Ένας από τους πιο διαβόητους εγκληματίες πολέμου των Ναζί, ο
Γιόζεφ Μένγκελε, επιστρέφει στο επίκεντρο της ιστορικής έρευνας, μετά τη δημοσιοποίηση ενός απόρρητου φακέλου 200 σελίδων από την ελβετική ομοσπονδιακή υπηρεσία πληροφοριών.
Όπως αναφέρει το
AP, τα έγγραφα αφορούν τον Γερμανό γιατρό που έμεινε στην ιστορία με το προσωνύμιο «Άγγελος του Θανάτου» εξαιτίας των φρικιαστικών ιατρικών πειραμάτων που πραγματοποιούσε σε κρατούμενους του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Μένγκελε υπηρέτησε στο Άουσβιτς, στη ναζιστικά κατεχόμενη Πολωνία, όπου περίπου 1,1 εκατομμύρια άνθρωποι δολοφονήθηκαν, εκ των οποίων περίπου 1 εκατομμύριο ήταν Εβραίοι.
Εκεί έγινε γνωστός για τα απάνθρωπα πειράματα που διεξήγαγε σε κρατούμενους, ανάμεσά τους και παιδιά, τα οποία παρουσίαζε ως δήθεν επιστημονική έρευνα. Οι πράξεις του θεωρούνται από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν από το ναζιστικό καθεστώς.
Τα νέα έγγραφα και το μυστήριο της Ελβετίας
Μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας, ο Μένγκελε κατάφερε να διαφύγει χρησιμοποιώντας έγγραφο ταξιδιού του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού με ψευδή στοιχεία.
Όπως πολλοί πρώην αξιωματούχοι των Ναζί, κρύφτηκε για χρόνια στη Λατινική Αμερική, ενώ βρισκόταν υπό διεθνή καταδίωξη για τα εγκλήματά του.
Πέθανε το 1979 στη Βραζιλία, όταν πνίγηκε ενώ κολυμπούσε στις ακτές της χώρας.
Ωστόσο, τα νέα έγγραφα που δημοσιοποίησαν οι ελβετικές αρχές περιλαμβάνουν υλικό που είχε παραδοθεί στην αστυνομία και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Μένγκελε να είχε επιστρέψει στην Ελβετία μετά τη διαφυγή του από τη Γερμανία ή να σχεδίαζε να εισέλθει στη χώρα χρησιμοποιώντας διαφορετικό όνομα.
Σύμφωνα με το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων DPA, οι πληροφορίες αυτές είχαν αποτελέσει αντικείμενο ενδιαφέροντος για ιστορικούς που προσπαθούσαν εδώ και χρόνια να εξακριβώσουν αν ο Μένγκελε πέρασε από την Ελβετία ενώ καταζητούνταν ως εγκληματίας πολέμου χωρίς να εντοπιστεί από τις αρχές.
Η δικαστική μάχη για τη δημοσιοποίηση
Οι ελβετικές αρχές είχαν αποφασίσει ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα θα παρέμεναν απόρρητα έως το 2071, επικαλούμενες λόγους ασφαλείας αλλά και την ανάγκη προστασίας προσωπικών δεδομένων ανθρώπων που αναφέρονται στους φακέλους.
Η απόφαση αυτή όμως αμφισβητήθηκε δικαστικά από τον ιστορικό Ζεράρ Βέτσταϊν, ο οποίος προσέφυγε στο Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο της Ελβετίας και κατάφερε να ανατρέψει τους περιορισμούς πρόσβασης.
Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, τα αρχεία αναρτήθηκαν ηλεκτρονικά, αν και ορισμένα σημεία έχουν διαγραφεί ώστε να προστατευθούν πηγές πληροφοριών και προσωπικά δεδομένα τρίτων προσώπων.