Αυτοσχεδιασμοί με άρπα

Η αρπίστρια Κλειώ Καραμπελιά ετοιμάζει την παρουσίαση του πρώτου της προσωπικού άλμπουμ με τίτλο “Ariadne”, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2015 από την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία InRealTime Records.

Η Κλειώ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παρίσι, όπου σπούδασε μουσικολογία και φιλοσοφία. Η μουσική εισχώρησε από πολύ νωρίς στη ζωή της. Μάλιστα, επέλεξε να μάθει άρπα όταν ήταν μόλις επτά χρονών. «Επέλεξα την άρπα, γιατί μου θύμιζε τον ήχο της θάλασσας. Είχα ακούσει και το κομμάτι του Ντεμπυσσύ 'Η θάλασσα' (“La mer”) και είχα εντυπωσιαστεί πολύ», θυμάται. Οι δάσκαλοί της στη μουσική έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή της, όπως υπογραμμίζει. «Είχα δύο δασκάλες στην άρπα, οι οποίες έκαναν και κλασική μουσική και πιο μοντέρνα πράγματα και αυτοσχεδίαζαν και ήταν κι αυτές σ’ ένα χώρο μη συμβατικό για την άρπα και νομίζω ότι αυτό ήταν η τύχη μου. Μετά σπούδασα και σάζι με τον Ταλίπ Οζκάν που ήταν κι αυτός ένας μεγάλος δάσκαλος για εμένα και ο οποίος μου έδειξε τι είναι η ζωντανή μουσική και το να μοιράζεσαι με την καρδιά σου πραγματικά ό,τι έχεις να δώσεις μουσικά».

Τα ακούσματά της, που καλύπτουν ένα ευρύ μουσικό φάσμα, έχουν επηρεάσει το ύφος των συνθέσεών της. «Οι επιρροές μου είναι και από την κλασική μουσική, κυρίως από τον γαλλικό 20ό αιώνα, δηλαδή Ραβέλ, Ντεμπυσσύ, αλλά και Στραβίνσκι. Επίσης, μου αρέσει πάρα πολύ η τζαζ και πιο συγκεκριμένα o Κιθ Τζάρετ, ο Τζον και η Αλις Κολτρέιν. Επειδή μεγάλωσα στο Παρίσι, έχω ακούσει πολλή αφρικάνικη μουσική, πολλή μουσική από τη Μαδαγασκάρη και από τις Γαλλικές Αντίλλες. Και βέβαια ελληνική και τούρκικη μουσική. Εχω ασχοληθεί με την παραδοσιακή μουσική αρκετά».
  


Οι μεταπτυχιακές σπουδές της την οδήγησαν στην Ινδία, όπου έζησε για πεντέμισι χρόνια και ήρθε σε επαφή με τη μουσική της χώρας. «Με επηρέασε σχετικά με τον ρυθμό και την αίσθηση του χρόνου. Τα κομμάτια στην Ινδία είναι πολύ πιο μεγάλα από αυτά στη Δύση. Είναι εύκολα επτά με δέκα λεπτά. Εχουν μια πολύ αυστηρή αίσθηση του ρυθμού και των ρυθμικών παιχνιδιών και αυτό μπορώ να πω ότι το ενσωμάτωσα στο δικό μου ύφος. Την αίσθηση στη φράση, σε αυτό που λέμε phrasing στη μουσική. Το πώς αρθρώνεις μια μελωδική φράση, αυτό πιστεύω ότι ήταν το δώρο της Ινδίας στο δικό μου ύφος», εξηγεί. Μετά την Ινδία, αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. «Το αποφάσισα τον Δεκέμβριο του 2012 και μάλιστα ήρθα στην Ελλάδα την 1η Ιανουαρίου του 2013. Είχα αποφασίσει ότι ήθελα να είμαι σε ένα μέρος πιο ζεστό για εμένα. Για εμένα που είμαι μεγαλωμένη έξω, αλλά από Ελληνες γονείς, υπάρχει μια θαλπωρή στην ελληνική γλώσσα, με την οποία ήθελα να υπάρχω», εξομολογείται.

Τον περασμένο Ιούνιο κυκλοφόρησε το πρώτο προσωπικό της άλμπουμ. «Από την ηχογράφηση και τη μουσική παραγωγή έως το μιξάρισμα είναι όλα τελείως ανεξάρτητα. Μπήκα στο Warehouse Studio του Βαγγέλη Ζήση και ηχογράφησα βασικά σόλο. Μετά ο Βαγγέλης το έντυσε ρυθμικά, ακριβώς όπως ήθελα. Με πάρα πολλούς ήχους κρουστών. Επειτα, ο μαέστρος Κώστας Παπαδούκας έβαλε patch και ήχους στο συνθεσάιζερ, αλλά με πάρα πολύ μεγάλη ευαισθησία και λεπτότητα. Νομίζω ότι δεν ακούγεται ότι υπάρχει συνθεσάιζερ στον δίσκο. Η μίξη και το mastering έγιναν στο στούντιο του Βαγγέλη και κυκλοφόρησε με το ανεξάρτητο label του Γιώργου Περού, το InRealTime Records», λέει και προσθέτει: «Το εξώφυλλο είναι έργο του Μιχάλη Κατζουράκη, ο οποίος είναι φίλος. Το όλο ντιζάιν του δίσκου έγινε από τον Δημήτρη Αρβανίτη, που έχει συνεργαστεί πολλές φορές με τον Μιχάλη και έτσι ήταν μια πολύ ευτυχής συγκυρία όλο αυτό».

Στην ερώτηση γιατί επέλεξε το όνομα “Ariadne” για τίτλο του δίσκου της, η Κλειώ μού απαντάει: «Εψαχνα ένα μυθολογικό όνομα μιας γυναίκας που έχει ταξιδέψει. Μου άρεσε αμέσως η Αριάδνη, επειδή είχα την εικόνα της Αριάδνης που είναι στο σταυροδρόμι της θάλασσας, στο σταυροδρόμι, δηλαδή των επιρροών, το οποίο με εκφράζει. Επίσης, μου άρεσε, επειδή συνδέεται με τον Διόνυσο. Ο Διόνυσος για μένα ήταν πάντα ένας συνδετικός κρίκος στη ζωή μου και έχει πολλά κοινά στοιχεία με την ινδική θεότητα του Shiva».


Φωτογραφία: Uma Dhanwatey

Ενα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της μουσικής της Κλειώς είναι ο αυτοσχεδιασμός. «Αρχισα να αυτοσχεδιάζω με τις καθηγήτριες μου της άρπας, κυρίως με την τελευταία, την Ελέν Μπρεσάντ. Πολύς ελεύθερος αυτοσχεδιασμός και free jazz. Από τότε δεν σταμάτησα ποτέ. Εντρύφησα στους δύο τύπους αυτοσχεδιασμού της ινδικής μουσικής. Ο πρώτος, ένας πολύ ρουμπάτο αυτοσχεδιασμός, είναι πάντα μια εισαγωγή για κάποιο δομημένο κομμάτι και λέγεται ταξίμι στα ελληνικά και alaap στα ινδικά - ξετυλίγεται σιγά για να σε βάλει μέσα σε μια ατμόσφαιρα, σe ένα συγκεκριμένο χρώμα συναισθηματικό. Ο δεύτερος που είναι πάλι συνηθισμένος σe αυτές τις μουσικές, είναι μέσα στο κομμάτι το ρυθμικό».

Η Κλειώ, που αυτές τις ημέρες βρίσκεται στην Ινδία για να παίξει με έναν τραγουδιστή του Bollywood σε μια μεγάλη ορχήστρα, όταν επιστρέψει θα παρουσιάσει τον δίσκο της, ενώ ετοιμάζει και μια καινούργια συνεργασία. «Θα έχει άλλο χαρακτήρα τελείως. Με την “Ariadne” έκλεισε ένας κύκλος και ανοίγει ένας άλλος».