«Όταν είδα αυτούς ανατρίχιασα. Μόλις τους είδα τρελάθηκα και πήγα να τους πιάσω την κουβέντα. Τι κάνετε εδώ; Τι συμβαίνει; Και μου λέγανε: ''Είμαστε τοπογράφοι''. Τους λέω: ''Τι τοπογράφοι ρε παιδιά; Εδώ δεν σηκώνεται ούτε πέτρα!''...Μόλις τους είδα τρελάθηκα! Που λιαζόμουν τι ωραία!».
«Εμείς σε ενοχλήσαμε;», τη ρώτησαν οι φωτογράφοι. «Αν δεν σας βλέπω δεν με πειράζει, αν σας βλέπω όμως μου γυρνάει το μυαλό. Εσάς δεν σας κατάλαβα. Είχατε φύγει»,
Σε τριάντα χρόνια οι μηχανές θα σκέφτονται για μας, θα μας φέρνουν κοντά στους δικούς μας και θα μιλάνε όπως εμείς. Το μόνο που θα μένει «μοναδικό», γι’ αυτό θα είναι και ακριβό, θα είναι να ξέρεις πως απέναντί σου κάθεται, στ' αλήθεια, ένας άνθρωπος.