Ο Γιώργος Περρής μίλησε για τον τρόπο που αντέδρασε όταν έγινε 40 χρονών, τη σχέση του με το τραγούδι έπειτα από τόσα χρόνια καριέρας και άλλα.
Αρχικά, στη συνέντευξή του στο περιοδικό «DownTown», ο τραγουδιστής αναφέρθηκε στο πώς αντιμετωπίζει το πέρασμα του χρόνου: «Όταν πέρσι έγινα 40, έλεγα αντί για τούρτα να φάμε κόλλυβα και αντί για πρόσκληση να βάλουμε κηδειόσημο. Το 40 είναι δύσκολο νούμερο, με «βάρεσαν» κάπως. Τα 30 δεν τα κατάλαβα, μου άρεσαν. Φέτος που κλείνω τα 41 είναι πιο εύκολα, σαν να είμαι πολύ μακριά από τα 50. Διανύω μία ωραία περίοδο της ζωής μου, ευτυχώς μου πέρασε η προηγούμενη αίσθηση».
Και πρόσθεσε: «Ζούμε σε μία εποχή που μας βάζει σε σύγκριση. Στα social είναι όλα ωραιοποιημένα, έτσι ώστε να μη βλέπουμε την αλήθεια, όποια κι αν είναι. Το να θέλεις να συγκεντρωθείς στη συγκίνηση, στο αληθινό μοίρασμα με τον άλλο, είμαι μία επαναστατική πράξη».
Ο τραγουδιστής, σε άλλο σημείο, σχολίασε το γεγονός ότι η μουσική του ακούγεται από όλες τις ηλικίες: «Νομίζω ότι ποτέ δεν υπήρξα τραγουδιστής της μόδας. Το ρεπερτόριο που επιλέγω είναι πιο διαχρονικό. Γι’ αυτό και το κοινό στις συναυλίες μου είναι από 20 ετών έως πολύ μεγαλύτερους ανθρώπους. Πήγαινα πάντα πλάγια με τις μόδες, δεν μπορούσα να νιώθω εγκλωβισμένος».
Επίσης, ομολόγησε ότι μέσω της καριέρας του ανοίχτηκε και έγινε πιο εξωστρεφής και δραστήριος: «Το τραγούδι με οδήγησε σε μέρη του κόσμου που ούτε καν τα φανταζόμουν. Μου έβγαλε έναν πολύ τολμηρό εαυτό, ένα θάρρος που δεν είχα, γιατί στη ζωή μου ήμουν και είμαι πολύ ντροπαλός».
Το 1981, μια ελληνική εταιρεία αποφάσισε να μπει σε έναν χώρο που μέχρι τότε ανήκε σχεδόν αποκλειστικά στις εισαγωγές προϊόντων από το εξωτερικό. Πρόθεσή της να δημιουργήσει μια 100% ελληνική πρόταση, βασισμένη στην άριστη ποιότητα, τη μοναδικότητα και την καινοτομία. Αυτή ήταν η αρχή της ΜΕΓΑ.
Υπάρχουν κάποια νέα «spots» που δεν γίνονται γνωστά επειδή είναι trendy, αλλά επειδή απλώς λειτουργούν σωστά. Χωρίς θόρυβο και περιττή προβολή. Το Καφέ «ΠΟΙΚΙΛΗ ΣΤΟΑ» ανήκει σε αυτήν την κατηγορία.
Η επιτυχία με την πρώτη προσπάθεια έχει γίνει το ιερό δισκοπότηρο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, καθώς προστατεύει το ζευγάρι από την οικονομική ασφυξία.