Από 4.000 ευρώ έως 15.000 ευρώ το ετήσιο κόστος για ασθενή με άνοια

Τους αριθμούς που αναδεικνύουν τη δύσκολη και θλιβερή πραγματικότητα  των ασθενών με άνοια και των οικογενειών τους ανέδειξαν οι ειδικοί της Εταιρείας Νόσου Alzheimer και  Συναφών Διαταραχών και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών σε ειδική εκδήλωση με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμια Ημέρας Νόσου Alzheimer (21 Σεπτεμβρίου).
 
«Στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα  200.000 άτομα με άνοια και ο αριθμός αυτός μέχρι το 2050 αναμένεται να αγγίξει τις 365.000. Επιπρόσθετα, η άνοια πλήττει σοβαρά το οικογενειακό περιβάλλον καθώς υπάρχουν στην Ελλάδα 400.000 φροντιστές οι οποίοι παρέχουν καθημερινά φροντίδα στους ανθρώπους με άνοια, επωμιζόμενοι ένα τεράστιο πρακτικό, οικονομικό και ψυχικό φορτίο» ανέφερε η κυρία Παρασκευή Σακκά, Νευρολόγος - Ψυχίατρος, πρόεδρος Εταιρείας Νόσου Alzheimer Αθηνών, πρόεδρος Εθνικού Παρατηρητηρίου για την Άνοια.
 
Σύμφωνα με την ίδια, στην Ευρωπαϊκή Ένωση η νόσος Alzheimer απορροφά αυτή τη στιγμή το 25% του συνόλου των δαπανών για την Υγεία. Στην Ελλάδα το κόστος της άνοιας ανέρχεται σε 3 έως 6 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Εκτιμάται ότι η φροντίδα του ανοϊκού ασθενή κοστίζει από 4.000 ευρώ έως 15.000 ευρώ τον χρόνο, χωρίς στο ποσό αυτό να συμπεριλαμβάνονται τα φάρμακα και οι εξετάσεις του.
 
Όπως ανέφερε η κυρία Σακκά , η δραματική επιβάρυνση για τα ασφαλιστικά ταμεία και τον κρατικό προϋπολογισμό υπογραμμίζει τη μεγάλη ανάγκη να αποτελέσει η άνοια προτεραιότητα στο σχεδιασμό της Υγείας και της Κοινωνικής Φροντίδας και αυτός είναι ο στόχος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών που ιδρύθηκε το 2007 αλλά και των 35 οργανώσεων Alzheimer που δραστηριοποιούνται για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού και την υποστήριξη των ατόμων με άνοια και των οικογένειών τους
 
Από την πλευρά της, η κυρίας Μάγδα Τσολάκη, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, καθηγήτρια ΑΠΘ, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νόσου Alzheimer, ανέφερε ότι η παγκόσμια ερευνητική κοινότητα αγωνίζεται πολύ σκληρά έτσι ώστε σύντομα να είναι διαθέσιμο ένα φάρμακο που θα τροποποιεί ικανοποιητικά την εξέλιξη σε κάθε στάδιο της νόσου.
Η κυρία Τσολάκη τόνισε ότι «η αντιμετώπιση πρέπει να γίνεται όσο πιο πρώιμα μπορεί να γίνει, δηλαδή σε προκλινικά στάδια της νόσου και η αντιμετώπιση των εγκεφαλικών βλαβών να γίνεται πριν από την εμφάνιση των κλινικών συμπτωμάτων». Επισήμανε βεβαίως πως πολλές μελέτες (390 φάσης ΙΙ - 1996-2015), με μονοκλωνικά αντισώματα δεν έχουν επιτύχει τον στόχο τους αλλά οι προσπάθειες συνεχίζονται με άλλα όπως το solanezumab, το aducanumab, το crenezumab και το gantenerumab».
 
Η αναγνώριση και η ανακούφιση του φορτίου των φροντιστών αποτελεί  αναπόσπαστο τμήμα της αποτελεσματικής αντιμετώπισης της νόσου. Στην Ελλάδα οι ελλείψεις σε υπηρεσίες και δομές τόσο για τα άτομα με άνοια, όσο και για τις οικογένειές τους είναι εξαιρετικά σημαντικές. Ο δημοσιογράφος κ. Δημήτρης Τάκης, φροντιστής ατόμου με Νόσο Alzheimer, βιώνοντας το πρόβλημα τόνισε ότι «Πρέπει όλοι να αγωνιστούμε για τη δημιουργία δομών, υπηρεσιών και συνθηκών που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ατόμων με άνοια και των φροντιστών τους, την υποστήριξη της έρευνας σχετικά με τη νόσο, την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού, την προάσπιση των ανθρωπίνων και κοινωνικών δικαιωμάτων των ατόμων με άνοια καθώς και την καταπολέμηση του στίγματος και των διακρίσεων που βιώνουν».

 
Τι είναι η νόσος Alzheimer
 
Οι αιτίες της νόσου Alzheimer δεν είναι συνολικά γνωστές. Μελέτες πληθυσμών στην Ευρώπη και την Αμερική τα τελευταία χρόνια αποδεικνύουν ότι η επίπτωση της άνοιας μειώνεται ως αποτέλεσμα της αλλαγής του τρόπου ζωής και του ελέγχου των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου.
 
Η νόσος Alzheimer χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση στον εγκέφαλο δύο παθολογικών πρωτεϊνών, του β-αμυλοειδούς και της τ πρωτεΐνης που προκαλούν εκφύλιση των νευρώνων του.
 
Τα συμπτώματα της είναι: διαταραχές μνήμης, διαταραχές λόγου, απώλεια προσανατολισμού στο χώρο και χρόνο και έκπτωση καθημερινής λειτουργικότητας. Επίσης, υπάρχουν αλλαγές στην προσωπικότητα, συχνά σωματικά ενοχλήματα και ψυχιατρικά συμπτώματα όπως απάθεια, κατάθλιψη, επιθετικότητα, ευερεθιστότητα, αρνητισμός, παραλήρημα και ψευδαισθήσεις. Από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι τα τελικά στάδια της νόσου μεσολαβούν κατά μέσο όρο 10 χρόνια.
 
Οι σημαντικότεροι παράγοντες κινδύνου που έχουν διαπιστωθεί είναι η γενετική προδιάθεση και η αύξηση της ηλικίας, παράγοντες μη τροποποιήσιμοι. Η αυστηρά κληρονομική μορφή της νόσου είναι σπάνια, αφορά σε λιγότερο από 1% του συνόλου των πασχόντων και εμφανίζεται σε ηλικίες κάτω των 65 ετών. Η  σποραδική μορφή της νόσου Alzheimer που εμφανίζεται μετά τα 65 έτη έχει μικρότερη κληρονομική επιβάρυνση.
 
Η νόσος Alzheimer είναι μη αναστρέψιμη και εξελίσσεται με αργούς ρυθμούς σε βάθος χρόνου. Τα υπάρχοντα φάρμακα (αναστολείς χολινεστερασών, μεμαντίνη) ανακουφίζουν τα συμπτώματα της νόσου χωρίς να αποτελούν ριζική θεραπεία. Οι μη φαρμακευτικές θεραπείες (νοητική ενδυνάμωση, εργοθεραπεία, θεραπείες τέχνης, κλπ) βοηθούν σημαντικά στην καλύτερη εξέλιξη όλων των μορφών άνοιας.