Στέφανος Τζανάκης

Το ερώτημα που προκύπτει ωστόσο, είναι κατά πόσον η απόφαση αυτή θα οδηγήσει σε μία ομαλή διακυβέρνηση τους μήνες που έρχονται – και βεβαίως, σε τι είδους εκλογική αναμέτρηση θα οδηγηθούμε την άνοιξη.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναγκάστηκε να διαχειριστεί πολλές και διάφορες κρίσεις από τον Ιούλιο του 2019. Έχουμε φτάσει μετά τα μέσα του ‘22 και οι κρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη, ενώ τα χρήματα για την αντιμετώπισή τους στερεύουν.

Η ενεργειακή κρίση οδήγησε σε διψήφιο πληθωρισμό – και οι εκτιμήσεις των διεθνών Οίκων είναι «μαύρες», ειδικά για το διάστημα από τα μέσα του φθινοπώρου ως το τέλος του χειμώνα του 2023.

Σε ένα τέτοιο κλίμα, πρέπει να θεωρηθεί αναμενόμενη η ένταση της πόλωσης: τα νοικοκυριά φτωχαίνουν έτσι κι αλλιώς με τον αυξανόμενο πληθωρισμό και ο τουρισμός, που γνωρίζει μία από τις καλύτερες χρονιές του, δεν αρκεί για να καλύψει τα μεγάλα εισοδηματικά κενά που προκύπτουν.

Με κινήσεις όπως του fuel pass, μπορεί να υπάρξει μία σχετική ανακούφιση για τα νοικοκυριά, αλλά χωρίς την παραμικρή επίπτωση στον ρυθμό του πληθωρισμού, αφού οι τιμές των καυσίμων παραμένουν στα ύψη. Οι ειδικοί λένε ότι στις 10 μονάδες αύξησης των τιμών, η ενέργεια συμμετέχει με έξι – αφού δεν υπάρχει οικονομικός κλάδος που να μην επηρεάζεται. Και φυσικά, το έδαφος μένει ανοικτό για την αξιωματική αντιπολίτευση, τους επόμενους μήνες.

Μέχρι στιγμής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται με άνεση στα κρίσιμα ερωτήματα σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Προηγείται στην πρόθεση ψήφου, στην καταλληλότητα για την θέση του πρωθυπουργού, στην αντιμετώπιση κρίσεων, στα αναπτυξιακά. Όμως, η διαφορά του με τον Αλέξη Τσίπρα μειώνεται πολύ στα ζητήματα κοινωνικής πολιτικής. Τι θα συμβαίνει στην πολιτική μας σκηνή την ερχόμενη άνοιξη; Μήπως η απόφαση Μητσοτάκη αφήνει χώρο στον Αλέξη Τσίπρα να επιδιώξει την ανατροπή, μετά από έναν σκληρό χειμώνα;

Βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να παριστάνει τον προφήτη – και στους καιρούς που ζούμε, ουδείς μπορεί να προβλέψει πώς θα πάνε τα πράγματα. Μπορεί, για παράδειγμα, να λήξει ως τα τέλη της χρονιάς ο πόλεμος στην Ουκρανία και να επιστρέψει κάτι σαν κανονικότητα στα ενεργειακά – άρα και στις ζωές μας. Αλλά αυτή τη στιγμή, οι πάντες προβλέπουν μόνον δυσκολίες…

Το σίγουρο είναι ότι σε ένα τέτοιο σκηνικό, η αξιωματική αντιπολίτευση έχει κάθε λόγο να εντείνει την αντικυβερνητική συνθηματολογία, σε μία κακή συγκυρία για την κυβέρνηση. Επίσης, κερδίζει και από το γεγονός ότι ξεμακραίνουμε και άλλο από τα χρόνια της δικής της διακυβέρνησης – κάτι που φέρνει τη λήθη, ακόμα και για εκείνους που είχαν κακή εικόνα για αυτήν.

Αλλά και ο κ. Μητσοτάκης έχει λόγους να πολώσει: ένα σημαντικό μέρος του ποσοστού της ΝΔ που της λείπει για την αυτοδυναμία στις δεύτερες εκλογές, έχει μεταφερθεί στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, στο οποίο και παραμένουν σε μεγάλο βαθμό, όσο η διαφορά Μητσοτάκη – Τσίπρα είναι αδιαμφισβήτητη. Το ίδιο και εκείνοι που μετακινήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ προς τη Χαριλάου Τρικούπη – δεν έχουν λόγο να επιστρέψουν στην Κουμουνδούρου, όσο οι εκλογές θεωρούνται «τελειωμένες» σε ό,τι αφορά το αποτέλεσμα.

Τι θα συμβεί αν τον χειμώνα οι διαφορές μεταξύ ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ μειωθούν; Προφανώς, το τρίτο κόμμα θα πιεστεί αμφίπλευρα – ακόμα και από τις πρώτες εκλογές και η αυτοδυναμία της ΝΔ θα γίνει πιο εύκολη, εφόσον συντηρήσει στον έναν ή στον άλλον βαθμό το προβάδισμά της. Το ερώτημα που τίθεται σε μία τέτοια περίπτωση είναι αν στις συνθήκες που δείχνουν να διαμορφώνονται, η αυτοδυναμία θα αρκεί για την αντιμετώπιση του βουνού των προβλημάτων που επέρχονται.