Θεραπεία ή παρακολούθηση; Δύο ειδικοί εξηγούν τι γίνεται μετά τη διάγνωση ενός όγκου

Η έναρξη ενός εθνικού προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του θυρεοειδούς στη Νότια Κορέα είχε ένα… παράδοξο αποτέλεσμα.

Οι νέες διαγνώσεις καρκίνου εκτοξεύτηκαν έως και 15 φορές. Από την άλλη μεριά όμως, η θνησιμότητα από τη νόσο δεν άλλαξε. Στην πράξη, «δημιουργήθηκαν» περισσότεροι ασθενείς, αλλά δεν σώθηκαν περισσότερες ζωές. Πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του φαινομένου που απασχολεί όλο και περισσότερο την ογκολογία, αυτού της υπερδιάγνωσης.

Η υπερδιάγνωση δεν μεταφράζεται ως «λάθος διάγνωση», εξηγεί ο Ahmed Elbediwy και η Nadine Wehida από το Kingston University στο The Conversation. Είναι η σωστή ανίχνευση όγκων που, παρότι «υπάρχουν», δεν θα εξελιχθούν σε απειλή για τον ασθενή.

Ο καρκίνος συχνά αναπτύσσεται σταδιακά και ένα μέρος των βλαβών παραμένει αδρανές για χρόνια ή δεκαετίες. Όμως, τη στιγμή που κάτι χαρακτηρίζεται «καρκίνος», ακολουθεί συνήθως ένα ντόμινο: άγχος, επεμβάσεις, επιθετικές θεραπείες και παρενέργειες. Ακόμη κι όταν η βλάβη μπορεί να μην προκαλούσε ποτέ πρόβλημα.

Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr