Οι «μετοχές» του λουκουμά, του δημοφιλούς γλυκίσματος που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις παιδικές καλοκαιρινές μας αναμνήσεις, χτυπάει limit up στις παραλίες της Μυκόνου.
Ο λουκουματζής που σουλατσάρει πάνω στην άμμο στον Πάνορμο, κρατάει ένα πανέρι γεμάτο αφράτους λουκουμάδες, τους οποίους προμηθεύεται από εργαστήριο παρασκευής γλυκισμάτων έναντι 0,50 ευρώ το κομμάτι, τους πουλάει στους τουρίστες για 2,50 ευρώ τον έναν. Μάλιστα καταφέρνει να πουλάει περίπου 200 λουκουμάδες την ημέρα κατά τη διάρκεια της υψηλής τουριστικής περιόδου.
Αυτό με έναν πρόχειρο υπολογισμό σημαίνει ότι κάνει τζίρο έως και 500 ευρώ μέσα σε μια ημέρα, ήτοι 3.500 ευρώ στην πιο παραγωγική του εβδομάδα. Και φυσικά μην περιμένετε απόδειξη, πόσο δε στη Μύκονο όπου η φοροδιαφυγή θεωρείται... φυσικό φαινόμενο.
Η πώληση, όμως, του λουκουμά δεν είναι απλό πράγμα καθώς δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να πάρει ένα πανέρι και να αρχίσει να πουλάει λουκουμάδες. Να θυμίσουμε ότι πριν από μερικά χρόνια στην Χαλκιδική οι αστυνομικές αρχές είχαν εξαρθρώσει μέλη κυκλώματος που ήλεγχαν πλανόδιους μικροπωλητές λουκουμάδων στις παραλίες. Τότε είχε συλληφθεί ένας πρώην ομογενής πρωταθλητής της ελληνορωμαϊκής πάλης και δυο συνεργοί του Βουλγαρικής υπηκοότητας που απαγόρευαν με απειλές σε άλλους μικροπωλητές να πουλάνε τα προϊόντα τους στις παραλίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσαν τότε οι Αρχές, οι τρεις άνδρες διέθεταν σε καθημερινή βάση συνολικά 500 με 600 λουκουμάδες, τους οποίους πουλούσαν προς 2 ευρώ τον καθένα. Αγόραζαν μισό ευρώ τον κάθε λουκουμά ενώ μισό ακόμη ευρώ για την πώληση κάθε λουκουμά έπαιρναν οι αλλοδαποί πωλητές. Αυτό σημαίνει ότι στην σπείρα έμενε καθαρό κέρδος 500 με 600 ευρώ την ήμερα...
Από τη συντήρηση της θέρμανσης μέχρι τις μονώσεις, τα στοιχεία του Douleutaras.gr αποκαλύπτουν, πώς αλλάζουν οι ανάγκες των νοικοκυριών, πότε κορυφώνονται τα αιτήματα και ποιες διαφορές καταγράφονται ανάμεσα στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο πίεσης του ενεργειακού κόστους.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
