Γιάννης Σερέτης

Αυτή τη φορά, είναι σαφές αυτό, ο Παναθηναϊκός δεν προσανατολίζεται σε παίκτες τύπου «Σάντσες». Η’ «Βιλένα». Για να είμαστε ακριβείς, δεν έχει κάνει και πολλές τέτοιου είδους μεταγραφές τα τελευταία χρόνια. Όμως αυτό που συμβαίνει σ’ αυτή τη μεταγραφική περίοδο έως τώρα είναι unique για τους Πράσινους. Στα 25 ο Ανδρέας Τεττέη, στα 24 ο Παύλος Παντελίδης, στα 21 ο Σωτήρης Κοντούρης και ο Σαντίνο Αντίνο. Στα 24 o Χάβι Λόπεθ της Οβιέδο που είναι ο πρώτος στόχος για τη θέση του αριστερού μπακ. Ολοι με προοπτική σπουδαία, αλλά με αμφίβολο «παρόν» για το αν μπορούν άμεσα να προσφέρουν πολλά στον Παναθηναϊκό. Παίκτες με τρεξίματα, ενέργεια, ένταση, ανεξάρτητα από το όποιο ταλέντο τους τεχνικά και την όποια ποδοσφαιρική ευφυΐα κουβαλά ο καθένας.

Καθ’ όλα αποδεκτός είναι αυτός ο προσανατολισμός για τον Παναθηναϊκό! Ειδικά αν αναλογιστούμε το κόστος παικτών όπως ο Μαξ (1,2 εκατ. Ευρώ ετησίως), ο Βιλένα, ο Βέρμπιτς, Όμως δεν αρκεί για να καταστεί και πάλι η ομάδα ανταγωνιστική για την κατάκτηση του τίτλου. Και μιας και γίνεται πολύς λόγος για τα 15 χρόνια χωρίς τίτλο ή τα 13 του Γιάννη Αλαφούζου χωρίς τίτλο, το πρόβλημα του Παναθηναϊκού σ’ αυτό το χρονικό διάστημα δεν είναι το «μηδέν πρωταθλήματα». Είναι ότι στα 15 τελευταία χρόνια το διεκδίκησε μόλις δύο φορές. Οσο πιο πολύ το διεκδικείς, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις για να το κατακτήσεις. Αυτό είναι το πρόβλημα, ότι ο Παναθηναϊκός πρέπει να ξαναγίνει μια ομάδα που θα μάχεται μέχρι τέλους. Και για να το κάνει αυτό, δεν αρκεί το ταλέντο. Χρειάζονται και παίκτες με προσωπικότητα, ποιότητα, κίνητρα, ναι και πείρα!

Εχει πρόσφατα τέτοια παραδείγματα ο Παναθηναϊκός. Ο Χουάνκαρ, ο Ρουμπέν Πέρεθ, ο Μπερνάρ, ο Παλάσιος, ο Μάγκνουσον, ο Γκατσίνοβιτς όταν τον επέλεξε ο Γιοβάνοβιτς, ο Μλαντένοβιτς, ο Αράο, ο Τζούρισιτς, ήταν όλοι παίκτες άνω των 27 ετών, αλλά όχι και… 33-34. Και όλοι τους προσέφεραν στον Παναθηναϊκό, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο. Ηταν, όταν αποκτήθηκαν, επιπέδου «ανταγωνιστικού» Παναθηναϊκού. Οι Πράσινοι, λοιπόν, καλούνται να βρουν και τέτοιους παίκτες. Από εφέτος για του χρόνου, κυρίως το καλοκαίρι, όταν θα γίνει και η μεγάλη αλλαγή στο ρόστερ τους.

Προς το παρόν, κατά τη διάρκεια της τρέχουσας μεταγραφικής περιόδου, εκτός από τον 31χρονο Λούκας Τσάβες που ήταν μια πολύ έξυπνη κίνηση για έξι μήνες ώστε να αξιολογήσει ο Μπενίτεθ τον ίδιο και τον Λαφόν μέχρι τον Μάιο (αμφότεροι δανεικοί) και να δει τι θα κάνει με τον Οδυσσέα Βλαχοδήμο το καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός, οι Πράσινοι προχωρούν στη λογική της ανανέωσης και του φρεσκαρίσματος με νεαρούς. Η μοναδική θέση που… απομένει για να πάρουν κάποιον… πολύ έτοιμο είναι αυτή στην οποία «πονούν» περισσότερο. Αυτή του «οκταριού». Μια μεταγραφή στην οποία χρονικά θα έπρεπε να έχει δοθεί προτεραιότητα, καθώς το οξύτερο αγωνιστικό ζήτημα ενός ούτως ή άλλως προβληματικού συνόλου εντοπίζεται στο έλλειμμα δημιουργικότητας, ποιότητας και έντασης στη μεσαία γραμμή του. Εκεί όπου το καλοκαίρι αναμένονται ακόμα περισσότερες αλλαγές και προσθήκες.

Μέχρι το καλοκαίρι όμως; Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να επιτρέψει την εξέλιξη της εφετινής σεζόν σε μια «δοκιμαστική» για το ρόστερ χρονιά! «Εχασε» τον καλύτερο φορ της (Ντέσερς), πούλησε σωστά τον πλέον βασικό εξτρέμ της (Τετέ), περιμένει Πελίστρι, Τεττέη, Παντελίδη (είναι έτοιμος και ο Ρενάτο Σάντσες παρεμπιπτόντως, να δούμε τι θα δούμε…) και έχει πρόγραμμα - «βουνό» στον επόμενο μήνα, όπως και όλοι οι «μεγάλοι».

Καθοριστικός για την ατμόσφαιρα στο περιβάλλον του Παναθηναϊκού είναι ο προημιτελικός Κυπέλλου της Τετάρτης με τον Αρη, ώστε να παραμείνει ανοιχτή η προοπτική του τελικού, παίζοντας διπλό η ημιτελικό εναντίον Ολυμπιακού ή ΠΑΟΚ στον επόμενο γύρο.

Ο Παναθηναϊκός έχει στο τέλος του μήνα Φερεντσβάρος και Ρόμα στο Europa League, όπου χρειάζεται έναν βαθμό για να «κλειδώσει» την πρόκριση και στο πρωτάθλημα παίζει διαδοχικά με: Πανσερραϊκό (εντός), ΑΕΚ (εκτός), Ατρόμητο (εκτός) και Κηφισιά (εντός). Και είναι ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο σε όλα αυτά τα παιχνίδια!