Δημήτρης Τσορμπατζόγλου

Πόσο δίκαιος τελικός για τους ασπρόμαυρους Βορρά και νότου, σε μία ιστορική συνάντηση που θα έπρεπε να γίνει στο μεγαλύτερο στάδιο της χώρας, αλλά γι ακόμη μία φορά καταφέρνουμε και το στέλνουμε στο μικρό Πανθεσσαλικό. Στα 100 τους χρόνια (οκ το 1925 ο ΟΦΗ και 1926 ο ΠΑΟΚ) θα δώσουν ένα πολύ μεγάλο ματς, ίσως στην πιο αληθινά μεγάλη γιορτή του ελληνικού ποδοσφαίρου εδώ και πολλά-πολλά χρόνια, λόγω της τεράστιας εκτίμησης και σεβασμού που τρέφουν οι Μακεδόνες για τους Κρητικούς αλλά και αντίστροφα!

Για τον Δικέφαλο δεν τίθεται ούτε κατά διάνοια θέμα δικαιοσύνης αναφορικά με την πρόκρισή του στα δύο ματς με τον Παναθηναϊκό. Το 3-0 στο συνολικό σκορ αποτυπώνει σε ένα μόνο ποσοστό την ανωτερότητα της ομάδας του Λουτσέσκου με τις ποδοσφαιρικές αρχές που την χαρακτηρίζουν, σε σχέση με αυτό το σύνολο που προσπαθεί να φτιάξει ο Παναθηναϊκός του Μπενίτεθ.

Αλήθεια είναι ότι οι διαφορές των δύο ποδοσφαιρικών οργανισμών αποτυπώνονται πιο ξεκάθαρα σε σειρά αγώνων, άρα πολύ καλύτερα στο πρωτάθλημα όπου ο ΠΑΟΚ έχει 45 βαθμούς και ο Παναθηναϊκός 32. Πρόκειται για 13 βαθμούς διαφοράς σε σύνολο 19 αγώνων! Στις δύο μεμονωμένες βραδιές ίσως και να επικρατούσε το αουτσάιντερ. Δεν έγινε κάτι τέτοιο με τον ΠΑΟΚ να παρουσιάζεται απίστευτα σοβαρός, έστω και αν έπαιζε χωρίς την ποδοσφαιρική ιδιοφυία που ακούει στο όνομα Γιάννης Κωνσταντέλιας, σε περίοδο που ταυτόχρονα λείπουν ταυτόχρονα και άλλοι 2-3 μεσοεπιθετικοί του.

Από τον ΠΑΟΚ και στο χθεσινό ματς της Τούμπας γνωρίζαμε πολύ καλά τι θα δούμε. Έχει αρχές, δομή, ξεκάθαρη φιλοσοφία και συνέπεια σε αυτό που παρουσιάζει σε όλα τα γήπεδα ανεξάρτητα από τον αντίπαλο. Το ερώτημα ήταν ο Παναθηναϊκός που κατάφερε να βρει τρόπο για να επικρατήσει του Ολυμπιακού μέσα στο Φάληρο και θεώρησε ότι… κάπως έτσι μπορεί να κάνει ζημιά και στον ΠΑΟΚ. Τρία στόπερ, φουλ μπακ Καλάμπρια και Κυριακόπουλος, Κοντούρης με τον ποιοτικό Μπακασέτα αντί του Σιώπη και κλειστά πίσω από τον Τεττέη που περιμένει μεγάλες μπάλες, τους Αντίνο και Ταμπόρδα. Αποτέλεσμα; Δεν είναι το ΠΑΟΚ-ΠΑΟ 2-0, αλλά… η συνολική τακτική εικόνα των ομάδων, ειδικά σε φάση δημιουργίας.

Ο ΠΑΟΚ δεν εντυπωσίασε, αλλά έδειξε να ξέρει καλά πώς θα διασπάσει την κλειστή άμυνα βάζοντας συνέχεια παίκτες ανάμεσα στις γραμμές του Παναθηναϊκού, ψάχνοντας συνεχώς αλλαγές στην αδύναμη πλευρά, επιδιώκοντας συνδυασμούς με υπεραριθμίες και φυσικά με το καλό του πρέσινγκ, τα κλεψίματα, ακόμη και με στημένη μπάλα. Μέσα σε αυτό το τριήμερο ο ΠΑΟΚ δεν έδειξε απλά πόσο ανώτερος είναι από τον Παναθηναϊκό, αλλά απέδειξε εκ νέου πόσο καλύτερο είναι το ποδοσφαιρικό του σχέδιο και από αυτό του Ολυμπιακού! Μία ομάδα πολλών-πολλών εκατομμυρίων που αν δεν έχει σε καλή φάση τον Ελ Κααμπί, τόσο εύκολα μπορεί να εγκλωβιστεί! Καμία σχέση με τον ΠΑΟΚ που εννοείται ότι βγάζει την ταυτότητά στο γήπεδο ακόμη και χωρίς τον Ντέλια.

Τετάρτη με τον Παναθηναϊκό, Κυριακή με τον Άρη, Τετάρτη και πάλι με ΠΑΟ, Κυριακή με την ΑΕΚ, την άλλη Πέμπτη με τη Θέλτα και όλα αυτά ενώ είναι ακόμη όρθιος και πολύ-πολύ δυνατός έχοντας δώσει 10 ντέρμπι στην Ελλάδα με εκπληκτικά αποτελέσματα και άλλους τρεις-τέσσερις αγώνες με Γάλλους και Ισπανούς τους οποίους κοίταξε στα μάτια!

Αυτός είναι ο ΠΑΟΚ του Σαββίδη τον οποίο εκτοξεύει συνέχεια η δουλειά του Λουτσέσκου! Ακόμη βέβαια δεν έχει κερδίσει κάτι, συνεχίζει όμως να πορεύεται ΚΑΙ στους τρεις στόχους του κάνοντας τόσο μα τόσο περήφανο τον κόσμο του!