Μιχάλης Στούκας

Η επίθεση των Η.Π.Α. και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν και ο θάνατος(ή δολοφονία) του ανώτατου θρησκευτικού (και όχι μόνο…) ηγέτη του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ αποτέλεσαν τη θρυαλλίδα για καταιγιστικές εξελίξεις. Το protothema.gr με εκτενή ρεπορτάζ καλύπτει όλες τις εξελίξεις, οι οποίες είναι όχι μόνο συνεχόμενες, αλλά και αναπάντεχες.

Η χώρα μας βρίσκεται, έστω και έμμεσα, αναμεμειγμένη στην όλη σύγκρουση, τόσο γιατί φιλοξενεί την αμερικανική βάση της Σούδας, όσο και γιατί η Κύπρος χρειάζεται προστασία. Η αποστολή της νεότευκτης φρεγάτας «Κίμων», της φρεγάτας «Ψαρά» και 4 μαχητικών αεροσκαφών F-16 στη Μεγαλόνησο συζητήθηκε πολύ και υπήρξαν κάποιοι, προερχόμενοι από την Αριστερά κυρίως, που κατέκριναν αυτή την ενέργεια.

Ξαφνικά, κόπτονται ορισμένοι «ευαίσθητοι» για τον λαό του Ιράν, τις έκνομες ενέργειες των Η.Π.Α. και του Ισραήλ και ξεσπαθώνουν εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης. Δεν είμαι απολογητής της κυβέρνησης, οι ευαίσθητοι αυτοί όμως, γνωρίζουν ότι η χώρα μας είναι μία από τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις της Κυπριακής Δημοκρατίας μαζί με την Τουρκία και τη Βρετανία και ότι εκεί «πάτησαν» οι Τούρκοι για να εισβάλουν στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 εκμεταλλευόμενοι το προδοτικό πραξικόπημα που είχε προηγηθεί;

Εκείνο που προκαλεί σχετική ικανοποίηση είναι η δραστηριοποίηση ευρωπαϊκών χωρών στην Κύπρο, με πρωτοπόρα τη Γαλλία. Η Βρετανία, μια ξεπουπουλιασμένη αυτοκρατορία με φαιδρούς, άβουλους ηγέτες, οι βάσεις της οποίας στην Κύπρο βρίσκονται σε κίνδυνο (ήδη η βάση του Ακρωτηρίου δέχτηκε επίθεση από drones) άργησε, αλλά κινητοποιήθηκε. Αλλά και η Ισπανία, η οποία αρχικά εμφανιζόταν αρνητική σε οποιαδήποτε συμμετοχή σε δύναμη προστασίας της Κύπρου μετά την αποδοκιμασία Τραμπ προς τον Πέδρο Σάντσεθ στέλνει στη Μεγαλόνησο την πλέον εξελιγμένη τεχνολογικά φρεγάτα της. Το ίδιο κάνουν Ιταλία και Ολλανδια και οφείλουμε να τις συγχαρούμε.

Ευτυχώς τα κράτη της ΕΕ έδρασαν αυτόνομα. Αν περίμεναν από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και την Κάγια Κάλας, οι όποιες αποστολές πολεμικών πλοίων στην Κύπρο θα ξεκινούσαν μετά το 2030. Πέρα από την αναμφισβήτητη προστασία που παρέχεται έτσι στην Κύπρο θεωρώ ότι για πρώτη φορά, η Ευρωπαϊκή Ένωση περνά ένα μήνυμα προς διάφορους αδηφάγους και άπληστους γείτονες (βλ. Τουρκία), ότι την κρίσιμη ώρα είμαστε όλοι εδώ, για να προστατεύσουμε μια χώρα της ΕΕ, που θεωρητικά τουλάχιστον κινδυνεύει. Αυτό είναι ένα καλό προηγούμενο και μια προειδοποίηση για το μέλλον. Έτσι ελπίζω τουλάχιστον...

Από εκεί και πέρα συμβαίνουν κάποια γεγονότα, τα οποία σε έναν αδαή φαντάζουν ανεξήγητα. Το Ιράν ισχυρίζεται ότι δεν ήταν δικά του τα drones που κινήθηκαν εναντίον των Βρετανών στην Κύπρο. Βαλλιστικός πύραυλος που κατευθυνόταν από το Ιράν (;) προς την Τουρκία αναχαιτίστηκε από το ΝΑΤΟ. Οι γνωστοί θαυμαστές (και) του βαρόνου Μινχάουζεν Τούρκοι, προσπάθησαν να πείσουν τη διεθνή κοινή γνώμη ότι ο πύραυλος κατευθυνόταν προς την Κύπρο, αλλά «παρέκκλινε της πορείας του» για να υπάρξει άμεση διάψευση από το ίδιο το ΝΑΤΟ. Το Ιράν πάλι αρνείται ότι εκτόξευσε πύραυλο εναντίον της Τουρκίας. Αυτό φαίνεται λογικό. Οι δύο χώρες διατηρούσαν πολύ καλές σχέσεις. Από πού εκτοξεύτηκε όμως ο πύραυλος; Να… πέταξε μόνος του, αποκλείεται. Την ίδια απορία προκαλεί και η επίθεση με drones εναντίον του Αζερμπαϊτζάν, που επίσης διατηρεί καλές σχέσεις με το Ιράν. Αν οι Ιρανοί έχουν χάσει τον έλεγχο των οπλικών τους συστημάτων και εκτοξεύουν αδιακρίτως προς κάθε κατεύθυνση πυραύλους και drones, τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα γι’ αυτούς.

Πολύ δύσκολη είναι σίγουρα όμως η κατάσταση για τον Ταγίπ Ερντογάν. Πατούσε μέχρι πρόσφατα σε δύο βάρκες και εμφανιζόταν ως πρόθυμος διαμεσολαβητής για διάφορες συγκρούσεις και κρίσεις. Ξαφνικά, η δοκιμασμένη από τον Β’ ΠΠ τακτική του «επιτήδειου ουδέτερου» βάλλεται αλύπητα. Ευρωπαϊκές δυνάμεις στην Κύπρο, πύραυλοι Patriot στην Κάρπαθο (να προσθέσουμε στα όσα ανέφερε η εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ και την ιταλοτουρκική συμφωνία του 1932, ας την μελετήσουν λίγο στο Υπουργείο, οι δε αναγνώστες μας ας ανατρέξουν σε άρθρο της 25/2/2024), χιλιάδες ένοπλοι φυσικά, Κούρδοι πολεμούν στο Ιράν τις δυνάμεις του καθεστώτος («Θα ήταν υπέροχο αν οι Κούρδοι επιτεθούν στο Ιράν» τόνισε ο Τραμπ), συν τα εσωτερικά προβλήματα οδηγούν τον Τούρκο πρόεδρο σε αδιέξοδο και στα όρια της απελπισίας. Το να συνεχίζει ο ίδιος και διάφοροι Τούρκοι αξιωματούχοι τους λεονταρισμούς σε βάρος της Ελλάδας, ούτε καν για εσωτερική κατανάλωση δεν έχει αξία πλέον.

Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι ο Ερντογάν φιλοξενεί στην Τουρκία μέλη διαφόρων εξτρεμιστικών οργανώσεων και έκανε το σοβαρότατο λάθος να τα βάλει ευθέως με το Ισραήλ, το οποίο δεν συγχωρεί. Ήρθε η ώρα ο κακός γείτονας να λάβει τα επίχειρα των πράξεών του; Τίποτα δεν αποκλείεται πλέον…

Με όλα αυτά πέρασε σε δεύτερη μοίρα ο μακρύς ρωσικός "περίπατος" των τεσσάρων ετών στην Ουκρανία. Ο Πούτιν, που μάλλον τρομοκρατήθηκε από τον τρόπο που εξοντώθηκε ο Χαμενεΐ, καθώς φοβάται ότι μπορεί να έχει ανάλογη τύχη (ή τέλος…), δήλωσε ότι πρόκειται για «κυνική δολοφονία, που παραβιάζει κάθε ηθική και το Διεθνές Δίκαιο» (!). Κοίτα ποιος μιλάει! Σε κάποια εκκλησιαστικά σάιτ διαβάσαμε ότι και ο Πατριάρχης Μόσχας και «πασών των Ρωσιών» (συγγνώμη, πόσες είναι οι Ρωσίες;) Κύριλλος εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στον, διακοσμητικό πρόεδρο του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν, για τη δολοφονία του Χαμενεΐ, ενός ανθρώπου με «βαθιές θρησκευτικές πεποιθήσεις, πνευματικού και εθνικού ηγέτη, δυνατού στο πνεύμα και τον χαρακτήρα». Σαφώς και θεωρώ απαραίτητο τον διάλογο μεταξύ των θρησκειών, αλλά ο Χαμενεΐ ήταν ένας αδίστακτος τύραννος και δολοφόνος χιλιάδων συμπατριωτών του. Οι νεόκοποι διαμαρτυρόμενοι στη χώρα μας, τόσα χρόνια δεν είχαν βρει να πουν μια κουβέντα συμπαράστασης για τους Ιρανούς και κυρίως τις Ιρανές που δεινοπαθούσαν. Έσπευσαν όμως αμέσως να ξιφουλκήσουν εναντίον των ΗΠΑ και του Ισραήλ για την επίθεση στο Ιράν. Και βέβαια θα πει κάποιος, ότι φωνές διαμαρτυρίας για τον Τραμπ υπάρχουν και στις ίδιες τις Η.Π.Α. Πλέον όμως, ο πόλεμος των 4(;) εβδομάδων ξεκίνησε, το να συζητάμε αν έχουν δίκιο ο Τραμπ και ο Νετανιάχου ή όχι, δεν ωφελεί, αυτή τη στιγμή.

Επιθέσεις από το Ιράν και μάλιστα αρκετές, δέχτηκαν αραβικές χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (βλ. Ντουμπάι κ.λπ.), Σαουδική Αραβία, Ομάν κ.ά. Κάποιοι Έλληνες που ζουν στα ΗΑΕ, κυρίως, έγραφαν συχνά για την παραδεισένια χώρα και λοιδορούσαν όλους εμάς που ζούμε στην Ελλάδα. Εξακολουθούν να πιστεύουν τα ίδια; Μάλλον όχι… Όσο για τα μοντέλα και ινφλουένσερς που είχαν «κλείσει» θέσεις για προσεχή «porta potty parties», μάλλον ατύχησαν… Παράπλευρες απώλειες…

Φυσικά δεν είναι μόνο όσα γίνονται στο μέτωπο του Ιράν και ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας που συμβαίνουν στον πλανήτη μας αυτή την εποχή. Τουλάχιστον 30 ανοιχτά μέτωπα υπάρχουν παγκοσμίως. Πριν λίγες μέρες είχαμε συγκρούσεις Αφγανών-Πακιστανών. Στο Σαχέλ, τη γεμάτη στέπες περιοχή νότια της Σαχάρας, ιδίως στο Μάλι, μαίνονται συγκρούσεις, Ισλαμιστές δρουν στη Νιγηρία, κυρίως σε βάρος Χριστιανών. Στο Σουδάν, που διασπάστηκε το 2011 και δημιουργήθηκε έτσι το Νότιο Σουδάν, υπάρχουν επίσης νέες συγκρούσεις. Το ίδιο και στο Νότιο Σουδάν. Δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν τελικά από ένα Σουδάν, ως το 2011, βρεθούμε σύντομα με τέσσερα Σουδάν! Αιθιοπία και Ερυθραία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Μοζαμβίκη, Μιανμάρ (τέως Βιρμανία), Ισημερινός είναι μερικές ακόμα εστίες σύγκρουσης. Εκείνο όμως που απευχόμαστε να συμβεί είναι η σύγκρουση Κίνας-Ταϊβάν. Ο Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, τέως Αρχηγός ΓΕΕΘΑ δήλωσε προχθές ότι «είμαστε στην έναρξη του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου». Αν γίνει κάτι και μεταξύ Κίνας-Ταϊβάν, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγηθούμε σ’ αυτόν…

ΥΓ 1. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν γνωστός μέχρι τον Β’ ΠΠ, ως «Μεγάλος Πόλεμος». Με τον Β’ ΠΠ ξεκίνησε η αρίθμηση.
ΥΓ 2. Δεν γνωρίζουμε ποιος θα λάβει το Νόμπελ Ειρήνης το 2026. Γνωρίζουμε όμως ποιος δεν πρέπει σίγουρα να το λάβει. Είναι κάποιος που το ορέγεται πολύ και είναι γνωστός σε όλους. Το όνομά του; Ντόναλντ Τραμπ…