Γ. Χ. Παπαγεωργίου

Ο περιορισμός των δύο αυτών χωρών και ο έλεγχος των ενεργειακών αποθεμάτων τους, τον οποίο επιδιώκουν οι ΗΠΑ, αν το πετύχουν θα καταστήσει ακριβότερο το κόστος για την Κίνα, που ήταν βασικός αγοραστής, ενώ δυσκολεύει και τις κινήσεις των μη δυτικών χωρών για συστήματα πληρωμών του πετρελαίου και άλλων βασικών εμπορευμάτων σε άλλα νομίσματα, πέραν του δολαρίου.

Σε έναν κόσμο όπου το πολυτιμότερο εργαλείο σήμερα είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη, η ενέργεια για την τροφοδοσία των τεράστιων data centers που απαιτούνται είναι καθοριστικός παράγοντας.

Η ΤΝ δεν είναι μόνο οικονομικό εργαλείο, αλλά και γεωπολιτικό και στρατιωτικό. Συστήματα ΤΝ χρησιμοποιήθηκαν για την αμερικανική επίθεση στο Ιράν, προκειμένου να συντονιστούν χτυπήματα σε χιλιάδες στόχους μέσα σε λίγες ώρες.

Οπως αποκάλυψαν οι «Financial Times», το αμερικανικό Πεντάγωνο χρησιμοποιεί το Maven Smart System της Palantir και το Claude της Anthropic για να αναλύσει και να αξιολογήσει σε πραγματικό χρόνο τα δεδομένα για τα χτυπήματα στο Ιράν.

Με τα εργαλεία αυτά χτυπήθηκαν 20.000 στόχοι μέσα σε λίγα 24ωρα, ενώ στο παρελθόν σε ανάλογες εκστρατείες, όπως εκείνη κατά του ISIS, χτυπήθηκαν 2.000 στόχοι μέσα σε έξι μήνες.

Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα ποιος ευθύνεται για «λάθος», όπως χαρακτηρίζεται, χτύπημα στο σχολείο της Μινάμπ, όπου σκοτώθηκαν 168 άνθρωποι, τα περισσότερα κορίτσια 7-12 ετών. Ηταν άνθρωπος ή μηχανή που καθοδήγησε το πλήγμα; Εκτός κι αν δεν ήταν λάθος, κάτι που είναι απλώς αδιανόητο.

Είναι ειρωνεία ή ύβρις το γεγονός ότι η εταιρεία ΤΝ επέλεξε για όνομα την ελληνική λέξη Anthropic;

Ενα διαφημιστικό κόλπο για να προβληθεί αυτό ακριβώς που λείπει, ο άνθρωπος, από την Τεχνητή Νοημοσύνη, όπως οι αλήστου μνήμης διαφημίσεις των τσιγάρων που πρόβαλλαν υποσυνείδητα μηνύματα με εικόνες φύσης και ευεξίας, για να καλύψουν το γεγονός ότι διαθέτουν στο εμπόριο συσκευασμένη θανατηφόρα νόσο;

Το βασικό καύσιμο της ΤΝ και των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων (LLM), όπως το Claude της Anthropic που χρησιμοποιήθηκε κατά του Ιράν, είναι η ενέργεια, διότι απαραίτητη για τη λειτουργία τους είναι η ανάγνωση και επεξεργασία τεράστιων ποσοτήτων δεδομένων.

Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα λειτουργούν ως μια «μηχανή πρόβλεψης λέξεων» που έχει εκπαιδευτεί πάνω σε ασύλληπτες ποσότητες κειμένου, ώστε να μάθει στατιστικά μοτίβα της γλώσσας και του πραγματικού κόσμου. Κατά την εκπαίδευση, δισεκατομμύρια παράμετροι ρυθμίζονται ξανά και ξανά πάνω σε υπερυπολογιστικά συστήματα, διαδικασία που απαιτεί τεράστια υπολογιστική ισχύ και άρα τεράστια ηλεκτρική ενέργεια και ψύξη στα data centers.

Η ενέργεια και ο αποκλεισμός της Κίνας από αυτήν είναι από τους βασικούς αμερικανικούς στόχους, όπως και η επιβεβαίωση του δόγματος των ΗΠΑ ότι το δυτικό ημισφαίριο είναι στη δική τους σφαίρα επιρροής, επομένως και η Μέση Ανατολή, και δεν θα επιτρέψουν σε αυτό κράτη-αντιπροσώπους των αντιπάλων.

Ασφαλώς σημαντικό ρόλο διαδραματίζει το Ισραήλ, για το οποίο το Ιράν είναι υπαρξιακός κίνδυνος και, αν πιστέψουμε όσα μεταδίδουν δυτικά μέσα ενημέρωσης (γιατί σε καιρό πολέμου η αλήθεια είναι απροσπέλαστη), εκείνο «έσπρωξε» ένα βήμα παραπέρα τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Η ερμηνεία ότι η στρατηγική των ΗΠΑ είναι επιλογή του προέδρου της χώρας Ντόναλντ Τραμπ και απότοκο της προσωπικότητάς του παραγνωρίζει πολλές παραμέτρους.

Το βασικότερο είναι ότι ο χαρακτηρισμός της Κίνας ως στρατηγικού αντιπάλου των ΗΠΑ αποτελεί κεντρική επιλογή, την οποία ασπάζονται και τα δύο μεγάλα κόμματα. Οι σχετικές αναφορές υπάρχουν διαχρονικά στα κείμενα της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας - και επί Τζο Μπάιντεν.

Μπορεί επί Τραμπ το διεθνές δίκαιο να παραμερίστηκε -κάτι που συνιστά κίνδυνο για τη διεθνή κοινότητα και ειδικά για μικρές χώρες όπως η Ελλάδα-, αλλά είναι αμφίβολο ότι μια ενδεχόμενη άλλη κυβέρνηση στις ΗΠΑ στο μέλλον θα έχει διαφορετική στρατηγική για την Κίνα, τη Μέση Ανατολή, αλλά και για την Αφρική και τη Λατινική Αμερική.

Ισως τα μέσα να είναι διαφορετικά χωρίς πόλεμο άνευ προειδοποίησης, αλλά ο τελικός στόχος πιθανότατα θα είναι παρόμοιος.

Το καθησυχαστικό, μέχρι στιγμής, είναι ότι η Κίνα δεν αντιδρά, αλλά για πόσο και μέχρι ποιου σημείου θα συνεχιστεί αυτό;

Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή στο μέλλον, τα βιβλία της Ιστορίας δεν θα αναφέρουν όσα ζούμε σήμερα στο κεφάλαιο για τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το ελπίζουμε, αλλά δεν μπορούμε και να το αποκλείσουμε.