Γιάννης Σερέτης

Ειλικρινά, τι θα γίνει στην υπόθεση του Φώτη Ιωαννίδη, δεν μπορεί να προβλεφθεί. Κι ας θεωρούμε όλοι πως τελικά θα πωληθεί. Είτε στην Σπόρτινγκ Λισσαβώνας που μοιάζει πιο κοντά την τελευταία εβδομάδα, είτε σε κάποιο άλλο «αουτσάιντερ» που θα μπει στην τελική ευθεία με σπριντ και περισσότερο χρήμα (Λιντς, Πόρτο, άλλη ομάδα…). Όταν ο Γιάννης Αλαφούζος έχει απορρίψει προσφορά άνω των 30 εκατ. Ευρώ (πέρυσι) από την Premier League για τον Ιωαννίδη όταν βλέπει εφέτος ότι η υπομονετική τακτική του Παναθηναϊκού είχε θετικό αποτέλεσμα στην πώληση του Βαγιαννίδη (η Σπόρτινγκ ξεκίνησε από 6 εκατ. Ευρώ και κατέληξε στα… 14), όλα είναι ανοιχτά.

Προφανώς εδώ και μέρες έχει αρχίσει η παρτίδα πόκερ, μετά την πρόταση των Πορτογάλων για 21+5 εκατ. Ευρώ. Και θα συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι το Σάββατο, δεδομένου ότι ο Παναθηναϊκός θέλει το… 25άρι του "net". Συνήθως σ’ αυτές τις περιπτώσεις η χρυσή τομή βρίσκεται κάπου στη μέση, μα ο Αλαφούζος είναι απρόβλεπτος. Συνεπώς, ας κρατήσουμε μια πισινή. Το γεγονός, πάντως, πως ο ίδιος ο μεγαλομέτοχος είναι εδώ και καιρό δεκτικός στο ενδεχόμενο πώλησης (και όχι απόλυτος, όπως πέρυσι) και ο Ιωαννίδης είναι πολύ πιο «ζεστός» για τη μεταγραφή του συγκριτικά με το περυσινό καλοκαίρι, γέρνουν τη ζυγαριά φανερά προς το «αντίο».

Ολη αυτή η κουβέντα θα έπρεπε να έχει τελειώσει εδώ και πολλές μέρες για τον Παναθηναϊκό και τον παίκτη. Δηλαδή να έχει ληφθεί οριστική απόφαση για την πώλησή του, εφόσον το ποσό είναι μεγαλύτερο των 20 εκατ. Ευρώ ούτως ή άλλως. Είναι μια οικονομική κλίμακα… εντελώς τελείως αποδεκτή για το σημερινό status του Φώτη, είναι μια «δίκαιη» τιμή, για μην πούμε ότι είναι και πολύ συμφέρουσα για τους Πράσινους. Όπως «δίκαιη» ήταν και η τιμή για τον Βαγιαννίδη, ο οποίος διαγράφει από χρόνο σε χρόνο ανοδική πορεία (εν αντιθέσει με το περυσινό «πισωγύρισμα» του Ιωαννίδη), αλλά είναι… δεξιός μπακ και όχι φορ σαν τον Φώτη. Ως γνωστόν, οι φορ πληρώνονται ακριβότερα. Και για να πάμε παρακάτω, το βασικό ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό είναι ποιους θα πάρει αντί του Φώτη. Διότι θα πάρει δύο επιθετικούς! Τουλάχιστον αυτός είναι ο στόχος…

Περιθώρια πολλά για τρία deals στην επιθετική γραμμή δεν υπάρχουν. Η μεταγραφική περίοδος λήγει στις 12 Σεπτεμβρίου, αλλά για τους «ευρωπαίους» ουσιαστικά ολοκληρώνεται το βράδυ της προσεχούς Τρίτης. Διότι τότε λήγει η προθεσμία της UEFA για τις λίστες των ομάδων που συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Συνεπώς το μυαλό του Παναθηναϊκού πρέπει να είναι αυτές τις μέρες όχι τόσο στο αν θα πάρει 2-3 περισσότερα εκατομμύρια ευρώ από την πρωταθλήτρια Πορτογαλίας που θα είναι παρούσα στη League Phase του Champions League (στο τρίτο γκρουπ δυναμικότητας, μαζί με τον Ολυμπιακό), όσο στο κλείσιμο των συμφωνιών με τους… επόμενους επιθετικούς.

Το λέμε αυτό διότι αν πωληθεί ο Φώτης, οι απαιτήσεις από τον «βασικό» επόμενο θα είναι τεράστιες. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να πάει να πάρει έναν «Σφιντέρσκι» για Νο 1. Ούτε έναν «Μοχάμεντ» που έχει μέσο όρο περίπου ένα γκολ ανά τέσσερα ματς από το 2018 έως και το 2025 διαδοχικά σε Ζάμαλεκ, Γαλατά και Ναντ. Ο Νο 1 φορ του Παναθηναϊκού αν φύγει ο Φώτης πρέπει να έχει ISO βαρβάτου σκόρερ. Δεν χωρούν «στοιχήματα» και αμφιβολίες σ’ αυτή τη μεταγραφή. Ο νέος φορ που θα προορίζεται για «βασικός» πρέπει να έχει βιογραφικό αυθεντικού γκολτζή, να είναι «σεσημασμένος» σκόρερ κι ας μην κάνει τόσο καλά… άλλες δουλειές που κάνει ο Φώτης μέσα στο γήπεδο.

Eύκολο να το... λέμε και να το γράαφουμε, αλλά στην πράξη είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο για τον Παναθηναϊκό, παρότι χρήμα θα έχει στη διάθεσή του! Είναι στενό το χρονικό πλαίσιο. Πρέπει να βρει έτοιμο παίκτη. Και δεν έχει περιθώριο λάθους για τον βασικό του επιθετικό, διότι το πρόβλημα στο γκολ «φωνάζει». Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες...