Οκτώ απόπειρες αυτοκτονίας, φαγητό με δελτίο: Μετά από 322 μέρες, το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln γύρισε στη βάση του

Στη βάση του στο Σαν Ντιέγκο επέστρεψε την Πέμπτη το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, ολοκληρώνοντας μια εξαιρετικά απαιτητική αποστολή διάρκειας 322 ημερών, κατά την οποία το πλήρωμά του βρέθηκε για μήνες σε συνθήκες πολέμου, αντιμετωπίζοντας προβλήματα ανεφοδιασμού, ελλείψεις τροφίμων και έντονη ψυχολογική πίεση.

Συγγενείς και φίλοι των περίπου 5.000 μελών του πληρώματος είχαν συγκεντρωθεί από τα ξημερώματα στην προβλήτα του Σαν Ντιέγκο, κρατώντας πανό, αμερικανικές σημαίες και πινακίδες καλωσορίσματος.

Όταν το αεροπλανοφόρο μπήκε στον Κόλπο, με τους ναύτες παραταγμένους στα καταστρώματα με τις λευκές θερινές στολές τους, το πλήθος ξέσπασε σε χειροκροτήματα και επευφημίες.



Για πολλές οικογένειες, η επιστροφή έβαλε τέλος σε μήνες αγωνίας και περιορισμένης επικοινωνίας. «Ήταν τρομακτικό όταν περνούσαν ημέρες ή και εβδομάδες χωρίς να έχουμε νέα του», είπε η μητέρα ενός 20χρονου μέλους του πληρώματος στους New York Times, τονίζοντας πως του έστελνε αποσπάσματα από τη Βίβλο και μηνύματα ενθάρρυνσης για να τον στηρίζει.

Πατέρες γνώρισαν για πρώτη φορά τα παιδιά τους

Σύμφωνα με την παράδοση του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, μεταξύ των πρώτων που επρόκειτο να αποβιβαστούν ήταν όσοι απέκτησαν παιδιά κατά τη διάρκεια της αποστολής.



Ανάμεσά τους ο 21χρονος Εντουάρντο Μοράλες, ο οποίος επρόκειτο να συναντήσει για πρώτη φορά τον πέντε μηνών γιο του, Εμάνουελ. «Ήταν πολύ δύσκολο να περάσω μόνη μου τη γέννα», είπε η σύζυγός του, Λένια Μοράλες στους Times, προσθέτοντας: «Ήταν τόσο μακριά για τόσο καιρό και δεν έχει γνωρίσει ακόμη το μωρό».

Σχεδόν 11 μήνες μακριά από το Σαν Ντιέγκο

Η αποστολή του Abraham Lincoln ξεκίνησε στις 21 Νοεμβρίου 2025, πριν ακόμη αρχίσει ο πόλεμος με το Ιράν. Το αεροπλανοφόρο έμεινε σχεδόν έναν μήνα συνεχόμενα στη θάλασσα πριν κάνει μια σύντομη στάση στη ναυτική βάση του Γκουάμ για ανεφοδιασμό.



Με συνολικά 322 ημέρες ανάπτυξης, έφτασε πολύ κοντά στο μεταπολεμικό ρεκόρ διάρκειας αποστολής αμερικανικού αεροπλανοφόρου μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ.

Το ρεκόρ κατέχει το Gerald R. Ford, με αποστολή 327 ημερών. Ωστόσο, το πλήρωμά του είχε τη δυνατότητα να αποβιβαστεί σε λιμάνια της Μεσογείου και της Καραϊβικής, σε αντίθεση με το πλήρωμα του Lincoln, που για μεγάλο διάστημα δεν είχε αντίστοιχες δυνατότητες ανάπαυσης.

Οι ελλείψεις μετά το χτύπημα στη βάση του Μπαχρέιν

Τα προβλήματα ανεφοδιασμού άρχισαν να γίνονται σοβαρά όταν το Ιράν κατέστρεψε τον βασικό κόμβο υποστήριξης του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού στη Μανάμα του Μπαχρέιν, λίγο μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, στις 28 Φεβρουαρίου.

Με τους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους να απειλούν (και σε αρκετές περιπτώσεις να πλήττουν) τα λιμάνια γύρω από την Αραβική Χερσόνησο, τα αμερικανικά πολεμικά πλοία άρχισαν να αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε τρόφιμα, καύσιμα και άλλα εφόδια. Το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό αναγκάστηκε να μεταφέρει τον βασικό κόμβο ανεφοδιασμού στο Ντιέγκο Γκαρσία, βρετανική κτήση στον Ινδικό Ωκεανό, περίπου 2.200 μίλια μακριά.

Οι πρώτες ενδείξεις των προβλημάτων ήρθαν από τις οικογένειες των ναυτών, οι οποίες έστειλαν σε δημοσιογράφους φωτογραφίες από ιδιαίτερα περιορισμένες μερίδες φαγητού. Πολλοί συγγενείς προσπάθησαν να αποστείλουν πακέτα με τρόφιμα και άλλα είδη, όμως αρκετά χάθηκαν, καταστράφηκαν ή έφτασαν μήνες αργότερα.

Οκτώ απόπειρες αυτοκτονίας

Τα προβλήματα δεν περιορίστηκαν στον ανεφοδιασμό.

Τον επόμενο μήνα, απαντώντας σε ερωτήσεις Δημοκρατικών βουλευτών, ο υπηρεσιακός υπουργός Ναυτικού, Χουνγκ Κάο αναγνώρισε ότι οκτώ μέλη της ομάδας κρούσης του Lincoln είχαν επιχειρήσει να βάλουν τέλος στη ζωή τους. Ένας ναύτης πήδηξε στη θάλασσα, ενώ ένας δεύτερος προσπάθησε να κάνει το ίδιο, αλλά εμποδίστηκε από συναδέλφους του.

Ορισμένα μέλη του πληρώματος που μίλησαν μετά την επιστροφή τους, περιέγραψαν τις δυσκολίες ως μέρος των απαιτήσεων μιας πολεμικής αποστολής. Άλλοι, ωστόσο, ανέφεραν ότι θα χρειαστούν ψυχολογική υποστήριξη για να διαχειριστούν όσα έζησαν.

Μέλη των οικογενειών επιβεβαίωσαν επίσης ότι υπήρχαν περίοδοι κατά τις οποίες το φαγητό μοιραζόταν με δελτίο. «Ήταν απαράδεκτο», είπε η Βικτώρια Τόζι, μητέρα ενός ναύτη, περιγράφοντας τις μερίδες που έβλεπε σε φωτογραφίες που της έστελνε ο γιος της.

Όταν πληροφορήθηκε ότι το Ιράν είχε εκτοξεύσει πυραύλους και drones εναντίον του αεροπλανοφόρου, τα οποία τελικά αναχαιτίστηκαν, τον ρώτησε πώς ήταν η κατάσταση πάνω στο πλοίο. «Μου είπε: "Όλοι είναι στην τσίτα"», ανέφερε.

«Δεν χάσαμε ούτε μία αποστολή»

Ο κυβερνήτης του Abraham Lincoln, πλοίαρχος Ντάνιελ Τζ. Κέλερ, αναγνώρισε μετά την επιστροφή στο Σαν Ντιέγκο ότι το πλήρωμα αντιμετώπισε δυσκολίες όταν ξεκίνησαν οι πολεμικές επιχειρήσεις. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι το αεροπλανοφόρο διέθετε αρκετά τρόφιμα και όλα τα απαραίτητα εφόδια για τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων.



«Δεν χάσαμε ούτε μία αποστολή. Δεν έχασα ούτε ένα γεύμα. Σερβίραμε τέσσερα γεύματα την ημέρα, συνολικά 14.000 έως 16.000 γεύματα ημερησίως για ολόκληρο το πλήρωμα», είπε.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος μετέβη με ελικόπτερο στο Lincoln την Τετάρτη για το τελευταίο τμήμα του ταξιδιού, αναγνώρισε τη μεγάλη διάρκεια της αποστολής, αλλά χαρακτήρισε υπερβολικά τα δημοσιεύματα για τα προβλήματα ανεφοδιασμού. Απένειμε επίσης στο πλήρωμα την Presidential Unit Citation, την υψηλότερη διάκριση που μπορεί να απονεμηθεί σε μονάδα του Πολεμικού Ναυτικού ή των Πεζοναυτών για ανδρεία.

Πάνω από 10.000 πολεμικές εξόδους

Η επιχειρησιακή δραστηριότητα του Abraham Lincoln ήταν εξαιρετικά έντονη.

Το αεροπλανοφόρο είχε κεντρικό ρόλο στην αεροπορική εκστρατεία κατά του Ιράν και, σύμφωνα με αξιωματούχο του Πολεμικού Ναυτικού, μέχρι τον Αύγουστο τα αεροσκάφη του είχαν πραγματοποιήσει περισσότερες από 10.000 εξόδους και είχαν ρίξει περισσότερα από 1,5 εκατ. λίβρες πυρομαχικών.



Τα αεροσκάφη του έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο στην επιβολή του αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών.

Στις αρχές Μαΐου, μαχητικό F/A-18 Super Hornet που απογειώθηκε από το Lincoln χρησιμοποίησε το πυροβόλο των 20 χιλιοστών εναντίον του πηδαλίου του ιρανικού δεξαμενόπλοιου M/T Hasna, ακινητοποιώντας το καθώς επιχειρούσε να περάσει τη γραμμή αποκλεισμού.

Έναν μήνα αργότερα, ένα άλλο Super Hornet από το ίδιο αεροπλανοφόρο έπληξε με κατευθυνόμενο πυρομαχικό το μηχανοστάσιο του δεξαμενόπλοιου M/T Marivex στον Κόλπο του Ομάν, ενώ κατευθυνόταν προς το Ιράν. Τα 24 μέλη του πληρώματος του πλοίου διασώθηκαν από στρατιωτικό ελικόπτερο του Ομάν.

Η πίεση στον αμερικανικό στόλο

Ο πόλεμος με το Ιράν έχει ασκήσει τεράστια πίεση στον στόλο των 11 πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων των ΗΠΑ.

Τα John C. Stennis και Harry S. Truman βρίσκονται εκτός διαθεσιμότητας λόγω ανεφοδιασμού των πυρηνικών αντιδραστήρων τους, ενώ άλλα πέντε έχουν ήδη εμπλακεί στον πόλεμο.

Το Gerald R. Ford μπήκε τον Ιούλιο σε ναυπηγείο για καθυστερημένες εργασίες συντήρησης, ενώ το περίπου 50 ετών Nimitz προγραμματίζεται να αποσυρθεί το επόμενο έτος.

Έτσι, τα Dwight D. Eisenhower, Carl Vinson και Ronald Reagan είναι τα βασικά αεροπλανοφόρα που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν σε περίπτωση που συνεχιστεί ο πόλεμος, ο οποίος βρίσκεται πλέον στον όγδοο μήνα.

Περίπου 9,5 μήνες στη θάλασσα χωρίς διάλειμμα

Συνολικά, το πλήρωμα του Lincoln πέρασε σχεδόν 9,5 μήνες στη θάλασσα χωρίς ουσιαστική διακοπή, μέχρι το αεροπλανοφόρο να καταπλεύσει στην Πατάγια της Ταϊλάνδης στις 2 Σεπτεμβρίου για πέντε ημέρες ανάπαυσης.

Στις 18 Σεπτεμβρίου έφτασε ξανά σε αμερικανικό έδαφος, με σύντομη στάση στο Γκουάμ, όπου το πλήρωμα μπορούσε να αποβιβαστεί υπό την προϋπόθεση ότι θα παρέμενε εντός της ναυτικής βάσης.



Με την επιστροφή του πλέον στο Σαν Ντιέγκο, οι ναύτες θα έχουν περισσότερο χρόνο με τις οικογένειές τους.

Συνήθως, όταν ένα πολεμικό πλοίο επιστρέφει από τόσο μεγάλη αποστολή, περίπου το μισό πλήρωμα λαμβάνει άδεια δύο εβδομάδων. Το υπόλοιπο συνεχίζει με κανονικό ωράριο εργασίας, αλλά επιστρέφει καθημερινά στο σπίτι. Μετά τις δύο εβδομάδες, οι δύο ομάδες εναλλάσσονται.

Για τις οικογένειες που περίμεναν στην προβλήτα, όμως, το σημαντικότερο ήταν ότι η πολύμηνη αποστολή είχε επιτέλους τελειώσει. «Ο γιος μου με κάνει πολύ περήφανο», είπε ένας απόστρατος, συγκρατώντας με δυσκολία τα δάκρυά του. «Χαίρομαι που εκείνος και το υπόλοιπο πλήρωμα επέστρεψαν ασφαλείς. Ήταν δύσκολα εκεί έξω. Μια πολύ δύσκολη και πολύ μεγάλη αποστολή. Τώρα, όμως, είναι πίσω».