Σάλος στις ΗΠΑ με πανεπιστήμιο που έδωσε πτυχίο σε φοιτητή ενώ τον ερευνούσε για βιασμό - Πώς πέρασε τα μαθήματα, «με άφησαν παγιδευμένη» λέει το θύμα

Μια υπόθεση που αποκαλύπτει σοβαρά κενά στις διαδικασίες ελέγχου των αμερικανικών πανεπιστημίων φέρνει στο φως η Washington Post. Το Πανεπιστήμιο Tulane της Νέας Ορλεάνης χορήγησε πτυχίο σε έναν φοιτητή ενώ ερευνούσε σε βάρος του καταγγελία βιασμού, για την οποία τελικά τον έκρινε υπεύθυνο και αποφάσισε την οριστική αποβολή του. Μόνο που, όταν εκδόθηκε η πειθαρχική απόφαση, ο νεαρός είχε ήδη αποφοιτήσει και λίγο αργότερα έγινε δεκτός στη Νομική Σχολή άλλου πανεπιστημίου.

Η υπόθεση αφορά τον 25χρονο σήμερα Τέιτ Γουέστον, από το Όστιν του Τέξας, και την Κάμερον Λιούις, η οποία τον κατήγγειλε για βιασμό τον Σεπτέμβριο του 2021, όταν και οι δύο φοιτούσαν στο Tulane. Παρά τις διαβεβαιώσεις που είχε λάβει η Λιούις ότι ο καταγγελλόμενος δεν θα μπορούσε να αποφοιτήσει όσο εκκρεμούσε η έρευνα, εκείνος βρήκε τρόπο να συμπληρώσει τις τελευταίες εννέα πιστωτικές μονάδες του πτυχίου του μέσω άλλου ιδρύματος.

Μέχρι να ολοκληρωθεί η εσωτερική έρευνα του Tulane, είχε ήδη αποκτήσει τον τίτλο σπουδών του. Και όταν το πανεπιστήμιο αποφάσισε την αποβολή του, διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να ανακαλέσει το πτυχίο.

Η υπόθεση απέκτησε νέα διάσταση τις τελευταίες ημέρες, καθώς ο Γουέστον δήλωσε ένοχος ενώπιον δικαστηρίου της Νέας Ορλεάνης για δύο αδικήματα μικρότερης βαρύτητας από την αρχική κατηγορία βιασμού και καταδικάστηκε σε τριετή επιτήρηση.

Την ίδια στιγμή, το Πανεπιστήμιο Washington and Lee της Βιρτζίνια, στη Νομική Σχολή του οποίου είχε γίνει δεκτός το 2024, ανακοίνωσε ότι τον θέτει σε άδεια και αναθέτει σε εξωτερική δικηγορική εταιρεία τη διερεύνηση της υπόθεσης.

Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Washington Post, που βασίζεται σε εκατοντάδες σελίδες δικαστικών εγγράφων, εμπιστευτικών πανεπιστημιακών αρχείων και επικοινωνιών με στελέχη των ιδρυμάτων, δείχνει πώς οι καθυστερήσεις και οι ασυνέχειες μεταξύ διαφορετικών συστημάτων ελέγχου μπορούν να επιτρέψουν σε έναν φοιτητή να συνεχίσει την ακαδημαϊκή του πορεία παρά την ύπαρξη σοβαρών καταγγελιών.

Η καταγγελία της 21χρονης φοιτήτριας

Η Κάμερον Λιούις και ο Τέιτ Γουέστον γνωρίστηκαν το καλοκαίρι του 2021, μέσω της εφαρμογής γνωριμιών Bumble. Είχαν συναντηθεί δύο φορές, χωρίς να έχουν προηγηθεί ερωτικές επαφές, σύμφωνα με όσα κατέθεσε αργότερα η νεαρή γυναίκα ενώπιον δικαστηρίου.

Τα ξημερώματα της 19ης Σεπτεμβρίου 2021, ο Γουέστον πήγε στο σπίτι όπου διέμενε μόνη της, εκτός της πανεπιστημιούπολης. Σύμφωνα με την καταγγελία της, η συνάντηση εξελίχθηκε σε βίαιη σεξουαλική επίθεση. Η Λιούις υποστήριξε ότι ο συμφοιτητής της αγνόησε την άρνησή της, την ακινητοποίησε στο κρεβάτι και άσκησε πίεση στον λαιμό της για να την εμποδίσει να αντισταθεί και να φωνάξει. Όπως κατέθεσε, ο Γουέστον προχώρησε σε σεξουαλικές πράξεις χωρίς τη συναίνεσή της.
Πέντε λεπτά μετά την αποχώρησή του, η φοιτήτρια τηλεφώνησε στην υπηρεσία έκτακτης ανάγκης. Ακολούθησε μεταφορά της στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Νέας Ορλεάνης, όπου εξετάστηκε από εξειδικευμένη νοσηλεύτρια και πραγματοποιήθηκε συλλογή βιολογικού υλικού για τη διερεύνηση της καταγγελίας.

Σύμφωνα με την ιατρική έκθεση που εξέτασε η Washington Post, στον λαιμό της είχαν καταγραφεί μικρές ερυθρές κηλίδες, οι οποίες μπορούν να εμφανιστούν έπειτα από ρήξη μικρών αιμοφόρων αγγείων. Η Λιούις δεν αποκάλυψε αμέσως στην αστυνομία το πλήρες όνομα του καταγγελλόμενου, καθώς, όπως εξήγησε, φοβόταν πιθανά αντίποινα.

Οι πανεπιστημιακές αρχές ενημερώθηκαν για την καταγγελία, αλλά χρειάστηκαν περίπου τρεις μήνες μέχρι να ταυτοποιήσουν τον φοιτητή. Τον Δεκέμβριο του 2021, η Λιούις έδωσε στην αρμόδια υπηρεσία υποστήριξης θυμάτων το μικρό του όνομα, το αντικείμενο των σπουδών του και μια φωτογραφία από το προφίλ του στο Bumble. Μέσω της πανεπιστημιακής βάσης δεδομένων, οι υπάλληλοι κατέληξαν στον Τέιτ Γουέστον.

Η υπόσχεση του πανεπιστημίου που δεν τηρήθηκε

Στις 15 Μαρτίου 2022, το Tulane ενημέρωσε εγγράφως τον Γουέστον ότι ήταν αντικείμενο πειθαρχικής έρευνας για τη σεξουαλική επίθεση που κατήγγειλε η συμφοιτήτριά του.

Η διαδικασία δεν διεξαγόταν βάσει του ομοσπονδιακού νόμου Title IX, που ρυθμίζει την αντιμετώπιση των διακρίσεων λόγω φύλου και ορισμένων περιστατικών σεξουαλικής βίας στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Το πανεπιστήμιο επικαλέστηκε το γεγονός ότι το καταγγελλόμενο περιστατικό είχε συμβεί εκτός της πανεπιστημιούπολης.

Έτσι, αντί για διαδικασία που θα περιλάμβανε ζωντανή ακρόαση και δυνατότητα αντεξέτασης, προβλέφθηκε η ανάθεση της υπόθεσης σε ερευνήτρια, η οποία θα συγκέντρωνε τα στοιχεία και θα αποφάσιζε για την ευθύνη του φοιτητή.

Τον Απρίλιο του 2022, ο Γουέστον και ο δικηγόρος του ζήτησαν να ανασταλεί προσωρινά η πειθαρχική έρευνα, επειδή βρισκόταν σε εξέλιξη παράλληλη αστυνομική διερεύνηση. Το αίτημα έγινε δεκτό.

Το Tulane απαγόρευσε στον φοιτητή την είσοδο στην πανεπιστημιούπολη και του επέτρεψε να ολοκληρώσει εξ αποστάσεως τα μαθήματα του εαρινού εξαμήνου. Επίσης, του επέβαλε προσωρινή αναστολή φοίτησης για το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, εμποδίζοντάς τον να εγγραφεί σε νέα μαθήματα.

Η Λιούις εξέφρασε την ανησυχία ότι ο συμφοιτητής της θα μπορούσε να αποφοιτήσει προτού εξεταστεί η καταγγελία. Σύμφωνα με τα μηνύματα που εξασφάλισε η εφημερίδα, η υπεύθυνη διαχείρισης της υπόθεσης τη διαβεβαίωσε τον Μάιο του 2022 ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε. Το σκεπτικό ήταν πως, εφόσον δεν μπορούσε να εγγραφεί σε νέα μαθήματα, δεν θα μπορούσε να συμπληρώσει τις ακαδημαϊκές προϋποθέσεις για την αποφοίτηση. Όμως αυτή η διαβεβαίωση αποδείχθηκε λανθασμένη.

Πήρε μαθήματα στο Τέξας και επέστρεψε με έτοιμο πτυχίο

Εκείνη την περίοδο, ο Γουέστον υπολειπόταν μόλις εννέα πιστωτικές μονάδες για να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Αντί να περιμένει να αρθεί η αναστολή στο Tulane, εγγράφηκε το καλοκαίρι του 2022 στο δημόσιο Πανεπιστήμιο Texas State, κοντά στο Όστιν.

Εκεί παρακολούθησε μαθήματα, συγκέντρωσε τις απαραίτητες μονάδες και στη συνέχεια ζήτησε να μεταφερθούν στον ακαδημαϊκό φάκελό του στο Tulane. Το αίτημά του έγινε δεκτό.

Τον Οκτώβριο του 2022, η Κάμερον Λιούις έμαθε από τον υπεύθυνο πειθαρχικών υποθέσεων ότι ο άνθρωπος τον οποίο είχε καταγγείλει είχε ήδη αποφοιτήσει. Η εξέλιξη την αιφνιδίασε, καθώς το πανεπιστήμιο της είχε δώσει ακριβώς την αντίθετη διαβεβαίωση. Το Tulane δεν απάντησε στις ερωτήσεις της Washington Post για τους λόγους που επέτρεψαν τη χορήγηση του πτυχίου.

Ο πρώην επικεφαλής των πειθαρχικών διαδικασιών σημείωσε ότι η υπηρεσία του δεν είχε αρμοδιότητα στην έκδοση τίτλων σπουδών. Η υπόθεση αποκαλύπτει έτσι ένα διοικητικό κενό: διαφορετικές υπηρεσίες του ίδιου πανεπιστημίου μπορούσαν να λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς οι περιορισμοί που είχε επιβάλει η μία να εμποδίζουν κατ' ανάγκην τις ενέργειες της άλλης.

Αποβλήθηκε για σεξουαλική επίθεση, αλλά κράτησε το πτυχίο

Η πειθαρχική έρευνα επανεκκίνησε μετά τη λήξη της αναστολής, στα τέλη του 2022. Ο Γουέστον αρνήθηκε τις καταγγελίες. Σε έγγραφη δήλωση προς την ερευνήτρια του πανεπιστημίου, υποστήριξε ότι οι επαφές του με τη Λιούις ήταν συναινετικές και ότι δεν είχε διαπράξει σεξουαλική ή σωματική επίθεση.

Αμφισβήτησε επίσης επιμέρους στοιχεία της περιγραφής της, επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, τη φαρμακευτική αγωγή που είχε αναφέρει ότι έλαβε η φοιτήτρια πριν από τη συνάντησή τους. Τον Απρίλιο του 2023, περίπου ενάμιση χρόνο μετά το περιστατικό, η ερευνήτρια Ζακλίν Μπάρμπερ ολοκλήρωσε τη διαδικασία.

Το πόρισμά της ήταν σαφές: έκρινε ότι τα στοιχεία υποστήριζαν την καταγγελία της Λιούις και ότι ο Γουέστον έφερε πειθαρχική ευθύνη για τη σεξουαλική επίθεση. Η κρίση βασίστηκε στο επίπεδο απόδειξης που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη πανεπιστημιακή διαδικασία, δηλαδή στο εάν ένα γεγονός θεωρείται πιθανότερο να έχει συμβεί παρά να μην έχει συμβεί. Πρόκειται για διαφορετικό κριτήριο από εκείνο που ισχύει στις ποινικές δίκες. Η Μπάρμπερ επέβαλε την αυστηρότερη διαθέσιμη πειθαρχική κύρωση: την αποβολή.

Ωστόσο, αναγνώρισε ότι δεν είχε την εξουσία να ανακαλέσει το πτυχίο που είχε ήδη χορηγηθεί. Σύμφωνα με το Tulane, η πολιτική του επέτρεπε τότε την ανάκληση τίτλων σπουδών μόνο σε περιπτώσεις ακαδημαϊκής παραβατικότητας, όπως η απάτη ή η λογοκλοπή. Ο Γουέστον προσέφυγε κατά της απόφασης, υποστηρίζοντας ότι η αποβολή θα είχε μόνιμες συνέπειες για την επαγγελματική του ζωή και ενδέχεται να του στερούσε τη δυνατότητα να γίνει δικηγόρος. Η προσφυγή απορρίφθηκε.

Στις 30 Μαΐου 2023, το πανεπιστήμιο τον ενημέρωσε ότι αποβάλλεται οριστικά και ότι η πειθαρχική κύρωση θα καταγραφεί στην αναλυτική βαθμολογία του. Το πτυχίο, όμως, παρέμεινε σε ισχύ.

Η Νομική Σχολή γνώριζε την αποβολή, αλλά τον δέχθηκε

Έναν χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 2024, ο Γουέστον έγινε δεκτός στη Νομική Σχολή του Washington and Lee University, στο Λέξινγκτον της Βιρτζίνια. Το στοιχείο που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση δεν είναι μόνο ότι κατάφερε να συνεχίσει τις σπουδές του, αλλά ότι το νέο πανεπιστήμιο γνώριζε πως είχε αποβληθεί από το Tulane έπειτα από πόρισμα για σεξουαλική επίθεση.

Εκπρόσωπος του Washington and Lee παραδέχθηκε στην Washington Post ότι οι υπεύθυνοι εισαγωγών είχαν ενημερωθεί για την πειθαρχική απόφαση. Παρά ταύτα, δεν πραγματοποίησαν πρόσθετη διερεύνηση. Οι δικηγόροι του Γουέστον υποστηρίζουν ότι ο πελάτης τους είχε αποκαλύψει πλήρως το ιστορικό της υπόθεσης στην αίτηση εισαγωγής του.

Όπως ανέφεραν, είχε υποβάλει δισέλιδο υπόμνημα στο οποίο παραδεχόταν ότι είχε κατηγορηθεί για σεξουαλική επίθεση, ότι το Tulane τον είχε κρίνει υπεύθυνο και ότι είχε ακολουθήσει η αποβολή του. Είχε ενημερώσει επίσης ότι βρισκόταν σε εξέλιξη αστυνομική έρευνα. Η Νομική Σχολή τον έκανε δεκτό στις 16 Απριλίου 2024.

Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, η Κάμερον Λιούις έστειλε προσωπικά ηλεκτρονικό μήνυμα στην κοσμήτορα και σε άλλα στελέχη του Washington and Lee. Στο μήνυμα επισύναπτε τα πορίσματα της έρευνας του Tulane και προειδοποιούσε ότι ο Γουέστον θα μπορούσε να αποτελεί κίνδυνο για την ασφάλεια άλλων φοιτητών. Οι πανεπιστημιακοί αξιωματούχοι δεν προχώρησαν τότε στην απομάκρυνσή του.

Σύμφωνα με τους δικηγόρους του, ακόμη και όταν οι αρχές απέκτησαν ένταλμα για τη λήψη γενετικού υλικού από τον Γουέστον, εκπρόσωποι της Νομικής Σχολής τον διαβεβαίωσαν ότι θα εξακολουθούσε να αντιμετωπίζεται ως αθώος μέχρι να υπάρξει δικαστική απόφαση.

Η εξέταση DNA, η σύλληψη και η δικαστική συμφωνία

Η ποινική διερεύνηση της υπόθεσης εξελίχθηκε πολύ πιο αργά από την πανεπιστημιακή διαδικασία. Μόλις στις αρχές του 2025, περισσότερα από τρία χρόνια μετά την καταγγελία, ολοκληρώθηκε η εξέταση του βιολογικού υλικού που είχε συλλεχθεί από τη Λιούις. Στη συνέχεια οι αρχές εξασφάλισαν ένταλμα για τη λήψη δείγματος DNA από τον Γουέστον.

Το γενετικό υλικό ταυτοποιήθηκε, σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο. Ο Γουέστον συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2025 και το 2026 του απαγγέλθηκε κατηγορία για βιασμό δεύτερου βαθμού. Ωστόσο, η υπόθεση δεν κατέληξε σε καταδίκη για το συγκεκριμένο αδίκημα.

Την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026, στο πλαίσιο συμφωνίας με την εισαγγελία της Νέας Ορλεάνης, ο 25χρονος δήλωσε ένοχος για δύο διαφορετικά αδικήματα: σωματική επίθεση δεύτερου βαθμού, που αποτελεί κακούργημα σύμφωνα με τη νομοθεσία της Λουιζιάνας, και σεξουαλική επίθεση πλημμεληματικού χαρακτήρα.

Το δικαστήριο του επέβαλε τρία χρόνια επιτήρησης, χωρίς να απαιτείται η εγγραφή του στο μητρώο δραστών σεξουαλικών εγκλημάτων.

Οι δικηγόροι του τόνισαν ότι εξακολουθεί να αρνείται πως διέπραξε βιασμό και υποστήριξαν ότι η συμφωνία με την εισαγγελία επιβεβαιώνει πως δεν είναι ο δράστης βίαιου βιασμού που, κατά την άποψή τους, παρουσιάστηκε σε προηγούμενες αναφορές.

Η παρέμβαση της Washington Post και η νέα έρευνα

Η Νομική Σχολή του Washington and Lee αντέδρασε ουσιαστικά έπειτα από τα ερωτήματα που της απηύθυνε η Washington Post στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής έρευνας. Στις αρχές Νοεμβρίου 2026, το ίδρυμα ανακοίνωσε ότι θέτει τον Γουέστον σε άδεια και αναθέτει σε εξωτερική δικηγορική εταιρεία τον έλεγχο της υπόθεσης και των διαδικασιών εισαγωγής.

Εκπρόσωπος της σχολής αναγνώρισε ότι η υπόθεση εγείρει ευρύτερα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο αξιολογούνται η προσωπική ακεραιότητα, η συμπεριφορά και η καταλληλότητα των υποψηφίων για τη νομική επιστήμη.

Παράλληλα, έγινε γνωστό ότι ο πρόεδρος και το διοικητικό συμβούλιο του πανεπιστημίου δεν είχαν ενημερωθεί για την πειθαρχική απόφαση του Tulane και τη σύλληψη του Γουέστον μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου 2026, όταν η εφημερίδα είχε ήδη ζητήσει σχόλια. Από την πλευρά του, το Tulane ανακοίνωσε ότι έχει πλέον αλλάξει την πολιτική του.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπό του, το πανεπιστήμιο δεν επιτρέπει πλέον την αποφοίτηση φοιτητών όταν εκκρεμεί σε βάρος τους έρευνα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποβολή. Επανεξετάζει επίσης την πολιτική ανάκλησης τίτλων σπουδών, καθώς η υπόθεση αποκάλυψε ότι ακόμη και η αυστηρότερη πειθαρχική κύρωση μπορεί να έχει περιορισμένο πρακτικό αποτέλεσμα όταν το πτυχίο έχει ήδη απονεμηθεί.

Το κενό που επιτρέπει σε φοιτητές να μετακινούνται από πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο

Η υπόθεση φωτίζει ένα ευρύτερο πρόβλημα στην αμερικανική ανώτατη εκπαίδευση. Τα πανεπιστήμια διαθέτουν δικές τους πειθαρχικές διαδικασίες, οι οποίες δεν λειτουργούν πάντα σε συντονισμό με τις αστυνομικές και δικαστικές έρευνες.

Όταν μια ποινική υπόθεση εξελίσσεται αργά, το εκπαιδευτικό ίδρυμα μπορεί να αναστείλει προσωρινά την εσωτερική του έρευνα, προκειμένου να μη δημιουργηθούν εμπόδια στη δικαστική διαδικασία ή να διαφυλαχθούν τα δικαιώματα των εμπλεκομένων.

Όμως οι καθυστερήσεις αυτές δημιουργούν ένα πρακτικό πρόβλημα: ο φοιτητής μπορεί στο μεταξύ να ολοκληρώσει τις σπουδές του, να μεταφέρει ακαδημαϊκές μονάδες ή να γίνει δεκτός σε άλλο πανεπιστήμιο.

Η δικηγόρος Λόρα Νταν, η οποία ειδικεύεται σε υποθέσεις σεξουαλικής βίας, επισημαίνει ότι πολλά ιδρύματα αφήνουν μεγάλο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στις αποφάσεις τους, επιδιώκοντας συχνά να περιορίσουν τον κίνδυνο δικαστικών προσφυγών. Κατά την εκτίμησή της, αυτή ακριβώς η ευχέρεια μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά λάθη.

Ανάλογες υποθέσεις έχουν προκαλέσει αντιδράσεις και σε άλλα μεγάλα αμερικανικά πανεπιστήμια, όπου φοιτητές που βρέθηκαν αντιμέτωποι με καταγγελίες σεξουαλικής βίας συνέχισαν την ακαδημαϊκή τους πορεία πριν ολοκληρωθούν οι πειθαρχικές διαδικασίες.

«Τα ιδρύματα που μπορούσαν να με βοηθήσουν με άφησαν παγιδευμένη»

Η Κάμερον Λιούις είναι σήμερα 26 ετών και συνεχίζει τις σπουδές της σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Tulane. Συμφώνησε να δημοσιοποιηθεί το όνομά της στο ρεπορτάζ της Washington Post, θέλοντας να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η καταγγελία της.

Στη διάρκεια της πειθαρχικής έρευνας είχε περιγράψει τις επιπτώσεις του περιστατικού στην καθημερινότητά της: εφιάλτες, δυσκολίες στον ύπνο, συχνές απουσίες από τα μαθήματα και απομόνωση.

Είχε φτάσει στο σημείο να πετάξει το κρεβάτι της και να αγοράσει άλλο, ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορούσε να κοιμηθεί χωρίς να αναβιώνει όσα είχε καταγγείλει.

Όταν έμαθε ότι ο Γουέστον είχε ήδη πάρει πτυχίο, ζήτησε να ανακληθεί. Το αίτημά της δεν έγινε δεκτό.

Στο δικαστήριο της Νέας Ορλεάνης, μετά τη συμφωνία του Γουέστον με την εισαγγελία, η Λιούις μίλησε για τις επιπτώσεις που είχε η υπόθεση στη ζωή, στις σπουδές και στην ψυχική της κατάσταση.

Απευθυνόμενη στον Γουέστον, είπε ότι τα όσα είχε βιώσει την είχαν κάνει να σκεφτεί να εγκαταλείψει τις σπουδές και την επαγγελματική της πορεία, ενώ περιέγραψε και περιόδους κατά τις οποίες είχε σκεφτεί να βάλει τέλος στη ζωή της.

Κατηγόρησε επίσης τους θεσμούς στους οποίους είχε απευθυνθεί ότι δεν την προστάτευσαν όταν το είχε ανάγκη. «Αντί γι' αυτό, με άφησαν παγιδευμένη», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μετά την ακροαματική διαδικασία, η Λιούις δήλωσε στην Washington Post ότι ελπίζει ο Γουέστον να βρει γαλήνη, αλλά και ότι οι διοικήσεις του Tulane θα λογοδοτήσουν για τις αποφάσεις τους.

Για την ίδια, η υπόθεση δεν αφορά πλέον μόνο το ποινικό αποτέλεσμα. Αφορά επίσης τις διαβεβαιώσεις που της δόθηκαν, τα χρόνια που χρειάστηκαν για να εξεταστεί η καταγγελία της και το γεγονός ότι ο συμφοιτητής της κατάφερε να ολοκληρώσει τις σπουδές του πριν εκδοθεί το πόρισμα που τελικά οδήγησε στην αποβολή του.