Το ποδόσφαιρο επέστρεψε στη Γάζα σε γήπεδο που θυμίζει σε όλους τις πληγές του πολέμου

Οι εικόνες από μόνες τους συγκλονιστικές. Αδιανόητα σκληρές και συνάμα εντυπωσιακές.

Ένας πλαστικός χλοοτάπητας σε καλή κατάσταση, τηρουμένων των όσων έχουν προηγηθεί, δεκάδες άνθρωποι στοιβαγμένοι στη σιδερένια περίφραξη και 10 νέοι εντός αγωνιστικού χώρου να παίζουν ποδόσφαιρο προσπαθώντας να ξεχάσουν έστω και για λίγο το τι έχει συμβεί...

Μόνο που όποιος έπαιρνε το βλέμμα του από τη μπάλα ή τον αγωνιστικό χώρο αντίκρυζε παντού το ίδιο. Κατεστραμμένα σπίτια, ερείπια ενός ακόμη παράλογου πολέμου...

Ακόμη και σ' αυτό το τρομακτικό σκηνικό, για τους κατοίκους της Γάζας η διεξαγωγή του πρώτου οργανωμένου ποδοσφαιρικού τουρνουά ήταν μία ακόμη μεγάλη νίκη κι ένα μικρό βήμα στο δρόμο προς την επιστροφή στην κανονικότητα (αν ποτέ μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο).

Το αποτέλεσμα ήταν το τελευταίο που απασχολούσε ακόμη και τις ομάδες, καθώς και μόνο η χαρά του παιχνιδιού ήταν αρκετή για τους συμμετέχοντες και τους θεατές, αλλά για την ιστορία και οι δύο αγώνες Jabalia Youth-Al-Sadaqa, Beit Hanoun-Al-Shujaiya έληξαν ισόπαλοι.

Ωστόσο, σε κάθε καλή ενέργεια οι θεατές στο Palestine Pitch ζητωκραύγαζαν και τραντάζαν το συρματόπλεγμα ενώ κάποιος χτυπούσε ένα τύμπανο.

«Μπερδεμένος. Χαρούμενος, λυπημένος, χαρούμενος, χαρούμενος», είπε ο 21χρονος Γιουσέφ Τζεντίγια, παίκτης της Jabalia Youth προσπαθώντας να περιγράψει τα συναισθήματά του επιστρέφοντας στο γήπεδο:


«Οι άνθρωποι ψάχνουν το πρωί νερό, φαγητό, ψωμί. Η ζωή είναι λίγο δύσκολη. Αλλά απομένει ένα μικρό κομμάτι της μέρας που μπορείς να έρθεις να παίξεις ποδόσφαιρο και να εκφράσεις λίγη από τη χαρά που έχεις μέσα σου», συνέχισε και συμπλήρωσε με νόημα:

«Έρχεσαι στο γήπεδο και σου λείπουν πολλοί συμπαίκτες… σκοτωμένοι, τραυματισμένοι ή όσοι έφυγαν για θεραπεία. Έτσι η χαρά δεν είναι ολοκληρωμένη».

Τέσσερις μήνες μετά την κατάπαυση του πυρός που έβαλε τέλος στις μεγάλες μάχες στη Γάζα, η ανοικοδόμηση παραμένει σχεδόν ανύπαρκτη. Ισραηλινές δυνάμεις έχουν διατάξει όλους τους κατοίκους να φύγουν από σχεδόν τα δύο τρίτα της περιοχής, στριμώχνοντας πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπους σε μια στενή λωρίδα ερειπίων κατά μήκος της ακτής, οι περισσότεροι σε πρόχειρες σκηνές ή κατεστραμμένα κτίρια.

Στον χώρο όπου βρισκόταν το Στάδιο Γιαρμούκ της Πόλης της Γάζας, χωρητικότητας 9.000 θέσεων — το οποίο ισοπεδώθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου και χρησιμοποιήθηκε ως κέντρο κράτησης — ζουν πλέον εκτοπισμένες οικογένειες σε λευκές σκηνές, στριμωγμένες στο καφέ χώμα εκεί όπου κάποτε ήταν ο αγωνιστικός χώρος.

Για το τουρνουά αυτής της εβδομάδας, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία κατάφερε να απομακρύνει μπάζα από έναν κατεστραμμένο τοίχο δίπλα σε μισό γήπεδο, να τοποθετήσει περίφραξη και να καθαρίσει τα συντρίμμια από τον παλιό συνθετικό χλοοτάπητα.

Με τη συμμετοχή τους, οι ομάδες «έστειλαν ένα μήνυμα», δήλωσε ο 31χρονος παίκτης της Beit Hanoun, Άμτζαντ Αμπού Άουντα και συμπλήρωσε: «Ό,τι κι αν συνέβη σ' αυτήν την γενοκτονία και την καταστροφή που μας βρήκε, συνεχίζουμε να παίζουμε και να ζούμε. Η ζωή πρέπει να συνεχιστεί».