στα δύο Μουντιάλ στα οποία έφθασε στους τελικούς τη δεκαετία του ‘70, αλλά ατύχησε γιατί σε αυτούς αντιμετώπισε τις δύο οικοδέσποινες, χάνοντάς τους και τους δύο, από τη Δυτική Γερμανία το 1974 και την Αργεντινή το 1978. Ας είναι. Ρόμπι σε ευχαριστούμε για όσα μας πρόσφερες. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.

En Sabah Nur

Εξαιρετικό σχόλιο. Αξέχαστος ο τελικός με τη Γουέστ Χαμ, πανδαισία πραγματική. Και ακόμα και τώρα, μισό σχεδόν αιώνα μετά, οι δύο χαμένοι τελικοί των οράνιε μου φέρνουν μια πικρή γεύση. Δεν το έχω χωνέψει ακόμα.

dimitri

Καλή ανάπαυση να έχεις Μεγάλε Rob Rensenbrink.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης