- Κακές γλώσσες
- του Μάκη Πολλάτου
- pollatos@protothema.gr
Οι ρουπίες, το Κιριμπάτι και το ναυάγιο
Ο Γιώργος Παπανδρέου επέστρεψε από το Νέο Δελχί ικανοποιημένος. Όχι επειδή ήπιε το αγαπημένο του ινδικό τσάι ποικιλίας μαρσάλα, ούτε επειδή διαπίστωσε ότι η Ελλάδα δεν έχει γίνει ακόμη Ινδία.
Και όταν λέμε ότι ακόμη δεν είμαστε Ινδία, εννοούμε με όρους φτώχειας, εξαθλίωσης, ανεργίας, δυστυχίας γενικώς. Γιατί κατά τα άλλα, η πολυπληθέστερη δημοκρατία του πλανήτη έχει ρυθμούς ανάπτυξης που ζηλεύουν ακόμη και οι ισχυρότερες οικονομίες. Πόσο μάλλον η καταρρέουσα Ελλάδα.
Ο πρωθυπουργός επέστρεψε στην Αθήνα ικανοποιημένος επειδή όσο βρισκόταν στο Δελχί οι διεθνείς αγορές έβαλαν στο παιγνίδι «πάρτα όλα» ακόμη δύο χώρες : την Πορτογαλία και την Ισπανία, την ώρα που συνέχιζαν να σπάνε πλάκα με την ελληνική οικονομία. Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε την αίσθηση ότι οι λεγόμενοι κερδοσκόποι (αυτό μου αρέσει πολύ – κατηγορούμε τους άλλους ενώ εμείς τα κάναμε θάλασσα και τους δώσαμε το δικαίωμα να σκυλεύουν πάνω μας), τα έχουν βάλει με την ευρωζώνη και θέλουν να «απαξιώσουν» το ευρώ.
Διαπίστωση πρώτη: ξαφνικά οι Έλληνες υποτίθεται ότι ενδιαφέρονται για την ευρωπαϊκή οικονομία, ενώ στην πραγματικότητα, είτε έχουν άγνοια, είτε δεν τους καίγεται καρφί για την πορεία της Ευρωπαϊκής υποτιθέμενης Ένωσης.
Διαπίστωση δεύτερη : ουδείς λέει ότι η Ελλάδα κατέχει περίπου το 3% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, οπότε για τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ θα σήμαινε μια υποτίμηση του ενιαίου νομίσματος κατά 3% και τελειώσαμε.
περισσότερα