Η σκοπιά της Γριάς: Ο θρύλος που στοιχειώνει το Κέντρο Τεθωρακισμένων στον Αυλώνα

skopia_tis_grias_arthro

Η «ιστορία» πίσω από τα γεγονότα - Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτόν τον θρύλο;

Ένας εξαίρετος χημικός μου στο Λύκειο ,μας έλεγε πως ''όταν κάποιος σας διηγείται ιστορίες για γυναίκες και για τον Στρατό σίγουρα θα λέει και κάποια ψέματα''! Στο πέρασμα των χρόνων κατάλαβα ότι είχε δίκιο! Η ιστορία που ακολουθεί, είναι ένας ''θρύλος'' που τουλάχιστον στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν γνωστός σε όσους υπηρετούσαν στο μεγαλύτερο στρατόπεδο της Ελλάδας, το ΚΕΤΘ.

Συχνά σε φιλμ ή σε σίριαλ που έχουν ανάλογα (και όχι μόνο) θέματα γράφεται στα ζενερίκ (τίτλους) ότι ''οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα είναι εντελώς συμπτωματική''. Εδώ δεν είναι τίποτα συμπτωματικό. Όσα θα διαβάσετε είναι πραγματικά γεγονότα. Για ευνόητους λόγους δεν θα αναφέρω τα επώνυμα των στρατιωτικών, δεν υπάρχει λόγος άλλωστε.

Από το ΚΕΜΧ στο ΚΕΤΘ

Η δεκαοχτάμηνη θητεία μου στον Στρατό Ξηράς στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ξεκίνησε από το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Μηχανικού (ΚΕΜΧ) στο Ναύπλιο. Μετά από δύο μήνες και αφού κατάφερα να μην γίνω ΔΕΑ (Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός), καθώς πέντε επιπλέον μήνες θητείας (συνολικά 23 μήνες δηλαδή) ήταν πάρα πολλοί, πήρα μετάταξη για το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων (ΚΕΤΘ) του Αυλώνα Αττικής, που όμως βρίσκεται πιο κοντά στον Άγιο Θωμά Βοιωτίας, από τον σιδηροδρομικό σταθμό του οποίου εξυπηρετείται!

Αξέχαστες θα μείνουν οι αναγγελίες από τα μεγάφωνα του τρένου: ''Άγιος Θωμάς'', ''Για Άγιο Θωμά'', ''Ο Άγιος Θωμάς να ετοιμάζεται''!
Ένα πλήθος από (μισο)κοιμισμένους και νυσταγμένους φαντάρους έβριζε τον ταλαίπωρο μηχανοδηγό. Βέβαια, ο (εκάστοτε) μηχανοδηγός δεν έφταιγε σε τίποτα. Όσο για τον Άγιο Θωμά δεν ξέρω αν ετοιμάστηκε ποτέ... Μια ιστορία του χθες, που προκαλεί θυμηδία σήμερα.
skopia_tis_grias_mesa
Μετά τη μικρή αυτή παρένθεση ας επανέλθω στο κυρίως θέμα. ΚΕΤΘ λοιπόν, 3/1 (3η Επιλαρχία, 1η Ίλη), ειδικότητα ΑΠΜΑ (Αρχηγός Πληρώματος Μέσων Αρμάτων) Μ47- Μ48. Σχετικά εύκολη προσαρμογή, αλλά πολλές υπηρεσίες. Στον έλεγχο υπηρεσιών που έκανε ο αρχιλοχίας Φ.Γ. στο τέλος της εκπαίδευσής μας στην 3/1 διαπίστωσε έκπληκτος ότι είχα κάνει 35 υπηρεσίες (σκοπιές σχεδόν όλες) σε πενήντα και κάτι μέρες, τις περισσότερες από κάθε άλλον!
Ανεπιθύμητη πρωτιά! Ο επόμενος σε υπηρεσίες είχε κάνει μόλις 18! Παραλίγο νταμπλ σκορ, που λένε και στο μπάσκετ!

Μια ξεχασμένη ιστορία που θυμήθηκα για τα καλά!

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο καλός μου φίλος Γιάννης υπηρετούσε κι αυτός τη θητεία του στο ΚΕΤΘ. Σε μία από τις εξόδους του μου διηγήθηκε μια ιστορία, που αποτελεί τον πυρήνα του σημερινού θέματος. Η ''ιστορία'' έχει τίτλο ''η σκοπιά της γριάς''.

Όπως μου διηγήθηκε λοιπόν ο Γιάννης σε ένα φυλάκιο στο ΚΕΤΘ στα ''Πυρομαχικά'' υπάρχει μια σκοπιά που συνδέεται με μια παράξενη και τρομακτική ιστορία. Δύο αδέλφια υπηρετούσαν τη στρατιωτική τους θητεία το ίδιο χρονικό διάστημα. Ο ένας από τους δύο είχε υπηρεσία κάποια στιγμή στη συγκεκριμένη σκοπιά. Ο αδερφός του θέλοντας να αστειευτεί προσπάθησε να τον τρομάξει. Δυστυχώς πυροβολήθηκε από τον αδελφό του στη σκοπιά, που προφανώς νόμισε ότι δεχόταν επίθεση, και σκοτώθηκε. Όταν ο αδελφός-σκοπός αντιλήφθηκε τι είχε γίνει αυτοπυροβολήθηκε και έδωσε τέλος στη ζωή του. Η μητέρα τους συγκλονισμένη από τον χαμό των δυο γιων της τους θρηνεί περνώντας από τη σκοπιά και χάνεται μετά σ' ένα κοντινό ρέμα. Σύμφωνα πάντα με τον αξιόπιστο φίλο μου στη συγκεκριμένη σκοπιά, γνωστή ως ''σκοπιά της γριάς'', κανείς δεν φυλάει μόνος του το νούμερό του''. Η σκοπιά φυλάγεται από 2 στρατιώτες ταυτόχρονα με τετράωρη φύλαξη. Έτσι π.χ. οι σκοποί των 10-12 και 12-2 μένουν εκεί από τις 10 μ.μ. ως τις 2 π.μ. και οι σκοποί των 2-4 και 4-6 μένουν στη σκοπιά από τις 2 π.μ. ως τις 6 π.μ.
skopia_tis_grias_mesa2
Ο Γιάννης κάποια στιγμή έφυγε για τον Έβρο χωρίς κάποιο απρόοπτο για τη συνέχεια της θητείας του. Εφτά -οχτώ χρόνια αργότερα όμως η μοίρα με έφερε να κάνω μία από τις πρώτες υπηρεσίες μου στο ΚΕΤΘ ως σκοπός στα ''Πυρομαχικά''. Για να μην αποκαλύψω και λεπτομέρειες τα ''Πυρομαχικά'' είναι ένα φυλάκιο του ΚΕΤΘ στην πίσω πλευρά της Πάρνηθας. Αν και ήταν κατακαλόκαιρο με συνθήκες καύσωνα στην Αθήνα ,τη νύχτα, μετά τις 2 π.μ. φορούσαμε τζάκετ στις σκοπιές, καθώς το κρύο ήταν τσουχτερό!

Ο αρχιφύλακας λοιπόν στην πρώτη μου υπηρεσία με διέταξε να πάω σε μια σκοπιά που δεν φυλάσσεται, τη 13, ως παρατηρητής πυρασφάλειας. Ήταν απόγευμα και θα έμενα εκεί ώσπου να νυχτώσει. Πήγα λοιπόν στη 13 και ανεβαίνοντας τη σκάλα της καθώς είναι υπερυψωμένη θυμήθηκα την ιστορία του Γιάννη. Ποια ήταν η σκοπιά δεν μου είχε πει όμως το περιβάλλον ήταν πολύ περίεργο. Δίπλα ακριβώς βρίσκονταν τα συρματοπλέγματα της περίφραξης του στρατοπέδου. Μπροστά από τη σκοπιά υπήρχε ο ''περιφερειακός'' ας πούμε δρόμος του ΚΕΤΘ που συνέχιζε προς το πεδίο βολής. Κάτω από τον δρόμο υπήρχε μια ρεματιά χωρίς νερό βέβαια μέσα στο κατακαλόκαιρο. Και ακριβώς έξω από τα συρματοπλέγματα υπήρχε ένα ξωκλήσι πρόσφατα κατασκευασμένο, όπως φαινόταν τουλάχιστον.

Ποιος πήγαινε αλήθεια σ' αυτό το εκκλησάκι; Δεν υπήρχαν σπίτια κοντά ούτε ήταν εφικτή η πρόσβαση σ' αυτό μέσα από το στρατόπεδο. Έπρεπε κάποιος να πηδήξει πάνω από τα συρματοπλέγματα για να πάει σ' αυτό. Το φυλλοθρόισμα από τα πολλά δέντρα, κάποιοι περίεργοι θόρυβοι και κάτι μυστηριώδες αλλά ακαθόριστο που υπήρχε στην ατμόσφαιρα ,δημιουργούσαν ένα αίσθημα φοβίας. Ήμουν σίγουρος ότι αυτή, η ''13'', ήταν η ''σκοπιά της γριάς'' πλέον. Διατήρησα την ψυχραιμία μου πάντως, καθώς δεν συνέβη κάτι απρόοπτο και όταν νύχτωσε επέστρεψα στο φυλάκιο. Δεν είπα σε κανέναν τίποτα. Βρέθηκα στα ''Πυρομαχικά'' αρκετές φορές ακόμα ως σκοπός. Στο ''γερμανικό'' νούμερο 2 π.μ.- 4 π.μ. και στο ακόμα χειρότερο κατά την άποψή μου 4 π.μ.- 6 π.μ. πάντα. Και φυσικά τα αντίστοιχα 6 μ.μ.- 8 μ.μ. και 8 μ.μ.- 10 μ.μ. Η σκοπιά 13 εξακολουθούσε να μην είναι επανδρωμένη και σταδιακά σταμάτησε και η παρατήρηση για πιθανές φωτιές.

Από τα νούμερα στην άγρια νύχτα έχω να θυμάμαι την απίστευτη ησυχία και τη γαλήνη που χαρακτήριζαν την περιοχή, τον καθαρό αν και λίγο κρύο αέρα και τον ανέφελο σεληνοφώτιστο ουρανό.
skopia_tis_grias_mesa4
Δυο- τρία βράδια ήταν κάπως επεισοδιακά όμως. Ήχοι από μεταλλικά αντικείμενα που έδιναν την εντύπωση ότι κάποιοι σκάβουν εκεί κοντά με έβαλαν σε περίεργες σκέψεις. Μήπως κάποιοι πήγαιναν στις αποθήκες των πυρομαχικών; Ευτυχώς τα απρόοπτα τελείωσαν εκεί. Ακολούθησε η (εσωτερική) μετάθεσή μου στην ΙΛΥΒ (Ίλη Υποψηφίων Βαθμοφόρων) και η μετάθεσή μου, ως Λοχίας (ΤΘ) πλέον, στη Χίο.

Η επιστροφή στην Αυλώνα, ο... Ασπρούλης και η αναφορά στην επιθεώρηση φρουράς

Με τη συμπλήρωση θητείας ενός χρόνου επέστρεψα με μετάθεση από τη Χίο στο ΚΕΤΘ. Ως παλιός πλέον βρέθηκα στη ΣΑΤΘ ( Σχολή Αξιωματικών Τεθωρακισμένων). Συγκεκριμένα στο 2ο- 3ο Γραφείο της. Άμεσος προϊστάμενος μου ο Αρχιλοχίας Βαγγέλης Σ. από τα Γρεβενά. Καταπληκτικός στρατιωτικός και υπέροχος άνθρωπος. Ακριβώς τα ίδια ισχύουν για τον διοικητή της ΣΑΤΘ, Συνταγματάρχη Δημήτριο Λ. Η ΣΑΤΘ βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο του στρατοπέδου, πολύ κοντά στο Διοικητήριο και ο εκάστοτε διοικητής της είναι ουσιαστικά τρίτος στην ιεραρχία του ΚΕΤΘ μετά τον Ταξίαρχο Διοικητή και τον Συνταγματάρχη Υποδιοικητή του. Πρόσφατα, διοικητής της υπήρξε ο σπουδαίος στρατιωτικός και θαυμάσιος άνθρωπος Ανδρέας Σίμος, που γνώρισα κατά τη θητεία μου στο ΚΕΤΘ, έφυγε από τη ζωή…

Όλοι οι έφεδροι της ΣΑΤΘ ήμασταν... μάχιμοι με πολύμηνη θητεία σε μονάδες του Αιγαίου (κυρίως Χίο και Λήμνο), του Έβρου και του Λιτόχωρου. Γνώρισα προσωπικά δεκάδες Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς των Τεθωρακισμένων. Από Επίλαρχους (Ταγματάρχες) ως Μόνιμους Λοχίες. Υπήρχε πάντα μια σχέση αμοιβαίου σεβασμού ανάμεσα σε όλους όσους έρχονταν στη ΣΑΤΘ για εκπαίδευση και στους έφεδρους που επανδρώναμε την περίφημη Ίλη ΣΑΤΘ. Λόγω της θέσης μου στο Γραφείο κάποιους από τους Στρατιωτικούς τους γνώρισα πολύ καλά και χαίρομαι που σήμερα μερικοί είναι υψηλόβαθμα στελέχη του Στρατού Ξηράς.
skopia_tis_grias_mesa3
Οι σκοπιές της Ίλης ΣΑΤΘ βρίσκονταν γύρω από τα κτίριά της, κυρίως στον όρχο των αρμάτων, όπου γινόταν η εκπαίδευση των στελεχών. Οι δικές μου υπηρεσίες ήταν σχεδόν πάντα ''γραφέας υπηρεσίας''.

Μια μέρα δέχτηκα μια επίσκεψη από ένα νεοσύλλεκτο γνωστό μου. Είχαμε συναντηθεί στο τρένο τυχαία και του είπα να περάσει να τα πούμε το μεσημέρι. Από αυτόν άκουσα πρώτη φορά για τον Ασπρούλη. Όπως μου είπε ο φίλος μου ,ο Ασπρούλης είναι ένα φάντασμα, που κάνει την εμφάνισή του στη σκοπιά 13, χωρίς όμως να ενοχλεί τους σκοπούς. Επικρατούσε πανικός σε όσους πήγαιναν στα ''Πυρομαχικά'', όπως μου είπε. Αμέσως κατάλαβα, η ''σκοπιά της Γριάς'' και όσα ήξερα γι' αυτή ήρθαν στο μυαλό μου. Προσπάθησα να τον καθησυχάσω, αλλά η αλήθεια είναι πως είχα προβληματιστεί. Δεν ήταν μπαρουφολόγος ο φίλος μου. Και επιβεβαιώθηκε λίγες μέρες αργότερα. Συνοδεύοντας μερικούς ράθυμους συναδέλφους μου ως ''Λοχίας Υπηρεσίας'' στην επιθεώρηση του ΚΕΤΘ άκουσα τον ΑΥΔΜ (Αξιωματικός Υπηρεσίας Διανυκτερεύσεως Μονάδας) εκείνης της ημέρας, έναν Επίλαρχο, στην ομιλία του προς τη φρουρά να λέει τα εξής (περίπου, δεν είχα και κασετοφωνάκι μαζί μου, ούτε υπήρχαν κινητά τηλέφωνα…).
''Μην πιστεύετε αυτά που λένε για τον Ασπρούλη, τα φαντάσματα κλπ. Δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα''. Κάποιοι μάλιστα αξιωματικοί, όπως έμαθα, ισχυρίζονται ότι επρόκειτο για παλιούς φαντάρους που έκαναν πλάκα στους νέους.

Συγγνώμη αυτό είναι αδιανόητο. Να σηκωθούν οι παλιοί π.χ. στις 2 π.μ. από τους θαλάμους, να περπατήσουν περισσότερο από μισή ώρα μέσα στη νύχτα για να πάνε να τρομάξουν έναν νέο φαντάρο στη 13; Ακόμα και οι πλέον σατανικοί τύποι που γνώρισα στον Στρατό δεν θα έκαναν κάτι τέτοιο.  
Το απίστευτο γεγονός στη σκοπιά 13...

Μετά από λίγες μέρες μας επισκέφτηκε στο γραφείο στη ΣΑΤΘ ο Αρχιλοχίας Φώτης Γ. (ο Αρχιλοχίας της 3/1), φίλος του ''προϊσταμένου'' μου Βαγγέλη. Έδειχνε αναστατωμένος. Η διήγησή του (να σημειώσω ότι πρόκειται για σοβαρό και αξιόπιστο άνθρωπο) μας πάγωσε.
skopia_tis_grias_mesa5

Χθες το βράδυ ήμουν αρχιφύλακας στο ''Πεδίο Βολής''. Βγήκα έφοδο 1-2 (τη νύχτα βέβαια). Δύο παρά δέκα περίπου πήγα στη σκοπιά 14 και ξεκίνησα να επιστρέψω στο φυλάκιο. Ξαφνικά άκουσα φωνές από τη 13. ''Βοήθεια, βοήθεια''! Αμέσως έτρεξα προς τη σκοπιά (η 13 είναι η τελευταία σκοπιά πριν το Πεδίο Βολής, του οποίου η πρώτη σκοπιά είναι η 14). Εκεί είδα μια εικόνα που δεν έχω ξαναδεί και δεν θα την ξεχάσω όσο ζω. Ένας φοβισμένος σκοπός που έτρεμε ολόκληρος και δύο στρατιώτες της περιπόλου να προσπαθούν να τον καλμάρουν. Μετά από λίγοι ώρα, αφού ηρέμησε κάπως, ο σκοπός με τρεμάμενη φωνή είπε: Ξαφνικά ένα πλάσμα σαν φάντασμα κατέβηκε από το εκκλησάκι, πέρασε μέσα από το συρματόπλεγμα και ήρθε προς τη σκοπιά: ''Αλτ, τις ει'', άρχισα να φωνάζω. Χωρίς να δώσει καμιά σημασία συνέχισε την πορεία του. Διέσχισε τον δρόμο και χάθηκε στη ρεματιά''...

Κανένας μας δεν κατάφερε να δώσει μια πειστική εξήγηση. Πώς θα μπορούσε άλλωστε;

Ήμουν πάντως και εξακολουθώ να είμαι βέβαιος πως κάτι περίεργο συμβαίνει εκεί.

Τι μπορεί να συμβαίνει στη ''σκοπιά'' της γριάς;

Αυτή ήταν και η πιο σημαντική μαρτυρία για την περιβόητη σκοπιά. Λίγους μήνες αργότερα απολύθηκα και δεν ασχολήθηκα πάλι με το θέμα. Βέβαια κατά καιρούς έχω διηγηθεί σε παρέες όλα όσα γράφω σήμερα. Κανείς δεν τα αμφισβητεί, αλλά και κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το τι γίνεται στη σκοπιά 13. Λένε ότι εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει ο Στρατός, αλλά εδώ ξεφεύγουμε από τη λογική, από το παράλογο, το σπάνιο και το μεταφυσικό ακόμα. Μπαίνουμε στη ζώνη του λυκόφωτος. Θα προσπαθήσω να ερμηνεύσω κάποια πράγματα, όσο αυτό είναι εφικτό βέβαια.

Ούτε παλιοί πηγαίνουν για να τρομάξουν τους νέους, ούτε ομαδική παράκρουση έπαθαν κάποιοι και μάλιστα σε βάθος χρόνου, ούτε αυθυποβολή μπορεί να υπάρχει. Αν κάποιοι κυνηγοί ή άλλοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής προκαλούν τα περιστατικά αυτά, για ποιο λόγο το κάνουν; Δεν ριψοκινδυνεύουν; Αν τίποτα απ' όλα αυτά δεν ισχύει, τότε μιλάμε για κάτι πραγματικά ανεξήγητο.

Είναι άραγε η περιοχή ένας από τους πολλούς στοιχειωμένους τόπους της Ελλάδας;

Το ΚΕΤΘ άρχισε να λειτουργεί το 1975. Πότε έγινε το περιστατικό με τα δύο αδέλφια; Μήπως είναι κάποια παλιά ιστορία της περιοχής, που έχει γίνει θρύλος; Και το εκκλησάκι, που πιθανότατα χτίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, για ποιο λόγο βρίσκεται ακριβώς έξω από την περίφραξη του στρατοπέδου; Δυστυχώς δεν μπορούμε να δώσουμε καμιά απάντηση με σιγουριά. Ίσως κάτοικοι της περιοχής ή όσοι υπηρέτησαν στο ΚΕΤΘ μετά τα μέσα της δεκαετίας του '90 έχουν κάτι περισσότερο να προσθέσουν.

ΣΧΟΛΙΑ (103)

jim

Σειρά 269 Αυλώνα 2000. Υπήρχε φήμη για την λεγόμενη νεκρή ίλη όπου λεγόταν πως είχαν αυτοκτονήσει κάποιοι φαντάροι.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΛΦΑΣ

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ-ΕΓΩ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑ ΣΤΟ Κ.Ε.ΤΘ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1983- ΜΑΡΤΙΟ 1983,ΜΕΤΑ ΠΗΓΑ ΣΤΗΝ 33 ΕΜΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΚΑΣΤΡΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΘΗΘΗΚΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΤΟ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1984 ΜΕΤΑ ΑΠΟ 22 ΜΗΝΕΣ ΘΗΤΕΙΑ! ΤΙΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΣΚΟΠΙΕΣ ΤΙΣ ΦΥΛΑΞΑ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ,ΑΛΛΑ ΤΙΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΩΣ ΚΑΥΣΙΜΑ-1,ΚΑΥΣΙΜΑ-2,ΚΑΥΣΙΜΑ-3 & ΚΑΥΣΙΜΑ -4(ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΕΣ). Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΛΙΣΤΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΠΑΝΤΑ(40 ΛΕΠΤΑ ΔΡΟΜΟΣ),ΕΚΤΟΣ ΟΤΑΝ ΕΙΧΕ ΧΙΟΝΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕ ΕΡΠΥΣΤΡΙΟΦΟΡΟ(Μ-113)......ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΧΙΟΝΙΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ '83!......ΕΠΙΣΗΣ ΦΥΛΟΥΣΑΜΕ ΣΚΟΠΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΒΥΠ(ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΘΗΚΗ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΩΝ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΤΟΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ) ΚΑΙ ΜΑΛΩΝΑΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΥΛΑΞΕΙ........ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΝΟΥΜΕΡΟ(01.30-04.00) ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΠΙΑ(ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΙΑ) ΥΠΗΡΧΕ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΜΕ ΠΟΡΝΟ! ΑΧΑΑΑ....ΑΧΑΑΑ...........!!!!!!!!

Νικόλαος

Ναι ρε. Χειρότερο νούμερο από το 4ο (4-6) δεν υπάρχει. Όσο για τα φαντάσματα, συνήθως είναι όλες αυτές οι ιστορίες, η κούραση και τα μικρά ζώα. Μια φορά σε περίπολο ΦΠΒ - Φ. Πυρομαχικών, πιάσαμε τέτοιες ιστορίες. Σε κάποια φάση είδαμε κάτι άσπρο και χεστήκαμε. Μέχρι που πλησιάσαμε και είδαμε οτι ήταν το εκκλησάκι στη μέση της διαδρομής. Και μια άλλη φορά, θαλαμοφυλίκι στη βόρεια, πύλη, έκανα αλτ τις ει με καρέκλα σε μια γάτα που έσπασε ένα τζάμι σε ένα μικρό παραγκάκι που έχει δίπλα στο φυλάκιο. Σε κάθε περίπτωση όμως, ζήσαμε μεγάλες στιγμές ως "φιλοξενούμενοι" στα camps του Ελληνικού στρατού.

Das

Επιβεβαιώνω ότι είναι χαζομάρες. Τα πυρομαχικά είναι γνωστό φυλάκιο και η μόνη διαστροφική σκοπιά είναι τα λεγόμενα «γουρούνια» που απλά όλο το βράδυ ακούς το κλάμα από τα γουρούνια που πάνε για σφάξιμο το επόμενο πρωί στο παραδίπλα σφαγείο. Όλα τα αλλά είναι αρλούμπες.

Πυροβολητής Ασυρματιστής

Χαζομάρες, ούτε άκουσα ούτε είδα ποτέ φαντάσματα, μόνο κουνούπια και ζώα σου κάνουν συντροφιά στις σκοπιές της Αυλώνας. Το πιθανότερο να ήταν κάποιος φαρσέρ ή εξοδούχοι της ... σημαίας που πήδαγαν τα σύρματα και γίνονταν καπνός! Η αλήθεια είναι πώς η Αυλώνα φτιάχτηκε για τους σκοπούς των Αμερικάνων, για πολύ μαγαλύτερο σώμα και με άλλη οργάνωση. Όταν ανέλαβαν το στρατόπεδο τα ΤΘ, έπρεπε να μοιράσουν το λίγο προσωπικό σε πολλές απομακρυσμένες σκοπιές και ταυτόχρονα σε εξωτερικά φυλάκια. Οι αποστάσεις στην Αυλώνα είναι τεράστιες. Περπατάς χιλιόμετρα για τα βασικά, ΚΨΜ, τουαλέτες, μαγειρία, πλυντήρια, πύλη.... όλα σε μεγάλες αποστάσεις. Σου δίνει την εντύπωση ενός άδειου στρατόπεδου, ειδικά τη νύχτα. Ε, τώρα κάτι πιτσιρίκια που κρέμονταν από τη φούστα της μάνας τους πρίν 1 μήνα, μπορεί και να τους πήγαινε τσιριπιπί στο σκοτάδι. Αυτό είναι όλο.

@

Ετσι ακριβώς αμα το αλλο ειναι μαμοθρευτο κ χεστης εννοείται πως θα τα βρει μπαστουνια στον στρατό οταν δεν θα χει την μανα του να του στρωνςι το κρεβάτι και να τον ταιζει ξαπλα εννοείται πως θα τρέμει σαν κρέμα καραμελε στις απομονωμένες σκοπιές κ στον καθε ηχο της φύσης θα φαντάζεται φαντααματα ασπρουληδες και καταραμενες γριες.Γι αυτό βάζουν τις μανουλες τους να παρακαλανε βουλευτές για να πάνε αεροπορια,ναυτικό ή σε κάνα γραφείο στο ΓΕΣ

Τι μου θυμισατε!!!!

Εγω μια φορα είχα κάνει τον ασπρουλη με ενα σεντόνι σε ένα κρητικόπουλο που φοβοταν τα φαντάσματα, στα στοιχια τις νεραιδες τους καλικατζαρους και γενικός τα πάντα.Μολις με είδε μες στην ψιλο ομίχλη καταχνιά, πατάει κατι φωνες στα κρητικά που ακομη τις θυμαμαι και λιώνω στα γελια.Το αστειο ειναι που παρότι μετα του εξηγησα πως ήταν φάρσα (κ μαλιστα πολυ απλη, φαντάσμα με σεντόνι που εκανε "μπουουυυ" και απο κατω φαινόνταν οι αρβυλες, διότι αν ηταν καμμια πιο καλοφτιαγμένη με καμμια περίεργη μασκα κτλπ θα πάθαινε ανακοπη ο τυπος τοσο που πιστευε στα φάντασματα) δεν το πίστευε με τίποτα και έλεγε σε όλους πως ειδε φάντασμα στην σκοπιά (και μάλιστα πολύ τρομακτικό), μάλιστα του καναμε και 2η φάρσα στο κψμ όταν του είπαμε οτι στο τηλέφωνο τον γυρευει ο Χαρδαβέλας για να ακουσει την ιστορία,τον Χαρδαβέλα τον εκανε ένας πολύ αστείος τυπος ενας χοντρος απο την Πρέβεζα και ενας λοχος ακουγε απο αλλο τηλέφωνο του ΚΕΠΥΚ την συνομιλία"Χαρδαβέλλα"-κρητικου, μιλάμε λυποθυμισε κόσμος απο τα γελια απο αυτά που ειπε, παντα σε απαιχτη κρητική προφορά (με τον Κρητικό να τον αποκαλεί κύριο Χαμαρελα κάνοντας την ολη φαση ακομη πιο αστεία),μαλιστα ο "Χαμαρελας" απο την Πρέβεζα τον καλεσε να παει και στην εκπομπή αθέατος κόσμος να τα πει και live στην εκπομπη!!!!

Konstantinos

Να λοιπόν πώς γίνονται όλα αυτά από κάτι ηλιθιότητες που κάνουνε κάποιες σαν και σένα βγαίνουν οι Μύθοι και οι θρύλοι για φαντάσματα! Επιβεβαιώνεις τώρα το πόσο παπαρας είσαι και το πόσο παπαρες ήταν κάποιοι στρατιώτες πριν από σένα!!!

Μαυρος

Γενικως η (κ)Αυλώνα είναι κωλοστρατοπεδο. Εγω εριξα κυριολεκτικα μαυρη πετρα απο το ΡΕΟ οταν βγαιναμε απο την πυλη μετα το 6μηνο που πηγαιναμε στη μοναδα. Προτιμησα να απολυθω απο γκατζολια, απ το να ξαναγυρισω. Ναι επαιζαν θορυβοι στις σκοπιες, αλλα μαλλον αλεπουδες ηταν. Τωρα βεβαια πως εξηγεις που στα αγρια βουνα της μακεδονιας δεν ακουγαμε αλεπουδες και θορυβους στις σκοπιες και τα ακουγαμε μονο στην Αυλωνα... καποιες σκοπιες ηταν κλειστες στην αυλωνα λογω αυτοκτονιων. κολοστρατοπεδο με πολλους κομπλεξικους. ειδικα στα ΛΥΒ

μηχανικαριος

Φυλακιο αχλαδερη μυτιληνη, φαρσες στα πιο καλα παιδια (μπουχεσες) στην σκοπια της πυλης με μασκες του scream. Περιμεναμε να καθισουν στο καφασι απο τις μπυρες για να ψιλοκοιμηθουν κ εμφανιζομασταν. Ευτυχως που δεν επαθε κανεις ανακοπη.

kostas patra

2009 αυλωνα καναμε περίπολο με ενα αλλο παιδί , εχω στα χερια μου ενα μπουκαλι νερο και χωρις να το καταλάβει το πεταω με δύναμη παιρνει ύψος και σκαει στην άσφαλτο και αρχίζω να τρεχω καναμε 100 μετρα και τν βλεπω να ει ναι κατ κοκκινος δεν του ειπα ποτε τιποτα οτι το εκανα εγω .... έτσι καπως γίνονται όλα

ΠΑΥΛΟΣ

95β ή αλλιώς 235. Τα ίδια ακούγονταν και τότε. Στη συγκεκριμένη σκοπιά δεν έτυχε να φυλάξω. Τον Συνταγματάρχη Δρίτσα θυμάμαι αλλά δεν είμαι σίγουρος αν ήταν διοικητής ή υποδιοικητής...

Κωστας

Υποδιοικητής.

Ilmessengero

95Β η 235 και εγώ. Είχα φυλάξει πάρα πολλές φορές στα πυρομαχικά και στην σκοπιά πριν το πεδίο βολής. Θυμάμαι ότι κάτι βράδια το είχα δαγκώσει από το κρύο και τον αέρα. Και ότι είχε πολλές αλεπούδες που κόβανε βόλτες γύρω από τις σκοπιές. Εγώ πήγα σχετικά μεγάλος.... αλλά σκέψου ένα 18 χρόνο να έχει παγώσει να είναι άτομο να ακούει ότι θόρυβο μπορεί να φανταστείς από τον αέρα και να βλέπει τα μάτια των αλεπούδων να φωσφορίζουν στο σκοτάδι...Δεν θέλει και πολύ να φλιπαρει... Όσο για το εκκλησάκι αυτό φτιάχτηκε για μένα!!!! Ένα μήνα κοιμόμουν πάνω στην σκεπή. Μου είχαν αναθέσει να το ασβεστωσω, μου φορτωσαν μια μπατανοβουρτσα ένα κουβά ασβέστη και ένα κουβά νερό και κάθε πρωί με πήγαινε Ρεο και με παράταγε εκεί....όλη μέρα ξάπλα....Και άλλον ένα μήνα που έκανα σουβλατζης στο κυλικείο(που δεν είχε σουβλάκια) την πέρασα λαχείο στην Αυλώνα. Πρέπει να ήμουνα από τους μεγαλύτερους λουφαδορους χωρίς βύσμα που πέρασαν από τα τεθωρακισμένα. 18 μήνες λουφα όπου και αν με εστειλαν...Όσο για ασπρουληδες και τέτοια μόνο κάτι χεστες για να γλυτώνουν σκοπιά τα έλεγαν (7η ΕΜΑ μπασταρδε Τοπουρη χοντρό μπούλη)....

μιχαλης

235 ειμουν και εγω.Δριτσας υποδιοικητης

Das

Το Δρίτσα το είχα έχω στην Μυτιλήνη στην Αγία Παρασκευή, επιλαρχο και υποδιοικητή. Εξαιρετικός αξιωματικός, αυστηρός αλλά πάντα ακριβοδίκαιος και κύριος. Δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα , αλλά θυμαμαι χαρακτηριστικά μια ιστορία που έκανε μια έφοδο στην μονάδα με το τζιπ (οι ανώτατοι αξιωματικοί κάνουν υπηρεσίες σε επίπεδο μεραρχίας ) και αφού πέρασε την πύλη προβλεπόμενα , ήρθε στον όριο που φύλαγε εγώ. Δεν έκανε την προβλεπόμενη αναγνώριση (επίτηδες για να δει αντίδραση ) και αφού τήρησα όλες τις διαδικασίες και έγινε επιτυχημένη αναγνώριση μου έδωσε συγχαρητήρια. Αυστηρός αλλά εξαιρετικός αξιωματικός και αρματιστης. Μου λείπουν τα ΤΘ , υπηρέτησα ως Αρχηγός σε M48A5 Molf. Επίσης κάποιος παραπάνω έγραψε κάτι αρνητικό για τα ΛΥΒ, εγώ πάλι δεν βρήκα τίποτα αρνητικό σε όλη την θητεία μου.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

parthenon-0

Η επικράτηση του Χριστιανισμού στην Αθήνα - Η μετατροπή του Παρθενώνα σε χριστιανικό ναό - Η σημασία της «Παναγίας της Αθηνιώτισσας» για τους Βυζαντινούς - Το αμφιλεγόμενο ντοκιμαντέρ "Parthenon" του Κώστα Γαβρά (2009)

11
siros-zaxari

Ο Ζαχαρίας Ιμάμ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα - Οι γονείς του έχουν καταγωγή από τη Συρία και ήρθαν ως μετανάστες στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1990 - Πέρασε με υψηλό βαθμό στη Σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου

103
00000

Ο Ηλίας Μαυρομιχάλης και η σπουδαία πολεμική του δράση - Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Εύβοια - Η μάχη των Στύρων - Το συγκλονιστικό τέλος του Ηλία Μαυρομιχάλη - Ποιος ήταν ο φοβερός Ομέρ πασάς της Καρύστου

12
in__14750_5b5da62972102

Ποιος ήταν ο Αριστείδης Στεργιάδης; -Ο διορισμός του στη θέση του Ύπατου Αρμοστή και οι ενέργειες που τον έκαναν αντιδημοφιλή- Άγνωστα περιστατικά με πρωταγωνιστή τον Στεργιάδη- Η φυγή του και η (αυτο)εξορία του στη Γαλλία.

9
mourgana-dse-03

Πού βρίσκεται η Μουργκάνα; -Πώς έγινε προπύργιο του ΔΣΕ;- Οι αποτυχημένες προσπάθειες κατάληψης του βουνού από τις κυβερνητικές δυνάμεις (Μάρτιος Απρίλιος 1948)- Οι σκληρές μάχες στα παραμεθόρια χωριά του Πωγωνίου και της Θεσπρωτίας και η τελική επικράτηση των κυβερνητικών.

135
sx00

Τελείωσαν τα ψέματα. Τα σχολεία ανοίγουν. Αφορμή για μας, τους νοσταλγούς άλλων εποχών, να δούμε και να συγκρίνουμε κάποια άλλα σχολικά ξεκινήματα του 1928...

malaisia

Η πρώην «Μις Μόσχα» διαψεύδει πως έχει χωρίσει από τον τέως βασιλιά της Μαλαισίας Μωάμεθ Ε' - Το παλάτι αντεπιτίθεται με ανακοίνωση - Οι δικηγόροι του τέως βασιλιά αμφισβητούν πως αυτός είναι ο πατέρας του παιδιού της 26χρονης καλλονής

11
kst-0

Το Καστελλόριζο στις αρχές του 20ου αιώνα - Η κατάληψη των Δωδεκανήσων από την Ιταλία - 30 Κρητικοί απελευθερώνουν το Καστελλόριζο - Οι παλινωδίες, η διστακτικότητα  και τα λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων  - Η κατάληψη του Καστελλόριζου από τους Γάλλους (1915)

2