Μιχάλης Στούκας

Για την απαγωγή του Νικολά Μαδούρο με τις πιτζάμες και της συζύγου του Σίλια Φλόρες έγινε πολύς λόγος. Ο πρέσβης των Η.Π.Α. στον Ο.Η.Ε. Μάικ Γουόλτς τη δικαιολόγησε ως «επιχείρηση επιβολής του νόμου» η οποία διευκολύνθηκε από τον Αμερικανικό Στρατό, χαρακτηρίζοντας τον Μαδούρο «ναρκοτρομοκράτη»… Την ίδια ώρα, ο Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. Αντόνιο Γκουτέρες έλεγε ότι «οι ΗΠΑ δεν σεβάστηκαν τους Κανόνες του Διεθνούς Δικαίου». Φυσικά, η όλη επιχείρηση ήταν εν γνώσει του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ουσιαστικά προανήγγειλε επιβολή της κυριαρχίας των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και διαχείριση από τους Αμερικανούς των πετρελαίων της χώρας.

Οι Η.Π.Α. μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν παρέμβει όπως διαβάσατε σε χθεσινό άρθρο του protothema.gr περισσότερες από δέκα φορές, άμεσα ή έμμεσα σε διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Η περίπτωση Νοριέγκα (1990), δικτάτορα του Παναμά, που είχε όμως ανέβει στην εξουσία με τη βοήθεια της CIA είναι αυτή που παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την υπόθεση Μαδούρο. Το θέμα είναι ότι οι ΗΠΑ υπό τη διακυβέρνηση Τραμπ ξεφεύγουν από κάθε έννοια νομιμότητας. Με τη λογική «απαγάγω όποιον θεωρώ εχθρό των ΗΠΑ ή οτιδήποτε άλλο τον βαφτίσω» και τον δικάζω στις ΗΠΑ με τους δικούς μου νόμους, ο καθένας μας κινδυνεύει (θεωρητικά βέβαια)! Ο Τραμπ λειτουργεί με τη λογική (;) «κάνω ό, τι θέλω και δεν δίνω λόγο σε κανέναν». Οι πολιτικές του έχουν αρχίσει και γίνονται ιδιαίτερα επικίνδυνες. Πιθανότατα, ο Μαδούρο δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση και αυτό είναι ακόμα πιο οδυνηρό..

Και μετά τη μεταφορά του Μαδούρο και της συζύγου του στις ΗΠΑ ακολούθησε η πειρατεία σε δύο δεξαμενόπλοια που «συνδέονται με τη Βενεζουέλα». Εδώ, ρεσάλτα δεν έκαναν οι μούτσοι, όπως τραγουδούσε ο αξέχαστος Μάνος Λοΐζος σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, αλλά επίλεκτες στρατιωτικές μονάδες των ΗΠΑ. Τι διαφέρουν αυτά τα «ρεσάλτα» από τα ανάλογα των Χούθι της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα και των Σομαλών στα ανοιχτά του Κέρατος της Αφρικής πριν λίγα χρόνια; Αν δεν κάνω λάθος, οι ΗΠΑ συμμετέχουν σε διάφορες επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι! Είναι τραγικό για μία χώρα που θέλει να εμφανίζεται ως ο απόλυτος κυρίαρχος στον πλανήτη, ο ειρηνοποιός, ο «φάρος και θεματοφύλακας της Δημοκρατίας», να φτάνει στο επίπεδο των «Huthi rebels». Και, επιπλέον, θα αναλάβουν πλέον οι ΗΠΑ τη διαχείριση του πετρελαίου της Βενεζουέλας. Η δε διάδοχος του Μαδούρο, Ντέλσι Ροντρίγκεζ, αν είναι φρόνιμη, ίσως παραμείνει στον θώκο της. Διαφορετικά, κινδυνεύει να βρεθεί με το νυχτικό σε κάποιο… «κελί 33» φυλακών των ΗΠΑ.

Σημαντικότερο όλων όμως, για πολλούς και διάφορους λόγους, θεωρώ το θέμα της Γροιλανδίας. Πρόκειται για το μεγαλύτερο νησί του κόσμου, με έκταση πάνω από 2 εκ. τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στη Δανία ανήκει από το 1721. Η απροσδόκητη αξιοποίηση του νησιού από τους Συμμάχους κατά τον Β’ ΠΠ οδήγησε στη δημιουργία αεροπορικής βάσης των ΗΠΑ εκεί το 1951. Το 1979, η Γροιλανδία, στους αυτόχθονες Ινουίτ της οποίας οι Δανοί δεν φέρθηκαν με τον καλύτερο τρόπο, απέκτησε την αυτονομία της. Το 1985, οι Γροιλανδοί με δημοψήφισμα αποχώρησαν από την, τότε ΕΟΚ (νυν Ευρωπαϊκή Ένωση), ενώ η αυτονομία του νησιού έγινε μεγαλύτερη μετά το 2009. Ανήκει μεν στη Δανία αλλά είναι αυτόνομη περιοχή της. Φυσικά το ενδιαφέρον του Τραμπ, που είχε εκδηλωθεί για πρώτη φορά το 2019 δεν είναι τυχαίο. Η στρατηγική θέση της Γροιλανδίας με τους μόλις 57.000 κατοίκους, αλλά κυρίως, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τις σπάνιες γαίες, που φαίνεται ότι διαθέτει το νησί, την κάνουν πραγματικά περιζήτητη. Λίγο πριν ολοκληρώσουμε το άρθρο διαβάσαμε και για προσφορά του Τραμπ στους Γροιλανδούς, από 10.000$ ως 100.000$, προκειμένου να δεχτούν να ενταχθούν στις Η.Π.Α. Αρχίζει έτσι μια επικίνδυνη ιστορία: «Πόσα θέλετε για να σας εξαγοράσω»; Κάπως έτσι πήραν και την Αλάσκα οι Η.Π.Α. από τη Ρωσία, που βρισκόταν σε δεινή οικονομική θέση(έδωσαν 7,2 εκ. δολάρια το 1867).

Φυσικά, οι Γροιλανδοί, που δεν θέλουν να γίνουν πολίτες των ΗΠΑ (έχουν άλλωστε οδυνηρή εμπειρία από τους Αμερικανούς, δείτε σχετικά με το τι έγινε στη Θούλη το 1968) έχουν ξεχάσει οποιαδήποτε σκέψη ανεξαρτησίας τους από τη Δανία, αυτό θα έστελνε το νησί κατευθείαν στις ΗΠΑ, ενώ και οι Δανοί θυμήθηκαν ξαφνικά ότι είναι πρωτάκουστο, μια χώρα του ΝΑΤΟ να απειλεί μια άλλη. Δεν γνωρίζουν ότι μία σύμμαχός τους στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα απειλείται από μια άλλη χώρα σύμμαχό τους στο ΝΑΤΟ, την Τουρκία, με casus belli εδώ και 30 χρόνια; Δεν γνωρίζουν ότι εδώ και 50 τουλάχιστον χρόνια με μικρά διαλείμματα, πάνω από το Αιγαίο διεξάγονται πραγματικές αερομαχίες και ότι κάποια νέα παιδιά, ήρωες Έλληνες, έχουν χάσει τη ζωή τους στον ακήρυχτο πόλεμο Ελλάδας-Τουρκίας; Για την Κύπρο, που δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, βέβαια, αλλά εταίρος τους στην Ε.Ε., ξέρουν ότι το 1/3 της κατέχεται, παράνομα από την Τουρκία, μετά την εισβολή του 1974; Κάθε φορά που η Ελλάδα διαμαρτύρεται στο ΝΑΤΟ ή και την ΕΕ για προκλητικές τουρκικές δηλώσεις και ενέργειες εισπράττει στερεότυπα την απάντηση «ψυχραιμία, συζητήστε η Τουρκία είναι σημαντική χώρα» κ.λπ.

Τι να συζητήσουμε με τους Τούρκους; Πόσα νησιά, θα τους δώσουμε; Εδώ η γειτονική χώρα έχει κλείσει τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης (Πριγκιποννήσων) από το 1971 και χρησιμοποιεί το, παράνομο κλείσιμό της ως διαπραγματευτικό χαρτί για παράλογες αξιώσεις (π.χ. εκλογή μουφτήδων στη Θράκη). Να καθίσουμε σ’ ένα τραπέζι για να της δώσουμε εδάφη μας; Το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ περί συλλογικής άμυνας ισχύει στην περίπτωση ΗΠΑ-Δανίας; Αν ο Τραμπ ξεφύγει και επιτεθεί στη Γροιλανδία, θα πρέπει να πάνε Έλληνες στρατιώτες για να προστατεύσουν τους Ινουίτ (Εσκιμώους) της Γροιλανδίας; Θα έστελνε η Δανία στρατιώτες στην Ελλάδα για να υπερασπιστούν τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ψυχραιμία, φίλοι Δανοί, συζητήστε το θέμα με τον κύριο Τραμπ, τον «ζόρικο» Τζ. Ντ. Βανς και τον Μαρκ Ρούμπιο. Η ιστορία εκδικείται και τιμωρεί…

Εννοείται ότι είμαι ριζικά αντίθετος σε προσάρτηση της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ, αφού οι κάτοικοί της και η Δανία στην οποία ανήκει δεν το συζητούν καν. Έχουμε βαρεθεί όμως νομίζω όλοι, την υποκριτική και επαμφοτερίζουσα στάση των Ευρωπαίων στα ελληνοτουρκικά. Ελπίζω τώρα να δείξουν μεγαλύτερη κατανόηση στις ελληνικές διαμαρτυρίες… Το Brexit, για το οποίο φαίνεται ότι και οι ίδιοι οι Βρετανοί έχουν μετανιώσει ήταν ένα πλήγμα για την Ενωμένη Ευρώπη. Με τα όποια προβλήματα και τις ιδιορρυθμίες τους, οι Βρετανοί όταν δεν κάνουν τον πορτ-παρόλ των Αμερικανών είναι πολύτιμοι για τη «Γηραιά Ήπειρο» με την οποία έχουν άλλωστε δεσμούς αιώνων. Ελπίζω τέλος, η κυρία Ούρσουλα και οι υπόλοιποι στις Βρυξέλλες να κατάλαβαν ότι υπάρχουν σοβαρότατα γεωπολιτικά ζητήματα, στα οποία η ΕΕ ήταν απούσα, καθώς έδινε ύψιστη σημασία στα δεμένα καπάκια των πλαστικών μπουκαλιών και στα χάρτινα καλαμάκια...

Κλείνω, με την εν ψυχρώ δολοφονία μιας 37χρονης στη Μινεάπολη της Μινεσότα των ΗΠΑ από πράκτορες (;) της ICE. Είδα το βίντεο, διάβασα σχεδόν όλα τα σχόλια και θα εκφράσω ευθαρσώς την άποψή μου. Πρόκειται, το ξαναγράφω, για εν ψυχρώ δολοφονία. Με κυνισμό και αναλγησία, ένας «πράκτορας» της ICE πυροβολεί τη Ρενέ Νικόλ Γκουντ, μητέρα τριών παιδιών και τη σκοτώνει. Οι εμπειρογνώμονες του πληκτρολογίου έβγαλαν το συμπέρασμα ότι η 37χρονη επιχείρησε να πατήσει τον πράκτορα. Να το δεχτώ. Ο εκπαιδευμένος πράκτορας έπρεπε να την σκοτώσει; Δεν μπορούσε να ακινητοποιήσει το όχημα και να συλλάβει, με τους άλλους πράκτορες, την υποψήφια δολοφόνο του; Και ο γιατρός που επιχείρησε να βοηθήσει την 37χρονη, ακόμα κι αν υπήρχε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να ζει, γιατί απομακρύνθηκε; Δεν ήθελαν απλώς αίμα, ήθελαν νεκρή την άτυχη γυναίκα. Ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι η 37χρονη ήθελε να χτυπήσει τον «πράκτορα» να σκεφτούμε και κάτι άλλο. Μήπως η γυναίκα, βλέποντας 10 πάνοπλους πράκτορες σάστισε και έκανε λάθος κίνηση από την ταραχή της; Πόσοι από μας, ακόμα και σε απόλυτη ηρεμία, δεν έχουμε κάνει ένα λάθος με το τιμόνι; Οι χιλιάδες διαδηλωτές που βγήκαν στους δρόμους της πόλης διαμαρτυρόμενοι, μάλλον κάτι δείχνουν. Ο Τραμπ βέβαια επικρότησε τη δολοφονία και ανέφερε ότι οι Σομαλοί πρέπει να φύγουν από τη χώρα του γιατί «βρομάνε»! Αν το έλεγε Έλληνας πολιτικός αυτό, θα έφευγε κακήν κακώς στο εξωτερικό, αν είχε αποφύγει το λιντσάρισμα βέβαια… Το Άγαλμα της Ελευθερίας, μάλλον βρίσκεται στη θέση του ακόμα. Να τη χαίρεστε την «ελευθερία» σας και το «αμερικάνικο όνειρο». Live your myth in USA ladies and gentlemen…

ΥΓ. Καθώς από την αρχή του 2026 τα γεγονότα είναι πολλά και δυσάρεστα (ποιος έκανε ποδαρικό στη Γη το 2026, να μην τον ξαναφωνάξουμε) πέρασε στα ψιλά μια δήλωση του...πολιτικού μαθουσάλα Σαλί Μπερίσα για τον Έντι Ράμα: «Μετά τη Βενεζουέλα, έρχεται η ώρα του Αλβανού ναρκοδικτάτορα». Ευσεβείς πόθοι ή γνώση κάποιων πραγμάτων που αγνοούν οι υπόλοιποι;