«Την Αλίκη την γνώριζα όταν ήμουν 10 ετών από το θέατρο που έπαιζε η μαμά μου, την λάτρευα. Την Καρέζη την γνώρισα το 1953 όταν έπαιξε με την μητέρα μου στο θέατρο Κοτοπούλη, «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα». Την Ζωή Λάσκαρη την γνώρισα όταν έμενα στο Κολωνάκι. Ήρθε μία μέρα και με πήρε με το αμάξι για να πάμε βόλτα και κόντεψε να με σκοτώσει. Θυμάμαι χτύπησε το κουδούνι ένα βράδυ και μου είπε να πάμε βόλτα στο Σούνιο. Μπήκαμε μέσα και άρχισε να οδηγεί σαν τρελή. Ήταν ερωτευμένη και ήθελε παρέα θυμάμαι. Είχαμε βάλει και μουσική αλλά δεν θα ξεχάσω την ταχύτητα με την οποία πηγαίναμε. Γίναμε φίλες αλλά ποτέ δεν γινόμουν αυτό που λέμε κολλητή. Κρατούσα πάντα μία απόσταση. Ήταν υπέροχες κυρίες αλλά είχα και τα μυστικά μου, δεν ήθελα να ξέρουν ούτε πώς δουλεύω ούτε τι κάνω. Όχι ότι ήμουν καλύτερη από αυτές αλλά έπρεπε να προασπίσω τις δικές μου απόψεις», είπε η ηθοποιός.
Στη ροή της ημέρας μας, κάθε στιγμή μετράει. Και όταν κάτι απρόοπτο συμβεί στον δρόμο, αυτό που κάνει τη διαφορά είναι να μπορούμε να το διαχειριστούμε γρήγορα και απλά, χωρίς να χάσουμε τον ρυθμό μας.
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί βασική επιχειρησιακή δεξιότητα. Η κατανόηση και η αξιοποίηση του AI δεν είναι πια επιλογή, αλλά αναγκαιότητα για κάθε επαγγελματία και επιχείρηση