Μιχάλης Στούκας

Βέβαια, πριν λίγες μέρες, ο κύριος Λαβρόφ αναφέρθηκε και σε γεγονότα που έγιναν το 1921: «Το 1925 γιορτάσαμε την 105η επέτειο από την αναγνώριση της κυβέρνησης της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης από τη Σοβιετική Ρωσία. Δεν περιοριστήκαμε στην αναγνώριση αλλά παρείχαμε και υλική βοήθεια, όπλα και πυρομαχικά». Επίσης έκανε λόγο για μια «ένδοξη σελίδα στρατηγικής συνεργασίας» για τη Ρωσία και την Τουρκία. Πρόκειται για γεγονότα πολύ γνωστά, σε όσους δεν φορούν κόκκινα γυαλιά, τα οποία το protothema.gr με άρθρο το 2017 είχε αναδείξει (ίσως ήταν το πρώτο σχετικό άρθρο στο ίντερνετ). Τότε βέβαια είχαμε κατηγορηθεί σφοδρά από ορισμένους. Σταδιακά, το θέμα αναδείχτηκε και από άλλα ΜΜΕ. Για 105 σχεδόν χρόνια, επισήμως η Ρωσία δεν παραδεχόταν τίποτα. Η παραδοχή Λαβρόφ είναι η πρώτη και σαφώς η πιο σημαντική, καθώς γίνεται από έναν υψηλόβαθμο Ρώσο αξιωματούχο, στενότατο συνεργάτη του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Θα γράψουν βέβαια κάποιοι για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην εκστρατεία της Ουκρανίας το 1919. Θα πρέπει όμως να σκεφτούν τη δύσκολη θέση που βρισκόταν η Ελλάδα τότε, έχοντας πολλά «ανοιχτά μέτωπα» στις εθνικές διεκδικήσεις και τις πιέσεις που δεχόταν από τους Συμμάχους. Εκ των υστέρων, σχεδόν όλοι συμφωνούμε ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην εκστρατεία της Ουκρανίας ήταν λανθασμένη. Είναι εύκολο να κάνουμε τους μετά Χριστόν προφήτες όμως. Υπήρξε στη συνέχεια και μια προσπάθεια μεσολάβησης των μπολσεβίκων μέσω του Γιάνη (με ένα νι) Κορδάτου, προς την ελληνική κυβέρνηση, μετά την παλινόρθωση του Κωνσταντίνου Α’, η οποία όμως δεν ευοδώθηκε. Το βασικό είναι ότι αν οι Σοβιετικοί δεν έδιναν τεράστια βοήθεια στον Κεμάλ, αυτός θα βρισκόταν σε δεινή θέση και μάλλον η ιστορία θα είχε γραφτεί αλλιώς. Και για όσους επιμένουν, στην εκστρατεία της Ουκρανίας το 1919, η Ελλάδα έχασε πηγαίνοντας κόντρα στη Ρωσία. Τι κέρδισε όμως από τη συμμετοχή 1.000 εθελοντών, που πολέμησαν στο πλευρό του τσάρου στον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-1856); Απολύτως τίποτα. Περισσότερα, σε άρθρο αυτό το Σαββατοκύριακο.

Ας φύγουμε όμως από το παρελθόν και ας έρθουμε στο σήμερα. Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και απειλείται ευθέως από την Τουρκία, χώρα η οποία κατέχει, παράνομα το 1/3 της Κύπρου από το 1974. Κατά τον κύριο Λαβρόφ, θα έπρεπε να τηρήσει ουδέτερη στάση όταν έγινε η ρωσική εισβολή, γιατί περί εισβολής πρόκειται, στην Ουκρανία. Αν συνορεύαμε με το Λουξεμβούργο και το Λιχτενστάιν, θα συμφωνούσα. Για τα όπλα τα οποία έστειλε η Ελλάδα στην Ουκρανία, έκανε εκτενή αναφορά ο κύριος Λαβρόφ. Στοχεύοντας στο συναίσθημα των Ελλήνων, ανέφερε ότι οι «κακοί» Ουκρανοί τα χρησιμοποιούν και εναντίον Ελλήνων που ζουν εδώ και αιώνες στη νότια Ρωσία. Μήπως θυμάται ο κύριος Λαβρόφ πώς συμπεριφέρθηκε ο Στάλιν στους Έλληνες της ΕΣΣΔ τη δεκαετία του 1930; Πόσες εκατοντάδες χιλιάδες εκτελέστηκαν ή εκτοπίστηκαν στα πολυτελή θέρετρα, γνωστά ως γκουλάγκ και σε άγνωστα μέρη; Ζήτησαν ποτέ ένα «συγγνώμη» η ΕΣΣΔ ή η Ρωσία για το έγκλημα αυτό; Τώρα θυμήθηκε ο κύριος Λαβρόφ τους Έλληνες που ζουν εδώ και αιώνες στη χώρα του; Για τα όπλα που έστειλε η Ελλάδα στην Ουκρανία έχω διαβάσει πάρα πολλά. Ορισμένοι με απίστευτη σιγουριά, γράφουν ότι άδειασαν τα νησιά του Αιγαίου για να μεταφερθούν όπλα στην Ουκρανία. Αλήθεια, πώς το γνωρίζουν; Κατάσκοποι είναι; Το να επαναλαμβάνουν κάποιοι άκριτα, δημοσιεύματα, σχόλια από τα σόσιαλ μίντια ή ακόμα και από απόστρατους αξιωματικούς δεν είναι δείγμα σοφίας…

Όσο γι’ αυτά που γράφει ο κύριος Λαβρόφ, ότι η Ελλάδα διέκοψε μια άριστη σχέση και συνεργασία δεκαετιών, δεν νομίζω ότι ευθύνεται η χώρα μας γι’ αυτό. Η Ελλάδα ήταν η πλέον φιλορωσική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πήρε επανειλημμένα θέση υπέρ της Ρωσίας και κατηγορήθηκε από τους εταίρους γι’ αυτό, περίπου ως «δούρειος ίππος» της Μόσχας στην ΕΕ. Όταν η Ρωσία αποφάσισε να εισβάλει στην Ουκρανία, η Ελλάδα έκανε τις επιλογές της. Από πού προκύπτει τώρα ότι το 72% των Ελλήνων επιθυμούσε η χώρα μας να παραμείνει ουδέτερη στη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας; Σε κάθε περίπτωση, πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, ο Βλάντιμιρ Πούτιν και οι συν αυτώ πήραν τις αποφάσεις τους. Μάλλον, τα πράγματα δεν του «βγήκαν» όπως ακριβώς περίμενε. Οι ίδιοι οι Ρώσοι παραδέχονται πλέον, ότι περίπου 155.000 στρατιώτες τους έχουν χάσει τη ζωή τους στον πόλεμο με την Ουκρανία. Αν και, σύμφωνα πάντα με τη Ρωσία, το 1/3 από αυτούς ήταν εθελοντές, 100.000 νεκροί δεν είναι καθόλου μικρός αριθμός. Οι δυτικές πηγές ανεβάζουν το νούμερο αυτό σε 200.000-500.000. Η κατάσταση έχει φτάσει σε αδιέξοδο και ο Πούτιν, περίπου λέει: «Δώστε μου όλο το Ντονμπάς και τελειώσαμε». Το βέβαιο είναι ότι τα όνειρά του για ανασύσταση της ρωσικής αυτοκρατορίας, μετατράπηκαν σε εφιάλτες. Αν εξαιρέσουμε τον εμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας και τους εγκληματικούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ σε βάρος της Σερβίας, η ειρήνη στην Ευρώπη είχε διατηρηθεί από το 1945 ως το 2022. Ο Βλάντιμιρ Πούτιν φρόντισε να επαναφέρει τον πόλεμο στη «Γηραιά Ήπειρο». Εκεί βέβαια, δεν είχε να αντιμετωπίσει κάποιους μεμονωμένους αντιπάλους, οι οποίοι συνήθως αυτοκτονούν πέφτοντας από ψηλά κτίρια ή πεθαίνουν δηλητηριασμένοι από φαγητά που περιέχουν και κάποια περίεργα χημικά στοιχεία ή ισότοπά τους… Τραγικές συμπτώσεις βέβαια, στις οποίες η ρωσική κυβέρνηση δεν έχει καμία εμπλοκή… Η Ρωσία, με την εισβολή στην Ουκρανία βρέθηκε αντιμέτωπη με όλη σχεδόν την Ευρώπη. Αυτό, ο ισόβιος Ρώσος ηγέτης δεν το είχε προβλέψει… Λάθος που το πλήρωσε όχι μόνο αυτός, αλλά και κάποιες δεκάδες χιλιάδες που σκοτώθηκαν, όπως και οι εκατοντάδες χιλιάδες συγγενείς τους, που κλαίνε γι’ αυτούς.

Όσο για τον όψιμο έρωτα της Ρωσίας με την Τουρκία, μήπως θυμάται ο κύριος Λαβρόφ τι έγινε στις 24 Νοεμβρίου 2015; Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη κατέρριψαν ένα ρωσικό SU-24 στα ρωσοτουρκικά σύνορα, χωρίς προφανή λόγο. Ο πιλότος του αεροσκάφους σκοτώθηκε και οι δύο χώρες, μετά τη σοβαρή διπλωματική κρίση που προκλήθηκε είχαν τεταμένες σχέσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα. Περασμένα-ξεχασμένα κύριε Λαβρόφ; Περασμένα-ξεχασμένα και οι πόλεμοι Ρωσίας-Οθωμανών; Κατέρριψε ποτέ η Ελλάδα ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος; Ποιοι ήταν τα θύματα από τα Ορλοφικά που η Ρωσία υποκίνησε; Μήπως οι Έλληνες που αφέθηκαν στην τύχη τους και σφαγιάστηκαν, από Αλβανούς κυρίως, αλλά και από Τούρκους. Ας μην αναφέρω περισσότερα, υπάρχει άρθρο μου (24/11/2024) με 500+ σχόλια για τη στάση της Ρωσίας απέναντι στην Ελλάδα από τα Ορλοφικά μέχρι σήμερα…

Όπως βλέπω και στα σχόλια, υπάρχουν αρκετά ρωσόφιλοι στην Ελλάδα. Αναφαίρετο δικαίωμά τους. Η έκφραση ελεύθερης γνώμης στην Ελλάδα, δεν ποινικοποιείται… Για ρωσοφοβικούς κ.λπ. που κάνει μνεία ο κύριος Λαβρόφ, ας μην ξεχνά ότι η χώρα του προκαλεί προβλήματα και με τη στάση της απέναντι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις βλέψεις της στο Άγιο Όρος. Ας πάψουν κάποιοι να οραματίζονται ανασύσταση αυτοκρατοριών. Όλα τότε θα είναι πολύ πιο ήρεμα και ειρηνικά, όπως αρμόζει στον πολιτισμένο κόσμο το 2026…

ΥΓ. Κλείνοντας δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε μία ανάρτηση της κυρίας Καρυστιανού, με δύο κραυγαλέα λάθη. Κι αν το «τουρκολυβικό» (αντί για το σωστό, τουρκολιβυκό»), το έχω δει και σε πιο επίσημα έγγραφα, τη λέξη «τεμενάδα» και μάλιστα σε εισαγωγικά, δεν την έχω ξαναδεί. Η τεμενάδα κλίνεται κατά το «καμινάδα»; Η λέξη είναι τεμενάς (ο), αρσενικό, που παράγεται από το τουρκικό temenna. Άρα είναι ο τεμενάς, οι τεμενάδες…Εννοείται, ότι το ίδιο σχόλιο θα έκανα για ανάλογα σοβαρά λάθη σε ανάρτηση οποιουδήποτε πολιτικού αρχηγού ή υποψήφιου πολιτικού αρχηγού…