Γιώργος Δ. Ανδρέου

Την, επιβεβαιωμένη και από την περίπτωση αυτή , ανεπαρκή ηγεσία της μείζονος αντιπολίτευσης – νυν και πρώην. Περιλαμβανομένης της σοβαρής, υποτίθεται, με κυβερνητικό παρελθόν και αυτάρεσκη «προοπτική».
Τις ανεύθυνες ευκαιριακές και επικίνδυνες κοινοβουλευτικές παραφυάδες της πολιτικής ζωής – δεξιά κι αριστερά - πατριδοκάπηλους, θεομπαίχτες, θρησκόληπτους, διαταραγμένους, εμμονικούς.

Τους πάσχοντες ανίατα από ζηλοφθονία και στερητικό σύνδρομο εξουσίας και δόξας, Σαμαρο – Καραμανλο - Τσίπραίους (κατά το: ουκ εα με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον – δεν με αφήνει να ηκυχάσω νίκη του Μιλτιάδη) .και τους διάφορους ανάξιους λόγου υποτακτικούς τους.

(η εσχάτως επανακάμψασα στην πολιτική ζωή, φαυλότητα του πάσχοντος παιδιόθεν από το ίδια στερητικά σύνδρομα Ευάγγελου του ευτραφούς, με ευκαιρία τη Συνταγματική αναθεώρηση, αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία).

Τους νεόκοπους αφελείς επίδοξους σωτήρες της πατρίδας, που θεωρούν πολιτική απήχηση την ευκαιριακή προβολή τους – για εκμετάλλευση - από τα πάσης φύσεως Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και «Κοινωνικής Δικτύωσης» (αληθώς κοινωνικής εξαπάτησης), λέγε με Καρυστιανού.

Μεγάλης μερίδας των προνομιούχων του πλούτου και των ΜΜΕ, απηνών και απροκάλυπτων πολέμιων του πρωθυπουργού προσωπικά, με τα ελεγχόμενα μέσα και τους εγκάθετους - δημοσιογράφους και «καλλιτέχνες».

Πολλούς, δυστυχώς για τόσο μικρή χώρα, πολίτες που συντάσσονται και ακολουθούν πειθήνια τους «ηγέτες». Ψεκασμένοι, κολλημένοι στο παρελθόν, εραστές της ανωμαλίας και του μπάχαλου, ανεύθυνοι, ανερμάτιστοι, μη έχοντες τίποτα να διακινδυνεύσουν και να χάσουν, τεμπέληδες, λάθρα βιούντες.

Το πρόβλημα είναι πως υπάρχουν και πολλοί πολίτες υπεύθυνοι, παραγωγικοί, προκομένοι, που για κάποιους λόγους, αυτοκαταστροφικά, τους ακολουθούν, τους χειροκροτούν. Πολίτες που αδιαφορούν όχι μόνο για το εθνικό και κοινωνικό, αλλά και για το δικό τους, προσωπικό, επαγγελματικό, οικογενειακό συμφέρον.

Είναι αδιανόητο αυτοί που μοχθούν και προκόβουν να μην βλέπουν και να μην προβληματίζονται για τις καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να έχει για τη χώρα, τη δουλειά, τα παιδιά και τα εγγόνια τους, το μέλλον, η ένταση με την γείτονα στο Αιγαίο. Πόση ζημιά θα κάνει, μια στιγμιαία εμπλοκή σε ουρανό ή θάλασσα, στον τουρισμό και την οικονομία. Το αποτέλεσμα των ανόητων φραστικών λεονταρισμών και της καλλιέργειας της έντασης, αυτό δηλαδή που προτείνουν, οι μωροφιλόδοξοι πολέμαρχοι του καναπέ. Τόσο μυαλό χρειάζεται για την απλή, απλούστατη, σκέψη αυτή;

Δεν μιλάμε, για γεωπολιτική στρατηγική, συμμαχίες, διεθνείς συσχετισμούς, δύσκολες και δυσνόητες έννοιες και παραμέτρους για το μέσο πολίτη. Αν και δεν χρειάζεται επιστημοσύνη για να κατανοηθούν οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν για τη χώρα την ταραγμένη αυτή περίοδο στη διεθνή σκηνή. Οι λεπτές ισορροπίες στους χειρισμούς και τις τοποθετήσεις.

Είναι απλή προπαίδεια, δεν είναι κβαντική μηχανική ούτε πυρηνική φυσική, το πόσο χρήσιμο και σκόπιμο είναι οι ηγεσίες των γειτονικών χωρών να συζητάνε, να συνδιαλέγονται, να λύνουν θέματα, ειδικά τα μικρά, τα τρέχοντα. Να διατηρούν δίαυλους επικοινωνίας. Να προτάσσουν τα κοινά συμφέροντα, τις συναλλαγές, τις συμπράξεις, τις διμερείς σχέσεις στην οικονομία, ειδικά στον τουρισμό, τη μεγάλη βιομηχανία μας. Να αποφεύγουν την ένσταση και τις εκατέρωθεν φραστικές επιθέσεις, που – ανακοίνωση στην ανακοίνωση - αυξάνουν τον κίνδυνο εμπλοκής, θερμού και ανεπανόρθωτα καταστροφικού επεισοδίου.

Διάλογο με διατήρηση, εννοείται, των πάγιων θέσεων του έθνους και παράλληλη αμυντική θωράκιση της χώρας.

Μήπως ήρθε η ώρα να αρχίσουν κάποιοι να βλέπουν την πολιτική με καθαρά συμφεροντολογικό μάτι; Να απεγκλωβιστούν από οικογενειακές και ιδεολογικοπολιτικές προκαταλήψεις, από το διχαστικό παρελθόν; Να σταθμίζουν και να συγκρίνουν πρόσωπα, καταστάσεις, προοπτικές, με κριτήρια οικονομικά; Να προτάσσουν τις κατακτήσεις τους και τη διακινδύνευση των προσωπικών τους συμφερόντων; Να κατανοήσουν πως η οικονομία είναι αλυσίδα, οι δραστηριότητες αλληλένδετες, τα δοχεία συγκοινωνούντα; Ο τουρίστας στις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα, το Ιόνιο καταναλώνει φρούτα, λαχανικά, δημητριακά, κρασιά , τυριά από την Πελοπόννησο, τη Στερεά, την Κρήτη, τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία, την ΄Ήπειρο, τη Θράκη.

Να απομονώσουν από τώρα τους αχρείους που δεν έχουν πρόβλημα να βλάπτουν τη χώρα τους στο βωμό της αλαζονικής μωροφιλοδοξίας τους.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος