Ανδρέας Ζούλας

«ΚΙΜΩΝ» υπό το «βλέμμα» του «ΑΒΕΡΩΦ» και της τριήρους «ΟΛΥΜΠΙΑΣ». Τρία πολεμικά πλοία που σε διάφορες εποχές, «γεφυρώνοντας» 2.500 χρόνια, εξέφρασαν και εκφράζουν την ΥΠΕΡΟΠΛΙΑ της χώρας μας έναντι των αντιπάλων της. Ευχή όλων μας ο «ΚΙΜΩΝ» και οι τρεις άλλες φρεγάτες που θα παραλάβουμε μέχρι το 2027, να είναι οι πάνοπλοι εγγυητές της Ειρήνης στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή μας. «Ευχή όλων μας». Γιατί το τεράστιο – πρωτοφανές και μεγαλύτερο στην ιστορία μας – εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας σχεδιάστηκε και πραγματοποιείται μεν από την παρούσα – πανταχόθεν βαλλόμενη – Κυβέρνηση, αλλά «γίνεται» από όλους τους Έλληνες.

Αυτό το μεγάλο επίτευγμα δεν είναι ενέργεια μιας «εγκληματικής οργάνωσης», όπως με αδίστακτη και επιπόλαιη επιθετικότητα «χαρακτηρίζουν» την Κυβέρνηση τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Είναι το αποτέλεσμα συνεπούς και αξιόπιστου κυβερνητικού προγραμματισμού. Τα δε κόμματα της Αντιπολίτευσης όσο ασύστολα και αδίστακτα στις χυδαίες ύβρεις και στις αίολες καταγγελίες είναι επί τρία χρόνια τώρα «κατά της Κυβέρνησης», τόσο μικρόψυχα αποδείχθηκαν για το μεγάλο επίτευγμα, της σοβαρής οργάνωσης της άμυνας της χώρας, που είναι «έργο όλων μας» και για το οποίο κάθε Έλληνας αισθάνεται υπερήφανος… Μεμψίμοιρες, μικρόψυχες δηλώσεις και μισόλογα. Και, βέβαια, ούτε μια λέξη θετική για την Κυβέρνηση. Ούτε μία, ούτε τώρα… Τέτοια απόσταση από την κοινωνία και το κοινό αίσθημα… Θαυμάστε απαύγασμα «τοποθετήσεων», όπως τις πληροφορήθηκε το πανελλήνιο:

-Ν. Ανδρουλάκης: Να καλωσορίσουμε την φρεγάτα «ΚΙΜΩΝ» που αποκτήθηκε από την πατρίδα μας με τις πολύ μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού και ενίσχυσε έτσι την αποτρεπτική ισχύ του Πολεμικού μας Ναυτικού… (σημ.: σε λίγες ημέρες έχουμε την αποφράδα επέτειο των Ιμίων. Θα έπρεπε αλλιώς να μιλήσει ο σημερινός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ που όλοι ξέρουμε τι έκανε, ως κόμμα και ως Κυβέρνηση, όταν η Άγκυρα οργάνωνε την απαράδεκτη ενέργειά της, με στόχο να προωθήσει τις αυθαίρετες απόψεις της για τις δήθεν «γκρίζες ζώνες». Για τις οποίες πρόσφατα αναρωτήθηκε στην Βουλή ο κ. Ανδρουλάκης «τί είναι αυτό»…)

-Ο κ. Φάμελλος χαρακτήρισε την τελετή υποδοχής «φιέστες» που οργάνωσε η Κυβέρνηση για να κρύψει τα «ουσιώδη προβλήματα που απασχολούν τον ελληνικό λαό»…

-Ο κ. Βελλόπουλος θεώρησε πολύ μεγάλα τα δαπανηθέντα κονδύλια και προτίμησε τις επενδύσεις σε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς…

-Ο κ. Νατσιός χαρακτήρισε την απόκτηση της φρεγάτας «καλό οιωνό», αλλά κράτησε μια μάλλον ακατάληπτη για τον κοινό άνθρωπο επιφύλαξη, λέγοντας ότι δεν θέλει να σκεφτεί ότι αυτό γίνεται έπειτα από πιέσεις της Τουρκίας…

-Από πλευράς ΚΚΕ, εκπρόσωπός του αρκέστηκε στην παρατήρηση: «ας κρατήσουν οι χοροί»…

Μικρόψυχη αντιμετώπιση έχουμε από πλευράς Αντιπολίτευσης όχι μόνο για το εξοπλιστικό πρόγραμμα. Για να μείνουμε σε πολύ μεγάλα ζητήματα, εξαιρετικά επίκαιρα, αναφέρουμε:

-Την προώθηση στην Βουλή των νομοσχεδίων για τις συμβάσεις για έρευνες νοτίως της Κρήτης. Πιστεύεται ότι οι έρευνες θα αρχίσουν εντός του τρέχοντος έτους. Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε φθάσει σε τέτοιο σημείο συνεργασίας με ενεργειακούς κολοσσούς, όπως τώρα. Και φθάσαμε τώρα, ακριβώς γιατί υπάρχει σταθερό έδαφος συνεννοήσεως με μια Κυβέρνηση ικανή να προγραμματίσει και να υποστηρίξει ένα τέτοιο πρόγραμμα. Θέτω προς προβληματισμό: Μητσοτάκης, Πιερρακάκης, Παπασταύρου, Θεοδωρικάκος υπήρξαν από πλευράς Κυβερνήσεως οι συνομιλητές των ενεργειακών κολοσσών EXON και CHEVRON. Ποιοι θα ήταν αν είχαμε άλλη Κυβέρνηση, συγκροτούμενη από τους υβριστές της σημερινής; Στους προαναφερόμενους προσθέστε και τους κ.κ Τσίπρα, Βαρουφάκη, Κασσελάκη και, φυσικά, την κυρία Καρυστιανού (τον κ. Κουτσούμπα δεν τον αναφέρω). Αυτό είναι το διατιθέμενο «πολιτικό δυναμικό» σε «ηγετικό επίπεδο», για να μην αυταπατώμεθα. Αυτοί είναι …. «αυτοδύναμοι» ή σε συνεργασία (ποιος με ποιον)…

-Τον προσεχή μήνα τοποθετείται η νέα συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι το πιο σοβαρό ζήτημα της εξωτερικής μας πολιτικής και της χώρας. Τις ημέρες αυτές τείνει να διαμορφωθεί μια εικόνα για μια «διαφορετική προσέγγιση», εκ μέρους της Τουρκίας. Θα ήταν ευχής έργο να προωθηθούν σε άλλο επίπεδο οι διμερείς μας σχέσεις, με προοπτική τον ειλικρινή διάλογο και την εξομάλυνση. Όμως κάθε βήμα χρειάζεται ιδιαίτερη περίσκεψη, βαθιά γνώση, εμπειρία και σοβαρότητα. Δεν θέλω να αναφερθώ - και πάλι - προσωπικά στους «πολιτικούς αρχηγούς» και στο πώς κατά καιρούς «προσεγγίζουν» το θέμα, αλλά με βάση αυτά που κατά καιρούς λένε για τα ελληνοτουρκικά, περιορίζομαι στην κοινή κρίση του πολίτη: Φανταστείτε οποιονδήποτε – ή άλλην – πολιτικό αρχηγό, από την Αντιπολίτευση, να συναντάται με τον Τούρκο Πρόεδρο…

-Την προσεχή εβδομάδα η Κυβέρνηση θα φέρει στην Βουλή την πρότασή της για σύσταση διακομματικής επιτροπής με αντικείμενο πώς θα διαμορφωθεί στο μέλλον ο πρωτογενής τομέας της οικονομίας. Θα συμμετάσχουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης – και ποια – στην Επιτροπή αυτή που θα συγκροτηθεί για πρώτη φορά από την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Εγώ προσωπικώς έχω την ελπίδα ότι μια τέτοια επιτροπή θα μπορούσε να φέρει πολύ καλά αποτελέσματα, παρά την εικόνα που παρέχει στο σύνολό του το Κοινοβούλιο σήμερα. Και έχω και παράδειγμα προς τούτο:

Στο μακρινό 1990 ο Κων. Μητσοτάκης, μετά τις τρίτες εκλογές, μόλις σχημάτισε Κυβέρνηση, έφερε στην Βουλή πρόταση για την σύσταση διακομματικής επιτροπής για να μελετήσει το ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ. Παρά την οξύτατη αντιπαράθεση μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, η διακομματική όχι μόνο συγκροτήθηκε, αλλά και συνέταξε, το 1992, ΟΜΟΦΩΝΟ πόρισμα, προτείνοντας σειρά μέτρων για την χάραξη μακροπρόθεσμης πολιτικής για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, θεωρώντας το ως το πρώτο και μέγα, εθνικής σημασίας, θέμα. Και προσθέτω: Ο Κων. Μητσοτάκης το πρώτο μέτρο που αμέσως υιοθέτησε ήταν να δοθεί το επίδομα πολυτέκνου και στις οικογένειες με τρία παιδιά (μέχρι τότε ήταν τέσσερα παιδιά). Και περιέλαβε σχετικό κονδύλιο στον Προϋπολογισμό του 1993. Δόθηκε το επίδομα. Για μία και μόνη φορά. Γιατί με τις εκλογές του 1993 επανήλθε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και το πρώτο μέτρο που έλαβε ήταν η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ για τις τρίτεκνες οικογένειες. Και τούτο γιατί το ΠΑΣΟΚ, «εκ πεποιθήσεως», δεν ήθελε να δεσμεύει κονδύλια του Προϋπολογισμού αποδιδόμενα με «αντικειμενικά κριτήρια», δι’ ευνοήτους λόγους. Τα γράφω όλα αυτά και – ειδικότερα – για τον κ. Ανδρουλάκη, ώστε αν αναφερθεί και πάλι στο πρόγραμμα που έχει καταρτίσει το ΠΑΣΟΚ για το Δημογραφικό, να μη ξεχάσει να ζητήσει συγγνώμη από τον Ελληνικό λαό και ειδικά από τις τρίτεκνες οικογένειες, γνωστού όντως ότι τα μέτρα για το δημογραφικό «αποδίδουν» σε βάθος χρόνου «γενεάς»…Δηλαδή, για να γίνω αντιληπτός, αν και μόνο το επίδομα αυτό δινόταν αδιαλείπτως από το 1992 μέχρι τώρα, θα είχε αποδώσει κάποιο αποτέλεσμα. Πολύ περισσότερο μάλιστα εάν είχαν εφαρμοστεί και τα λοιπά μέτρα που υπεδείκνυε το ΟΜΟΦΩΝΟ Πόρισμα εκείνης της Διακομματικής Επιτροπής

Μπορεί λοιπόν, για να επανέλθω στο θέμα, και η σημερινή Βουλή και να συγκροτήσει Διακομματική Επιτροπή για τον Πρωτογενή Τομέα και να αποδώσει και έργο. Αρκεί να μετάσχουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης... Υπάρχουν σε όλα τα κόμματα βουλευτές που μπορούν να εργαστούν σοβαρά…

Αναφέρω το θέμα αυτό τελευταίο γιατί σχετίζεται άμεσα και οργανικά με τις κινητοποιήσεις των αγροτών. Απεδείχθη περίτρανα ότι οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν κάθε άλλο παρά αβάσιμα. Όμως οργανώθηκαν και εξελίχθηκαν ως «προέκταση κομματικής αντιπαράθεσης» προς την Κυβέρνηση. Κυρίως του ΚΚΕ και δευτερευόντως των λοιπών κομμάτων της Αντιπολίτευσης που οπωσδήποτε λιγότερη επιρροή έχουν -και- στους αγρότες. Το πλαίσιο για τον διάλογο είχε από τις πρώτες ημέρες διατυπωθεί από την Κυβέρνηση. Χρειάσθηκαν όμως σαράντα ημέρες κινητοποιήσεων και αποκλεισμών του εθνικού δικτύου και των σημείων εισόδου στην χώρα, όχι για να «καταλάβουν» οι αγρότες τις θέσεις της Κυβέρνησης ή η Κυβέρνηση τις θέσεις των αγροτών, αλλά για να προβληθεί από το ΚΚΕ και τα άλλα κόμματα το «άδικο» της Κυβέρνησης. Και έχουν «πάρει φόρα» κι άλλοι κλάδοι…

Ακούστηκε από κάποια ομάδα «απεργών» ότι θα μείνουν εκεί μέχρι να πέσει η Κυβέρνηση… «Ωραίο», κορυφαίο, «αίτημα»…

Ας μείνουμε όμως στην πρόταση της Κυβέρνησης για την διακομματική για τον πρωτογενή τομέα. Έπρεπε να είχε γίνει αυτό από την εποχή της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δυστυχώς όμως η ένταξη συνέπεσε με τις δύο πρώτες Κυβερνήσεις Ανδρέα Παπανδρέου, 1981 -1989. Περίοδο κατά την οποία άλλαξε μεν η εικόνα της χώρας και η ζωή των ανθρώπων, αλλά άλλαξε με «δανεικά» και «τυφλά λεφτά της ΕΟΚ», που πήγαν όχι για την αναδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέα, αλλά στην κατανάλωση.

Και πήγαν μέσα από «χειμαρρώδεις παροχές» απανωτών δανείων και «κοινοτικών πόρων». Και μόνον η σκανδαλώδης διαχείριση της «απόσυρσης», και του «βρεγμένου μπαμπακιού» ή το σκάνδαλο του «καλαμποκιού», σε χρήμα, αντιστοιχεί σε «πολλούς ΟΠΕΚΕΠΕ». Ο οποίος δεν λειτουργούσε, βεβαίως, «αγγελικά από ιδρύσεώς του (1999, ίδρυση /2001 έναρξη λειτουργίας) όπως μπορεί να αποδείξει μια ενδελεχής έρευνα από εξειδικευμένο οίκο. Αλλά και μετά την επινόηση και εφαρμογή της «τεχνικής λύσης» (που διαχρονικά και διακομματικά εφαρμόσθηκε από το 2015) δεν ήταν «αγγελική» η λειτουργία του. Σκάνδαλα όπως αυτά που παντελώς απαράδεκτα και ανεπίτρεπτα σημειώθηκαν επί Νέας Δημοκρατίας, σημειώνονταν και επί Σύριζα. Το αποδεικνύει – εκτός από την απερίγραπτης θρασύτητας περίπτωση των διαβόητων «τηλεοπτικών βοσκοτόπων», τωρινή εν εξελίξει δίκη και καταδίκη - κοινή συναινέσει – αγροτών που έλαβαν παράνομες επιδοτήσεις κατά την περίοδο 2016 έως 2018, επί Σύριζα… Ο οποίος μόνον για τα… αλλότρια αμαρτήματα εξεγείρεται… Να γιατί χρειάζεται συνολική θεώρηση του σκανδάλου και γενική αντιμετώπισή του.

Και τώρα, η κυβερνητική πρόταση για τον σχεδιασμό του Πρωτογενούς τομέα και το μέλλον του…Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης το πιο πιθανό είναι να αρνηθούν την συμμετοχή τους σε μια τέτοια διακομματική επιτροπή. Γιατί αυτό θα σήμαινε, αν όχι «συναίνεση», οπωσδήποτε διάθεση συζήτησης του Αγροτικού ζητήματος. Και αυτό δεν ταιριάζει στην απόλυτη άρνηση κάθε σύμπραξης με την «Κυβέρνηση Μητσοτάκη». Άλλωστε τα κόμματα της Αντιπολίτευσης είναι αυτή την περίοδο απασχολημένα με άλλα, σοβαρότερα γι’ αυτά, θέματα. Όπως π.χ. πόσα, ποια και από ποιους, κόμματα θα ιδρυθούν. Λένε «αρχηγοί» και στελέχη: «Εδώ κρίνεται η … ύπαρξή μας. Για τον Πρωτογενή τομέα θα συζητάμε, ή με ποιον θα πάμε;»…

ΥΓ.: Ολίγα τινά «ετυμολογικο-ιστορικά. Για όσους ενδεχομένως το αγνοούν: ΚΙΜΩΝ, απροσδιόριστης ετυμολογίας. Πιστεύεται ότι σημαίνει «ορμητικός», «ακάθεκτος», ως μετοχή του ρήματος «Κίω» (ειδικά για πλοία): πορεύομαι).

Η επιλογή του ονόματος για την πρώτη φρεγάτα θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα επιτυχής. Ο Κίμων, γιος του Μιλτιάδη, νικητού των Περσών στον Μαραθώνα, υπήρξε επί μακρά σειρά ετών (εκλεγόμενος) Στρατηγός των Αθηνών. Ήταν ο μόνος ΑΝΙΚΗΤΟΣ σε όλες τις μάχες που έδωσε, μέχρι την εμφάνιση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έναν αιώνα αργότερα. Στην τελευταία του εκστρατεία, στην Κύπρο, πέθανε κατά την πολιορκία του Κιτίου που κατείχαν οι Πέρσες (450 π.Χ.). Ο θάνατός του κρατήθηκε μυστικός επί ημέρες, μέχρις ότου οι Αθηναίοι κατενίκησαν τους Πέρσες στην Σαλαμίνα της Κύπρου. Ο Κίμων «επέστρεψε» νεκρός-νικητής. Και πέρασε στην Ιστορία με την τιμητική φράση των συμπολιτών του, Αθηναίων: «Κίμων, και νεκρός ενίκα».

Για την κωμικοτραγική κατάσταση που διαμορφώνεται στον χώροι της Αντιπολίτευσης, σε προσεχές σημείωμα…