Ιταλία: Δύτες εντόπισαν ρωμαϊκό ναυάγιο 2.000 ετών στα ανοικτά της Ιταλίας
Το φορτηγό - πλοίο εκτιμάται ότι είχε μήκος πάνω από 20 μέτρα και ήταν γεμάτο με εκατοντάδες αμφορείς
Το ναυάγιο ενός ρωμαϊκού φορτηγού - πλοίου που χρονολογείται από τον πρώτο ή τον δεύτερο αιώνα π.Χ. βρέθηκε στον βυθό της Μεσογείου.
Το πλοίο, το οποίο ήταν φορτωμένο με εκατοντάδες αμφορείς, βρέθηκε σε βάθος περίπου 160 μέτρων κοντά στην Τσιβιταβέκια, μια ιταλική πόλη - λιμάνι περίπου 80 χιλιόμετρα από τη Ρώμη.
Δείτε βίντεο:
Σύμφωνα με τη Guardian, η ανακάλυψη έγινε από αρχαιολόγους της ομάδας προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ιταλίας και δύτες της εθνικής εποπτικής αρχής για την υποβρύχια πολιτιστική κληρονομιά, ενός θεσμού που προστατεύει και ρυθμίζει τα υποβρύχια μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η μονάδα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς ανέφερε σε δήλωσή της: «Αυτή η εξαιρετική ανακάλυψη αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό παράδειγμα της βύθισης ενός ρωμαϊκού πλοίου που αντιμετώπισε τους κινδύνους της θάλασσας σε μια προσπάθεια να φτάσει στην ακτή και μαρτυρά τους αρχαίους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους».
Το φορτηγό - πλοίο εκτιμάται ότι είχε μήκος πάνω από 20 μέτρα και ήταν γεμάτο με εκατοντάδες αμφορείς.
Κλείσιμο
Η μεσογειακή ακτογραμμή της Ιταλίας βρίθει υποβρυχίων αρχαιολογικών θυσαυρών, τους οποίους οι ομάδες καταδύσεων της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ιταλίας περιπολούν τακτικά για να τους προστατεύσουν από τους αρχαιοκάπηλους.
Το 2021, μέσα σε διάστημα λίγων εβδομάδων, Σικελοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν δύο αρχαία ρωμαϊκά πλοία - το ένα στα ανοικτά των ακτών του Παλέρμο και το άλλο κοντά στο νησί Ούστικα. Και τα δύο πλοία μετέφεραν μεγάλες ποσότητες αμφορέων κρασιού.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.